Reisverslag Peru: Hoogtepunten van Bolivia en Peru

Dag 1 Amsterdam – Santa Cruz 17-07-2009 vrijdag

Met Martin Air vliegen wij vanaf Schiphol naar Miami. Daar hebben wij een oponthoud van 5 uur. We besteden deze tijd nuttig en rusten wat. Daarna gaat de reis met American Airlines verder via La Paz naar Santa Cruz in Bolivia.

Dag 2 Santa Cruz 18-07-2009 zaterdag

Na aankomst in hotel en een korte pauze gaan we de stad verkennen. Een leuk stadje waar je de Spaanse koloniale sfeer nog goed kunt proeven. De bevolking is een mengelmoes van Indianen, Spanjaarden en mennonieten.

Dag 3 Santa Cruz 19-07-2009 zondag

Vandaag brengen wij een bezoek aan een natuurpark even buiten Santa Cruz. Hier wordt van alles tentoongesteld over de plaatselijke flora en fauna. Er is een grote vlindertuin, een gigantische volière waar de papagaaien je om de oren vliegen en de eerste wilde cavia’s worden gespot.
’s Avonds lekker eten en proeven wij de eerste cheviche, dat is rauwe vis gemarineerd in limoensap.

Dag 4 Santa Cruz – Sucre 20-07-2009 maandag

Om 14:00 worden we opgehaald en naar het lokale busstation gebracht. Ons staat een 18(!)uur durende busreis te wachten over onverharde weg. We zitten tussen de lokale bevolking en de kippen reizen ook mee. Met ons Quechua- woordenboekje maken we een praatje met onze medepassagiers. De hele bus bemoeit zich met onze uitspraak hilariteit troef! ’s Nachts gaat voor een plaspauze even het licht aan en prompt begint de haan in de bus te kraaien, leuk, leuk, leuk….

Dag 5 Sucre 21-07-2009 dinsdag

Vroeg in de ochtend komen we aan in Sucre. De hoogte beginnen we al aardig te voelen. In de zon is het aangenaam, maar zodra je even in de schaduw komt is het koud, bovendien waait het behoorlijk. Omdat we hier maar een dag zijn besluiten we om even buiten Sucre een kalk groeve te bezoeken waar ze eind jaren 80 versteende Dino- voetsporen hebben gevonden. Door de tektonische werking van de aardplaten staat een wand van zo ‘n 200 bij 300 meter rechtop en zie je honderden voetafdrukken van verschillende dino’s. Geweldig!
In de namiddag lekker gegeten in de oude binnenstad. De lokale specialiteit is Lama tong met gevriesdroogde aardappeltjes in een tomaten saus. Na het eten bezoeken we nog het textiel museum, waar een Quechua dame laat zien hoe hier wordt geweven.
We gaan vroeg naar bed om een beetje slaap in te helen. Morgen weer vroeg op voor de volgende etappe.

