1e dag Amsterdam – Houston – San José De reis is begonnen. Vanochtend om kwart over zes stond onze taxi voor de deur en werden we afgezet op Schiphol om in te checken. We vliegen om tien uur met Boeing 767 400 naar Houston meteen vol toestel, dus extra beenruimte upgrade was helaas niet beschikbaar.
We hadden op Schiphol een vrij normale douanescreening, hoewel we voor het eerst door de volledige body scan zijn geweest. De vlucht vertrok volgens schema. Op zich zijn de 10,5 uur best snel voorbij gegaan met film kijken, games, Nintendo, iPad,lezen, klein hapje eten en slapen. Op Houston aangekomen hebben we geloof ik zeker een uur gedaan om door de douane heen te komen: zelfs de schoenen, jassen, vesten en truien moesten door de scan. Daarna moest van ieder persoon een iris scan gemaakt worden en werden ook van alle vingers en duimen een afdruk gemaakt. Ongelooflijk en wij gingen alleen nog maar op doorreis, we zijn niet buiten het vliegveld Houston geweest. De vier uur die we moesten doorbrengen op het vliegveld gingen overigens wel snel op deze manier. En de 3,5 uur vliegen naar San José al helemaal.
In San José werden we opgehaald en naar ons hotel gebracht: Britannia Hotel. We hebben een kamer op de 1e verdieping. Niet groot, maar netjes ingericht met TV.
2e dag San JoséNa het ontbijt zijn we naar het centrum van San José gelopen. Het hotel is super mooi gelegen en we zijn binnen een paar minuten in het centrum.
We bezichtigen het Theatro Nacional. Mooi oud, veel pluche rood en goud en marmer.
De mercado in geweest, ook altijd leuk. Werkelijk alles is te koop, van vis, vlees, fruit tot kleding, leer en parfum. Verder veel gelopen en mensen gekeken.
Bij Pops, een ”must” lezen we in ons reisboek, een ijsje gegeten.
3e dag naar Tortuguero Om half zes opgestaan, lekker vroeg weer :), ontbeten en even later werden we opgehaald door de bus om naar Tortuguero te gaan. Het is een zgn. seat-in excursie en dat geeft vele nationaliteiten in de bus. Fransen, Amerikanen, Letten, Canadezen, Spanjaarden (Mallorca) en vier Nederlanders.
In San José was het ietsjes bewolkt, maar richting jungle werd het eerst nevelig en later veranderde dat in regen. Maar zoals de gids uitlegde “we zijn in het droge seizoen en dan regent het, in het regenseizoen regent het echter meer.....”. Maar later klaarde het weer helemaal op. Onderweg zijn we nog gestopt bij een restaurant om te ontbijten, eh alweer ontbijt ..ok..dat gaat goed zo met de lijn. Daarna verder gereden over slechte wegen met kuilen en veel water. Onderweg zien we brulapen in de bomen en een enkele luiaard.
Dan komen we op een plek waar de bus niet meer verder gaat en hier stappen we over in een bootje. Na anderhalf uur varen over een behoorlijk wilde rivier, meren we aan bij Pachera Lodge. Een welkomstdrankje staat klaar. Kamer 101 wordt het voor ons. Een mooie ruime, basic kamer met twee tweepersoons bedden. Het is een ecolodge, geen TV, geen minibar, geen muziek, wel stroom gelukkig en koud- en warm stromend water. Na het lunchbuffet gaan we met de boot naar de overkant van de rivier naar het dorp Tortuguero. Dit dorp ligt aan de Caribische zee, waar in het seizoen (nu helaas niet) de grote zeeschildpadden hun eieren gaan leggen. Het blijkt dat de schildpadden zo'n 5x een nest leggen van gemiddeld 100 eieren per keer en waarvan maar zo'n 2 schildpadjes de tocht terug naar het water overleven. Rondgelopen en mooie foto’s gemaakt.
Terug naar de lodge en even gezwommen in het zwembad. Het is erg vroeg donker hier, al om zes uur. De krekels vinden dat erg leuk en maken een lekker kabaal.
En bij het zwembad wordt de eerste pinacolada gedronken. Heerlijk.
Douchen en weer eten met zijn allen. Het is leuk om nader kennis te maken met ‘onze’ groep.
4e dag TortugueroVannacht al wakker geworden door het geluid van harde regen. Er zitten geen ramen, alleen horren in de kamer zodat de geluiden extra hard zijn. Maar ook bij het opstaan (om 5.15 uur!!!!)regent het nog hard. Bij het restaurantstaat koffie klaar met wat crackers voor de eerste honger. Om half zes gaan we met de boot, een andere boot dan oorspronkelijk de bedoeling was, nu gelukkig een met overkapping. Bij het plaatsje Tortuguero meren we aan zodat onze gids de entree voor het nationale park kan betalen, 10 dollar p.p. voor een dag. De vogels zijn blijkbaar aan het schuilen voor de regen en laten zich niet zien. Wel zien we veel iguana's hoog in de bomen en in struiken. En later zien we een kaaiman. Een mooi tochtje.
