 We willen graag, als het hier hartje winter is, lekker naar de warmte gaan in Vietnam. Na een aantal reisgidsen te hebben bekeken valt ons op dat veel reizen vanaf Saigon naar Hanoi gaan. Omdat we na de rondreis naar een strand willen om lekker uit te rusten gaan we zoeken bij welke reisorganisatie dit mogelijk is. Op internet komen we uit bij NRV Holiday. We hebben nog nooit van NRV gehoord en we hebben nog nooit een reis via internet geboekt. We beginnen met het aanvragen van de reisgids. Na enkele dagen valt die in de brievenbus en het ziet er allemaal erg verzorgd uit. We hebben een aantal vragen over de reis en na een telefoontje en enkele mails krijgen we een duidelijk antwoord op alle door ons gestelde vragen. Intussen zijn vrienden van ons ook enthousiast geworden over de reis en we besluiten om samen te gaan.
We boeken op 22 september via internet de reis: “Hoogtepunten van Vietnam”. Na de rondreis willen we negen dagen verlengen in Phan Thiet (Mui Ne), onze voorkeur gaat uit naar Het Allezboo Beach Resort. Volgens NRV is het een mooi hotel aan het strand. Omdat we zo vroeg boeken komen we in aanmerking voor de vroegboekkorting van 100 euro per persoon. We besluiten om straks het visum door NRV te laten regelen. De film met uitleg over het boeken via internet is heel duidelijk en het boeken gaat dan ook prima. Een paar dagen later stuurt NRV ons de bevestiging van de door ons geboekte reis. Om alvast in vakantiestemming te komen krijgen we op 11 oktober een informatieboekje met algemene en praktische tips en informatie over de reis. Op 22 februari vertrekken we, we verheugen ons er nu al op.
Op 6 januari krijgen we een mail met het verzoek om de paspoorten binnen 4 dagen aangetekend op te sturen naar de visumdienst in Rotterdam. We hoeven ons paspoort niet lang te missen, na ruim één week krijgen we het, inclusief het visum, al terug. Twee weken voor aanvang van de reis krijgen we de benodigde papieren en informatie al in onze mailbox. Alles is perfect in orde.
22 februari Het is zoover… We gaan met de trein naar Schiphol. Daar aangekomen kunnen we gelijk inchecken. Met z’n vieren krijgen we een plaats naast elkaar. We vliegen met Malaysian Airlines. De service aan boord is super goed. In Kuala Lumpur hebben we een tussenstop van een paar uur, hier kunnen we even de benen strekken, wat drinken en dan vliegen we met een kleiner toestel door naar Hanoi waar we 24 februari aankomen. We worden opgewacht door Mao, onze gids. Er zijn mensen van onze groep die problemen hebben met het krijgen van het visum. Ze wilden dat ter plekke regelen, helaas is dat door omstandigheden niet gelukt. Ze hebben niet deel kunnen nemen aan de reis. Een tip!! Zorg ervoor dat je het visum hebt voordat je naar Vietnam vertrekt of laat het NRV regelen dan weet je zeker dat het in orde is.
We gaan naar ons eerste hotel, midden in Hanoi. We moeten een stukje met de bagage lopen omdat de bus niet door de smalle straat bij het hotel kan komen. ‘s Avonds hebben we een welkomstdiner ergens in de stad waar we met de bus naar toe gaan. De gids geeft ons allerlei informatie over de rondreis en over de fooienpot en vraagt of er interesse is om hem de lunch tijdens de rondreis te laten regelen. Dit laatste vinden wij een goed idee. De meeste mensen van onze groep doen hieraan mee, sommige niet. Het is geheel vrijblijvend. Ik moet zeggen dat we op de leukste plaatsen heerlijk hebben gegeten, zelfs bij mensen thuis, bij monniken en in restaurantjes waar we zelf niet naar binnen zouden gaan of niet hadden gevonden. Het was overal erg lekker.
