Reisverslag Indonesië & Bali: Vakantie Java & Bali van 17 juni t/m 6 juli

17 juni

Vrijdagochtend 17 juni is het zover en gaan we om 7.45 uur richting Schiphol, Hanneke bracht ons weg.

Om 11 uur gaat onze vlucht GA 89 met Garuda Indonesia, via Dubai naar Jakarta.

Nadat we ingecheckt hadden moesten we direct een visa kopen bij een andere Balie. Toen de douane door, er stond een hele lange rij, maar een man riep ons naar een andere rij en daar hadden we nog maar 2 mensen voor ons. Dus eerst winkeltjes bekijken en daarna nog een bakkie gehaald bij de Starbucks, we moesten om 10 uur bij de gate zijn, daar controle handbagage en onze paspoorten. We hadden rij 19 in het midden pad, 4 stoelen naast elkaar. Naar Dubai was het niet druk in het vliegtuig, we hadden allemaal voldoende ruimte. In Dubai mochten we het vliegtuig uit, maar een vrouw zei ons niet doen hoor. Je moet de douane weer door en je handbagage werd weer gecheckt, dus wij zijn in het toestel gebleven.

Aan boord kregen we voldoende eten en drinken.

Na een nacht niet of nauwelijks geslapen te hebben ( Cor heeft wel bijna de hele nacht geslapen). Kregen we nog ontbijt en landen we op Jakarta, waar we opgewacht werden door Ely, onze reisleidster, het is inmiddels 18 juni.

In de bus ontmoeten we ook nog Ramly en Jimmy de chauffeur en hulp. We gingen de naar het Merucre hotel in Jakarta, er kwamen s’ middags nog 4 mensen uit Sumatra. We hadden kamer 1401 en hadden een geweldig uit zicht wel erg hoog maar konden wel alles goed zien.

Nadat we even geslapen te hebben zijn we de omgeving gaan bekijken, niet handig kwamen in een soort sloppen wijk, waar we een beziens waardigheid waren. Weer terug in de hoofdstraat even iets gegeten bij de BurgerKing (ja ook die heb je hier).

Nog even gezwommen bij het hotel, douche en nog even op bed gelegen en daarna eten in het hotel, was wel duur vonden we.

19 juni

Zondag 19 juni de wekker ging om 6 uur, om 6.30 moesten we de koffer buiten de hotelkamer hebben staan, daarna heerlijk ontbijten en om 7.30 uur was iedereen in de bus. Het werd een dag met heel veel file. Zondag en vakantie op Java. Maar eerst een citytour door de stad. We hebben een foto stop gemaakt bij het nationaal monument, daar tegen over was de woning/paleis van de president. Er waren wegen afgezeten zodat iedereen op zijn vrije dag kon fietsen, ook zijn er veel sporten in het park. Daarna zijn we naar de oude Sinda Kelapa haven geweest, daar liggen de schepen die spullen halen en brengen naar de kleine eilanden. Ze lopen over smalle planken de schepen op, Ook hebben ze een kompas nodig maar zien aan de maan en sterren en de golven waar ze zijn.

En tot slot naar de oude gebouwen van de VOC en daar hebben we koffie gedronken in café Batavia, het kost wat omgerekend 8 euro voor 2 koffie, maar de WC ‘s waren er schoon en de inrichting fantastisch, je proeft er de oude sfeer van vroeger nog.

We zijn ook in een museum geweest, daar werden we geïnterviewd door schoolkinderen, ze waren verbaast dat we in Nederland aparte paden hebben waar je op kan fietsen, hier zijn ze het fietsen aan het promoten en zetten daarom de wegen af op de zondagen.

Daarna op weg naar Bogor,ook wel de regenstad genoemd, we gingen daar naar de botanische tuien (Kebun Raja Indonesia). Hier is ook het presidentiële Paleis Buitenzorg (Tijdens de Nederlandse kolonisatie van Indonesië, werd het Buitenzorg genoemd en diende als zomerresidentie van de Gouverneur-Generaal van Nederlands-Indië). Ely vertelde dat de mannen hier 4 vrouwen mogen hebben. Dus hier woonde de 2de vrouw van president Soekarno.

(De weg er naar toe hebben we vrijwel in file gereden)

Er waren veel soorten bomen, een prachtige tuin, alleen ook hier gooien mensen zomaar veel afval neer.

