Reisverslag Jordanië: Rondreis Mystiek Jordanië

5 maart

Vanmorgen lekker de tijd gehad om rustig aan te doen, we vliegen pas om 16.40 uur. Ruim op tijd naar Schiphol gegaan en het inchecken ging vlot. Ruim de tijd om te winkelen en koffie te drinken. We zijn zeer benieuwd naar de groep mensen waarmee we zullen reizen. Dat is toch altijd afwachten. Maar vooral zijn we benieuwd naar wat we allemaal te zien krijgen. We kunnen boarden. Voor het eerst door een bodyscan gegaan. De vlucht verliep prima, lekker snel, goed gegeten, wijntje erbij, een filmpje gekeken en de 4½ uur waren zo om. Op de luchthaven van Amman met een bus naar de terminal. Daar stond iemand ons op te wachten om ons als groep door de douane te loodsen en een groepsvisum te regelen. Tijdens het wachten kennisgemaakt met onze reisgenoten. De gemiddelde leeftijd is niet gelukkig niet te hoog, ik behoor met mijn 51 jaar tot de ouderen in de groep! We wilden geld pinnen, maar de pinautomaten die we vonden, bleken niet te werken. Wel konden we twee flesjes water kopen met euro’s. De paspoorten met de visumstempels kregen we betrekkelijk snel terug en er kwam een touringcar voorrijden, waarmee we naar het hotel gereden werden. We konden onze koffers op de stoep naast het bagageluik zetten en een kofferjongen zette de koffers in de bus. Daar wilde hij twee dinar per koffer voor hebben, natuurlijk heeft niemand dit gegeven. De rit naar het “Arena”- hotel duurde zo’n 3 kwartier en bij aankomst moest ik de kamersleutels uitdelen aan de mensen van de groep, want onze gids zou pas de volgende ochtend ons verwelkomen. We hebben een prima kamer, heel ruim en goede bedden. We gaan maar meteen slapen, want de wake-up call is om 06.30.

6 maart

Na een goede nachtrust, heerlijk ontbeten aan het buffet. Om 8 uur zitten we allemaal klaar in de lobby te wachten op de gids. Stipt op tijd is daar Salem, een hele aardige, goed Nederlands sprekende man. Eerst krijgen we wat algemene uitleg over wat we kunnen verwachten, over het land en hoe de optionele excursie er uit zien en ook niet onbelangrijk, wat we nog moeten betalen aan toegangsgelden en andere zaken. Dan gaan we op weg, eerst naar de King Abdullah-moskee in het centrum van Amman. De blauwe koepel schittert ons al tegemoet in het zonnetje. Heerlijk die, voor ons Nederlanders, eerste zonnestralen van het jaar. De vrouwen van de groep moesten een zwart gewaad aan en daarna kregen we een introductie over de Islam en uitleg over de Moskee. Erg indrukwekkend om de prachtige koepel te zien.
Er moesten nog een aantal mensen geld pinnen, dus zijn we onderweg bij een bank gestopt. Gelukkig: we kunnen Jordaans geld uitgeven! Door naar het Romeins Theater, heel mooi en erg hoog, maar wel een prachtig uitzicht over Amman. Er was ook een klein museum wat erg interessant was. Amman is gebouwd op 7 heuvels en op de hoogste heuvel ligt de Citadel. Daar aangekomen eerst weer een korte uitleg door Salem en daarna op eigen gelegenheid het terrein met opgravingen over gewandeld. Heerlijk op een bankje in het zonnetje gezeten toen de oproep tot gebed vanuit diverse moskeeën in de stad klonk. Wat een indrukwekkend geluid was dat, het galmde ook zo mooi tussen de heuvels. Daarna nog even het Archeologisch museum bezocht. Een leuk oud, klein museum met interessante voorwerpen. Helaas waren de “Dode Zee rollen”, die daar normaal gesproken zijn, uitgeleend. Daarna weer de bus in op weg naar een restaurant voor de lunch. Het zag er erg leuk uit, lage tafels met bankjes er om heen en in het midden een grote koperen schaal waarop heerlijke gerechten werden neergezet.
Na de lunch op weg naar Jerash, ten noorden van Amman. Jerash is een van de best bewaard gebleven Romeinse steden ter wereld. Het wordt ook wel het Pompeii van het Midden Oosten genoemd. Een heel groot gebied met opgravingen en tot op de dag van vandaag worden er nog steeds dingen gevonden. In het Theater een leuk optreden gehad van doedelzakspelers. Ook de doedelzak is Jordaans erfgoed! Nog even lekker cappuccino gedronken en terug met de bus naar Amman. In Amman zijn we met een aantal mensen uitgestapt in het centrum en hebben lekker gegeten. Na het eten teruggelopen naar het hotel. Een gevaarlijke onderneming, want het was langs een drukke verkeersweg, maar we zijn er heelhuids gekomen.

