Dag 1 Nou Cathay Pacific is niet slecht, maar no 1 blijven toch Malaysian Airlines en Singapore Airlines.
We kwamen dus om 7 uur ’s morgens plaatselijke tijd aan in Hongkong en de overstap naar Hanoi was 12 uur later. Dus maar een citytour gedaan.
Voor de restaurants een rij wachtenden. Gelukkig nog wel een goed restaurant gevonden, maar dat was Westers jammer genoeg. Hoewel: de fish and chips waren erg lekker!!!
Op dit moment liggen we schoongeschrobd in bed in het Galaxy hotel in Hanoi. Wat we nu al van het verkeer hebben gezien in het donker overtreft idd alle ervaringen. Veel getoeter, onverlichte scooters en overstekende waaghalzen. Indonesië is er niets bij.
We gaan zo lekker slapen want de chauffeur komt ons morgen halen voor een citytour om 8 uur! Dan hebben we wel de hele middag om zelf rond te struinen.
Het hotel is goed, schoon en centraal gelegen, dus als we morgen gaan lopen blijven we gewoon aan 1 kant van de straat, haha. Oversteken zonder stoplicht is levensgevaarlijk!
Dag 2 Ontbijt om 7 uur was prima. En om klokslag 8 uur werden we opgehaald door Q., onze jonge gids voor vandaag. Hij bracht ons naar de auto waar de chauffeur op ons wachtte. Later begrepen we pas dat het zo vroeg moest omdat de bezienswaardigheden sloten om 12 uur.
Het programma duurde de hele dag, maar dat was niet erg omdat we ’s middags in de omgeving van het hotel gingen wandelen, wat we zelf ook van plan waren.
Het eerste onderdeel Ho Chi Minh’s graftombe bezoeken was gelijk een hele aparte ervaring, duizenden mensen komen iedere dag toegestroomd om zijn gebalsemde lijk te bekijken. We werden in lange rijen eerst van 1 persoon langs een scanner geleid. Alle voorwerpen die konden fotograferen moesten we van tevoren aan Quin geven. Daarna in rijen van 2 naar de immense graftombe een paar trappen op. We werden goed in de gaten gehouden en begeleid door militairen in het wit. We zagen ook nog het voor ons belachelijke wisselen van de wacht dat daar ieder uur plaats vindt. Zo hoog worden de benen marcherend opgegooid met strakke gezichten en precies de stappen geteld. In de tombe lag het lijk, zo goed als nieuw vanaf 1969 2x per week opnieuw ingespoten om hem zo te houden. Ik kreeg trouwens nog een aanwijzing van een militair dat mijn handen niet op mijn rug mochten maar aan de voorkant. We voelden ons net weer op school. Ook hebben we zijn huizen bekeken en werden we goed voorgelicht waarom hij zo belangrijk was en is voor de Vietnamezen.
Daarna nog een Etnologisch museum en een tempel bezocht.
We gingen lunchen: echt Vietnamees dit keer. Lekker!!!!!
Toen wandelen door de drukke straatjes rond ons hotel. We leerden langzaam oversteken. Je bent als Westerling geneigd te gaan rennen, maar dat is dus zelfmoord. Je moet alles en iedereen de kans geven jou te ontwijken.
Het is hier totaal anders dan waar we ooit geweest zijn, de mensen, de sfeer, dus genoten we volop van alle nieuwe ervaringen.
Q. was echt een hele goede en aardige gids die zich steeds verontschuldigde voor het zware programma. Ik stelde hem gerust door te vertellen dat wij graag lopen en het juist heel leuk vonden.
Nu lig ik wel in bed, want een middagdutje had ik toch wel nodig, nog steeds slaaptekort, hihi.
Straks gaan we weer lopen, maar nu in het donker en op zoek naar een Indiaas restaurant, niet te laat want ze eten hier vroeg volgens de Rough Guide.
En o ja, slippers voor J. gescored in de schoenenstraat.
Morgen worden we al om half 8 opgehaald voor onze 3 daagse bootreis. We nemen alleen de rugzakken mee en laten de bagage in het hotel.
