27 september 2011 Om ca. 09.00 uur ´s ochtends arriveerde ons vliegtuig aan de "overkant". Na ons de huurauto eigen gemaakt te hebben (links rijden met het stuur rechts went wonderba
arlijk snel, behalve ruitenwissen als je van plan bent richting aan te geven bleef hilarisch), hebben we ons tijdens een heerlijke lunch in de exotische tuin van het Airport Hotel in Johannesburg laten verwarmen in de Afrikaanse voorjaarszon. De laag overvliegende vliegtuigen waren daarbij een attractie op zich! In onze double room hebben we heerlijk kunnen uitrusten van de lange vlucht.
28 september 2011Na een goed en stevig ontbijt vertrokken we naar het Timbavati Game Reserve, nabij Hoedspruit. Daar verbleven we in Umlani Bush Camp, een ervaring die je zelf moet beleven. Voor ons in ieder geval een onvergetelijke herinnering! In totaal stonden ons 4 gamedrives te wachten. Elke gamedrive is even spannend en bijzonder. Samen met een vrolijk honeymoonkoppel uit Engeland en een zeer enthousiast, oorspronkelijk uit Zuid-Afrika afkomstig, Australisch koppel met hun 15-jarige dochter deelden wij een jeep. Voor de ochtendgamedrives werden we om 05.00 (geloof me, op zo’n moment kost dat geen moeite!) gewekt met koffie en thee om vervolgens om 05.45 op verkenning te gaan. De ranger, Mozes, wist ons elke keer weer met veel liefde en respect voor de omgeving alle details over het Wild Life bij te brengen. Leeuwen die een giraf aan het verorberen waren en tijdens hun diner werden gestoord door een wandelsafari, waardoor de welpjes op de vlucht sloegen toen zij merkten hoe hun moeders zich van hun prooi afwendden en op de loer gingen liggen om hun territorium te bewaken. Zebra´s die werden achtervolgd door wilde honden, waarna de zebra´s zich verzamelden om zich vervolgens massaal om te draaiden om de achtervolging op de wilde honden in te zetten. Een neushoorn die zichzelf in de schaduw van een boom te ruste had gelegd nadat hij een modderbad had genomen, om zodoende zichzelf te beschermen tegen insecten en parasieten. Een luipaard dat, met recht lui, op een oever lag te zonnen en werd opgeschrikt door onze jeep, waarna wij hem achtervolgden tot hij zich verschool achter wat struiken om daar zijn prooi af te wachten. Een olifant die zich rond het middaguur meldde bij het poeltje tegenover het terras van Umlani, om zichzelf nat te spetteren en zijn dorst te lessen. Opa en oma buffalo die lagen te slapen en wakker werden en elkaar traag overeind hielpen toen onze jeep vlakbij stopte. Een sundowner tijdens een zinderende zonsondergang, waarbij alle fotocamera’s hun uiterste best deden het mooiste plaatje te schieten… Stuk voor stuk prachtige schouwspelen! Ook de rest van de bevolking, zoals nijlpaarden, impala´s, marabu´s, apen, wrattenzwijntjes, giraffen, koedoes, allerlei soorten herten en vele vogels, bleef elke keer opnieuw de moeite van het spotten waard.
Umlani ligt in het Timbavati Game Reserve, dat een open verbinding heeft met het wereldberoemde Krugerpark, dus ´s avonds na het diner en een afzakkertje bij het kampvuur met een zaklamp naar je hut gebracht worden is geen overbodige luxe! In de hut hing een fluitje om op te blazen in geval van nood. Nadat een groep meisjes van een meisjesschool in Durban naar hun hutje was gebracht, hoorden wij hun fluitje. De manager David en Mozes gingen kijken; er bleek een black mamba bij hun hut te zitten! Op heldhaftige wijze is de slang gevangen genomen en uitgezet in de bush.
Het exclusieve van Timbavati is dat de rangers van de verschillende camps onderling radiocontact met elkaar houden, zodat ze tijdens de gamedrives weten waar je op dat moment naar toe moet. In Umlani ontbreekt het de gast werkelijk aan niets. De all-inclusive formule wordt in alles nageleefd, van het aansteken van de olielampjes voordat je na de avondgamedrive weer in je hut terugkeert, tot aan het vervangen van de waterflesjes naast je bed. Het personeel is ontzettend lief en behulpzaam en het getrommel op een djembé ter aankondiging dat er kan worden aangeschoven voor het diner maakt het helemaal af!