7 maart

Vanmorgen weer om 06.30 uur de wake-up call. Na de gebruikelijk douche, de koffers op de gang gezet. Die worden opgehaald en bij de bus neergezet. Daar wijzen wij ze aan en gaan dan pas het bagageruim van de bus in. Om 8 uur vertrekken we richting Madaba. Het is erg druk in de stad, dus in file gaan we de stad uit. Eigenlijk is dat niet zo erg, want zo kunnen we het leven op straat goed bekijken. Zo prachtig als het weer gisteren was, nu is het bewolkt en nog fris. Eerst gaan we naar Mount Nebo, de berg waar volgens de overlevering Moses ligt begraven. Jammer genoeg is het wat mistig, anders kun je vanaf de berg het Beloofde land en de Dode Zee zien liggen. In een overkapte ruimte liggen wat restanten van mozaïekvloeren. Op de weg terug zijn we even gestopt bij een atelier waar ze mozaïeken maken. In Madaba zijn we door het centrum gelopen en bij een leuk cafeetje hebben we koffie gedronken. Verder te voet naar de St. George kerk. Eerst uitleg gekregen van Salem over de mozaïekvloer die we in de kerk zullen zien, een landkaart. Daarna op eigen gelegenheid door de kerk. Prachtig om de vloer te zien. Na de kerk zijn we naar een restaurant gewandeld om te lunchen. Ondertussen was het heerlijk zonnig weer geworden. Dus het wandelingetje van 10 minuten was geen straf. Na de lunch de bus weer in om langs de overdonderend mooie King’s highway naar Kerak te rijden. Onderweg zie je spectaculaire vergezichten. Natuurlijk zijn er ook foto-stops ingelast om al dat moois te fotograferen. De bus moest door het centrum van Kerak, en dat blijft altijd leuk om te zien, de mensen op straat en de plaatselijke middenstand. Boven op een berg staat de ruïne van het kruisvaarderskasteel. Ook weer eerst uitleg van Salem en daarna op eigen gelegenheid rond gekeken. Weer de bus in en nu op weg naar Petra. Onderweg nog even een koffiebreak. De rit duurde wel lang, zo’n 3 uur. In Petra aangekomen bij het Petra Palace Hotel, snel inchecken, naar de kamer, opknappen en omkleden, want we hebben maar weinig tijd om iets te eten. Maar snel een broodje shoarma gegeten. Vanavond naar “Petra by night”. De kloof waardoor je loopt naar het eerste plein van Petra is omzoomd door honderden kaarsjes. Het is zo mooi en mysterieus, je wordt er stil van. Na anderhalve kilometer kloof, kwamen we aan bij “De schatkamer” ook weer verlicht door honderden kaarsen. We mochten zitten op uitgerolde lopers en kregen thee aangeboden. Er begon iemand muziek te maken en te zingen. Prachtig en indrukwekkend: de stilte, de muziek en de kaarsjes… heel mooi. Teruggelopen naar het hotel, dat op een steenworp afstand van de ingang van Petra ligt. Ideale locatie, dus.