Dag 6 Sucre – Potosí 22-07-2009 woensdag

Ja, wat moet ik hier over schrijven. Dit is Peking express en survival of the fittest in één. Halverwege de route stop de bus. We kijken uit het raam en staan in the middle of nowhere stil achter nog een aantal locale bussen. In eerste instantie denken we dat een ongeluk is gebeurd. Een krakkemikkige bus staat dwars op de straat. Je kunt er niet omheen. Nu blijkt dat er een blokkade is. De Bus chauffeurs staken. Alle mannen uit de bus (inclusief Gilbert) gaan onderhandelen. Na een half uur mogen we tegen betaling van 1 boliviano (10 cent) verder reizen. Opluchting alom. Na nog geen 10 minuten weer een blokkade, die kunnen we gelukkig omzeilen, maar dan komt het…. Weer stop. Er staan op z’n minst 50 bussen en vrachtwagens. De mannen gaan er weer uit om te onderhandelen. Maar rien ne va plus. De vrouwen worden uit de bus gegooid. Ik neem de koffers en handbagage (goddank hebben we trollies) en ga op zoek naar mijn eega die ik in de verte onverrichter zake terug zie komen. Een idee is nog om aan de andere kant van de blokkade een bus aan te houden van het zelfde agentschap en met deze verder te reizen naar Potosí. Maar die vlieger gaat niet op. De chauffeur denk er niet aan. Wat nu? We zitten minstens 150 kilometer van Potosí en dus van de bewoonde wereld af. Alle auto’s die aan komen rijden worden door andere gestrande reizigers aangehouden. Iedereen wil weg. De chauffeurs die toestemmen en de mensen helpen worden door de stakers met stenen bekogeld. Nu breekt m’n klomp. Ik wordt kwaad, want er zijn ook kinderen bij en een zwangere vrouw. Ik ren naar het betreffende busje en bescherm het met m’n eigen lijf (hoe stom kan een mens zijn?) Ik roep dat ze “loco” zijn want er zijn “ninjo’s “ bij. Ik vertrouw op het feit dat ik een tourist ben en mij dus niets zal overkomen (misschien toch een beetje ontzag voor z’n blonde kop?)
Dan schiet Gilbert me te hulp en de stenen gooiers vertrekken. Even later komt een 4-wheel drive de berg op en zie dat deze wil keren. Nu is m’n kans. Ik ga voor de auto op m’n knieën liggen en smeek om mee te worden genomen. Ik zie er zelf de humor van in en begin breeduit te lachen. De chauffeur gelukkig ook. Hij neemt ons samen met nog een oude man die we in de bus hebben leren kennen mee. Poeh, daar zijn we goed en snel vanaf gekomen. Want er waren nog 100 andere kapers op de kust voor een lift. Even voor Potosí is weer een blokkade, het laatste stukje lopen we en na de blokkade nemen we een taxi naar het hotel.
Nu pas begint de hoogte (4000 meter) pas tot ons door te dringen. We hebben barstende koppijn. In het hotel bestellen we coca thee. We slepen ons de trap op (de lift is stuk). Omdat we vertraging hebben door de blokkades zijn we de gids misgelopen. Er zijn heel wat telefoontjes nodig om ‘m te achterhalen. Als we haar eindelijk aan de lijn hebben en verklaart :”lekkere kroketten” zijn we gelijk ontdooid.

‘s Middags hebben alleen nog maar energie om even de stad in te gaan. Alles te voet want de meeste straten in Potosí zijn ook geblokkeerd. Van een koloniale Spaanse kerk hebben ze een bistro gemaakt, waar je lekker kunt eten. Ze hebben zelfs een huiswijn, die we proberen. Hadden we dat maar gelaten, nu barst ons hoofd helemaal uit elkaar. We gaan weer over op de coca thee. Die geeft verlichting.
En het is KOUD!

Dag 7 Potosí 23-07-2009 donderdag

Vandaag bezoeken we de 'Cerro Riche' (Rijke Berg). Een berg als een gaten kaas. Vroeger werd hier eindeloos veel zilver gedolven, nu alleen nog maar tin en zink. Met een lokale gids duiken we de berg in. De mijnen zijn nog steeds actief. We hebben allemaal een beschermpak aan een helm met lamp op het hoofd en laarzen aan onze voeten. Van te voren hebben we op de markt nog wat dynamiet, coca, sigaretten, alcohol en frisdrank gekocht. Dit zijn presentjes voor de mijnwerkers. Als de berg in gaan offeren wij eerst aan de mijn god. Wat alcohol over zijn edele delen voor de vruchtbaarheid, een sigaret en coca. Zo nu is de god gunstig gestemd en kunnen we verder. Maar dan……… We zijn geschokt. Dit zijn arbeidsomstandigheden van uit de Victoriaanse tijd. Alles gebeurd hier handmatig, van het delven tot de transport. Je ziet zonder licht geen hand voor ogen, je staat tot aan je enkels in het water, de lucht is dik van het stof en het wordt narmate we de verder de berg in gaan steeds warmer. Op plaatsen zijn de rails waar de ijzeren karretjes overheen worden geduwd helemaal verdwenen. Twee man duwen, één man trekken om dat monster weer op de rails te krijgen. En wij staan erbij als een stelletje idiote kijkgrage toeristen. We kunnen ons via 2 nauwe doorgangen verder de mijn in laten zakken. De eerste level durf ik aan, maar de tweede laat ik over aan de atleten onder ons. Naar beneden lukt wel, maar naar boven??!! …
We hebben het na 4 uur wel gezien. Respect voor deze mensen (waaronder ook kinderen van 8 jaar) , waarvan de levensverwachting 45 jaar is (en de pensioen leeftijd is hier gelijk aan)