Ik begin alweer honger te krijgen en het is pas 6 uur. Ik doe wel iets wits aan vanavond, dan zien ze me tenminste bij het oversteken……
Dag 3, 4, 5, 6We hebben ons in het verkeer gestort en heerlijk gegeten bij Tandoor, een Indiaas restaurant natuurlijk. Echt bijzonder lekker en pittig, goede witte wijn erbij. We zaten boven op het balkon te genieten (nou ja) van het verkeer. Lekker vroeg naar bed gegaan: helaas geen internetverbinding.
Na ons ontbijt in een minibus op weg naar Halong Bay: 5 uur rijden!!!!!! Ik was de hele weg in coma zoals gewoonlijk. Ogen even open en weer bewusteloos totdat we er waren.
We gingen met een “Tender”varen naar onze luxe Jonk of Junk zoals ze hier zeggen. Echt mooi: een houten donkerbruin schip met 5 hutten. Ondertussen leerden we onze gids kennen: K.
We waren met 9 passagiers en een bont gezelschap. Een Schots setje van midden 40: Martin en Helen, afkomstig uit Australie. Een ouder stel uit Nieuw- Zeeland, Hij een Hongaar, zij van Ierse afkomst: Miklos en Kari, Een Frans stel iets jonger dan wij, Thierry en Michèle en als laatste een Chinese man geboren in Bankok, maar inmiddels Fransman van 67: Charlie.
Gelukkig was iedereen aardig en heel vrolijk en dat kwam ook mede door de hoeveelheden drank dat daar aan boord werd genuttigd. Wij hielden het op wijn bij de maaltijd, maar Charlie, Martin en Thierry dronken daarnaast nog een hele fles whisky per avond. Gelukkig werden ze niet vervelend maar jolig en de laatste avond hebben we gezongen en gedanst, ja J. ook! Vooral Charlie zorgde voor veel hilariteit.
We sliepen in een hele luxe hut met een volledig ingerichte badkamer. Alles was tot in de puntjes verzorgd.
De excursies waren wandelen op een eiland door een grote grot, beklimmen van een berg tot een uitkijktoren. Zwemmen in de (koude) zee.
We hebben een lagune bezocht en gevaren met een 2-persoons kajak. Ik had daar eigenlijk geen zin in, heb vreselijk de pest aan kleine roeibootjes, maar wilde geen spelbreker zijn. J. en ik deden het best aardig.
Het eten werd geserveerd een mooi ingerichte gezellige diningroom met keurig gedekte tafeltjes etc.
We hebben 2 nachten heel goed geslapen en al met al was het een geslaagde tocht. Het klinkt misschien wel blasé, maar de rotsen en de uitzichten vonden we wel mooi maar niet zo spectaculair zoals we van anderen gehoord hebben. Dat heb je als je veel reizen maakt. Het weer was fris tot koud te noemen, met een flinke wind. De zonnebrand is dus in de koffer gebleven, aha.
Op de laatste dag werden we om half 12 weer naar ons minibusje gebracht voor de terugtocht naar Hanoi, waar we om 17.00 uur aankwamen. We zijn gelijk gaan eten in Tamarind Café een trendy vegetarisch restaurant met leuke gerechten zoals gevulde falafel balletjes en Maleise quesedillas.
Om 19.00 uur zijn we naar het station gebracht om 20.30 de nachttrein naar Sa Pa te nemen, het berggebied in het Noorden. Wij hadden weer een gids die alles regelde. Ik werd nog aangesproken door een Duitse jongen nogal in paniek. Zij hadden geen gids en nog geen tickets, alleen vouchers. Gelukkig kon onze gids hen helpen en zij waren zeer dankbar, danke sehr!!!!!! Dat is het nadeel als je de taal niet spreekt en geen gids hebt.
De treincoupé van 4 personen hadden we lekker voor onszelf en was voorzien van water, koekjes en gratis thee en slippers. Lekker knus liggen lezen met mijn bedlampje aan en in mijn E-reader.
We kwamen veel te vroeg aan en onze jonge gids H. was al bang dat we weg waren. Maar waar zouden we naar toe moeten??????
