bannerzszuidafrika
bannerzszuidafrika
bannerzszuidafrika
bannerzszuidafrika
bannerzszuidafrika
Reizen Zuid-Afrika

Reisverslag Zuid-Afrika: 21-daagse rondreis Divers Zuid-Afrika

Dag 1: Vroeg op, dan heb je nog wat aan je dag

De reis is voor ons nog maar net begonnen maar toch alvast een kort stukje over onze 1e dag. Rond kwart voor 7 stonden we voor vertrekhal 3. Ook nu weer de gebruikelijke afscheidsrituelen om vervolgens onze weg te vinden tussen alle andere mensen. Gelukkig hebben we een iPhone met een handige Schiphol app.

Nog voor 7 uur hadden we onze koffers afgegeven bij de nette meneer van balie 18. Nadat Celeste de douaneambtenaar had verleid kwamen aan in de loungeruimte. Hier zitten we al bijna een uur, een schrale trooost is wel dat we er 1/3 wachttijd erop hebben zitten.

Ondertussen hebben we maar even onze euro's gewisseld voor Zuid Afrikaanse Randen. Zo nog maar even langs de winkeltjes slenteren. Over anderhalfuur worden we verwacht bij gate F09 om te vertrekken met vlucht KL591. We hopen dat Roger en COpiloot ook even langs de Starbucks zijn gelopen zodat zij uitgeslapen instappen op de 11 uur durende vlucht.


Dag 2: Van krottenwijk naar president

Gisteren zijn we om 21:05u aangekomen in Johannesburg. Ondanks de lange vlucht viel het allemaal best mee. Met wat films, een boek en wat spelletjes kom je al aardig ver. Daarnaast hadden we een zeer prettige catering die regelmatig voedsel kwam langsbrengen.

Op het vliegveld in Johannesburg stond onze gids Paul te wachten op ons. Paul is een Zuid-Afrikaan met Nederlandse ouders. Hij beheerst de taal dan ook prima. Paul heeft twee regels, de meest vervelende hiervan is de zogenoemde 6, 7 en 8. Dit betekent 6 uur wordt je gewekt, 7 uur ontbijt en 8 uur vertrekt de bus. De eerste twee zijn vrij in te vullen, maar 8 uur is 8 uur!

Na een wat korte maar goede nachtrust in het Arcadia hotel (Pretoria) zijn we 's ochtends om 9 uur vertrokken (ja we mochten uitslapen) richting Sowetho. Sowetho is een krottenwijk en een voorstad van Johannesburg. Tijdens de reis zagen we veel rook/ nevel hangen. Paul legden uit dat de boeren verplicht zijn bepaalde delen gras op te stoken omdat dit anders de bodem verstikt. Elk land moet minimaal eens in de twee jaar verbrand worden. Dit zorgde voor de nodige rookwolken rondom Pretoria.
Onderweg zei Paul op een gegeven ogenblik dit is Sowetho. Naast de wegen zagen wij eenvoudige, maar toch degelijke huizen. Dit was ook het doel van Paul. De krottenwijken die wij in Nederland op plaatjes zien bestaan wel, maar dit is slechts een klein percentage.
Onderweg worden we regelmatig gegroet. Ook agenten die bijna alle auto's en dergelijke langs de kant halen zwaaien vriendelijk naar ons. Paul legt uit dat zwaaien eigenlijk hetzelfde betekent als welkom. Na een plaatselijke gids te hebben opgehaald zijn we door Sowetho getrokken. De buurt waaronder andere Nelson Mandela vandaan komt.

In de krottenwijk Motsoaledi zijn we rondgeleid door een local. We hebben daar mogen kijken op een kinderdagverblijf en zijn een woning binnen geweest. Ook hier werden we uitbundig begroet door de plaatselijke, meestal werkloze, bewoners. Je kan al snel een praatje maken met ze, zonder dat ze om geld vragen.
Na onze ervaring met dit deel van Sowetho zijn we richting het huis van Mandela gereden. Onderweg zagen we de gebruikelijke vuren in de grasbermen. Na het huis van buiten te hebben bezichtigd zijn we bij het monument van Hector Pieterson gaan kijken. Hector is een 13-jarige jongen die tijdens de rellen in 1976 als eerste werd neergeschoten.

Vervolgens hebben we gegeten in een winkelcentrum in Sowetho om daarna terug te keren naar Pretoria. De tweede helft van de middag hebben we bij het voortrekkersmonument gekeken en bij het huis van Paul Kruger. Paul Kruger is president in Zuid-Afrika geweest rond 1900 en is tijdens zijn vlucht uit het land geholpen door koningin Wilhelmina. Zojuist hebben we heerlijk genoten van onze avondmaaltijd in het hotel. De lamsnekjes en de kip waren prima stukken vlees. Trouwens het is hier rond 18:00u al donker.

Morgen geldt de 6, 7 en 8 regel dus we moeten vroeg op. Een groot voordeel na 19:00u zijn de straten uitgestorven hier. Morgen vertrekken we richting onze volgende bestemming.