24 februari Vandaag bezoeken we het Ho Chi Minh mausoleum, de laatste rustplaats van Ho Chi Minh. Binnen hangt een sombere sfeer. Ho Chi Minh ligt, in eenvoudige kleding, in een koele schemerige ruimte. Daarna gaan we naar het naastgelegen paleisterrein en bekijken we het Presidentieel Paleis, de Eenzuilige Pagode en de paalwoning die Ho Chi Minh heeft laten bouwen. Hij heeft daarin gewoond van 1958 tot1968. De studeer- en sobere slaapkamer zien er nog precies uit als toen hij nog leefde. Rond het huis ligt een prachtige en goed bijgehouden tuin.
Na de lunch gaan we te voet naar de oude stad. Ik heb mijn ogen uitgekeken op de markt. Geweldig! Het is ongelooflijk wat je hier allemaal ziet. Vis, vlees, bloemen, fruit, groente, kikkers, je kunt er je haren laten knippen, pedicuren, enz. teveel om op te noemen. De rest van de middag gaan we op eigen gelegenheid de stad verder verkennen.
25 februari Na het ontbijt vertrekken we naar Halong. Op een prachtige traditionele houten boot maken we een tocht door de baai van Halong. Onderweg zien we drijvende dorpjes en krijtrotsen. We krijgen op de boot een goed verzorgde en lekkere lunch. Jammer dat het fris en bewolkt weer is maar de sfeer aan boord is er niet minder door. De groep bestaat uit 23 personen. Qua leeftijd zijn er oudere mensen bij, mensen van middelbare leeftijd, en twee jonge meisjes van 20+. De sfeer binnen de groep is goed en de gids.. die is geweldig. Na de boottocht bezoeken we nog mooie grotten, die binnen prachtig zijn verlicht. We logeren in een goed hotel met mooi uitzicht over de baai.
26 februariWe rijden naar Thoha, een Noord Vietnamees dorpje. Na de oversteek per veerboot lopen we het dorpje in. Eerst zien we een man die de veren aan de poten van een haan aan het bijknippen is, die zal wel mooi moeten zijn voor een hanengevecht. In het dorpje heeft echt de tijd jaren stil gestaan. We kijken de super smalle straatjes in en we vinden het ongelooflijk hoe de mensen hier leven. We lunchen bij mensen thuis. Binnen is het schoon en het huisje ziet er netjes uit. We eten is erg lekker en we krijgen zelf gebrouwen rijstwijn te drinken. De heer des huizes heeft allerlei instrumenten waarop hij speelt en daarbij zingt. De bekende liedjes worden door ons meegezongen en de sfeer is erg gezellig. Na de lunch lopen we verder door het dorpje en we bezoeken nog een Tempel. Na de oversteek beginnen we aan de terugreis naar Hanoi. Vanuit Hanoi gaan de meeste mensen met de trein naar Hue. Bij het station nemen we afscheid voor één nacht van de groep omdat wij naar Hue vliegen. Onze vlucht gaat op tijd en om 22 uur zijn we al in Hue waar de bus ons al op staat te wachten. Het is er heerlijk warm. En dan te bedenken dat het in Nederland heel koud is. Even een tip! Als je naar Hue vliegt zorg er dan voor dat je op het vliegveld in Hanoi iets eet, als je in Hue aankomt kun in het hotel en ook daarbuiten niks meer te eten krijgen. Wij zijn met honger naar bed gegaan!!!
27 februari Omdat we gisteravond niet hebben gegeten smaakt het ontbijt ons super goed!! Intussen komen de mensen die per trein hebben gereisd aan in het hotel. Ze hebben weinig geslapen maar des te meer plezier gehad. De gids had voor broodjes, wijn, bier en frisdrank gezorgd. Vanmorgen bezoeken we de tombe van keizer Tu Duc. Naast de Pagode worden wierookstaafjes gemaakt. Ik doe een poging om er een te maken maar het is moeilijker dan ik denk. Het ziet er zo simpel uit als je de vrouwen bezig ziet. We gebruiken onze lunch bij vrouwelijke monniken. Het is vegetarisch en alweer is het eten erg lekker. ‘s Middags maken we een tocht over de “Parfum Rivier”. We genieten van het mooie uitzicht en van het lekkere weer. Op de oever van de rivier staat de Thien Mupagode die we gaan bezoeken. Het is een zeven verdiepingen hoge, achthoekige toren. In een naastgelegen paviljoen hangt een bronzen klok van ruim 2000 kilo. Het klokgelui is op 10 kilometer te horen. Bij deze pagode is ook de auto te zien waarin monnik Thich Quang Duc in 1963 naar Saigon werd gereden, waar hij zich uit protest tegen het Diemregime in brand stak. Ook hangen hier schokkende foto’s van deze gebeurtenis.