Na veel gedoe kwamen we in het Royal View Hotel. Een grote kamer met dito badkamer en een elektrische kachel aan want het is hier KOUD!!!!!!
H. is heel grappig en we hebben nog maar weinig kunnen zien van de waterval en het hoogste uitzicht want er hangt een dikke vochtige mist. Het is hier zo rond de 10 graden en ’s nachts maar 2!
We lopen dus met lagen kleding over elkaar heen. Nu is het na de lunch, we hebben heerlijk gegeten, er zijn hier goede restaurants en volop groente. Nu schijnt de zon af en toe een seconde en dan lacht iedereen blij!!
Ik probeer te internetten, maar het lukt nog niet erg.
Dag 7 en 8 De tweede dag in Sapa was gelukkig een stuk mooier en ook warmer. Dat betekende alles om je heen goed kunnen zien, als het mist kun je soms maar 3 m verder kijken.
We hebben zelf in de ochtend in Sapa gewandeld en om 11 uur werden we opgehaald door H. en de chauffeur om een stam te bezoeken de Zwarte Hmong in het dorpje Cat Cat. Zij worden zo genoemd naar hun zwarte kleding. Zij leven van de rijstteelt in de zomer en doen dus in de winter niks. Zij krijgen alles gesubsidieerd door de regering en maken dus gewoon hun geld op aan eten en extra’s. Ze laten hun kinderen maar zelf wat aan rotzooien vanaf dat ze kunnen lopen en voeden ze niet op. We zagen groepjes kleine kinderen met modderige lijfjes spelen zonder enig toezicht. Er verdrinken dan ook nogal wat kinderen bij het spelen in de rivier. We mochten in een huisje kijken. De mensen hier waren aardig en niet opdringerig. En het lopen door dit dorp met overal zwijnen, kippen en honden was erg leuk.
Daarna gingen we naar de rode Dao, die dus veel rood dragen. Dit dorp was jammer genoeg al verpest door de toeristen en de mensen waren zeer opdringerig. H. onze gids had ons daar al voor gewaarschuwd.
We hebben weer in Sapa geluncht en daarna op weg naar het station in Lao Cao. Daar een vroeg diner en om 7.30 vertrok de trein naar Hanoi. We hadden weer een 4-persoons coupé voor ons twee.
H. was heel verdrietig dat we weggingen, ze heeft ons 2x flink geknuffeld. Ja, ik zou haar ook zo mee willen nemen. We hebben echt iets met haar gehad, ze zorgde voor me als een dochter. Gaf me een arm bij het lopen en kwam dicht naast me zitten met haar arm om me heen etc. Ik denk dat ze ook moederliefde mist. Haar familie woont ver weg, waar zij geen baan kan krijgen. En ze werkt zo hard als kostwinner met een baby van 20 maanden. Zelf is ze pas 24.
De conducteur probeerde ons nog geld af te troggelen voor een 2 persoonscoupé. Die was net zo groot, alleen met 2 bedden i.p.v. 4 en die iets breder waren. Hij vroeg 40 US dollar. Wij vonden het geen verbetering en zeiden dat we niet wilden. Hij zakte toen naar 30 en na een tijdje was de prijs 20. Maar wij hadden geen zin om te verkassen dus bleven we lekker liggen. We waren al helemaal geïnstalleerd en lekker aan het lezen.
De trein was weer zo vroeg in Hanoi: om 4 uur ’s morgens kwam hij aan. We werden weer opgehaald en naar ons hotel gebracht, waar we eerst moesten wachten tot onze kamer klaar was. Om 6 uur gingen we uitgebreid ontbijten en we kregen de sleutel al voor 7 uur.
Nu liggen we lekker schoon in bed. Daarnet regende het dus we hebben geen haast om te gaan wandelen.
We zijn toch maar uit bed gerold en hebben in de fijne motregen gewandeld. Alleen is het niet koud hier. Een lichte lunch van garnalen en nu liggen we weer even in bed te rusten. Vanavond om 20.00 naar de waterpoppenshow. Dan moeten we vroeg eten, want in Vietnam eten de mensen niet zo laat.