Dag 3: Van Gangsters Paradise naar een subtropische omgeving

Vrijdag zijn we om 06:00u gewekt door onze "wake up call service" van het hotel. Om 08:00u vertrok de bus richting Tzaneen, wat ongeveer een kleine 450km verderop ligt. Helaas voor ons niet alleen snelweg maar ook enkele bergpassen waardoor het een lange rit beloofde te worden.

In de bus begon gids Paul weer met zijn ondertussen welkbekende tekst: "Ding Dong, welkom in het glazen kastje" Hierna vertelde hij wat we die dag gingen doen, wat we zouden gaan zien en hoe laat we ongeveer zouden aankomen. Buschauffeur Keurt vertrok uit Pretoria (Gangsters Paradise) en bracht ons richting plaats van bestemming.

Onderweg werden we kort aangehouden door de politie, maar mochten eigenlijk direct verder. Tientallen kilometers verder moesten we op de weegbrug, ook dit was prima. Via de Drakensbergen reden we richting Tzaneen. Wat een prachtig mooi uitzicht heb je hier. Onderweg konden we merken dat we in een subtropisch klimaat kwamen. Langs de weg zagen we diverse bananenbomen, mangobomen, sinasappelbomen en nog een aantal andere fruitbomen.


Dag 4: Vanuit een subtropisch klimaat richting de wilde natuur

Op dag 4 gelde opnieuw de 6, 7 en 8 regel. Om 6 uur waren we dus weer uit bed om rond 8 uur in de bus te zitten. Dit liep echter wat uit omdat de "kamermeisjes" 3 liedjes voor ons wilden zingen. Erg leuk om te horen.

Vanuit Tzaneen vertrokken we richting Hoedspruit. Via de Drakensbergen deden we de prachtige Panorama route. Hier konden we enkele keren van een prachtig uitzicht genieten. De hoogtepunten in de Panoramaroute zijn de drie rondabels, Potholes (Hier loopt de Treurrivier in de Blyderivier), God'sWindow en Pelgrims Rest.

Rond 16:00u kwamen aan bij onze lodge in Timbavati. We werden tijdens onze tocht richting de kamers gewaarschuwd dat er mogelijk wilde dieren rond de huisjes konden lopen. Uiteraard hadden wij de mazzel dat we onze familie even mochten ontmoeten, er liepen namelijk twee wrattenzwijntjes bij ons ronde huisje.
Afijn, ik kan goed met ze opschieten en heb even vriendelijk gevraagd een huisje verder te gaan staan. Wat na enig aarzelen ook gebeurde.

Om 16:30u moesten we weer klaar staan voor de zonsondergang safari in een privereservaat. Samen met 10 reisgenoten gingen we met chauffeur op stap. Voor op de auto zat een zogenoemde spoorsnyder. Dit is een meneer die naar sporen zoekt en waarschuwt voor hobbels en dergelijken.

Tijdens de safari kwamen we een giraffe, een buffel, olifanten, duikertje (hertachtig), neushoorns, nog meer buffels, cheeta, rode kat, jakhals, impala, sprinkbok en alles wat we niet meer hebben onthouden. Trouwens dit is een malariamuggen gebied, maar de eerste mug moeten we nog tegenkomen!

Gids Paul veraste ons na het avondeten met het bericht dat we om kwart voor vijf gewekt zouden worden de volgende dag om rond half 6 in de jeeps te zitten voor een andere safari door het Krugerpark.


Dag 5: Een dagje in de vrije natuur

Vanochtend om 5 uur schrokken we wakker van de telefoonwekker. De wekdienst had zich verslapen, waardoor niemand in de groep gewekt was. Wonder boven wonder hoefden maar twee mensen wakker gemaakt te worden, de rest stond al paraat.

Om 6 uur vertrokken we in gesloten jeeps richting het Krugerpark. De gevoelstemperatuur lag op dat moment voor ons op -20. Gelukkig kregen we dekens aangeboden wat het leed iets verzachten. In het Krugerpark hebben we tot 17:00u rondgereden.

We hebben hier hyena's, gieren, impala's, olifanten, giraffen, leeuwen, buffels, gnoes, zebra's, steenbokken, waterbokken, baviaanen, duikertjes, road runners, parelhoenders, diverse andere vogels, een leguaan, een krokedil, een neushoorn en de beesten die we vanwege de grote aantallen zijn vergeten.

Op het luipaard na hebben we alles gezien van de Big Five. Het was ontzettend gaaf om de safari te doen de natuur is indrukwekkend.

Morgen maken we met de bus opnieuw een tocht door het Krugerpark richting onze nieuwe bestemming. We verwachten morgen dan ook niets te plaatsen, omdat dit eigenlijk hetzelfde is als vandaag. Trouwens nu we dit verhaal aan het typen zijn in ons huisje lopen er weer allerlei wilde beesten voor ons huisje! LEUK!


Dag 6: Langs de leeuwen richting Hazyview

Vanochtend om 6 uur werden we gewekt door geklop op onze houten deur van ons ronde huisje. Nee deze keer geen hert of wrattenzwijntje wat aan het scharrelen was bij onze voordeur, maar de `wake up` meneer stond voor de deur.

Na even onder de douche te hebben gestaan en een goede bak koffie hebben we weer heerlijk genoten van een stevig ontbijt. Vervolgens vertrok de bus, onder de gebruikelijke tekst van Paul `Ding Dong, welkom in het glazen kastje` richting het Krugerpark.