Dag 8 Potosí – Uyuni 24-07-2009 vrijdag

Vandaag vetrekken wij ’s ochtens met de bus naar Uyuni. Het is er ijs en ijs koud. Gelukkig hebben we mutsen en handschoenen meegenomen, anders zouden we zijn vernikkeld. Het ziet uit als wild west. We missen alleen nog de door de wind wegrollende struiken. Dit stadje is echt een kaf. Je kunt nergens even rustig zitten, want er wordt niet gestookt. De verwarming, als die er al is, gaat pas tegen 8 uur ‘s avonds aan. Voor de rest zijn er open vuren die ook pas vanaf 6 uur ’s avonds worden aangestoken. Met de jas aan en de muts op zitten we in het restaurant op ons diner te wachten. We gaan vroeg naar bed, kunnen we tenminste een beetje bijslapen. Bij het naar bed gaan vliegen de vonken ervan af. Omdat het zo droog is, is alles uiterst statisch en je hebt door de wrijving net vuurwerk!

Dag 9 Uyuni - Salar de Uyuni – Uyuni 25-07-2009 zaterdag

Met een lokale gids (vroeger een mijnwerker in Potosí ) een kokkin en de chauffeur bezoeken we vandaag de grote zoutvlakte. Eén gebied zo groot als 1/3 van België. Je moet een zonnebril op, anders wordt je sneeuwblind. Onderweg stoppen we bij een treinen kerkhof. Dit ziet er heel surrealistisch uit. Net een prent van Dalí. Menig treinspotter zou een traantje weg pinken. Ook zien we de eerste lama’s en zelfs wilde vicunha’s (beschermd!)
Het oppervlak van de zoutvlakte bestaat helemaal uit grote vijf -en zeshoeken. Hier en daar is de zoutkorst zo dun dat koud vulkanisme aan de oppervlakte komt. Af en toe komt ons een ander 4-wheel tegemoet. Voor de rest is het één kale witte vlakte. Een half jaar terug is her nog lokale bus verongelukt. Geen benzine meer! De chauffeur ging te voet op zoek naar nieuwe brandstof en liet de passagiers achter. Daar na geruime tijd de chauffeur niet terugkeerde gingen ook de passagiers aan de wandel… Géén enkele overlevende allemaal verdorst.
Na een rit van 2 uur bereiken we één van de eilanden. Het Viseiland bestaat voornamelijk uit koraal en meters hoge cactussen. De meegereisde kokkin tovert een heerlijk maal op de geïmproviseerde tafel en na het eiland van link naar recht en van boven tot beneden te hebben verkend besluiten we (ook om de grote toeristen menigte te ontlopen) rechtsomkeert te maken. Wel nemen we nog een oude bekende uit Potosí mee terug naar Uyuni. Die jongen is doodziek van de hoogte en is blij eerder terug te kunnen. Het gaat niet goed met hem en hij wordt naar het plaatselijke ziekenhuis gebracht.

Dag 10 Uyuni – La Paz 26-07-2009 zondag

Vanavond vetrekken we pas naar La Paz, dus we slaan ons de dag om de oren. We kunnen niet op de hotelkamer blijven (waar het een beetje warm is ) want we moeten om 11:00 uit checken. We dwalen wat door het dorp, lopen 6 keer over de markt, bezoeken het uitgestorven station, maken wat foto’s en hopen dat het gauw avond wordt.

Dag 11 La Paz 27-07-2009 maandag

’s ochtends komen we aan in La Paz. Het heeft gesneeuwd. Na een ontbijt en snelle douche maken we een excursie naar Tihuanaku. De grondslag van de Inca beschaving. Langzaam aan begint Bolivia alles te restaureren. Maar dat kost veel geld, dat een arm land als Bolivia niet heeft. Veel is door de Spanjaarden vernield. Van de oude tempels is niet veel meer over, ze hebben er gewoon kerken van gebouwd…..
Maar het is een geweldige archeologische site. We voelen ons als “Kuifje en de zonnetempel”.
’s Middags bezoeken we nog de maanvallei even achter La Paz. Ook weer zo’n surrealistisch landschap, bestaande uit puntige kalksteen zuilen ontstaan door erosie.
Hotel Rosario heeft een geweldig restaurant, waar we ’s avonds heerlijk gaan dineren, Daarna volgt een early turn in. Morgen weer vroeg op voor de volgende etappe.