Terug bij de lodge aangekomen kunnen we ontbijten.
Om negen uur staat de volgende excursie op het programma. Eerst moeten we kaplaarzen gaan aantrekken, deze staan klaar in alle soorten en maten bij de aanlegsteiger. En dan gaan we met de gids door de prachtige tuin van de lodge en door naar de jungle. Dit is meer een moeras geworden en soms zelfs drijfzand door alle regen van de laatste week. Je moet oppassen dat niet de laars in de modder blijft steken en je met een blote voet verder gaat . We hebben veel brulapen en luiaards gezien. Een leuke tocht van zo'n twee uur.
Ff uitrusten op ons eigen terras waar we van zeer kleine afstand brulapen zien en een toekan.
De vogels ontwaken eindelijk en het is een kakofonie van geluiden.
Om één uur weer lunch en om half drie gaan we wederom met de boot weg. Het is eindelijk droog en daarom gaan we nu met een kleinere niet overdekte boot het kanaal op. Nu ook via kleine kreekjes zodat de jungle ons omarmt. Af en toe moeten we wegduiken voor een overhangende tak. We zien nu veel verschillende vogels, waaronder de mooi gekleurde toekan. We ontdekken een kaaiman en zelfs een baby boa constrictor waarbij wij ons dan wel afvragen waar haar/zijn big mama zal zijn........
5e dag Puerto ViejoWeer vroeg op: half zes. Om zes uur komt de zus van juffrouw Jannie zelfs langs met de koffiekar en krijgen we een bakkie verse koffie.
Dan ontbijten en kijken en foto's schieten van wederom een aantal brulapen in de tuin tegenover ons terrasje. In de struiken rondom het zwembad is een aantal grote iguana’s gesignaleerd en ook daarvan maken we nog een paar mooie foto’s. Om negen uur vertrekken we van Tortuguero via de kanalen naar het vaste land. We zitten in een klein bootje en dat maakt behoorlijke vaart, zeker in de bochten. Dit is een excursie op zich. Prachtig. De koffers en andere bagage worden in een aparte boot vervoerd.
Op het vaste land aangekomen is het nog een uurtje wachten voordat de bus er is. Een tochtje van anderhalf uur in de bus en dan zijn we weer bij het restaurant aangekomen waar we op de heenweg de lunch hadden. Ook nu staat er weer een lunchbuffet voor ons klaar.
Inmiddels is de rent a car aangekomen en kunnen we de papieren ondertekenen en is de Visa Card dan weer nuttig om een extra verzekering af te sluiten zodat alles verzekerd is. De auto was dus blijkbaar niet volledig verzekerd. Wel jammer dat we dit niet wisten, hebben we ons daar misschien niet volledig in verdiept?? Nu komt er toch weer een fiks bedrag bij de totale reissom.
We gaan rijden in een Hyundai Terios MET GPS. Nog even de Nederlandse taal instellen, dat maakt het rijden wel wat makkelijker .
Zo mogelijk zijn de wegen hier nog slechter dan wat we vorig jaar in Zuid Afrika hebben ondervonden. Wat een enorme grote gaten in de weg. Maar het is dan geen saaie weg, het is net een computerspelletje: ontwijk zo snel mogelijk de gaten……..
Tweeënhalf uur later, 160 km verder, komen we aan bij de Azania Bungalows zo'n 3 km. voorbij het plaatsje Puerto Viejo aan de zuidoost kant van Costa Rica.
Het is heel kleinschalig, maar tien bungalows, met een prachtig aangelegde tuin (alweer) en een klein zwembad en restaurant. De kamer is ruim. Het tweepersoons bed heeft een klamboe. Ons terrasje heeft behalve twee houten bankjes, ook een hangmat. En er is internetverbinding in het restaurant en bij de receptie.
6e dag Toch weer vroeg op, maar niet zo heeeeeel vroeg: zeven uur. Echt vakantie haha.
Lekker ontbeten en vele foto's gemaakt van een luiaard die in de top van een palmboom hangt voor ons huisje.
Daarna zijn we wat gaan toeren richting Monzanilla naar het zuiden.