Ik wilde op Facebook melden waar we zijn en foto’s zetten. Nu blijkt dat dat de enige site is waar ik niet op kom en ik heb een ernstig vermoeden dat het de censuur van bovenaf is.
De show was wel apart. Mensen staan tot aan hun middel in het water achter een scherm en bewegen met stokken poppen. Als je bedenkt dat mensen daar 1000 jaar geleden naar zaten te kijken, dan kan ik me voorstellen dat zij dat heel spectaculair vonden. Het is best een hele kunst.
Vooraf hebben we heerlijk vegetarisch gegeten in een Australisch café: The Kangeroo.
Na een wijntje en een campari gaan we nu de laatste nacht in Hanoi in. Een hele aparte stad, met een typisch Aziatische sfeer.
Dag 9 en 10’s Morgens nog even door Hanoi gewandeld en een rijkeluishuis van binnen bekeken. Om 12 uur werden we opgehaald en om half 3 vloog het vliegtuig pas. De vertraging was waarschijnlijk een defect, want toen we gingen boarden hingen er draden onderuit het toestel. Die propten ze er nog even in. Leuk voor mensen met vliegangst!
We werden door een chauffeur opgehaald en naar ons hele luxe hotel gebracht, Huong Giang Hotel in Hué. Al gauw op zoek naar een restaurant, nou volop hier in de buurt, leuk en gezellig. Dit keer weer heerlijk Indiaas gegeten.
Om 7 uur vanmorgen het uitgebreide ontbijtbuffet, je weet wel met alles erop en eraan.
Om 8 uur werden we opgehaald door onze nieuwe gids en chauffeur: H. en F. P.
De citytour was heel leuk en interessant met een bezoek aan de Citadel en de graftombe van de Keizers van Vietnam. Het leuke was dat er 1 homo was en dus maar een kind adopteerde omdat hij er echt niet 1 wilde maken. Op de foto was het ook duidelijk te zien waar zijn sexuele voorkeur lag. Zo lekker nichterig. Hij had wel 40 vrouwen voor de schijn, maar zijn collega’s hadden er wel 100-en. Lijkt me erg vermoeiend allemaal.
Daarna hebben we in een vegetarisch restaurant gegeten, heel lekker en goedkoop: 4 euro met 2-en.
Nu even rusten en straks zwemmen en zonnen.
Morgen gaan we met H. op weg naar Hoi-An. Onderweg maken we een boottocht en gaan we een tempel of pagode bezoeken.
H. is een ex- leraar die Engels gaf en een heel erg Amerikaans accent heeft. Geleerd van de Amerikanen in de oorlog natuurlijk. Hij weet veel en ook dit keer hebben we een aardige gids.
Dag 11 en 12 Om 8 uur gingen we op weg naar een drakenboot. Met dit privébootje zouden we een tocht van 40 minuten gaan maken over de parfumrivier. Het was een leuk tochtje op de woonboot van een Vietnamees echtpaar zoals er veel van zijn: een kleurig geverfd langwerpig bootje lijkend op een draak.
Bij de pagode en Tempel stapten we uit. We zagen daar de foto van de monnik die zichzelf in brand had gestoken uit protest tegen de onderdrukking van het geloof. We zagen ook Boeddhistische monnikjes bij wie je aan hun haar kon zien hoe oud ze zijn. Hoe kaler hoe ouder. Er leven daar rond de 50 jongens van jong tot 18 jaar. Daarna moeten ze beslissen of ze echt monnik worden of niet.
We vervolgden de tocht met onze auto die daar op ons wachtte met de bagage.
Langs een hele mooie weg door de bergen kwamen we in Hoi An. Dit is een gezellig stadje met heel veel oude huizen, ambachten, restaurants en hotels.
We bezochten een zijde spinnerij, waar we de rupsjes en de cocon zagen transformeren tot lappen stof, kledingstukken en geborduurde schilderijen.
Daarna hebben we te overdadig geluncht, zodat we nu het avond is helemaal geen trek hebben en maar in bed blijven liggen.