(De Kebun Raya Bogor is de oudste en meest vooraanstaande botanische tuin van Indonesië, met een oppervlakte van 87 hectare)
Na onze wandeling door de tuin met een goed sprekende Nederlandse gids gingen we op weg naar de lunch en daarna op weg naar ons hotel in Bungur,het Karang setra hotel.

Hier kwamen we om 19.30 aan, lekker en voor weinig in het Hotel gegeten samen met John en Anita uit Roosendaal, buiten op het terras.

Morgenochtend weer om 6 uur uit bed dus voor nu lekker slapen.

20 juni

Maandag 20 juni naar de nog actieve vulkaan Tangkuban Perahu, daar hadden we de hele tijd “een verkoper/ gids” achter ons aan, aan het eind wilde ik hem geld geven maar hij zei nee dan raak ik mijn licentie kwijt. Hij wilde me wel 20 kaarten voor €6.50 verkopen, ik wil helemaal geen kaarten en vertelde hem geen me dan 1 kaart maar nee kon er 20 kopen, dus toen maar geen.

We zijn ook nog gestopt bij de thee velden, dit zouden we de dag ervoor doen maar toen hebben we te veel file gehad. Erg leuk om te zien hoe ze thee plukken , met2 stukken van een jerrycan, Voor wat geld wilde ze wel dat we een foto konden maken (wat we natuurlijk allemaal doen).

Daarna zijn we door gegaan naar de heetwaterbronnen van Ciater, het water was 42 graden en er zat zwavel in, we mochten er maar 15 min in anders kon je misselijk worden. We kregen daar ook een heerlijk lunch.

Wij zijn niet mee geweest naar de muziekschool, maar naar ”Paris van Java”, een luxe winkelcentrum met veel dure winkels geweest.
Daar eerst een bakkie bij de Starbucks en een wrap bij KFC. Weer een leuke dag..

21 juni

Dinsdag 21 juni, erg vroeg op vlug een ontbijt en om 6 uur naar het treinstadion voor een treinrit van 7 uur.

Het was een prachtige rit, jammer dat de trein niet stopt voor een fotostop. De natuur is zo mooi en de tijd vliegt voorbij. Je denkt 7 uur dat is lang, maar het vliegt voorbij. We kregen allemaal een box met lunch voor in de trein, maar je kan ook lekkere dingen in de trein bestellen bv. soep, koffie enz.

Bij het stadion van Jogjakarta werden we op gewacht door de chauffeur Ramly en assistent Jimmy die ons naar het luxe hotel Jayakarta brachten.

22 juni

Vandaag woensdag 22 juni een mooie en indrukwekkende dag,?vanmorgen dus heel vroeg opgestaan, ontbijt in de bus, er zaten 2 eieren in de lunchbox, die hebben we maar weggeven aan een vrouwtje die aan het bedelen was.? ?We zijn bij de borbudur geweest (,De Borobudur is een boeddhistisch heiligdom) en we konden maar 6 hoog, dus geen 9, hebben de stupa's aangeraakt maar konden niet bij de Boeddha’s.

(De Borobudur is gelegen bij de Merapi, de meest actieve vulkaan van Indonesië, en is gebouwd in de periode 750 - 850. De naam stamt mogelijk van het Sanskriet "Vihara Buddha Ur", dit betekent vrij vertaald "boeddhistische tempel op de berg".De Borobudur is opgebouwd als een grote stoepa. De basis van deze stoepa is 123 bij 123 meter. De stoepa heeft negen etages; de onderste zes zijn vierkant, de bovenste drie rond. De etages vertegenwoordigen de boeddhistische kosmos. Op de bovenste etages bevinden zich 72 kleine stoepa's, die gebouwd zijn rondom één grote centrale stoepa. De grote stoepa staat symbool voor het Nirwana.

De kleine stoepa's vertegenwoordigen van onder naar boven de weg die een boeddhist moet afleggen om uiteindelijk in het Nirwana te worden opgenomen. De open gaten in de onderste stoepa's staan op hun punt (de weg is nog onzeker) en in de bovenste stoepa's vlak, horizontaal (de weg is duidelijk, het geloof stevig).

's Ochtends dient de Borobudur nog steeds als gebedsoord. Een pelgrim loopt iedere etage zeven maal rond met de klok mee. In de stoepa's bevinden zich beelden van Boeddha ; wie door de gaten in de stoepa's deze beelden aan kan raken ontvangt, volgens het lokale bijgeloof (niet volgens het boeddhisme), het eeuwige geluk).