In het Krugerpark kwamen we al vrij snel giraffen en olifanten tegen. Daarnaast zagen we de impala's weer in overvloed. Maar we werden verrast door leeuwen, die voor ons opstonden en een stukje gingen lopen. Een prachtig gezicht. Direct daarna stonden Afrikaanse zeekoeien (nijlpaarden) op het land en liepen richting het water.

We hebben trouwens de big five compleet. Theoretisch gezien dan, want we zagen de rug van een luipaard die net uit een boom sprong en in het riet verdween. Dus theoretisch gezien ja, maar tevreden nee! We hopen het beestje later nog een keer te zien tijdens een van de andere twee game drives in andere parken.

Richting de uitgang van het park werden we verrast door een mannetjes leeuw. Deze lag rustig langs de weg met z'n gezicht naar onze kant. Een prachtig gezicht, wat je normaal alleen op televisie ziet! Om half 6 verlieten we het Krugerpark voor de laatste keer en reden richting Hazyview in de provincie Mpumalanga. Hier verblijven we in de Geckolodge. Paul sloot de dag af, met het voor ons welbekende `welkom thuis` tekst, rijdend over een onverhard weggentje, omdat er niets anders ligt.

Morgen gaan onze gids Paul en onze buschauffeur Kurt op vakantie. Gelukkig mogen wij mee want we trekken richting Swaziland en zullen daar ook overnachten. Paul heeft ons al gewaarschuwd dat het daar allemaal wat anders is en dat er maar weinig mensen telefoonverbinding en dergelijke zullen hebben. De kans is dus klein dat we morgen wat kunnen plaatsen.
Voor de dagen daarna weten we het nog niet, maar volgens Paul is het lastig. We hopen overmorgen wat te plaatsen en anders natuurlijk zo snel mogelijk erna.
We hebben het reuze naar ons zin. Het lijkt wel of we al weken weg zijn zoveel indrukken hebben we al opgedaan!


Dag 7: Welkom in Swaziland!

Uiteraard moesten we vanochtend weer om 06:00u uit bed. Na het dagelijkse ritueel (douchen, aankleden, eten en wat lanterfanten) sprongen we weer in het glazen kastje (oftewel: de bus) op weg naar Swaziland. Omdat het een lange rit was, zijn we onderweg op wat plaspauzes (voornamelijk voor Celeste) na, doorgereden.

We zijn lopend de grens overgegaan en hebben in Swaziland nog even snel de Stuwdam bekeken. Vanwege het slechte weer zijn we die dag niet bij een cultureel dorp gaan kijken.

Rond 16:00u kwamen we aan in het Hawane Resort in Swaziland. Van een resort verwacht je: palmbomen, cocktails, ligstoelen en strand. Dit resort had een omgevingstemperatuur van 6 graden, een rieten huisje, een cv gestookt met brandend hout, maar een sfeervol en gezellig restaurant, waar de Jagermeister en wijntjes er erg snel in gingen.


Dag 8: Over de Roadblocks naar Kwazulu Natal

Vanochtend zijn we bij een temperatuur van 6 graden uit ons bed gestapt. Buschauffeur Kurt zette de verwarming lekker hoog. Trouwens het zonnetje hielp ook om de bus op te warmen.

Onze eerste stop was een glasfabriek, slechts enkele kilometers van onze slaapplaats. Na de glasfabriek zijn we naar het culturele dorp gereden, waar we gisteren niet aan toe kwamen. Hier hebben we een prachtige voorstelling gekregen van de plaatselijke bevolking. Na de voorstelling mochten we in de hutten rondkijken.
Hierna zijn we naar een markt geweest waar in elk kraampje hetzelfde lag uitgestald. Na de markt zijn we naar een kaarsenfabriek gegaan. Hier hebben we gezien hoe een olifantkaars in 20 minuten werd gemaakt.

Na de lunch zijn we doorgereden naar onze eindbestemming in Zuid-Afrika: Hluhluwe (spreek dit uit als: Sesluwie).


Dag 9: Rijden voor je leven!

We zijn blij dat we dit nog kunnen typen. Vanmorgen zijn we met de gebruikelijke 6, 7 en 8 regel uit bed gekomen. We zijn, nadat Paul 20 meter extra naar de bus moest lopen, hij was namelijk te laat, en 8 uur is 8 uur. De buschauffeur reed dan ook stipt om 8 uur weg en begroette Paul lachend met de woorden: Welkom in die glazen kassie.

De bus reed richting St. Lucia, waar we over een binnenwater gingen varen. We hebben daar nijlpaarden, krokodillen, zeearenden en diverse andere vogels van dichtbij gezien. Na de lunch in deze plaats zijn we richting het reservaat van Hluhluwe gereden. Hier hebben we een game drive gedaan.

De game drive verliep zoals alle anderen. We kwamen helaas alleen wat minder dieren tegen. Al hebben we wel veel neushoorns gezien. Aan het einde van onze game drive kwamen we een olifant tegen met een ukkie van circa 1 jaar oud. Mamma olifant was niet gecharmeerd van onze illegale foto's en filmpjes en heeft ons een stukje harder doen laten rijden onder luidkeels getrompetter. De ranger zei naar de eerste aanval: heeft iemand een mooie foto? Waarna de gehele auto unaniem riep: Drive, drive!! Dit omdat de olifant een tweede aanval inzette.