Dag 12 La Paz – Copacabana 28-07-2009 dinsdag

Vandaag vertrekken we vroeg naar Copacabana, waar we even voor het middag uur aankomen. We betrekken het zuster hotel van Rosario in Copacabana: Rosario del Lago. Na een heerlijke lunch regelen we een excursie naar “Isla del Sol” in het Titicaca meer. Dit is het hoogst bevaarbare meer op de aarde. We hebben een geweldige gids die samen met ons in de Tempel een rituele offering uitvoert. Ook hier weer coca bladeren en alcohol. We komen veel te weten over de verschillende bouwstijlen en gebruiken. Daarna bezoeken we nog de heilige bron. Volgens de sage onderga je na het drinken van het water een verjongings kuur. Hoera ik wordt weer 18!
We zijn net op tijd terug in ons hotel voor de schitterende zonsondergang! En dan weer heerlijk eten!!!

Dag 13 Copacabana – Cusco 29-07-2009 woensdag

’s Ochtends doen we even rustig aan want vandaag zitten we tot vannacht in de bus tot in Cusco.

Dag 14 Cusco 30-07-2009 donderdag

We vertrekken voor een 2 daagse excursie naar de heilige Vallei der Inca’s. Onderweg stoppen we in het dorpje Pisac met een grote touristische markt. Hier kun je voor weinig geld leuke souvenirs kopen. Wel afdingen en een beetje Quechua helpt hier goed bij., Daarna rijden we verder naar Ollantaytambo. Een kleine stad omringt door een Incafort. Als je goed kijkt kun je in de omliggende rotspartijen gezichten en een lama herkennen. Het fort is opgetrokken uit reusachtige gebeeldhouwde rotsen. Ongelooflijk hoe ze dit passend hebben gemaakt. Naadloos, je kunt er geen zakmes tussensteken.
We logeren in een tot hotel omgebouwd klooster. Zéér sfeervol!

Dag 15 Cusco – Heilige Vallei der Inca’s 31-07-2009 vrijdag

In de ochtend worden we naar het station gebracht, waar we op de trein naar Aguas Calientes stappen. We rijden langs geweldige landschappen, met hoge bergen en weelderige begroeiing. Langzaam wordt het ook warmer. Bij aankomst volgt er een administratieve rompslomp met de entree kaartjes. Je kunt alleen contant betalen. Dan maar even gaan pinnen, er zijn 2 pin automaten de één is stuk en de ander alleen voor VISA. Lang leve onze VISA kaart! Dan worden we met een busje naar Machu Picchu gebracht, dat in 1911 pas door Hiram Bingham is ontdekt. Wat de stad precies is geweest, weet men tot vandaag nog steeds niet. Misschien is het een soort vrouwen klooster geweest, omdat men er alleen vrouwelijke mummies heeft gevonden. Hoe dan ook, het is een geweldige stad met een mystieke sfeer. Na een boeiende rondleiding door een gids, die wel erg in het communisme van de Inca’s gelooft, gaan we op tijd weer terug de beneden stad in. We hebben nog een flinke reis terug voor de boeg en we willen natuurlijk graag nog cavia eten! Gilbert besteld cavia met pindasaus, het diertje komt in z’n geheel op je bord. Daar wij zelf 3 van die schatjes thuis hebben rondlopen krijg ik niet over m’n hart er ook een te bestellen. Ik zal Hati-Hati nooit meer in haar prachtige ogen kunnen kijken…… maar ze schijnen lekker te zijn. Ze smaken een beetje naar tam konijn. Nee, geef mij maar een dieta de pollo. (een heldere kippensoep) aan het eind van de middag keren we terug naar Cusco.

Dag 16 Heilige Vallei – Machu Picchu – Cusco 01-08-2009 zaterdag

Cusco is een leuke stad met een gemoedelijke sfeer en een overvloed aan culturele overblijfselen. De ochtend trekken we er nog even samen op uit, maar ik ben bek af. Deze vermoeiende reis begint me nu parten te spelen. Dus ik besluit, om morgen toch weer enigszins fit te zijn, het bed maar in te duiken. Gilbert gaat alleen op pad. Hij maakt die middag een stadstour. En bezoekt: de Plaza de Armas waar o.a. de Kathedraal en de kerk 'la Compania' aan liggen. Natuurlijk is hij u ook naar de ruïnes Tambomachay en het Sacsayhuaman fort geweest, die net buiten de stad liggen. Achteraf blijkt dit dus een van de high lights te zijn geweest, die ik dus heb gemist. Shit!