Waarom niet dit vanwege de uitbarsting van de Merapi. Maar het is een indrukwekkend complex.? Op weg naar de borobudur hadden we al gezien hoe alles verwoest was door de vulkaan. Op de terug weg zijn we gestopt om foto's te maken, dus we waren echte “ramptoeristen”, ?ik was er best een beetje ontdaan door, hoe sterk de natuur is, echt verwoestend, iedereen was best stil in de bus toen we verder reden.? ?Weer terug en een dodenmans rit in de Becak(fietstaxi) naar het palies van de sultan Juliana noemde hem Henkie.? We hadden daar een gids met een glazenoog, die alle spreekwoorden van Nederland kon.? ?Daarna de gebruikelijke dingen als de batikfabriek, zilverfabriek en de wajangpoppen.?Oja vergeet ik bijna we zijn op de vogeltjes markt geweest, daar waren uilen, wasberen , apen, poezen, honden, vissen en natuurlijk vogels te koop en vleermuizen. Leuke puppy’s hadden ze daar.? ?Terug in het hotel nog even zwemmen, gisterenavond hadden we in het hotel gegeten, maar dat was erg duur. En het drinken ook €4 voor een kleine bier en €10 voor een GLAS wijn dus dat is niet grappig.? ?Dus had ik een idee, tegen over ons is de Carrefour moet je wel even de A4 over maar daar zou je best goedkoper drinken kunnen halen, ?We zijn er gekomen maar zoals in een goed islamitisch land geen drank in de winkel, dus toch maar weer aan het sap en de cola. Daar bij een Texaan (soort hamburger/kip tent) gegeten was trouwens goed te doen.

23 juni

Morgen donderdag 23 juni hebben we eigenlijk een vrije dag, maar we gaan naar de kampong met onze reisleidster Ely,?We gaan om 10 uur weg dus eindelijk even uitslapen en rustig genieten van ons uitgebreid ontbijtbuffet.?

Eerst met de bus richting de Prambanan die we morgen gaan bekijken.? Maar daar aangekomen met de bendi (volgens mij heet dat zo, paard en koets), de kampong in.? Dit was een belevenis, langs de rijstvelden, naar een dorpje(kampong) daar stonden de kinderen al op ons te wachten, we hadden de zeepjes mee uit het hotel die hebben we uitgedeeld. ?Er waren er ook bij die de zakjes met plaatjes van de AH mee hadden en pennen en snoep, we hadden een hele stoet kinderen achter ons aan. Tip neem van huis iets mee voor de kinderen en voor de volwassenen zeep, kan je ook verzamelen in de hotels.?We zijn eerst bij een klein "familie fabriekje" wezen kijken waar Tofou gemaakt werd, ?Daarna naar de eenden die ze verhuren om de rijstvelden onkruid vrij te houden.? ?Naar de plaatselijke begraafplaats, de stenen hadden ze van de tempel gehaald, wat nu ook niet meer mag, zonde.?Onze plaatselijke gids die wederom goed Nederlands sprak, vertelde allemaal leuke verhalen 1 ervan ging over de geboorte beperking, ze slaan op een stuk hout een ritme dan weet iedereen je moet naar huis enz. maar ook is er een ritme voor de vrouwen dat ze s’ avonds hun medicijnen niet vergeten voor de geboorte beperking.? ?Daarna zijn we naar” Oma” geweest en mochten we in haar huisje kijken, ze sliep met de stier in 1 ruimte, de gids stopte haar geld toe, omdat we bij haar mochten kijken en wij gaven haar de hotelzeepjes.?Daarna naar mensen die” ping” maken een soort chips.? ?Ely koopt van alles voor ons om te proeven, allemaal snoep, vruchten enz en deelt dit uit in de bus. We hebben al gedroogde bananenschillen met kaas gehad, een soort toffee en allemaal verschillende soorten bananen, slangenfruit en nog meer soorten fruit.