Daarnet werd er op de deur geklopt en onwillig deed J. open (hij moest eerst zijn broek aandoen). “Housekeeping” wilde binnenkomen. Nou vooruit dan maar, hoewel ik spiernaakt onder de dekens lag. Twee meisjes kwamen ons bed openslaan (niet meer nodig dus) en brachten een briefje met goodnight en twee plaatselijke versnaperingen in bananenblad. We zijn in een soort zorghotel beland, haha.
Vanmorgen weer heerlijk ontbeten, vooral de bruschetta met tomatenrelish was super!!!!
De overblijfselen van de hindoetempels My Son waren erg interessant en H. kon er weer veel over vertellen. Daarna een tochtje met een privéboot over de rivier terug naar Hanoi, waar we afscheid namen van H. en F. P.
De middag aan het zwembad vertoeft en daarna naar het centrum gewandeld, geborreld en heerlijk gegeten.
We hebben nog gelachen want op een gegeven moment gingen alle vrouwen en sommige mannen in het restaurant gillen en op hun stoelen staan. Het bleek dat een grote spin naar binnen was gekuierd. Toen zij werd verwijderd door het personeel, liet ze een berg eitjes rollen. Daarna was er nog een spin gespot en toen die ook verwijderd was, kon men rustig verder eten. Ik was geloof ik de enige vrouw die gewoon bleef zitten. Terwijl ik ook niet dol op spinnen ben!!!!
Dag 13Wat een vreselijk weer vandaag. Eerst stromende regen en daarna de tyfoon: een enorme wind dat alles doet klepperen en trillen.
We zijn toen het droog was naar het centrum gewandeld en hebben daar weer heerlijk Indiaas gegeten. Die vegetarische pittige curry’s met garlic naanbrood, daar kunnen we geen genoeg van krijgen!!!
Vanavond wordt het weer Vietnamees en dan volgende keer meer iets Westers. Al het eten smaakt hier zo goed, omdat ze verse ingrediënten gebruiken en het ook nog eens vers klaarmaken. Ik ben er ook achter hoe ik iets pittigs kan bestellen, want dat zit er niet altijd in.
Morgen gaan we met de dagtrein naar NhaTrang. Dat wordt een reis van 10 uur!!!
We nemen eten mee want het eten schijnt niet schoon te zijn. Dus bij het hotel een pakket eten besteld. Drinken durven we wel aan.
We hebben weer een 4-persoonsslaapcabine met zijn 2-en. Lekker rustig, maar je moet dan wel 4 kaartjes kopen. Die hebben we al op zak, want morgen komt alleen een chauffeur ons halen om ons naar het station in Danang te brengen. Het kan niet missen want de treinen rijden hier op 1 spoor. Heel fijn dat we ook zo weinig bagage hebben. We hebben niemand nodig om ons te helpen.
Ik hoop wel op droog weer want we gaan naar een lux strand resort, om bij te komen van de vermoeienissen en weer fit voor het 2e gedeelte van de reis.
Dag 14We zijn nu dus weer 400 km naar het zuiden in Nha Trang.
De dagtrein was dus wel ff wat minder dan de nachttrein.
De coupé was vuil en er lagen vuile lakens en dekens van de mensen die net uitgestapt waren.
Gelukkig kwam er iemand na een poosje schone lakens brengen. Ik was al bang dat ik 10 uur rechtop tegen een harde muur moest blijven zitten. Geen thee en geen koekjes deze keer. Ach toch beter dan in een stoel 10 uur lang. Ik heb zo goed als de hele weg liggen slapen.
We werden afgehaald en naar ons superhotel gebracht. Echt gigantisch en gigantisch verlicht met kerstversiering, het huis van Vanessa is er niets bij.
Toch niet lelijk, gebouwd in koloniale stijl en de service is natuurlijk perfect. Ik moet altijd weer wennen: deuren die voor je open worden gedaan, een enorme fruitschaal op de kamer, altijd iemand die met je meeloopt als je even de weg niet kan vinden. 3 restaurants 2 bars. Een prachtig zwembad op de 1e verdieping zodat je geen last van het verkeer hebt.