8 maart

Vandaag is de dag!! We gaan naar de oude stad Petra! Na het ontbijt gaan we om 8 uur op pad. Het eerste stuk krijgen we heel veel uitleg en verhalen en hebben we heel veel mooie plaatjes geschoten. Gisteravond liepen we dit zelfde pad maar dan in het donker, wat een verrassing om het nu in het zonlicht te zien. Prachtig! Het was wel nog koud en winderig. Er liep met onze groep een professionele cameravrouw mee, om van ons en van de omgeving een mooie reportage te maken. Die kunnen we vanavond bekijken in een restaurant en kopen voor slechts 25 JDN. Aangekomen bij de schatkamer, weet je niet wat je ziet. Op het moment dat we door de kloof de schatkamer zagen liggen, scheen de zon op het gebouw: adembenemend mooi. De wandeltocht hier naar toe was al zo mooi, maar bij dit valt je mond open. We hebben even rondgekeken en verder gewandeld de oude stad in. Je weet niet waar je kijken moet, de kleuren van de rotsen zijn prachtig: geel, rood, zwart, roze. We hebben even een koffiebreak gehouden. Als voorbereiding op deze reis heb ik het boek “Ik woonde in een grot” van Marguerite van Geldermalsen gelezen. Een Nederlandse vrouw die verliefd wordt op een Bedoeïen uit Petra, met hem trouwt en kinderen krijgt en jaren in een grotwoning in Petra heeft gewoond. Mooi geschreven boek, zeker een aanrader. Marguerite staat nog 1 dag per week met een kraampje in Petra. Op het moment dat wij er waren stond haar zoon er.
We zijn weer een stukje verder gelopen en overal waar je kijkt ziet het er imposant uit, vooral als je je inbeeldt hoe het er vroeger in vol ornaat uit moet hebben gezien. Tussen de middag hebben we weer heerlijk geluncht en ’s middag hadden we vrij. We hebben de klim van zo’n 45 min. naar het Klooster ondernomen. Onderweg weer schitterende plaatjes en soms dicht tegen de rotsen geplakt staan om ezeltjes door te laten. Overal zie je bedoeïenen met kraampjes. Boven aan gekomen is het ook weer adembenemend mooi. Prachtige vergezichten. Even lekker in het zonnetje gezeten en weer naar beneden. Beneden nog lekker op een terrasje met een versgeperste jus d’orange gezeten om daarna naar het hotel te wandelen. Het laatste stuk was zwaar, we waren moe maar voldaan, zoals dat dan heet. Even bijgekomen op de kamer en daarna nog wat gegeten. Om 9 uur was de presentatie van de DVD, leuk geworden en natuurlijk gekocht! Leuk voor later.

9 maart

Vandaag na het ontbijt met handbagage de bus in en op weg naar de woestijn. Onderweg een koffiestop, het was nog wel koud en winderig, maar het zonnetje scheen al wel. De uitzichten waren onderweg weer spectaculair, dat beloofd wat! Aangekomen in de woestijn Wadi Rum, zijn we overgestapt in jeeps om verder de woestijn in te gaan. Onderweg bij een Bedoeïenentent gestopt om te lunchen, weer zo’n heerlijk buffet. Verder met de jeeps door het prachtige woestijngebied en na een tijdje gestopt bij een andere Bedoeïenen tent om thee te drinken en uitleg te krijgen over wat gebruiken en gewoonten van deze mensen. In Wadi Rum overviel je de onbeschrijfelijke schoonheid van deze woestijn. Het immense van de enorme rotspartijen, je voelt je klein en nietig. Hier en daar gestopt voor wat uitleg en natuurlijk foto’s. Onderweg op een mooie plek hebben we hout gesprokkeld om zelf een vuur te maken, waarop we thee konden zetten, en dat is toch wel speciaal: Jordaanse zoete muntthee met een koekje in het midden van de woestijn en dan die stilte, prachtig! Verder in de jeep op weg naar het tentenkamp. De rit daar naartoe was erg koud omdat er een hele harde wind stond. Maar we hebben wel heel veel lol met elkaar gehad. Verkleumd zijn we aangekomen in het kamp. We kregen onze tent toegewezen. Tenten met twee bedden en sta hoogte. Gelukkig lagen er drie dekens op onze bedjes, want de verwachting was dat het ’s nachts behoorlijk afkoelt. Bagage neergezet en naar de grote Tent gegaan, eerst lekkere thee gedronken om warm te worden en daarna (hoera) ze hebben hier wijn en bier. Dus lekker een paar wijntjes gedronken. Ondertussen stond er een heerlijk uitgebreid buffet klaar, vlees dat klaargestoomd is in grote ketels, die ingegraven waren in het zand. Heel apart. Na het eten werd er muziek gemaakt en gedanst door de Bedoeïenen en moesten wij natuurlijk mee doen. We hebben echt heel veel plezier gehad. Na dit feest, nam Salem ons mee de duisternis van de woestijn in. Een prachtige sterrenhemel, zoals we die nog nooit gezien hebben. Liggend op je rug en genieten van de sterren en de stilte. Tot er plotseling iemand zachtjes begon te zingen en wij allemaal invielen: hoe apart wil je het hebben. Daarna naar bed. Het was inderdaad heel koud buiten geworden, maar onder de 3 dekens hebben we het niet koud gehad.