Ook verteld Ely dat als we “Krok, krok” (kan iedereen overkomen, eten, slaap te kort) hebben ze wel iets mee heeft, dit heet Tjing Tjau Balsum, is smeert dit op je buik en dan gaat het over. Er zijn er in onze groep die ze daarmee geholpen heeft. Maar ook bananen helpen. En mango helpt als je niet kan.
?
Weer in ons koetsje op weg naar de koffie met gebakken banaan en loempia. Ook hier zijn de sporen te zien van de Merapi , veel stof en de rivier is helemaal vies van al het as.

(Sinds 26 oktober 2010 is de Merapi-vulkaan op Java actief. Dit is geen uitzondering voor deze vulkaan, want het is de zoveelste uitbarsting in het afgelopen decennium)? ?Ely zou iedereen een tip/fooi geven maar die van ons vroeg erom en was boos omdat we volgens hem te weinig gaf,hoorde later van Kees dat die van hun het ook probeerde. de rest had geen last, en ik zei nee ik heb niet meer. doei!!? ?Daarna naar het hotel voor een relax massage, heerlijk.? ?Op tijd gegeten en vroeg gaan slapen morgen weer om 5 uur op om naar Malang te gaan.

24 juni

Voor ik verder ga om te vertellen hoe de dag verlopen is eerst iets over het verkeer. Onze gids Ely vertelde de eerste dag al dat de Indonesiër niet “disiplin” is, niet in het verkeer, met afval, op plekken waar ze niets mogen verkopen maar toch doen enz.

Het afval gooien ze zomaar op straat, ook op het mooie eiland Bali, er komen bussen met toeristen, ze eten uit van die plastic bakjes en gooien en dan zomaar neer, er is trouwens geen vuilnisbak te vinden, maar het word naderhand ook niet opgehaald (heb geen vuilniswagen gezien)

Maar het verkeer is het ergst, ik had al vertelt dat er zoooveeeel scooters zijn, het is een ramp in het verkeer. De scooter is hier niet voor 1 of 2 maar je zit er met je hele gezin op, of je neemt alles mee en genoeg is hier niet genoeg, geen 5 voetballen maar minstens 50 voetballen. En ook 2 manden met eenden, brandhout noem maar op. En dit geld ook voor de auto en vrachtwagen, vol is niet vol kan best het dubbelen nog boven op.

Maar dan het rijden, ik ben soms echt bang, inhalen waar het niet kan aan de binnenkant of de buitenkant en dan ook nog de scooters erlangs ook als het niet kan, en met je hele gezin erop.

Vandaag zag ik papa, mama en een meisje van 4 jaar op de tassen die bij papa voor zijn voeten stonden, mama had een hele kleine baby in een doek vast en inhalen en gevaarlijk rijden je wil niet weten.

Maar nu over vrijdag 24 juni de wake up call was om 5 uur, 5.30 moesten de koffers buiten de hotelkamerdeur staan, dus wij naar het uitgebreide ontbijt. We kregen van het Hotel een cadeau, een ratel zo één als we vroegen, toen we klein waren hadden. Wij waren allemaal wel gedisciplineerd dus op tijd in de bus richting de Prambanan.

(Prambanan is het grootste Hindoe - Javaanse tempelcomplex in Indonesië. Prambanan betekent: "veel priesters")

We kwamen als eerste daar aan er was nog niemand. Hier met onze gids die we gisteren ook hadden rondgelopen. Hij wist goed en veel te vertellen. Er was veel verwoest met de aardbeving van 2006, die was 10 min. Voor de Prambanan open was. En ook hier weer heel veel stof van de Merapie.

Ze waren nu alles aan het restaureren maar nu met cement en gewapend beton er in zodat hij niet weer instort.

Om 8.45 uur allemaal weer in de bus en ja dit was niet z’n leuke dag alleen maar in de bus. Wij zaten deze keer bijna voorin dus zien we al die auto’s, scooters die eigenlijk niet kunnen inhalen maar het toch doen. Het laatste stuk was berg op en af in het donker dus niet leuk, maar we hebben het overleeft. We stopte natuurlijk wel onderweg, eerst voor koffie met een stukje mokka gebak. En een prima lunch, foto stops, plas pauze, maar 360 km hier is erg ver. We kwamen om 19.15 uur aan in het hotel en weer een prima hotel.

Om 00.15 uur de wekker voor de Bromo.

(De Bromo is de bekendste vulkaan op het eiland Java, Indonesië. De berg is met 2392 meter zeker niet de hoogste berg van de regio, maar de ligging is wel zeer bijzonder. De vulkaan ligt samen met twee andere vulkanen in een zandzee van 8 bij 10 kilometer. De Bromo maakt deel uit van het Tenggermassief en is gelegen in het Nationaal Park Bromo Tengger Semeru dat in Oost-Java ligt.