Gisteravond gingen we op zoek naar een leuk barretje in de omgeving, dichtbij moeilijk te vinden. We hebben daarom maar in de Irish Pub van het hotel, waar dus niemand zat en een schaars gekleed meisje (voor Vietnam: minirok en blote schouders) eenzaam nogal vals aan het zingen was, wat gedronken. Het was ook al laat voor hier, na half 11 is rijkelijk laat en om 12 uur sluiten de bars in hotels.
Vanmorgen om 8 uur gezwommen, als enige gekken. Daarna uitgebreid ontbeten en denk dan aan sushi’s, dimsum, en heerlijke ossenhaas met zwarte peper uien, etc.
Gelukkig goed weer en tot nu toe relaxed aan het zwembad. Pfff, soms wat te heet, dus onder de parasol. Over het algemeen is het bewolkt, maar als de zon doorkomt!!!!
Een paar vragen van een mede reisfanaat over Vietnam:
*Wat heb je in Vietnam gegeten wat je onwijs lekker vond en nog nooit hebt gegeten?
Crispy Chow mei in een echt vegetarisch restaurant. Ik weet nou nog niet wat het is, maar het is krokant en dun als bami en met een heerlijk sausje erover. De gids wist het ook niet.
*Wat bevalt je tot nu toe erg goed in Vietnam en wat helemaal niet?
Leuk:
Dat het hier zo totaal anders is dan in de andere Aziatische landen waar ik ben geweest, dus weer nieuwe ervaringen qua sfeer, mensen die vrij zijn, historische achtergrond vind ik heel erg leuk.
Dat er zoveel keus is op het gebied van vegetarisch eten, had ik niet gedacht. Zo heerlijk eten overal.
En dat de Dalat witte wijn goed en goedkoop is, is een meevaller.
Minder leuk:
Sommige gebieden, plaatsen zijn bedorven door toerisme zodat de mensen daar erg opdringerig kunnen zijn zoals in Sapa en Hoi An.
Het weer is kouder dan we hadden verwacht in het noorden en de mensen lopen wel erg dichtbij je of botsen tegen je aan, i.t.t. in moslimlanden.En de gefrituurde loempiaatjes zijn baggervet!
*Zie je dierenleed?
Gelukkig heb ik nog geen hond zien slachten en over het algemeen zien de honden er goed uit, niet mager (omdat ze gegeten worden?) en doen mensen niet lelijk tegen ze. Dus nog geen dierenleed gezien.
We hebben echt weer zo lekker gegeten. Restaurant zag er niet uit, maar we hebben nog nooit zulke lekkere gebakken aubergines met knoflook, bloemkool met knoflook, tofu met citroengras en chili, en patatjes gegeten. Met een hele fles witte Dalat wijn 8 euro!!!!
We hebben een Fransman ontmoet die in Jakarta werkt en even een weekendje op kosten van de baas zich hier mag uitleven.
Hij was zo enthousiast over Thailand waar hij ook jarenlang gewerkt heeft, dat hij ons toch nieuwsgierig heeft gemaakt. Hij heeft een heleboel tips gegeven to do en not to do en vooral where to go. Hij kletste ons de oren van het hoofd.
Dag 15, 16, 17, 18, 19 Op weg naar Saigon:
Daar zitten we dan op de airport van Nha Trang. Onze flight heeft 2,5 uur vertraging dus we moesten noodgedwongen langer in ons hotel etc. blijven.
Geen straf overigens. Het voordeel van een super 5 * hotel is dat je echt verwend wordt als een prinses. Het ontbijt zo heerlijk is dat je de lunch kan skippen. En dit hotel heeft zijn personeel getraind tot vriendelijkheid en geen onderdanige fake- service.
Alles echt super perfect.
Er was ook een Spa, maar ik had er geen zin in. Misschien in Phan Tiet.
Alleen komen we denk ik pas om 2 uur ‘s nachts aan in ons hotel en dan moeten we om 8 uur op weg naar de tunnels. Dat betekent 6 uur op 7 uur ontbijten!!!!
Saigon:
Gelukkig was onze nieuwe gids T. samen met de chauffeur van plan ons een beetje uit te laten slapen en vertrokken we vanmorgen om 9 uur naar de tunnels van Cu Chi.