We zitten onze laatste avond hier. Het is nu 16 graden, heerlijk dus. Morgen gaan we richting de Drakensbergen.


Dag 10: Een goede daad, voor een mooi doel!

Vrijdag zijn we vertrokken richting de Drakensbergen. Paul wist ons te vertellen dat de laatste paar dagen meer dan 50 centimeter sneeuw lag bij ons hotel. Als het goed was, was dit inmiddels weggetrokken anders had de bus een probleem (en wij dus ook).

Onderweg richting de Drakensbergen vanuit Hluhluwe zijn we via een ananasboer naar Durban gereden. Het is een omweg, maar het gaat sneller, omdat je anders door de bergen moet. Ondanks dat Durban niet op ons officiële programma stond besloot Paul ons toch wat van havenstad Durban te laten zien. Allereerst zijn we door de zeer drukke straten gereden van Durban om vervolgens te kijken bij een Indische markt. In de ene hal leuke kleding, souvenirtjes en dergelijke. In de andere hal lagen verschillende vissen, geitenkoppen en complete schapen.

Na wat te hebben gegeten aan de haven van Durban tegenover de containerterminals zijn we doorgereden naar de waterval van Howick. Hier hebben we een kwartiertje de benen kunnen strekken om vervolgens verder te rijden richting de Drakensbergen. Onderweg heeft Paul boodschappen gehaald van de door onze groep gegeven giften. Omdat het in Zuid-Afrika lastig is om niets te geven aan mensen, maar het aan losse mensen wat geven een druppel is op de gloeiende plaat heeft Paul voorgesteld een kindercrèche van eten te voorzien. Paul gaat met diverse reizen langs twee crèches om zo deze wat vooruit te helpen.

Rond 6 uur kwamen we aan bij de crèche waar Princess (de eigenaresse) op ons stond te wachten. We hebben voor de 52 kinderen voornamelijk voedsel gekocht, daarnaast lieten verschillende mensen nog wat achter zoals een EHBO kitje, voetbal, kledingstukken en dergelijke.

Na een rit van twaalf uur in de bus kwamen we dan eindelijk aan bij ons hotel in de Drakensbergen. Langs de weg waren diverse stukken sneeuw nog goed zichtbaar. Bij het hotel lag er nauwelijks sneeuw meer waardoor we er met de bus makkelijk konden komen.


Dag 11: Een wit Zuid-Afrika!

Vanochtend mochten we uitslapen. We hoefden er pas om 7uur uit. We zijn met een gedeelte van de groep de optionele excursie "Sani Pass" gaan doen. Toen we vanochtend de gordijnen van de hotelkamer opende keken we tegen witte bergtoppen aan.

Dik aangekleed vertrokken we na het ontbijt richting Underberg. Hiervandaan vertrokken met een tweetal vier wiel aangedreven voertuigen richting de Sani Pass. De afgelopen 6 dagen hadden ze de route niet kunnen maken vanwege de hevige sneeuwval, maar hebben ze 50 personen met deze voertuigen gered uit de besneeuwde bergpas.

De Sani Pass loopt richting het land Lesotho en we hoopten dan ook de grens over te kunnen. Eenmaal bij de grens in de bergen na een hobbelige rit van een aantal kilometers checkten we uit Zuid-Afrika om vervolgens in acht kilometer niemandsland te belanden. Onderweg zagen we nog verschillende roofvogels, een hert en de plaatselijke berggeit die enkele jaren geleden bij een boer ontsnapt is en sinds die tijd zich nog niet heeft laten vangen.

Halverwege de rit op ongeveer 2500 meter stranden onze tocht naar het hoogste punt op 3100 meter. Een voertuig voor ons was weg geslipt en zat vast in de berm, met als gevolg een file op de berg. Omdat er sneeuw op de weg lag konden de andere voertuigen niet zien waar de rand van berg was waardoor passeren te gevaarlijk werd. Er zat niet anders op dan om te keren. Maar goed 200 meter lager hadden we ook een prima uitzicht en stonden we tot halverwege onze onderbenen in de sneeuw. Prachtig toch om in de zomervakantie in Zuid-Afrika in de sneeuw te staan.

Terug bij het hotel bleek dat sinds 2006 niet zoveel sneeuw meer was gevallen. We hadden dus wat dat aangaat geluk. Helaas zijn we niet in Lesotho geweest, omdat de weg verspert was.

Na deze hobbelige rit over onverharde wegen hebben we genoten van een "hot stone" massage in het SPA bij het hotel. Heerlijk! Morgen is het weer een reisdag richting East London dus we moeten weer vroeg op!


Dag 12: Van Hotel met vloerverwarming naar een tent met spinnen

Om 8 uur zondagmorgen (eigenlijk 5 voor 8 al, want iedereen zat al in de bus) klonken de gebruikelijke worden van Paul: "Ding Dong, welkom in het glazen kastje".