Een populaire activiteit is de zonsopgang bekijken vanaf de rand van de krater van de Bromo, midden in het betoverende maanachtig landschap)

En deze rit was echt dood eng heen en terug, ik kwam misselijk uit het busje, het is een rit van ruim 3 uur. Cor sliep heeft niets van alles gemerkt maar ik wel dus. Maar oké het mag de pret in drukken. Aan gekomen bij de Bromo eerst maar een warme muts gekocht, ja ik weet het staat me niet, Cor zegt steen vast die staat je echt leuk, een roze muts, je wil wel wat het is erg koud, ook kregen we een mondkapje. In de jeep naar boven, daar aan gekomen naar boven lopen, en ja ik steunen en kreunen, Cor zeggen ja had je maar naar de sportschool gegaan, naast me een man die steeds zegt, Mama op het paardje. Nou nee ik kom best wel boven, het was erg donker en stijl en veel losse stenen.

Maar ik ben boven gekomen en de rest ook . Anita kwam nog ten val maar gelukkig niets bezeerd .Omdat ook de Bromo aan het rommelen is, hier ook alles onder de As. We waren weer als eerste dus stonden vooraan, onze gids had een prima plaats voor ons uitgezocht. We moesten nog 1 uur wachten, het was helder, wel veel wind en rook en as van de Bromo maar een prachtig gezicht,( ja Suzanne het is echt mooi).

Nadat de zon op gekomen was naar beneden, ook nu is het uitzichttrouwens prachtig. In de Jeep en naar de vulkaan. Je zag daar niets dus het mondkapje had je echt nodig en een bril. Op naar de tempel. De vrouwen we waren met 6 vrouwen en 6 mannen (de rest lag nog op bed) zijn bij de Jeep gebleven, de mannen zijn met de gids naar boven gegaan tot zo ver ze mochten, omdat de Bromo aan het rommelen is mag je niet naar de kraterrand vanwege al het zwavel.

Toen ze grijs terug kwamen, wij waren ook helemaal grijs zijn we naar het restaurant gegaan voor ons ontbijt, een heerlijk ontbijt van het hotel, daar kregen we koffie en thee.

Dit alles was is zo mooi je moet het gezien hebben, we hebben wel mooie foto’s maar het is altijd anders dan dat je er geweest ben.
Nu nog terug, zal er niets meer over zeggen, maar verlang nu naar Bali, geen busrit meer maar morgen nog 200 km.
Ga nu even mijn middagslaapje doen en zie jullie morgen weer.

26 juni

Na goed te hebben geslapen weer vroeg op, na een goed ontbijt de bus in op weg naar onze laatste stop voor Bali. We rijden richting Kalibaru, ongeveer 200 km maar denk achteraf dat het veel langer was. Onderweg zijn we gestopt voor koffie en een goede lunch. Daar kon je veel leuke souvenirs kopen, maar ja je weet kan niet direct beslissen en nu natuurlijk spijt ervan.

Ze hadden daar een mooie vijver met grote koi karpers en ook verder op een bak metleguanen. Daarna verder het was een erg lange rit en aan het eind van de rit ging het regenen, we hebben veel file gehad ,het is vakantie in Indonesië.

We hadden nog een extra excursie die Ely voor ons had, kosten 100.000 rp per persoon dat is ongeveer €8 pp. Ons excursie geld is nu bijna op maar dit was echt geweldig (Bedankt voor het cadeau meiden). We waren het allemaal spekzat, reden langs ons hotel dus iedereen had o jammer we willen onder de douche. We gingen naar een plantage van Mw. Harrink (ofzo) ( plantage Grote Tuin te Kalibaru, zie web- site Het schone streven) zij heeft 20 wees/arme kinderen bij haar wonen op de plantage, Daar gaan de kinderen naar de lagere school en daarna naar de middelbare school en dan geloof ik mogen ze nog 1 cursus doen.