Heel indrukwekkend dit gangenstelsel waarin de mensen zich verstopten tijdens de Vietnamoorlog met de Amerikanen.
Hoe ze dat hebben uitgehouden 10 jaar lang om in een ondergrondse stad te leven en dagelijks de kans doodgeschoten, gebombardeerd of uitgerookt te worden. Na uitleg van T. begrijp je heel goed dat de Amerikanen geen kans van slagen hadden om de oorlog te winnen. Maar blijkbaar hebben ze er niets van geleerd, zie Irak en Afghanistan.
Heel verrassend om te merken dat de mensen zich ook hier zorgen maken over het milieu en heel goed op de hoogte zijn van alles wat speelt in de wereld.
T. vertelt veel over de politieke situatie en noemt zichzelf een soort Wiki-leaks. Tot nu toe is hij nog niet in de problemen geraakt hierover, maar zegt hij: de muren hebben oren, dus je weet maar nooit.
We zijn net thuis van weer een heerlijk etentje. We voelen ons in dit 3 sterren stadshotel ook weer meer thuis. Geen knipmessen en geen tierelantijnen, maar een schone praktische kamer van alle gemakken voorzien, midden in een levendige wijk met bars, restaurants en nightlife..
Door een gay jongetje in een Italiaans-achtig restaurant geloodst en ook weer goed eten met goedkope drankjes. Ik had spijt dat ik mijn fototoestel had thuisgelaten want J. werd opeens door een man heerlijk gemasseerd, hoofd, rug, schouders en armen. Natuurlijk moest hij daarvoor wel betalen, maar 2 euro was hem dat wel waard. Haha, hij kon niet anders.
Dag 20, 21,22 Na een rit van 2uur zijn we in CanTho een grote plaats in de Mekong Delta. De Mekong is een enorme rivier van honderden km lang en komt uit China via Laos en Cambodja in Vietnam.
De bevolking leeft hier voornamelijk van en op het water.
Wij hebben daarom ook 2 dagen hele leuke boottochten gemaakt in een privéboot en gezien hoe ze rijstkoeken maken.
Heel interessant was een steenfabriek met gigantische stenen ovens. Door een dorpje gewandeld.
Vandaag naar de drijvende markt gevaren en door een tuin gewandeld waar we heerlijk verse mango, jackfruit en grapefruit gegeten hebben.
We gaan zo nog hier lunchen en dan doorrijden naar My Kahn Village, waar we 1 nacht gaan slapen.
Gisteren trouwens ook hier weer voortreffelijk gegeten bij een klein restaurant. We bestellen vaak hetzelfde, maar het smaakt iedere keer anders en altijd lekker.
De auto met chauffeur is van zeer goede kwaliteit, een soort SUV.
Het hotel is ook prima, met uitzicht op de rivier en weer een uitstekend ontbijt.
’s Middags:
De drijvende markt liet zien dat boeren hun producten daar brachten met een klein bootje. De marktkooplui hadden de grote boeten en die verkochten het weer aan dorpelingen met ook een kleine boot. Een drukte van belang.
Daarna weer een wandeling door een tuin waar we allerlei fruitbomen zagen.
De boottocht hier naar toe en terug was lekker ontspannend en we zagen het leven van de dorpelingen van dichtbij.
Nadat we uitgecheckt hadden gingen we lunchen en hebben we o.a. gefrituurde pompoenbloemen gegeten.
De tocht naar het dorpje met de homestay duurde niet lang.
Het is net een soort centerpark met allemaal bungalows in een tuin.
Er waren hondenraces en varkensraces waar we echt naar toe moesten.
Daar houden we niet zo van, maar we gingen toch even kijken.
De honden gingen erg tekeer in hun hokken en toen we dichterbij kwamen, viel er opeens een giftige slang uit het dak 1 m van mij vandaan.
Een locale vrouw die daar in een hangmat lag, stond als een speer op en begon te schreeuwen. Gelukkig kronkelde de lange groene slang zich snel een weg naar het water waar hij verdween. Nu waren de honden weer rustig.