30 september 2011 Helaas... aan alles komt een eind. Na twee nachten Umlani reisden wij door naar Hazyview. Opmerkelijk en confronterend tegelijk is om te zien hoe mensen lopen langs wegen waar auto’s voorbij razen. Vooral vrouwen zie je er met grote manden of emmers op het hoofd of met kindjes op hun rug gebonden. Bij kruispunten kwamen mannen op de auto af en wilden bijvoorbeeld de ramen wassen of hun zelfgemaakte spullen verkopen. De deuren van onze auto gingen vanzelf op slot, dat geeft enerzijds een veilig gevoel, maar anderzijds voelde ik me schuldig, omdat tijdens onze autoritten de armoede wel heel duidelijk werd, terwijl wij in een gloednieuwe huurauto zaten onderweg naar een of andere luxe bestemming. Opvallend is het groot aantal liftende mensen langs de weg. In een boekje zagen we dat er een heleboel verschillende lifttekens zijn, om aan te geven waar men naar toe wil, tenminste, dat dacht ik.
Na al het geweld van de wilde dieren hebben we vanuit Hazyview de Panoramaroute/watervallenroute gereden. De meest prachtige watervallen zijn te bereiken via slingerende wandelpaden gelegen in tropische bossen. Bij het overweldigende God´s Window was het een drukte van belang met tientallen busjes met nog eens tien keer zo veel krioelende en uitgelaten scholieren. Heel leuk om te zien dat kinderen in Zuid-Afrika op schoolreis gewoon hetzelfde gedrag vertonen als (waarschijnlijk) overal in de wereld. Hazyview ligt heel dicht bij één van de ingangen van het Krugerpark, maar jammer genoeg was onze tijd in Hazyview op!
2 oktober 2011Door naar Swaziland. Een koninkrijk waar je meteen bij de grens al meekrijgt hoe trots de minder dan 1 miljoen Swazi´s op hun piepkleine staatje zijn. De koning prijkt overal aan de muur, compleet met ontbloot bovenlijf. De koning mag elk jaar een nieuwe bruid (maagd) uitkiezen en de tienduizenden meisjes staan hiervoor, schaars gekleed, in de rij, ongelofelijk! Wij logeerden in Reilly´s Rock, het guesthouse waar Prins Bernard ook altijd verbleef en waarop het personeel nog altijd erg trots is. ´s Avonds werden de bush babies gevoerd, een schattig tafereel. Wij hebben na aankomst onze eigen gamedrive gemaakt in het Mlilwane Wildlife Sanctuary en kwamen o.a. krokodillen en een heleboel vogels tegen. Helaas geen nijlpaarden, die waren voor de gelegenheid elders. ´s Avonds tijdens het diner hebben we kennis gemaakt met een leuk Duits stel en even lekker bijgekletst over de belevenissen tot dan toe.
3 oktober 2011 Wij vervolgden na één overnachting in Swaziland onze route naar Sint Lucia, Zuid-Afrika. De grenspost passeren is een hele onderneming. Auto uit, in de rij voor een stempeltje hier, auto in, stukje rijden, auto uit voor een volgend stempeltje daar. Allerlei formaliteiten waar je niet omheen kunt. Aangekomen in Sint Lucia wachtte ons een regenbui die voortduurde. Het Nederlandse echtpaar van de B&B waar wij verbleven was ons erg behulpzaam bij het boeken van verschillende excursies, die door de aanhoudende regen helaas geen doorgang konden vinden. Dan maar zelf op pad, wat in het op vijf minuten afstand van de B&B gelegen Isimangaliso Wetlands heel goed te doen is. Nijlpaarden, krokodillen, bavianen, neushoorns en als toetje een aantal uurtjes strand aan Cape Vidal, waar het zonnetje toch nog doorbrak! Het dorpje St. Lucia is toeristisch te noemen. Wij hebben nog een wandeling gemaakt naar de rivier waar de nijlpaarden en krokodillen leven. Tegen zonsondergang kwamen de nijlpaarden aan wal om te grazen. Er schijnen zelfs weleens nijlpaarden door het dorp te wandelen! Aan te raden is een diner bij Braza, een Braziliaans restaurantje, waar wij toevallig onze Duitse vrienden weer tegenkwamen. We hebben gezellig met elkaar gegeten en de ervaringen van de afgelopen dagen uitgewisseld. Overigens kwamen wij tijdens onze rondreis erg veel mensen tegen die hetzelfde rondje ofwel tegengesteld maakten en het uitwisselen van ervaringen blijft elke keer weer leuk!