De kinderen hete ons welkom ,later hebben ze nog voor ons gedanst en ze hebben alles laten zien. We werden eerst dus welkom gehete en daar kregen we een hoed op en lavendelcrème om ons in te smeren tegen het ongedierte. Ze hebben daar klapperbomen, koffie, nootmuskaat, bananen cacao kruidnagel, kaneel, rijst te veel om op te noemen. We zijn over de hele plantage gelopen, Mw. Harrink heeft ons rond geleid en over alles iets verteld. Ze hebben daar klapperbomen, nootmuskaat,kruidnagel, kaneel, koffie, cacao, rijst en nog veel meer, te veel om op te noemen prachtige bloemen.

We kregen nog koffie, gebakken banaan, een soort oliebol en ze trakteerde ons op zang en dans, natuurlijk moesten wij ook mee doen. Iedereen was gekeeld in mooie Javaanse kleding. De dames kregen een zelf gemaakte bloem in het haar en de mannen een kroon. Je kon er ook hele leuke dingen kopen en zo sponseerde je het goede doel hier, toch. Trouwens iedereen spreekt daar Nederlands. Dit was een geweldige afsluiting van de lange dag.

Daarna naar ons hotel of te wel cottages. Inmiddels was het gestopt met zachtjes regenen en hadden we een tropische regenbui. Daar hadden we ook ons afscheidsdiner, ook het reisgezelschap van Fox was daar , zei vertelde dat het daar al 2 dagen zo regende. Doordat het zo regende hebben we niets van de mooie tuin van ons logeeradres gezien, wat heel jammer is.

De volgende dag na wederom een goede nacht, zouden we eerst naar de lokale markt gaan, maar het regende nog steeds, dus rechtstreeks naar de haven. Dit ging allemaal redelijk snel. De boot moet je niets van voorstellen maar het vaart je naar het Godeneiland Bali. Daar aan gekomen, een klein stukje met de bus en meteen een fotostop voor de poort van Bali en daarna naar ons lunchrestaurant. Daar lekker gegeten, maar iedereen wilde nu wel naar hun hotel, maar jammer genoeg weer veel file en er kwam geen eind aan. Ook nu regende het weer. Onderweg hebben we natuurlijk wel apen gezien en veel versiering. Volgende week vrijdag en de donderdag daarop is er hier feest net zo iets als bij ons Kerstfeest maar da natuurlijk een Hindoe-feest. Maar uiteindelijk kwamen we laat aan in ons hotel Ramada resort in Tanjung Benoa.

Na een heerlijke douche zijn we weer een beetje opgeknapt en kijken we om ons heen, En dit is een geweldig hotel, een mooie kamer in de tuin bij het zwembad, kunnen zo uit de kamer in het zwembad plonsen. Aan de andere kant van de weg nog een mooi zwembad, en de zee. We kunnen daar niet de zee in maar een pedelbusje kan ons naar een ander mooi strand brengen, nusa dua beach of als je dat zou willen naar Kuta beach.

We hebben vandaag 2 excursies besproken, naar Ubud en naar Tanah Lot, voor de rest niets. Dus toch nog maar een keer terug naar Bali???

Maar eerst genieten van het mooie weer wat het inmiddels weer is en boek lezen en uitrusten van onze mooie reis door Java. Hoe meer we uitrusten hoe meer we genieten van al het moois wat we op Java gezien hebben, weg is de gedachten aan het vele reizen.

Genieten doen we. We hebben eerst 2 dagen gerust op het strand gelegen met de pendelbus naar het winkelcentrum Bali Collection, een prachtig winkelcentrum met mooie maar dure winkels, maar je kan er wel lekkere koffie drinken bij de Starbucks (natuurlijk). s ’ avond lekker gegeten, de meeste restaurantjes willen je wel halen en terug brengen, maar het is een leuk stukje lopen, had misschien een zaklamp mee moeten nemen omdat de stoep/weg slecht is.

Het Balinees eten is heerlijk en alles is leuk opgemaakt, zeker bij het eerste eettentje waar we langs komen, jammer dat er bijna nooit iemand zit, het eten is er heerlijk(volgens mij heet het Mimi).

Voor op de hotelkamer halen we drinken links van het hotel, ze sturen je wel naar rechts maar dit kleine winkeltje en lieve vrouw is heel dicht bij het hotel ook makkelijk als je op het strand ligt en iets te drinken wil, Donderdag zijn we naar Ubud geweest, de gids was het nichtje van Ely, kletste net zo veel. Eerst naar Sanur om Familie van der Made op te halen en daarna door naar Ubud. Johan vroeg of we eerst naar de rijst velden konden, dus wij er heen en deze lagen zo mooi, wel op een erg druk punt maar met mooie winkeltjes.

