Reisverslag Jordanië: 8-daagse privérondreis Sprookjesachtig Jordanië

Jordanië is één van de meest ontwikkelde land in het Midden-Oosten. Het is zeer gastvrij, vrouwvriendelijk (!!!) en het heeft veel te bieden op het gebied van cultuur en geschiedenis. Hieronder volgt ons verslag van de route die wij hebben afgelegd.

Woensdag 25 november

Gelukkig vlogen wij pas om 12.30 uur met Royal Jordanian Air richting de hoofdstad van Jordanië, Amman. De vlucht verliep voorspoedig en wij landden 4,5 uur later in Amman (tijdsverschil 1 uur) waar wij al werden opgewacht door een travel agent. Hij leidde ons soepel door alle douane-formaliteiten en buiten stond onze chauffeur, Emad, al klaar om ons naar het Golden Tulip Hotel te brengen. Ondanks de relatief korte vlucht was ik s’avonds redelijk kapot en na het avondeten ben ik al snel onder de wol gekropen. Overigens gold voor de hele reis dat ik tussen 8 uur en 9 uur ’s avonds al lag te slapen. Enerzijds natuurlijk door alle nieuwe indrukken, het voor mij vrij intensieve programma, maar ook doordat de moskeeën tussen 5.00 uur en 5.30 uur het eerste gebed hebben. En daarbij wordt het ook wat drukker in mijn buik. Ik realiseer mij, nu ik dit tik, dat niet iedereen nog weet dat ik zwanger ben. Ja, het is echt waar, nu ruim 17 weken. Wij zijn super blij ondanks het feit dat ik de eerste 14 weken veel het kleine kamertje heb gezien. De misselijkheid is minder, maar de bloedarmoede zorgt nog dat ik sneller moe ben. Maar, half mei ben ik dat vast allemaal vergeten:)

Donderdag 26 november

Na het ontbijt, stond Emad al klaar om ons rond te leiden door de hoofdstad Amman. Hier wonen ca 1,5 miljoen inwoners. Er is weinig bijzonders te zien aan de bouwstijl van huizen. Allemaal wit, grijs, vierkant en ongezellig vanuit de buitenkant. Maar, de oude gebouwen vanuit de Romeinse tijd, zijn erg bijzonder. Zo hebben wij het amfitheater gezien en in de middag hebben wij een bezoek gebracht aan Jerash, het zogenoemde Pompei van het Midden-Oosten. Ook hebben wij een bezoekje gebracht aan de King Abdullah Moskee. Om naar binnen te kunnen, moest ik verplicht een soort gewaad aan, oftewel een zwart tafellaken. Ik vond het niets, maar goed, ik heb uit respect er geen woord over gezegd. Wij vonden het in ieder geval interessant om een moskee een keer van binnen te zien.

Vrijdag 27 november

Vrijdagochtend zaten wij om 9.00 uur in de auto richting Madaba. Dit is een stad op ongeveer een half uur afstand rijden ten zuiden van Amman. Hier woont onze chauffeur en hij nodigde ons uit om een kijkje bij hem thuis te nemen. Het huis waar hij woont met moeder en broer, was erg gezellig ingericht en vanwege de start van het traditionele offerfeest, konden wij kennismaken met meerdere familieleden en werden wij getrakteerd op lekkere, maar mierzoete thee, echte sterke Arabische koffie (na 1 mini bakje ben je wakker) en chocola. Na de lekkernijen zijn wij op pad gegaan om onder andere Mount Nebo te bezoeken. Duizenden jaren geleden kon Mozes vanaf deze berg voor het eerst het beloofde land zien.

’s Middags zijn wij door de moeder van Emad uitgenodigd voor een traditionele lunch. De lunch bestond uit rijst, aardappelen,kip en Arabische salade van komkommer en tomaat. Na het eten wordt er altijd afgesloten met een Turkse koffie met een lekkere aroma dat te vergelijken is met een likeur. Het was gezellig en wij praatten met handen en voeten met de moeder. De moeder was een schat en zij heeft mij verwelkomd als een dochter en zij vond uiteraard dat ik veel te weinig at, zeker omdat ik zwanger ben.

Maar, met volle magen zijn wij op pad gegaan richting Kerak waar wij een ruïne hebben bezocht van een super mooi kruisvaarderskasteel. Natuurlijk gingen wij ook voor een verse jus d’orange. Toen wij af wilde rekenen, ging dat iets anders dan in Nederland. De eigenaar was namelijk aan het bidden in de moskee dus de zaak was verlaten. Er waren ook nergens prijsopgaven dus wij besloten om 5 jd (Jordaanse dollars die in waarde praktisch gelijk zijn aan de euro) neer te leggen en dan ook nog iets voor onderweg mee te nemen. Na deze leuke ervaring, zetten wij koers richting Petra waar wij rond 19.00 uur aankwamen. Tijd voor avondeten en slapen!!!