5 oktober 2011Na twee nachtjes St. Lucia en een wederom stevig ontbijt, waarbij de eieren altijd op het menu staan in Zuid-Afrika, en je zelf mag kiezen of je die gebakken, gekookt, gepocheerd, scrambled, met of zonder spek en tomaat, danwel in een omelet verwerkt wilt hebben, reisden wij af naar Umhlanga Rocks. Hoge flats en op twintig minuten rijden vanaf Durban heeft Umhlanga Rocks op het eerste gezicht niets met Zuid-Afrika te maken. Bij Moyos, op de pier bij Durban, is het heerlijk toeven. We hebben daar verschillende keren gelunched, gekeken naar de zonsondergang over de Indische Oceaan, het traditioneel geklede personeel bekeken, praatjes gemaakt met uit Zuid-Afrika afkomstige vakantiegangers over het leven in Zuid-Afrika, cocktails gedronken, mijn gezicht laten beschilderen met wat volgens mij traditionele kunst is en geluisterd naar de populaire Zuid-Afrikaanse muziek. In Durban is het uShaka Marine World gelegen, waar wij een dolfijnenshow bezochten en het onderwaterleven hebben bewonderd. Vooral de haaien maakten indruk! Wij hebben vanuit uShaka een zeesafari gemaakt en hadden het geluk dat de walvissen in een gulle bui waren en ons trakteerden op een spring-/zwaai- en buitelshow. Het was ons en onze gids eigenlijk ook niet duidelijk of de walvissen zich lieten zien uit vriendelijkheid of uit bescherming van hun jongen.
Onze laatste dag Umhlanga stond in het teken van een welverdiend dagje strand en ´s avonds winkelen met diner in Gateway, hét overdekte winkelcentrum van Umhlanga/Durban e.o. Daar hebben we een CD van Zahara gekocht, dé nummer 1 van Zuid-Afrika van dit moment. Het parkeren kostte ons 10 ZAR (= 1 euro) voor ruim 3 uur, waar maak je dat nog mee...
8 oktober 2011Door naar Drakensbergen. Het plaatsje Bergville was voor ons de laatste stop. Onderweg hebben we Giant´s Castle bezocht. Op onze route reden we plotseling door een Zuludorpje waar een groot feest aan de gang was. Later hoorden we dat het een feest voor de "chief" van het dorp was. De mannen droegen traditionele kleding en de vrouwen ook. Speren, schilden en dierenvellen bij de mannen met "sokken" van verentooien; armbanden, kettingen, haren met vlechtjes en kraaltjes en gezichtsbeschilderingen bij de vrouwen. In de verte zagen we dansende, springende en zingende, muziekmakende mensen. Wat jammer dat we hier niet konden stoppen, beter gezegd, dúrfden te stoppen, uit respect voor de bevolking. Bij aankomst in ons verblijf in Bergville, Sandford Park, bleken we gelukkig nog gebruik te kunnen maken van het diner, want in de wijde omtrek is niet veel te vinden. De volgende dag zijn we richting Johannesburg via Royal NP in de Drakensbergen gereden, alwaar de op één na hoogste waterval ter wereld naar beneden stort. Na deze stop zat het er voor ons echt op. Met nog een ca. 4 uur durende rit naar Johannesburg voor de boeg zaten we toen al met heimwee te luisteren naar de CD van “Zahara”. Wij zijn absoluut verliefd geworden op het land!
|
of neem contact op 
070 - 30 767 00