Met een buitentemperatuur van twee graden onder nul vertrokken we vanuit de Drakensbergen richting Inkwenkwezi. Het beloofde opnieuw een lange reisdag te worden, want we reden via het voormalige Transkei richting onze volgende lodge.
De weg ging letterlijk over bergen en dalen. Wel heel mooi, omdat het zo koud was geweest zag je boven op de bergen een mooie mistlaag hangen en reed je in de dalen in de mist. Voor de mensen die tijdens de geschiedenislessen net zo goed als wij hebben opgelet even een korte uitleg over Transkei.

Een tijd geleden, het jaartal zijn we alweer vergeten, zijn blanke boeren uit een bepaald gebied in Zuid-Afrika gezet. Ze moesten al hun boerderijen met dieren en land achterlaten en dat ging de zwarte bevolking beheren. Niet zomaar een zwarte bevolking maar een van de 16 verschillende rassen in Zuid-Afrika namelijk de Xorsa's. Dit is hetzelfde ras als Mandela en een van zijn huizen is dus ook te vinden in het voormalig Transkei gebied. Omdat de Xorsa's (spreek je uit als Korsa's) de landen niet konden beheren (omdat ze daar geen kaas van hadden gegeten) en veel bomen kapten voor verwarming en dergelijke is het landschap precies op de voormalige grens totaal anders. Aan de ene zijde een mooi groen landschap aan de andere kant een vrij kaal landschap met veel plekken van erosie.

De laatste vijf jaar is dit gebied enorm aan het opknappen maar het heeft nog een lange weg te gaan. Langs de weg zie je nu nog een aantal autowrakken, net geplante bomen en nog niet afgebouwde huizen. Halverwege de reis kwam Paul na een telefoontje met de mededeling dat we niet in onze lodge konden slapen. Het Inkwenkwezi wildpark had voor ons een alternatief gevonden namelijk tenten midden in het wildpark. Dit noemen ze een upgrade!

Vol spanning kwamen we rond 18:30u aan bij het wildpark. Onze koffers en wij werden op pick-ups of jeeps gegooid en via een onbegaanbare weg (vanwege de hevige regenval eerder die week) zijn we naar de tenten gebracht. Al snel stonden we midden in het wildpark stil omdat een van de voertuigen met koffers was vastgelopen in de blubber. De rangers trokken het voertuig los en we hobbelde weer verder. Een ranger liet onze tent zien. Het was een mooie grote safaritent met een groot tweepersoonsbed. Onze douche en wc konden we buiten in een uigebikte grot vinden. De ranger zei nog net voordat hij wegging: "Laat je licht branden, anders heb je vleermuizen tijdens het douchen".
Rond de klok van half tien hebben we genoten van onze avondmaaltijd. Het was een vismaaltijd die ook Wilco opheeft. Onder een prachtige sterrenhemel liepen we over donkere, kronkelige en zeer smalle weggetjes door het wildpark naar onze tent om lekker te gaan slapen onder onze elektrische deken!


Dag 13: Cheeta's aaien!

Vanmorgen mochten we heerlijk uitslapen we hadden namelijk pas om half negen ontbijt. Om kwart over negen sprongen we weer in een vierwiel aangedreven jeep om een game drive te maken door het wildpark van Inkwenkwezi. Al snel kwamen we zebra's tegen die onverstoorbaar aan het grazen waren. Ook zagen we onze eerste struisvogel (later nog meer) en een elandengroep.
Naast deze dieren zagen we weer veel "standaard" dieren in het park. Het hoogtepunt van de safari waren de zeldzame witte leeuwen. We konden deze dieren naderen tot wel vijf meter, echt heel indrukwekkend!

Na de game drive gingen we kennismaken met twee Zuid-Afrikaanse olifanten. Vanwege een olifantenoverschot in Zuid-Afrika zijn er een aantal jaar geleden complete families afgeschoten. Het Inkwenkwezi wildpark heeft drie olifanten toen overgenomen om te gebruiken als een soort lesmateriaal. Doormiddel van interactie wil het wildpark bezoekers laten kennismaken met de olifanten. De dieren zijn dan ook getraind en 24 uur per dag zijn er werknemers bij de dieren. We mochten de olifanten aaien, ze lieten ze liggen, water spuiten en nog wat andere kleine dingen.

Vervolgens zijn we na deze leuke ontmoeting met de olifanten terug gebracht naar het hoofdkamp van het wildpark. Hier hebben ze drie cheeta's zitten ook voor de interactie met de mens. We mochten de kooi van de cheeta's betreden. En nee dat is dan niet zo lullig ijzeren kooitje, maar een groot afgezet stuk natuur. Een van de rangers floot en ja hoor daar kwam de eerste cheeta aan. Hij aaide het dier, wat vervolgens begon te spinnen als een poes. Toen het dier lag mochten ook wij het dier aaien. Langzaam maar zeker kwamen de andere twee cheeta's ook tevoorschijn uit de bosjes. Ze lieten zich gewillig aaien of liepen rustig door.
Celeste was een van de cheeta's rustig aan het aaien toen het dier zich al spinnend omdraaide en met een poot vast kwam te zitten in de spijkerbroek. Enkele spannende seconde volgden, want een cheeta kan vier van de vijf nagels niet intrekken. Toen Celeste merkte dat ze zelf niet los kwam zei ze rustig (echt waar): "Hallo, kan er even iemand komen helpen". Een ranger maakte het pootje los en vervolgens kon het dier weer verder geaaid worden. O ja, Celeste heeft er geen schrammetje aan over gehouden.
Wat ook heel bijzonder was is dat de cheeta's een boom in gingen. Normaal gaan deze jachtluipaarden in tegenstelling tot een luipaard nooit een boom in. Originele foto's en filmpjes dus voor onze groep. Heel leuk!