En vandaaruit weer terug en verder doorgereden naar het nationale park van Cahuita. Entree 10 dollar p.p. Hier hebben we een gedeelte van een trail gelopen met aan de rechterkant de zee en aan de linkerkant de jungle. Mooie baaitjes en bijnageen mens te bekennen. We hebben handdoeken van de lodge meegenomen en deze komen nu goed van pas, want we zoeken een privé baaitje uit en gaan lekker luieren en pootjebaden. De zee is hier wat minder ruig dan verderop, maar toch is er een fikse onderstroming.
We hebben wel wat te drinken meegenomen en verder hebben we alleen sultana uit NL meegenomen. En wie of wat komt daar op af? Uit mijn ooghoeken zie ik wat bewegen en zie daar een neus- of wasbeertje. En heel brutaal! We geven het beestje een dropje en dat vindt hij wel erg lekker, zo lekker zelfs dat hij probeert er met de rugtas vandoor te gaan. Neeeeee niks daarvan, maar dan wordt ie toch wat narrig en we proberen hem met een stok weg te jagen, en dat lukt gelukkig.
Later weer terug naar Puerto Viejo waar we een bord BAKERY zien. En dan waan je je gewoon in Frankrijk: stokbrood, baquettes, painauchocolat, espresso, cappuccino, ijskoffie. En voor dat laatste vallen we, met een pain auchocolat, erg lekker allemaal.
’s Avonds gaan we lopend naar een restaurantje aan het strand.
7e dag Ontbeten, handdoeken bij de receptie gehaald en om negen uur gaan we naar Monzanilla. Hier zoeken we een plaatsje aan het uitgestrekte witte strand onder een palmboom zodat we in de schaduw liggen. Als we gaan liggen zien we dat we net onder een kokosnoot liggen, dus we verschuiven de handdoeken ietsjes verderop, je weet maar nooit. Het is bewolkt, heerlijk temperatuurtje.
Lekker zonnen onder een bewolkte hemel en potverdorie zijn we toch verbrand!!!!
Op het strand stokbroodje gegeten met tonijn ( uit de supermarkt gehaald vanochtend) en het restant aan een bedelend hondje gegeven.
Terug naar de lodge en daar nog in het zwembad gezwommen.
Nu gaan we eten bij een restaurant Cari Blue naast onze lodge. Bij het hek, met portier/bewaking, zien we een luiaard hangen: foto.
Het is best druk, maar er is een tafeltje vrij voor ons. We bestellen een mixed creamy seafood en een cocktail met shrimps, palmharten, avacado, pineapple en cherry tomatoes. De ober komt eerst nog vragen of we eerst het hoofdgerecht willen en daarna de "appetizer". Huh, nou dat lijkt ons geen goed idee. Maar wat krijgen we na zeker drie kwartier wachten: een schaaltje warme saus met een paar shrimps en het andere gerecht een glas met enkel palmharten, avocado en tomaatjes ....... Uiteraard hebben we gereclameerd en we krijgen nu een schaaltje met creamy saus en inderdaad verschillende soorten seafood: kreeft, mosseltjes, garnalen, inktvis, kokkels. Het andere gerecht is bijna goed, nu nog met pineapple!!!! De ober weer geroepen en hij maakt het in orde bij de keuken. Hij komt zijn excuses maken en laat ons weten dat "the dessert is from the house".
Het is jammer dat we niet zo ver terug hoeven te lopen, want we hebben op deze manier veel te veel gegeten. Maar het was wel erg lekker!!!
8e dag Puerto Viejo de SarapiquiVandaag zo'n 165 km te rijden naar Sarapiqui en daar staat vier uur voor zegt men. We zijn dan ook heel benieuwd hoe de wegen zijn.
Na het ontbijt hebben we uitgecheckt en gaan we op weg naar de volgende bestemming meer in het noorden van Costa Rica.
Eerst zoeken we een bank op. En daar kom je niet zomaar binnen. De deur is dicht, maar wordt door een bewaker opengedaan. Een andere bewaker gaat met een metaaldetector langs ons lichaam en de tas moet worden gecontroleerd. Daarna gaat het snel en hebben we weer wat contant geld.
In de havenplaats Limon parkeren we de auto en gaan we even de benen strekken. Er is net een groot cruiseschip aangekomen en er lopen nu veel Amerikanen rond.
De plaats heeft veel weg van Paramaribo, de waterkant. En de palmentuin is verplaatst.
Grappig. We eten een schaafijsje ook al a la Paramaribo.
Via een redelijke weg, alleen de laatste 750 meter zijn wat slechter, komen we aan bij Heliconia Island. Henk en Carolien uit Nederland zijn hier de eigenaren van.
Het is inderdaad een eiland, via een loopbrug kom je in de prachtige tuin met een paar cabina's en het huis van hun beiden met een klein ontbijt/zitgedeelte.