Voor we daar heen gingen zijn we ook nog naar een zilverfabriekje geweest, heel anders dan op Java.

Na de rijstvelden zijn we naar de markt gegaan in het centrum van Ubud. En echt je kan er van alles kopen en goedkoop, ze zetten wel erg hoog in dus weet wat je wil betalen en anders jammer. Na het shoppen en een leuke wandeling door Ubud naar een Kecak dansvoorstelling (Het woord 'Kecak' is afkomstig van de 'cak cak' geluiden (spreek uit: tjak tjak) die worden gezongen door een koor van mannen ), net zo iets als Romeo en Julia maar dan in Bali. Emiel Ratelband was er ook, want er liep er 1 door vuur helemaal in tranche.

De volgende dag zijn we naar de Tempel van Mengi geweest, gebouwd in het jaar 1634, een van de mooiste tempels van Bali. Er ligt een gracht om deze Tempel en de Koning heeft deze Tempel geschonken aan de bevolking, de tuin en het Tempelcomplex is netjes onderhouden. Dan naar het apenwoud Alas Kedaton , ik vond het maar niets dat ze bovenop je sprongen, maar Cor vond het wel erg leuk heb dus leuke foto’s kunnen maken. Er loopt wel iemand met je mee om is bij je vandaag te houden. Na afloop wil ze dat je mee gaat naar haar winkeltje en daar iets koopt.

Daarna naar Tanah Lot (Pura Tanah Lot is een Balinese tempel pura) aan de westkust van Bali. Het ligt in zee boven op een rots. Bij laag water is de tempel net wel of net niet met droge voeten te bereiken over een zanddam (wantij) van zo'n twintig meter lang. De toegang is echter beperkt tot de eerste vijf meter van het mini eilandje. Op het toegankelijke deel is een 'grot' met een magische bron. Alhoewel de tempel in de zee ligt, komt er zoet water uit deze bron.

Tanah Lot is een van de drukst bezochte toeristische attracties op Bali, de toegangsweg naar de tempel is dan ook een moeizaam voorbij te komen toeristenmarkt. Tegen zonsondergang stromen de vele terrassen met uitzicht op de tempel vol en ontstaat er een waar oerwoud aan fotostatieven).

Maar we kwamen er te laat, het was erg druk op de weg, hebben wel mooie foto’s kunnen maken, maar niet de foto. Het was er trouwens wel erg mooi, ook zonder de zakkende zon, je kan niet alles mee hebben, toch. Ook dit was een geslaagde dag.

De laatste 3 dagen willen we alleen nog zonnen en onze boeken uit lezen en natuurlijk een massage en pedicure. Ook deze dagen gaan te snel voorbij. Maandagavond 4 juli onze koffer inpakken en nog 1 keer lekker Balinees eten, terug op onze kamer gauw nog even op internet kijken, dit was wel het enige hotel waar we moesten betalen voor het gebruik van internet, niet veel 20.000 rp per uur.

De volgende morgen nog 1 keer naar ons uitgebreide ontbijtbuffet en naar de balie om te vragen of we de kamer 1 uur langer mogen gebruiken, dit is geen probleem. Dus gauw nog 2 uurtjes naar het strand, douchen de koffers wegbrengen en bij het strand nog even lunchen.

Om 14.00 uur kwam het busje om ons weg te brengen naar Denpasar waar de luchthaven is. Van Denpasar naar Jakarta daar een overstap en daarna op weg via Dubai naar Amsterdam. Woensdagmorgen om 8.10 uur komen we op Schiphol aan met vlucht GA88. Het toestel is bijna leeg van af Dubai dus heb heerlijk op 4 stoelen kunnen slapen.

Op de luchthaven werden we opgehaald door Suzanne samen met onze kleinzoons. Gauw naar huis voor een echt bakkie koffie en terugkijkend op een onvergetelijke vakantie, met een leuke groep , goede reisleidster en een mooi en indrukwekkend Java en Bali.

Tips: Bij ons in de groep had iemand “Billen/toeten”doekjes mee, er is vaak geen wc-papier en ook is het lekker om je handen er schoon mee te maken, neem in ieder geval desinfecterende gel mee voor je handen.

Groetjes Cor & Wilma