Na de lunch (vis als voorgerecht, kip als hoofdgerecht) hebben we met twee andere medereizigers en verzorgers van de olifanten de zogenoemde "Elephant Walk" gedaan. Een uur lang gingen we de olifanten uitlaten in het wildpark. Wat is het mooi om naast deze dieren te lopen. Trouwens als olifanten lopen hoor je ze helemaal niet, echt heel bijzonder. Helaas konden we niet op hun rug meereizen, omdat de verzorgers bang waren dat de dieren konden gaan slippen door de hevige regenval eerder die week.

Een uur later lieten we de olifanten achter ons en stapte op quads om vervolgens een half uur lang door het wildpark te scheuren. Echt geweldig, want er was geen enkel stukje rechte weg meer te bekennen in het park. Maar wel veel hobbels en plassen! Vanaf de quads zijn we richting het strand gebracht door de rangers. Het strand was zo goed als verdwenen door het hoge water, maar er was een schitterende branding.

Wilco ging met drie jongere reisgenoten de uitdaging aan en stapten op verschillende stenen die elke keer net boven de golfen bleven. Tot op een gegeven moment een golf zo hoog was dat een van de jongens van de stenen werd geslagen en de andere drie, dus ook Wilco, een nat pak tot aan hun middel hadden. De jongen die van de stenen viel heeft er gelukkig niets aan over gehouden.

Rond 7uur genoten we van een heerlijk avondmaal. Het voorgerecht een garnalencocktail en het hoofdgerecht een mixed grill. En net zoals de avond ervoor was de drank (dus ook wijn en bier), behalve de borrels gratis. Zuipen dus! Na het eten stonden we weer onder een prachtige sterrenhemel achter op ons balkon van de tent.


Dag 14: De witte hond

Na onze dagen door de bergen en verschillende wildparken kwamen we nu aan in een vrij vlak Zuid-Afrika. Honderden kilometers weg waar je oneindig ver kan kijken zonder dat je iets of iemand tegenkomt. Best saai dus, maar gids Paul weet er altijd wel weer een verhaal om te vertellen. Rond vier uur kwamen we aan in Graaff Reinett waar we direct konden overstappen in drie kleinere busjes om naar de vallei van de verlatenheid te rijden. Hier hebben we onder het genot van een drankje genoten van een prachtig uitzicht en de zonsondergang.

Terug in het plaatsje hebben we genoten van een heerlijke maaltijd die werkelijk waar spotgoedkoop was. 26 euro voor ons allebei en dat voor een driegangen menu! Het restaurant had de gewoonte dat de alle gasten jong en oud een borrel genaamd de witte hond dronken. De shotjes werden uitgedeeld en vervolgens begon een mevrouw het verhaal van de witte hond te vertellen. Na het verhaal zou iedereen tegelijk het shotje nemen.

Echter Paul had de mevrouw ingelicht over onze verloving en ze zei dan ook aan het einde van haar verhaal: "Maar ak heur dat er dat stelletje wat verloofd geraakt het, zo zoude jullie opsta asjeblief" Vervolgens werd ons borrelglaasje nog verder gevuld en na het drinken van ons shotje zong de rest van de groep: "lang zullen ze leven". Echt super leuk. Na een leuke dag zijn we terug in onze lodge, maar direct gaan slapen. Want moe, ja dat waren we wel.


Dag 15: Een lange rechte weg!

Uiteraard weer in de vroege morgen zijn we na een korte citytour vertrokken uit Graaff Reinett richting Kaapstad. Onderweg zagen we al verschillend borden met kaapstad. Via de tuinroute zijn we uiteindelijk beland in de buurt van Platterson Bay (even uit ons hoofd, dus we hopen dat we het goed schrijven). Dit ligt circa 700 kilometer van Kaapstad. Dus het einde van de reis komt ook steeds dichterbij.

Vandaag hebben we niet zo heel veel meegemaakt dus vandaar even een kort berichtje. Morgenochtend vroeg gaat Wilco de zee op om walvissen te spotten en mag Celeste echt is een keer uitslapen.


Dag 16: Een dagje vrij!

Vanmorgen vroeg is Wilco met 5 andere leden Kurt en Paul vertrokken naar Plettenberg Bay (dat was dus de goede naam). Hier zijn ze op een boot gestapt om walvissen te spotten. In de Bay zelf was het al snel raak en zagen ze een South RIghtWale zwemmen samen met een jong van een week uit. Een schitterend gezicht.

Verder op open zee hoopte we orka's te kunnen spotten die een paar dagen eerder waren gezien. Door de aanwezigheid van de Orka's konden we dolfijnen sowiezo op onze buik schrijven. We hebben de orka's helaas niet gezien.