Het is zeer kleinschalig en eenvoudig, geen TV, geen koelkastje, geen koffie en thee faciliteiten op de kamer. Maar wel een hele mooie omgeving. En heeeeeeeeeel veel muggen die ontzettend blij zijn met dat verse bloed uit Nederland. De spuitbussen gaan hier wel op, zo op deze manier.
Verder is er alleen nog een Amerikaans echtpaar en that's it.
Van Henk en Carolien horen we trouwens dat CRS, de Costa Ricaanse organisatie die via NRV alles heeft geboekt in Costa Rica, een dag van tevoren heeft gebeld om te verifiëren of men nog steeds rekent op twee gasten uit Nederland. Perfecte service!
Aangezien er geen mogelijkheid is om op Heliconia Island te eten, gaan we 's avonds met de auto op pad en komen bij een Chinees restaurant terecht. We hebben tijdens elke vakantie wel een keer bij een Chinees gegeten en dat doen we nu dus ook. Het is een groot restaurant met veel licht, de radio staat keihard aan en twee TV's met elk een verschillend kanaal. Typisch Amerikaans. Maar het eten is lekker en daar gaat het om. Bij de supermarkt ernaast, die zo laat nog steeds open is, kopen we een fles Rosé, want dat is op Heliconia ook niet te krijgen.
Op ons terrasje drinken we de fles lekker leeg terwijl we op het dak boven ons een raar geluid horen ... Een aap of zo? Het is donker en we zien niet veel......
9e dag Heliconia Island Om zeven uur gaan we ontbijten met bruine toast EN pindakaas. Lekker!!
Carolien en Henk hebben verschillende vogelvoederplaatsen gemaakt en tijdens het ontbijt zien we dan ook vele divers gekleurde vogels hier gebruik van maken.
We besluiten vandaag de rivier de Sarapiqui een gedeelte af te varen in een kano. We dachten eerst dat we dat gewoon met zijn 2-en zouden doen, maar dat blijkt niet de bedoeling te zijn. Henk gaat mee en we gaan met de kajak, niet met de kano. Er zijn verschillende stroomversnellinkjes en dan is het toch maar goed dat Henk mee is. Ook spot hij de dieren sneller dan wij dat kunnen. Na anderhalf uur genieten op het water, meren we aan bij een klein strandje en de koelbox,die Henk heeft meegenomen, wordt geplunderd. Prachtig is het hier en geen andere toerist te zien. Het is niet de Dordogne of de Ardeche.... Nee, het is hier heeeeeeel rustig.
We zien veel vogels, een enkele leguaan, een slingeraapje en een aantal brulapen. Helaas, of misschien gelukkig, geen krokodil.
Na in totaal zo’n drie uur, peddelen we naar de wal en moeten we door de modder de kajak tillen naareen droger gedeelte. Hier staat Carolien klaar met de auto en Henk laat de lucht uit de kajak zodat deze opgevouwen in de auto kan worden meegenomen.
's Middags gaan we het dorpje Sarapiqui in en scoren we een broodje. Ook gaan we langs een pharmacia want ons muggenspul begint op te raken en dat is hier heel hard nodig. Daarna weer terug naar de lodge. Biertje uit de gemeenschappelijke koelkast op het terras aan het water. Het is vandaag een prachtige dag, half bewolkt, warm!!! Hier zien we een ‘Jesus Christ leguaan’, deze kan blijkbaar over water lopen.
's Avonds gaan we zo'n 9 km. verderop bij Tica Linda een hapje eten. Het is wel gevaarlijk op de weg. Er rijden veel fietsers zonder verlichting, er lopen ook veel mensen langs de weg, auto's halen vrachtwagens in en deze zie je dan op je eigen weghelft tegemoet komen en je wordt regelmatig verblind door verkeerd afgestelde lichten. Maar we zijn er gekomen en ook weer terug en hebben ook nog eens lekker gegeten.
10e dag La FortunaNa het ontbijt en afrekenen (2x kajak 35 dollar pp en 2 x bier 2 dollar pp) gaan we naar onze volgende bestemming: de vulkaan Arenal in La Fortuna. Helaas horen we van Henk dat de vulkaan sedert drie maanden is gestopt met vuur spuwen. Is dat nou toch pech hebben!!!!!
We nemen afscheid van Carolien en Henk en de drie lieve honden en op hun aanraden gaan we een kleine omweg maken en bezoeken we de Catarata El Toro (waterval) (10 dollar p.p.). De weg er naar toe is al prachtig, slingerende wegen en leuke dorpjes. Bij El Toro aangekomen, parkeren we de auto en komen we eerst bij een restaurantje. We besluiten dan maar eerst koffie te gaan drinken. Er hangen rondom het restaurant veel waterreservoirtjes voor kolibries en deze komen daar dan ook in vele getalen op af. Erg leuk om die ADHD beestjes nerveus te zien vliegen en water te tanken.