Dag 17 Cusco – Lima 02-08-2009 zondag

’s Ochtends worden we naar het vliegveld van Cusco gebracht. We vliegen vandaag naar Lima, waar we in de namiddag aankomen. Na aankomst nemen we gelijk een taxi richting centrum. We hebben al dagen trek in chinees eten, en daar in Lima een ware chinese enclave is bezoeken wij deze ook gelijk. Heerlijk gesmuld.

Dag 18 Lima – 03-08-2009 maandag

Aanmelden Museo Amano, tel: 01 / 441 29 09
Calle Retiro 160. 14, 15, 16, 17 uur rondleiding. Stadstour met MIRAbus

Dag 19 Lima – Ballestas – Ica 04-08-2009 dinsdag

Vandaag vertrekken we richting Ica. Onderweg maken we een tussen stop bij Pisco. Daar maken we een excursie langs de Balestas eilanden ook wel de kleine Galapagos genoemd. Het barst hier van de albatrossen, meeuwen, Jan van Genten en zeeleeuwen. Hier en daar duikt er een pinguïn op: geweldig. Vroeger werd hier op deze eilanden guano gedolven door chinezen (stront scheppers genoemd) die in Shanghai waren “verslaafd”, onder valse voorwendselen werden deze mensen naar Peru gelokt. Eenmaal aan boord werd hen alles afgenomen en werden zij verkocht als slaven (vandaar het woord “geshanghaid”). ’s Middags reizen we verder. We zitten in een luxe touringcar helemaal bovenin en vooraan! Af en toe besterven we het bijna, hoe roekeloos ze hier rijden en zeker op deze Pan American Highway. Inhalen waar het niet kan en ’s avonds rijden zonder licht.

Dag 20 Ica – Nazca 05-08-2009 woensdag

We reizen verder naar Nasca. In de middag bezoeken we Chauchilla, een begraafplaats net buiten Nasca. Hier zijn talloze Inca mummies gevonden die weer teruggezet zijn in de gereconstrueerde graven. De graven zijn helaas geplunderd door grafschenners en hier en daar ligt in het zand gewoon nog de kostbare textiel of een vingerkootje. Ik kan niet nalaten me af en toe te bukken en een mooi scherf “te bewonderen”.
Op de terugweg bezoeken we nog een goudsmid en een pottenbakker die replica’s maakt van het beroemde Nasca aardewerk.
Prachtig.

Dag 21-27 Nazca – Lima 06-08-2009 t/m 12-08-2009 donderdag

Vandaag staat vliegen op het programma. Om 10 uur worden we al opgehaald en bij een hotel even buiten Nasca gedropt. Het wachten begint……Maar ja, een duik in het zwembad is in de prijs inbegrepen (als het zwembad maar vol was!) Om 13:00 is het eindelijk zover. We worden opgehaald en naar het vliegveld gebracht. Weer moeten we een uur wachten, maar omdat we vanmiddag nog de bus terug naar Lima moeten halen krijgen we toch voorrang. Er volgt een (letterlijk) adembenemende vlucht over de Nasca lijnen, die de Duitse Maria Reiche 60 jaar lang heeft bestudeerd. Ook Erich von Däneken heeft hier uitvoerig over geschreven. Waar deze lijnen precies voor hebben gediend weet tot nu toe nog steeds niemand. Een kalender, of een processie route, zelfs een landingsbaan voor ruimtevaartuigen behoort tot de theorieën. Omdat we in een 6 persoons-Chesna zitten voel je echt elk luchtzakje. De Efteling is er niets bij.
We zijn nog net op tijd terug voor de bus naar Lima, waar we na middernacht aankomen.

Dag 27 Lima- Amsterdam 12-08-2009 woensdag

We hebben nog tot 12 augustus om Lima te verkennen, we bezoeken zowat alle musea die er in Lima zijn. We gaan lekker eten bij Rosa Nautica en Las Tejas, waar we zowat kind aan huis worden. Lima is voor ons een mengeling van London en Havana, een spannende combinatie. Wat wel opvalt is, dat je nergens lekker een terrasje kunt pakken. Dus je bent gedwongen om steeds op pad te zijn, of te eten. Ook brengen we een bezoek aan de dierentuin waar de wilde dieren tussen de archeologische sites rondlopen. Een bizarre gewaarwording.

Deze vakantie was zwaar, we hebben veel gereisd en héél véél gezien. De mensen waren terughoudend, maar met een beetje goede wil en ons quechua boekje gingen behoorlijk wat deuren open. Ik zeg altijd maar: “Zo wie du bist gegangen, zo wirst du auch entfangen.
Op naar het volgend avontuur!