Zaterdag 28 november

Joehoe, om circa 5.00 uur gingen de 2 moskeen rondom het hotel “open” voor het ochtendgebed. Dat, tezamen met een “slechte nacht” en een drukke dag daarvoor, zorgde ervoor dat ik echt heel brak het bed uitstapte. Maar, vandaag stond Petra op het programma en dat mag je toch echt niet missen. Wonderbaarlijk hielp het stukje paardrijden goed om mijn spieren los te schudden en ik kon de excursie toch redelijk beginnen. Petra is echt een bijzondere stad. Het is een tweeduizend jaar oude hoofdstad van de Nabeteërs. De hoofdstad ligt verborgen in een diep dal achter een rotsgebergte. Via een nauwe kloof bereikten wij de roze tempelstad met rotswoningen, tempels en theaters. Al met al absoluut de moeite waard om deze stad te bezoeken. Je gaat helemaal op in de geschiedenis en al de Jordaniër die daar hun ritjes op de kamelen, paarden, ezels verkopen zorgen voor een levendige sfeer.

Zondag en maandag 29 en 30 november

Na een lange nacht, gingen wij de volgende ochtend op pad naar de woestijn, Wadi Rum. Dit is de mooiste en grootste woestijn van Jordanië. Hier hebben wij gedurende 2 uur een supergave rit door de woestijn gedaan in een jeep. En uiteraard tussen de rit door, gingen wij af en toe wat klimmen en klauteren en dronken wij kopjes thee bij bedoeïen. En bij 1 kopje thee werd ik bijna verkocht voor 10 kamelen. Heel fijn!!! Gelukkig waren Bert en ik voor deze reis maar even getrouwd om alle vragen en andere zaken te vermijden. In de namiddag kwamen wij aan bij het kamp waar wij in tenten zouden overnachten. Nu ben ik niet heel graag aan het kamperen. Ja, in Australië waar je geen buren hebt en waar je niet hutje mutje naast elkaar staat. Na een traditionele avondmaaltijd werd er met zijn allen gedanst. Dat was een leuke ervaring. Allerlei nationaliteiten door elkaar op de dansvloer met Arabische muziek. De nacht daarentegen was lang en vooral koud. De kruik die ik had meegenomen was absoluut mijn redding, maar Bert had het heel zwaar. Om 2.00 uur werd ik onder meer wakker van een bouwlamp die op onze tent scheen, hallo… waar is het kampeergevoel gebleven?? Tevens hielden honden die aan het janken waren in de woestijn iedereen tussen 2 en 3 uur wakker en waren de bedden echt zo zacht dat je in een kuil lag. En om 6.00 uur waren de buren al wakker… en wij dus een kwartier later ook.

Na het ontbijt reden wij gelukkig richting Aquaba waar de zon ons al verwelkomde. Het fijne van het Golden Tulip is dat je dan direct roomservice hebt en de sandwich met tonijnsalade was geweldig evenals een warme douche en een middagslaapje.

Dinsdag 1 december

Aquaba staat voor zon, zee en strand en ligt hemelsbreed maar 8 km van Israel. En tja… als je dan zo dichtbij bent, ga je natuurlijk even aan de overkant kijken. Dus gingen wij, op eigen gelegenheid, gewapend met paspoort en al naar de Israëlische grens. We hebben een halve dag kennisgemaakt met dit land. Wat een ontzettend groot verschil met Jordanië. Israel is echt westers en je zit daar geen moskeeën en Eilat is echt moderne badplaats. Het was absoluut leuk om de verschillen in een paar uur te ervaren en we zijn blij dat we weer een extra stempel in ons paspoort hebben. Wat leuk is om te vermelden dat ik deze dag een soort omslagjurk aan had die zeer veel bekijks trok. Ik heb in 1 dag nog nooit zoveel sjans gehad als toen en ik heb er van genoten… Overigens heb ik tijdens deze vakantie helemaal niets te klagen gehad over mannelijke aandacht. Blauwe ogen zien ze immers niet vaak en ze waren zeer charmant. Bovendien, voor de vrijgezellen dames onder ons… ze zien er ook best goed uit. Bert vond het af en toe iets minder, al die aandacht die enkel naar mij uitging :)

Woensdag 2 december

Vandaag stond een lange rit op het programma, 400 km naar Amman toe. Via de Dead Sea highway, brachten wij eerst een bezoek aan de Dode Zee. Het was erg leuk om te dobberen in de meest zoute zee te wereld een paar honderd meter onder de zeespiegel, hetgeen ook ervoor zorgt dat het lekker warm is. Na het zout van onze huid gespoeld te hebben, legden wij de laatste 75 km af en kwamen wij weer terug in het Golden Tulip Hotel in Amman. Wij hebben in de avond nog even een hapje gegeten en hebben ons daarna klaargemaakt voor de terugreis.

Donderdag 3 december

Met ons, was er ook een bedoeïenkamp vertegenwoordigd in het vliegtuig. Dat was een aparte ervaring. Veel bedoeïen vliegen niet vaak en dat veroorzaakt dus wat chaos bij het in- en uitchecken. Het was ook erg grappig om te zien dat er op Schiphol bij de bagagebanden circa 40 jerrycans met water stonden. Ingewijd door een iman en nu klaar om in Nederland gebracht te worden. Wij konden zo doorlopen bij de gate “nothing to declare”, maar aan de andere kant hadden zij het maar wat druk met al die extra zaken die de bedoeïen meesleepten vanuit de woestijn en enkele dames die volledig onder burka’s schuil gingen.

Om 18.00 uur waren wij thuis en kunnen wij nu terugkijken op een hele mooie vakantie met bijzondere ervaringen. Wij hebben, mede dankzij onze chauffeur, meer inzage gekregen in de landen van het Midden-Oosten, de tradities van Jordanië, hun geloof, geschiedenis en huidige levenswijze.