Dan gaan we de afdaling maken naar de waterval. Heavy stuff, het is warm en het is ver afdalen, maar we komen heel dicht bij de waterval. Wat een denderend geluid daar beneden. De tocht weer terug naar boven is nog veel zwaarder uiteraard, maar onze conditie is natuurlijk uitstekend .... Wat een geluk dat we geen foto's kunnen uploaden haha.
De cooling down doen we via een nature trail, die boven bij het restaurant begint en daar ook weer eindigt. Zo zijn we toch weer ruim twee uur in touw. Een prima aanrader om hier naar toe te gaan.
Het is inmiddels lunchtijd en we laten ons een heerlijke Costa Ricaanse maaltijd voorschotelen, tilapiafilet met rijst, bruine bonen en gebakken banaan. Smullen!!!!
Nu toch echt doorrijden naar de volgende lodge, Lavas Tacotal even voorbij La Fortuna. We hebben een soort huisje, met DRIE tweepersoonsbedden. Kunnen we onderverhuren .....
Een terrasje met één stoel, maar de andere stoel pakken we ergens anders vandaan. Zo te zien is het hier niet vol.
Vanaf ons terras hebben we een prachtig uitzicht op de vulkaan, waar een klein wit rookpluimpje uitkomt. Niet de roodgloeiende vuurmassa met lava helaas, die zo mooi in alle boekjes staat beschreven. Maar ja je kunt niet alles hebben, de vulkaan is prima te zien, het is helder en we hebben prachtig weer.
's Avonds gaan we bij een prima steakhouse aan de overkant van de weg eten.
Terug bij de lodge nog even buiten gezeten. Het enige wat op vuur lijkt, zijn de vuurvliegjes die rondom ons heen vliegen. Da's trouwens wel een erg leuk gezicht.
11e dag Vandaag zijn we naar de hanging bridges geweest zo'n 10 km verderop. 22 Dollar entree p.p. maar dan ben je zo' n drie uur aan het lopen door een mooi regenwoud met een aantal kleine bruggetjes maar ook de beroemde hanging bridges ver boven de grond. Zeer de moeite waard. Niet zo heel veel vogels en wildlife te zien echter, de score is: mooi gekleurde hagedis (tja wie het kleine niet eert ...) , grote nachtvlinder, luiaard, spider monkeys, roofvogels.
Daarna zijn we een mooie route langs het meer gaan rijden met een dam. Bij een German Bakery gestopt en lekkere koffie gedronken.
's Middags in het zwembadje gezwommen en gerelaxt na zo'n actieve dag. We hebben handdoeken gevraagd bij de receptie. Na met iemand te hebben gebeld, vertelde de receptioniste dat we deze bij de jongeman van het restaurant konden halen. De jongeman van het restaurant zat achter de computer en was niet echt blij om op zoek te gaan naar handdoeken. Hij deed het wel, maar aan de hele houding en snelheid (lees: traagheid) van lopen, kon je zien dat hij liever achter de computer was blijven hangen.
En toen ging het regenen..... Maar gelukkig niet zo lang.
12e dag - naar Rincon de la ViejaNa een matig ontbijt om acht uur al uitgecheckt en op weg gegaan langs het meer naar Rincon de la Vieja in het noordwesten van Costa Rica tegen de grens van Nicaragua.
Maar eerst nog even koffie en cappuccino gedronken bij de German Bakery. Als we aan een tafeltje zitten, zien we een poes die daar rondloopt heel alert reageren en de poes neemt een sluiphouding aan. Dan horen we iets op straat en zien we hangend in of aan de motorkap van een auto, een kolibrietje spartelen met zijn vleugeltjes maar zijn koppie zit net onder de motorkap. Hij zit gewoon vast. De poes sluipt er op af, maar gelukkig zijn we hem voor. Een man op straat ziet dit alles ook en kan net de motorkap iets omhoog duwen zodat hij het kolibrietje eronder vandaan kan trekken. En het kan nog gewoon vliegen. Mis poes!
Via een hele mooie weg komen we aan de andere kant van de bergen. Toen we weggingen vanochtend regende het een beetje en was het zwaarbewolkt. Aan deze kant van de bergen is het praktisch onbewolkt en een stuk warmer.
Rond één uur komen we aan bij de Canyon de la Viejalodge. De laatste drie kilometer was via een onverharde maar wel goed berijdbare weg. We komen op een soort vakantiepark met huisjes twee-onder-een kap en een terrasje aan de voorkant.
Het ziet er gemoedelijk uit met veel bomen en palmen.