Op de terugweg kwamen we langs rotsen met honderden zeehonden. Ook een mooi gezicht, enkele zeehonden sprongen net als dolfijnen voor en naast de boot omhoog. Naast de walvis met jong en de zeehonden zagen we nog verschillende Jan van Genten, Aalschovers, Marmotten, Oestervogels (zijn zeldzaam en met uitsterven bedreigd), een verdwaalde pinguin en uiteraard meeuwen. Rond tien uur waren we terug bij het hotel en hebben we ontbeten.

Vervolgens is de bus om elf uur vertrokken naar het centrum van Knysna (waar we verbljven, je spreekt het uit als Niesna). Hier mochten we een uur lang rondlopen, vervolgens zijn we richting de haven gegaan waar we op een boot konden stappen. Hiervoor hebben wij bedankt, omdat Celeste vorige week in St. Lucia zeeziek werd tijdens het varen. We zijn samen langs de Laguuna van Knysna terug gelopen en hebben een heerlijk middagje vrij genomen.

Rond twee uur waren we terug bij het hotel, waarna we de foto's en video's hebben uitgezocht. Voor morgen geven ze hier weer plensbuien op in Knysna, op dit moment schijnt het stormachtig weer te zijn In Kaapstad wat hierheen trekt. Gelukkig vluchten wij morgen richting Outshoorn waar het droog en koud is, want er lag begin deze week nog sneeuw!

Trouwens hadden we al gezegd dat de maan hier precies andersom staat dan bij ons? Best grappig.


Dag 17: Door de kleine Karoo richting KangoCaves

Hoe dichter we bij Kaapstad komen hoe beter de internetvoorzieningen worden. De vorige twee dagen hadden we vrije toegang tot het internet, wel vandaag ook! Vanochtend om zeven uur stond iedereen te trappelen voor het ontbijt, maar kregen we te horen dat om half acht de keuken pas open was. Even wachten dus!
Iets voor half acht konden we beginnen aan het ontbijt en om kwart over acht vertrokken we uit een regenachtig Knysna richting Oudtshoorn. Vanwege een rotsstorting moesten we een andere pas nemen dan we gepland hadden wat zorgde voor een half uurtje extra reistijd. Ook bij de pas die wij namen waren de sporen van een eerdere rotsstorting nog goed zichtbaar.

We reden via de zogenoemde kleine Karoo (dit betekent bij inheemse bosjesmensen droogte) richting een struisvogelboerderij die er in overvloed zijn rond dit gebied. Twee dagen geleden zijn we door het echte Karoo gebied gereden. Hier in de kleine Karoo valt per jaar ongeveer 25 centimeter water. We hebben het idee dat dit vandaag precies gebeurde. Af en toe brak het zonnetje even door, maar we hadden voornamelijk regen op de vier uur durende reis.

Rond twaalf uur kwamen we aan bij een Struisvogelboerderij even buiten Oudtshoorn. Hier hebben we een rondleiding gehad mochten we de dieren voeren en op eieren staan. Best leuk om een keer te zien. Gelukkig was het tijdens ons bezoek droog, maar door de regen van vandaag konden we helaas niet struisvogelrijden. We moeten dan maar een keertje teruggaan om dat over te doen ;)
Na de struisvogelboerderij zijn we kort bij ons hotel geweest waarna we met een kleinere groep naar de KangoCaves zijn geweest. Dit is een grote druipsteengrot. Een prachtig gezicht met al die druipers!

Vervolgens waren we rond vijf uur terug bij het hotel en zijn we nu even lekker aan het relaxen. Straks nog even wat eten en we verblijven in een hotel wat een scottischcafe heeft met sigaren, dus Wilco gaat zo nog even kijken of hij wat lekkers kan vinden.
Morgen vertrekken we om 8 uur richting Stellenbosch. Waarschijnlijk weer een lange reisdag omdat de afstand crica 400 kilometer is.


Dag 18: Route 62

Het einde komt in zicht, zover zelfs dat we vandaag vanaf het Taalmonument de Tafelberg al konden zien liggen. Vanochtend zijn we vertrokken richting Somerset West wat vlak langs de kust ligt ter hoogte van Stellenbosch.

Via de kleine Karoo zijn we uiteraard weer om acht uur vanmorgen vertrokken. Al snel keken we tegen besneeuwde bergtoppen aan waar de zon de sneeuw liet blinken. Een onvoorstelbaar mooi gezicht. De bus zou en moest even aan de kant worden gezet voor een aantal mooie foto's.
Nadat we de kleine Karoo hadden verlaten kwamen we in de langste wijnroute van de wereld (route 62) en hoe langer hoe meer richting Kaapstad. Via de Huguenottunnel zijn we erg dicht in de buurt van onze eindbestemming gekomen. Na een lange morgen rijden hebben we in de middag bij het Taalmonument gekeken en uiteraard een wijnproeverij gehad in Stellenbosch. Voor de mensen die denken dat de beste Zuid-Afrikaanse wijn uit Stellenbosch komt, die zijn gek! Tenminste volgens onze gids, want dat toevallig de hoofdkantoren van deze grote jongens in Stellenbosch zitten wil nog niet zeggen dat hun wijngaarden ook daar liggen. Sterker nog steeds meer wijngaarden verdwijnen uit Stellenbosch.
Tegen het begin van de avond zijn we aangekomen in Somerset West.