10 maart

Vroeg wakker geworden, al om 6 uur. Toch nog maar even blijven liggen. Het ontbijt was om 8 uur. Heerlijk buiten ontbeten in het vroege zonnetje en uit de wind. Er is een strak blauwe lucht, maar nog steeds wel een stevige wind uit het noorden, jammer, want de noordenwind maakt het wel koud. Maar… we hebben deze week nog geen druppel regen gehad!
Na het ontbijt de bus in op weg naar Aqaba. Je rijdt langs weer een heel ander en ook weer mooi landschap. In Aqaba aangekomen reden we eerst door een haven en industriegebied. Niet erg mooi, maar het is een gebied volop in ontwikkeling. Wij hadden het Radisson Tala Bay resort bijgeboekt. Een super de luxe resort aan het strand van de Rode Zee. De kamers waren nog niet klaar, dus we hebben lekker in de zon op een van de vele terrassen een cappuccino gedronken. Niet erg om zo even een uurtje te moeten wachten. De kamer is prachtig, groot en van alle comfort voorzien en met een mooi uitzicht. We hebben ons omgekleed en zijn naar het privé strand gegaan om lekker even te relaxen en te zonnen. Heerlijk een paar uurtjes bijkomen en nadenken over wat we allemaal al hebben gezien en meegemaakt deze week in Jordanië. Nog een stukje langs het strand gewandeld en tot onze verrassing kwamen we bij een jachthaven waar allemaal hele grote, dure jachten lagen, met rondom huizen, een beetje het Saint Tropez van Jordanië. Aan het eind van de middag naar de kamer gegaan, opgeknapt. We hadden met de rest van de groep afgesproken om met elkaar te gaan eten in het centrum van Aqaba. We zijn met de taxi naar het centrum gegaan. Alweer heerlijk gegeten in een vis restaurant. Natuurlijk hebben we ook nog even op een kameel gezeten, die liep voor het restaurant heen en weer. Wel toeristisch, maar ach. We hebben wel heel veel gelachen. Na het diner op zoek gegaan naar de standplaats van de shuttle bus van het hotel, net op het nippertje de laatste bus gehaald.

11 maart

Na heerlijk geslapen te hebben werden we om 6.30 gewekt en om 7.00 zijn we naar het ontzettend uitgebreide ontbijtbuffet gegaan. Ongelooflijk, wat een keuze, allemaal even lekker. Om 8 uur werden we opgehaald en reden we naar het andere hotel, om de rest van de groep op te halen. Onderweg naar de Dode Zee hebben we een koffiestop gehad. Onderweg weer de meest mooie plaatjes, het is zo’n afwisselend landschap. We zagen de Dode Zee al van een afstandje liggen, omdat je naar het laagst gelegen punt op aarde moet rijden. Ook natuurlijk weer even een fotostop gemaakt. Aangekomen bij het strandpaviljoen hebben we eerst geluncht om ons daarna om te kleden en de zee in te gaan. Wat een aparte en geweldige ervaring is dat. Zodra je je voeten van de bodem van de zee op trekt, duikel je vanzelf op je rug en blijf je drijven. De temperatuur van het water was verrassend lekker. Helaas scheen op dat moment de zon niet, maar echt koud was het niet. Ook nog het hele lijf ingesmeerd met modder uit de Dode Zee, dat moet je dan laten opdrogen en in zee weer afspoelen. Dagenlang heb ik een hele zachte huid gehad. Na het douchen met elkaar koffie gedronken en op weg naar Amman gegaan. In het hotel aangekomen, de koffers op de kamer gezet en eerst een lekker douche genomen, want na het modderbad bij de Dode Zee stinken we toch wel een beetje. ’s Avonds zijn we met de hele groep nog ergens gaan eten, het is onze laatste avond in Jordanië. Erg gezellig gehad. Teruggelopen naar het hotel en daar in de lobby nog iets gedronken.

12 maart

Om 7 uur opgestaan, we moeten vandaag weer naar huis. Na het ontbijt de bus in op weg naar het vliegveld. Daar moesten we als groep ingecheckt worden, dat had te maken met het groepsvisum. De indeling van de stoelen was chaotisch, niemand zat naast zijn eigen partner, nog geprobeerd te veranderen maar dat ging niet. Na de douane hebben we nog even geshopt en koffie gedronken en de laatste dinars opgemaakt. Toen kregen we te horen dat het vliegtuig zo’n 4 uur vertraging had. We kregen wel een lunchpakketje aangeboden van Royal Jordanian Airlines. Na uren hangen op de luchthaven, mochten we eindelijk aan board. Het bleek dat ze een grote toestel hadden geregeld en zo kon iedereen makkelijk van plaats wisselen om toch nog naast elkaar te zitten. Na een goede vlucht, hebben we op Schiphol hartelijk afscheid van onze reisgenoten genomen. Wat hebben we het getroffen met deze groep mensen. En wat een prachtig land is Jordanië, met aardige mensen en natuurlijk hebben wij het super getroffen met onze gids Salem. We zullen nog heel vaak met veel plezier terugdenken aan deze prachtige en goed georganiseerde reis!