's Middags gaan we zwemmen in en relaxen bij het mooie zwembad. Er zijn veel Nederlanders hier.
's Avonds gaan we eten bij een Italiaans restaurantje in de plaats Liberia. Dat is het mooie van GPS, je kunt ook restaurantjes zoeken in de omgeving en het wijst je de weg.
13e dag Parque Nacional Rincon de la Vieja Na een subliem ontbijt, eindelijk ook eens yoghurt, gaan we een hangbruggetje over naast het restaurant en lopen we een mooie route langs het water. Hier wordt vanuit onze lodge de zgn.canopy toer gedaan en ook raften over de rivier. Wij slaan dat voor nu even over.....
Na een uurtje lopen en klimmen zijn we weer terug. We frissen ons op en gaan op weg naar het Parque Nacional Rincon de la Vieja, dat nog 16 km verder ligt en hetgeen te bereiken is via een onverharde maar redelijk te berijden weg.
Entree voor het park is 1 euro p.p. En daar wordt ook de auto geregistreerd. De uitgezette trail vanaf Las Pailas (Spaans voor "kookpotten") kost ons 10 dollar p.p. Het is een tocht van 3 km. Maar wat een prachtige tocht, veel klimmen over stenen, rots partijtjes en wortels van de giga grote bomen die hier veel voorkomen. We zien een aantal brulapen, een hele grote zwarte kip of kalkoen (geen idee) met een gele snavel, en een paar zwijntjes.
We komen langs een aantal warme bronnen, de hot springs, borrelende modderpoelen, langs zwavelmeren en geisers die met hun stoom de rotsen rood groen en geelkleuren. Het stinkt wel lichtelijk naar rotte eieren.
Leuke en warme tocht, zeker het laatste gedeelte waar geen schaduw meer is.
We keren terug naar de lodge en gaan heerlijk zwemmen en uitrusten bij het zwembad.
14e dagMooie dag, heeel zonnig. Onze volgende bestemming is Tamarindo Beach.
Naar Tamarindo rijden duurde maar anderhalf uur. Te vroeg nog om in te checken. We hebben daarom de GPS een opdracht gegeven om naar een ander, stiller strand, een stuk verderop te gaan. En dat hebben we geweten; we gaan van de verharde weg af en krijgen op de GPS de melding dat de route "only for 4x4 wheels is". Nou da's mooi, want dat hebben we.
Het wordt inderdaad een bumpy road en sommige gedeeltes staan vol waterplassen. Eindelijk komen we bij een strand waar één bar/restaurant is en een handjevol mensen. Mooie hoge golven en een rode vlag. We blijven hier eventjes en gaan dan een andere route terug, wel een onverharde weg, terug naar Tamarindo. Hier checken we in bij het Pueblo Dorado hotel, dat zou aan het strand liggen hadden we begrepen, maar er zit wel een drukke weg tussen. Het hotel is gemoedelijk, een centraal keukentje met magnetron en koelkast met vriezer EN ijsblokjes. Dat is allemaal heel mooi voor ons witte wijntje dat we bij ons hebben.
De kamerdeur sluit helaas niet en we krijgen een andere kamer er recht tegenover.
Daarna gaan we het plaatsje verkennen. Er zijn genoeg barretjes en restaurantjes. Veel surfers en backpackers.
Aan het strand gaan we een ijskoffie drinken, het is heet zo'n 32 graden max en minimum 20 graden. Wat een narigheid :).
Daarna lopen we rustig terug naar het hotel en nemen we een duik in het zwembad, nou ja duiken is er niet bij het is niet dieper dan 1.50 m. Het zwembad is gelegen in een grote patio met ligstoelen en zitjes en de muren zijn beschilderd met mooie tekeningen. Wijntje erbij en helemaal privé op dit moment.
15e dagVandaag hebben we een stranddag gehouden.Maar wel aan een heel rustig strand. We zijn weer een stukje gaan rijden naar een stiller strand, Playa Junquilal. Prachtig!
16e dag bumpy roadNa het ontbijt en nog even internet checken,pakken we de koffers in en gaan we op weg naar onze volgende bestemming: Monteverde.
In de beschrijving staat 212 km en vijfenhalf uur rijden.
Onderweg in Nicoya gestopt, rondgelopen, oudste kerkje van Costa Rica bekeken, ijskoffie gezocht en gevonden. Weer verder gereden en voor de lunch in het plaatsje Las Juntasbij een panaderia een supervers stokbrood gekocht, kaas en bananen en dit in een parkje opgegeten met een aantal kijkers in de nabijheid: een paar leguanen...... Wat een mooie beesten van lelijkheid.