Dag 19: Uitkijken naar Walvissen

Uiteraad mochten we vanochtend weer om zes uur opstaan om rond de klok van acht uur weer in de bus te zitten. We gingen direct, in tegenstelling tot het programma richting de Tafelberg. Omdat het weer hier zeer snel kan omslaan waardoor de berg gesloten wordt zijn we direct die kant opgereden.

Onderweg reden we langs krottenwijken, die de mensen die al eens in Zuid-Afrika zijn geweest al hebben gezien als je vanaf het vliegveld van Kaapstad richting de stad zelf rijdt. Wel dit alles is nep hebben we vandaag met onze eigen ogen gezien. Als je weet waar je moet kijken en goed kijkt zie je dat de eerste 20 meter (de berm) vol staat met krotten. Daarachter staan gebouwde huisjes die de mensen gratis hebben gekregen. Een echte "eye opener" dus!

Rond 9uur waren we bij de Tafelberg. Wat een gigantisch uitzicht heb je op de berg zeg, echt prachtig. Vanaf de Tafelberg konden we mooi over Kaapstad en omgeving uitkijken, maar ook over de zee en daar zagen we South Right walvissen zwemmen. Ook schitterend!

Na de Tafelberg zijn we naar Simon'stown gereden waarvandaan we met een boot naar zeehonden zijn gaan kijken. De zeehondjes lagen lekker te relaxen met een paar honderd stuks op een aantal stenen. Na de boottocht zijn we via Chapmans Peak naar Kaap Punt en Kaap de Goede Hoop gereden. Onderweg zagen we struisvogels (bij het water, wat eigenlijk niet hoort bij een woestijnvogel, elanden, blesbokken, bultruggen en dolfijnen).

Na ons bezoek op de meest zuidwestelijke punt zijn we richting pinguins gereden. Hier zagen we verschillende zeehonden voor de baai zwemmen, waardoor de aankomende pinguins niet op land durfden te komen. Ze hopen zich dan op vlak voor de kust om vervolgens massaal richting land te komen. Dat laatste hebben we niet meer kunnen zien, omdat dit te lang duurde. Maar het was evenwel een mooi gezicht!

Nu zitten we in ons hotel in Kaapstad. De laatste nacht hier in Zuid-Afrika. Morgen gaan we nog bij het waterfront kijken, robbeneiland en geeft Paul onze groep een citytoer. Een drukke dag staat ons weer te wachten.


Dag 20: Einde van een studiereis

Vanochtend zijn we voor de laatste keer ontwaakt in Zuid-Afrika. We mochten kiezen tussen uitslapen of vroeg op en nog wat van Kaapstad zien. Celeste en Wilco besloten het laatste want het ritme van 6, 7 en 8 zat er dankzij Paul goed in. Om kwart over acht namen we de lijnbus richting het waterfront. Het waterfront is aan de haven en is een groot winkelcentrum.

In het waterfront is ook een aquarium (het schijnt heel mooi te zijn), helaas was deze in de vroege morgen nog gesloten en hebben we langs de winkels van het waterfront geslenterd. We moesten om half elf bij de boot zijn richting het Robbeneiland, waardoor we jammer genoeg niet meer in het aquarium hebben kunnen kijken. Dit moeten we onze volgende reis dan maar doen!

Om elf uur vertrok de boot richting Robbeneiland, een half uur later stonden we daar weer aan land. We hebben daar met een bus een rondleiding gekregen over het land, wat was dat verschrikkelijk saai zeg!

Slaapdronken werden we daarna door een andere gids rongeleid door de gevangenis. Deze gids vertelde het gelukkig wat boeiender en er was wat meer te zien. Achteraf zeggen we leuk dat we er zijn geweest, maar het is waarschijnlijk wel onze meest saaie excursie van de vakantie geweest.

Terug op vasteland zijn we direct in de bus van Kurt gestapt om een citytour te krijgen van gids Paul. We hebben van half drie tot half vijf verschillende plaatsen in de stad bekeken waarbij Paul het een en ander vertelde.

In het park van Kaapstad kwamen we nog een albino eekhoorn tegen best apart om zo'n fel wit beestje in de bomen te zien. Over een half uurtje gaan we met de gehele groep nog genieten van een laatste avondmaaltijd. Om acht uur vertrekken we richting vliegveld om daar om 23:35u op te stijgen richting ons eigen kikkerlandje. Wij maken ons weer op voor een lange vlucht, hopelijk slapen we een beetje.
Voor ons is een einde gekomen aan een indrukwekkende, maar ook vermoeide studiereis (Paul noemt het studiereis, omdat vakantie luieren is)


Dag 21: The End!

Zojuist zijn wij weer veilig geland op Schiphol. We moeten nog even wachten op onze bagage, maar daarna heerlijk naar ons eigen nestje!


 

Op de hoogte blijven van acties en mis nooit een aanbieding!

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief

Bezoek ons Reiscafé!

Kom meer te weten over de volgende bestemmingen:
Sri Lanka, Indonesië, Zuid-Afrika en Vietnam