De race stelde niet veel voor.
Als extra heeft onze gids voorgesteld om een fietstocht te gaan maken.
We hebben 3 fietsen gehuurd en dat was nou een leuke tocht! 2 Uur lang door dorpjes gefietst op een smal weggetje met af en toe een hele hoge brug.
Daar zagen we hoe real life is hier, heerlijk rustig en gemoedelijk met een vriendelijke bevolking.
Straks gaan we dineren, ik ben benieuwd hoe het eten hier weer is.
Dag 23Het was lekker, maar niet spectaculair, wel veel verse groente.
Vandaag weer om 8 uur vertrokken en onderweg naar Saigon een werkplaats van jute matten en een hoedenmakerij bezocht.
Daarna specialiteiten lunch genoten.
Met o.a. fried sticky rice: een hele grote bal die door de ober aan tafel in stukjes werd geknipt. De buitenkant was heel krokant en onderin zat de kleefrijst. Een gefrituurde elephantearfish.De ober kwam met plastic handschoentjes een rijstvelletje vullen met sla, mie, plakje komkommer etc. + een stukje van die vis. Dat moest je opgerold met een sausje eten. Erg smakelijk allemaal!
Dag 24, 25, 26,27We zijn nu al weer een paar dagen in Dalat.
De reis hier naar toe met de auto was wel leuk. We zagen zo veel katholieke kerken langs de kant van de weg. Ze waren deze tijd (25 dec.) versierd met kerststalletjes. We zagen enorme kindjes Jezus liggen met de armpjes uitgestrekt. Ook zagen we mooi opgedofte huizen met veel tierelantijnen en dan op het balkon standbeelden van Maria met Jezus. Deze waren niet alleen voor Kerst daar. Deze mensen waren voor het communisme gevlucht vanuit het noorden naar het zuiden. En daarom ook dat voor ons overdreven geloofsbeleid.
Dalat is de eerste tegenvallende plek. We vinden de tijd die we hier doorbrengen te lang. Alle “hoogtepunten”kunnen makkelijk in 1 dag gedaan worden en dan na 1 overnachting doorreizen. Mits je jong bent en met de easy riders achterop hun motorfiets nog spannende dingen wil beleven.
We zin vandaag in een easy rider café beland en dat was weer heel gezellig. Ze deden er alles aan om het ons naar de zin te maken en ik heb weer gezellig gekletst met een Italiaan die in Australië woont.
Het meer was bv leeg omdat het werd schoongemaakt. Het hotel is mooi qua ligging en kamers, maar doods qua sfeer en je kunt er niet gezellig ergens zitten om wat te drinken. Het ligt ver van de stad af dus je moet altijd een taxi nemen.
De gids hier was de eerste die nogal op geld belust overkwam. We hadden steeds het gevoel dat hij dealtjes had gesloten met verkopers en restaurant. We hebben nergens zo duur en slecht bediend gegeten als in het restaurant dat hij had gekozen.
De attracties zijn niet spectaculair en daarom makkelijk in 1 dag te bekijken.
De 2e dag zonder gids hebben we een treinreisje gedaan en een kleurrijke pagode gezien. Ook een bloementuin bezocht waar je rustig van het zonnetje kon genieten. Dat had eigenlijk ook in het programma kunnen zitten.
Dag 28 tot 35 We zijn nu in Mui Ne, voor een week zon en strand als afsluiting van de vakantie.
Het valt hier zeker niet tegen.
Het resort (Blue Ocean) is prima, moderne lichte kamers. Wij hebben er een beneden met een terras met een bank en tafel.
De badkamer is ook nieuw en fris met alles erop en eraan.
Een hele mooie tuin met een groot zwembad en direct aan het strand waar ook ligbedden en vaste parasols staan.
Aan de 10 km lange weg staan volop restaurantjes en bars, dus keuze genoeg.
We gaan hier dus niks meer beleven alleen zonnen, zwemmen en wine and dine.
De week is erg goed bevallen. De manager en het personeel hartelijk en behulpzaam.
Een prima afsluiting van een onvergetelijke vakantie!
|
of neem contact op 
070 - 30 767 00