En toen mochten we een fijne weg op, onverhard. We zagen mensen die in een "gewone" personenauto reden, maar die moeten nu nog boven komen. Deze weg was zo'n 27 km. lang en het werd alleen maar slechter. Eindelijk komen we bij de lodge aan. Ook nu zijn we weer blij met de GPS, want alleen volgens de geschreven routebeschrijving waren we er niet zo makkelijk gekomen.
De lucht is een stuk ijler hier, dat hebben we goed kunnen merken met onze hike, die vanuit de lodge was uitgezet door het regenwoud.
's Avonds genoten van de prachtige zonsondergang. Met een paar Amerikanen in gesprek geraakt. Leuk. Verder is hier niks te beleven 's avonds. Er is geen TV. En we zitten hier nu nog als enigen in een hoekje van het restaurant. Iedereen is al naar zijn kamer gegaan. Gezellig hier!!!
17e dag CANOPY Om half elf melden we ons bij de receptie voor de Original Canopy tour. Door twee jonge jongens krijgen we uitleg en mogen dan onze uitrusting aantrekken. Stoer hoor. Wel mochten we nog even een waiver invullen en ondertekenen zodat, mocht er wat mis gaan, ZIJ niet verantwoordelijk zouden zijn. Lekker dan. Toen op pad het bos in.
Als eerste gingen we de Tarzan swing doen. En we dachten nog wel dat dit er bij deze tour juist niet bij zat. Maar wat was dat leuk zeg. In eerste instantie is het eng om van het platform af te springen, maar dan is het kicken!!!!!!!!!!!!
Toen een stukje verder gelopen tot de eerste zipline. Gaaf!!!! De jongens werkten overigens heel verantwoord want wij werden telkens opgevangen en onmiddellijk gezekerd. Ook werd duidelijk instructie gegeven om bijv. de benen op te trekken of hoe hard en wanneer we moesten remmen. Dat was met elke zipline, naar gelang de lengte, telkens anders.
Na een aantal ziplines te hebben gedaan, kwamen we bij een boom met platform terecht, waar we de optie hadden om hier te gaan abseilen van zo'n 40 meter hoogte. Uiteraard (ahum) hebben we dat gedaan. Kicken, cool, awesome!!!!!!!!!!!
Beneden aangekomen konden we in dezelfde boom, waarvan binnen een grote holte was ontstaan, via een touwladder eerst aan de binnenkant omhoog klauteren en vanaf dat punt verder aan de buitenkant via een wiebelend touwladdertje nog hoger. Maar wel gezekerd. Dat laatste onderdeel was echt heftig.
In totaal hebben we dertienziplines gedaan waarvan de laatste 300 mtr lang was.
Ronna, een van de begeleiders heeft vanaf het begin ons fototoestel in handen gehad en hij heeft bijzonder veel foto's van ons gemaakt, maar ook van de omgeving en zelfs een paar filmpjes gemaakt. Erg leuk!
Hierna hebben we onszelf getrakteerd op een lunch bij Stella's Bakery in Monteverde (goede recensie op Zoover) en hier hebben we in de tuin een aantal toekans kunnen bewonderen.
Daarna nog wat rondgereden en bij de lodge de rivertrail afgelopen.
Echt een fitness dagje.
's Avonds in Santa Elena bij de Treehouse gegeten. Inderdaad zoals de naam al zegt, een restaurant gebouwd in en rondom een giga boom. Hier was het gezellig druk met ook nog live music.
18e dag Manuel AntonioOm negen uur zijn we vertrokken uit Monteverde. We gaan nu via een andere weg dan op de heenweg en deze weg is ietsjes minder slecht. Maar nog steeds met mooie vergezichten.
Het is ongeveer vier uur rijden vandaag.
In ons reisgidsje zien we dat voorbij de plaats Jaco op de brug over de Rio Tarcoles uitzicht is op krokodillen die liggen te rusten in de rivier. En ja hoor, aan de toeristen met fotocamera's hangend over de reling kun je al zien dat er wat bijzonders te bezien is. En inderdaad liggen er zo'n twintigtal krokodillen in het water mooi te poseren voor de foto.
Het laatste stuk van de trip rijden we op een weg met links en rechts van ons veel palmbomen, en dat zeker 10 km lang. Dit is weer een heel ander gebied. Na even te hebben gezocht in onze reisgids, lezen we dat dit Afrikaanse palmen zijn waar van de vruchten palmolie wordt gemaakt. Inderdaad valt ons nu de industrie op met vuile uitlaatpijpen. En ook de volgeladen vrachtwagens met trossen vruchten.
In de plaats Quepos gaan we linksaf de hoogte in en arriveren we bij ons volgende hotel.
We checken in bij Hotel Villas Lirio, een koloniaal ingericht hotel. Zeer gastvrij krijgen we meteen een welkomstdrankje. We hebben een kamer met twee queensize bedden. Aan de achterkant een klein privé balkonnetje en aan de voorkant is een grote veranda waar meerdere kamers op uitkomen. Dan een afscheiding met palmboompjes en daar doorheen kun je het zwembad zien liggen met ligstoelen. Het ziet er bijzonder mooi uit.
19e dag oerwoud en strand Na het lokale ontbijt (rijst met bonen, scrambled eggs) hebben we eerst even een supermarkt opgezocht en water, stokbrood, kaas en vleeswaren gekocht want in het park is niets te krijgen.
Om negen uur parkeren we onze auto 100 mtr. voor de ingang van het nationale park Manuel Antonio. Er zijn parkeerwachters en zij vragen 2000 colon (3 euro) en dan bewaken ze de parkeerplaats en auto’s ook nog.
Via souvenirs stalletjes komen we dan bij de ingang en kassa: 10 dollar entree.
Eerst volgen we een trail naar een strandje met een kleine baai, waar het nu al erg druk is. Weer een luiaard hangend in de bomen gezien. Er lopen ook veel toeristen rond met een gids, die ook nog eens let op alle spinnen en spinnenwebben. Dat gaat ons allemaal iets te ver.
Een andere trail volgt een pad stijgend naar een mooi panorama over de oceaan. Dit pad is beduidend zwaarder. Bij een bruggetje staat een aantal mensen te kijken, druk met de fotocamera's in de weer. Dan zien wij ook wat hier aan de hand is: een aantal kapucijnaapjes (of white face monkeys) loopt op het pad en zit in de bomen. Ik pak uiteraard ook mijn toestel en met dat ik daarmee bezig ben loopt er een aapje op me af. Dat wordt een mooie foto denk ik nog, maar het aapje heeft hele andere ideeën. Hij heeft nl. het stokbrood gezien in mijn tas en pakt dat vast met zijn grijpgrage klauwtjes. Het krengetje! Ikzelf kan eigenlijk niet veel doen met camera in de ene hand en een rukkende tas in de andere. Maar het lukt ons toch om het beest weg te krijgen zonder stokbrood. Maar wat een herrie kan zo'n beestje dan maken zeg en wat kan het boos kijken.
De trail weer teruglopend gaan we nu het strand opzoeken en vinden we een plekje in de schaduw. Het water is heerlijk! Ook hier zitten overigens kapucijnaapjes en wat neusbeertjes. Het blijft opletten geblazen op je spullen want die beestjes zijn erg brutaal en gaan er vliegensvlug met een tas of eten vandoor.
Aan het eind van de middag weer terug naar het hotel en daar nog in het zwembad gezwommen en op de ligbedjes uitgerust. We hebben het rijk alleen op dit moment.
Net als we ergens willen gaan eten begint het heel hard te regenen, echt een tropische regenbui. En het blijft regenen en regenen en plenzen....... We besluiten om in het hotel te gaan eten, de straten staan nl. blank.
20ste stranddagVandaag zijn we naar een strandje wat verderop gegaan, nou ja wat verderop ...... het wordt 50 km verder: Playa Hermosa.
Het is rustig op het strand. De auto kunnen we tot aan het strand plaatsen in de schaduw onder bomen. Wijzelf vinden daar ook een plekje. De golven zijn hoog, de stroming is hevig, maar het is wel erg leuk om proberen staande te blijven in het water of je mee te laten drijven met de golven. Hard werken hoor
Dit keer geen last van white face monkeys of nieuwsgierige en brutale neusbeertjes.
's Middags komen een aantal jongeren om te surfen. Mooi om te zien.
Later in het hotel nog een duik in het zwembad genomen. Aangezien er een groep Belgen aankomt, is er een happy hour geregeld voor de nieuwe gasten. Uiteraard doen wij hier graag aan mee.
21ste laatste dagje Costa RicaWe hebben via internet de vluchten geconfirmeerd en zien dat de vlucht naar Houston op dit moment staat op "cancel". De vlucht daar vandaan naar NL staat op "on time". Oeps, spannend.
We checken uit en gaan op weg en ongeveer een half uur later kom ik erachter dat onze vesten nog in de kast in de hotelkamer hangen. @&€(@;€;€ €(&@)?/(5 :&*#.
Tja, wat doen we .... Doorrijden of toch maar terug. We gaan terug. Tijd zat vandaag. Met de vesten in het bezit hervatten we later onze tocht.
22ste dagTerugtocht via Newark naar Amsterdam
23ste dag’s Ochtends vroeg aankomst op Schiphol.
Einde van een fijne vakantie.
|
of neem contact op 
070 - 30 767 00