28 februariVanmorgen bezoeken we eerst de Dong Ba markt van Hue. Het is een heel grote, gedeeltelijk overdekte, markt en zoals overal in Vietnam is ook deze markt heel kleurrijk door het enorme aanbod van groenten, noten en fruit. Ik zou willen dat ik hier wekelijks mijn groenten en fruit kon kopen. Hue is een oude keizerlijke en meest culturele stad van Vietnam. We bezoeken hier de Keizerlijke en de Verboden Stad een complex van paleizen, tempels, vestingmuren, bastions en grachten. Hier is zó veel te zien,het is geweldig om hier rond te wandelen. We hebben hier wel wat last van de warmte, daar moeten we nog even aan wennen. Na dit indrukwekkende bezoek gaan we richting Hoi An. Onderweg bezoeken we nog een vissersdorp. We rijden over de Hai Van Pass. Recentelijk is er een tunnel aangelegd, maar de route over de pas is véél mooier. We passeren de grens tussen Noord- en Zuid Vietnam. Vroeg in de avond arriveren we in hotel Lotus. Een klein, erg gezellig hotel. ’s Avonds eten we met de groep in een naastgelegen restaurant.
1 maart Hoi An is een schilderachtig stadje met veel smalle straatjes en houten gebouwen. Met z’n allen gaan we naar een zijdefabriek. Interessant om te zien hoe ze zijde spinnen, ook zijn ze er mooie lampionnen aan het maken. Daarna gaan we te voet naar de markt. Mao heeft moeite om de groep bij elkaar te houden, er zijn onderweg veel leuke winkeltjes waar wij dames wel even willen kijken. De markt is enorm groot, je kunt er vers vlees, vis, huishoudelijke artikelen en natuurlijk heerlijk fruit en groenten kopen. Het is van mij niet zo’n goed idee om hier met teenslippers te lopen, vooral bij de visafdeling drijft van alles op de grond en ik krijg hier kletsnette voeten.
Vervolgens bezoeken we de Oude Wijk van Hoi An en gaan we de Japanse Overdekte Brug bezichtigen. Deze brug werd in 1593 door de Japanse handelsgemeenschap gebouwd als verbinding met de Chinese Wijk in het oosten van de stad. Het is een houten boogbrug, bewaakt door twee houten honden en twee apen met een donker tempeltje in het midden. We lunchen ergens op een bovenverdieping van een leuk restaurantje midden in de oude wijk van het stadje. Eén van onze medereizigers is jarig. Onder het eten komt onze gids, zingend van “lang zal hij leven” met een taart met kaarsjes erop naar binnen. De taart smaakt voortreffelijk!!!
In de middag maken we nog een fietstocht. We komen op plekken waar we met de bus niet kunnen komen. De natuur is hier onbeschrijflijk mooi. De gids en een fietsenmaker fietsen mee. We genieten volop van deze mooie tocht. Als we ’s avonds ergens zitten te eten komt een vrouw bij ons staan die kaarten en tekeningen verkoopt. Ze doet niet opdringerig maar ze vraagt of we kaarten willen kopen. “Open je hart en je beurs”zei ze. Ze moet er zelf om lachen. Het is zo’n leuke vrouw dat we haar niet weg laten gaan zonder kaarten van haar te kopen.
2 maartVandaag hebben we een vrije dag. We slapen een beetje langer dan normaal en ontbijten uitgebreid. We nemen vanuit het hotel de shuttlebus naar het centrum. Gisteren hebben we veel leuke winkeltjes gezien waar je van alles kunt laten maken. Daar ga ik eens goed gebruik van maken! Eerst zijn we in een “schoenenwinkel” naar binnen gegaan. Het zag er niet uit maar… “op hoop van zegen” hebben we er schoenen besteld. Voor mezelf een paar mooie, open bruine met een sleehak. Je hoeft maar te zeggen hoe je ze wil hebben. De kleur leer, welke kleur je ze graag hebt doorgestikt, welke hak, en de zool van leer of rubber, alles kan. Mijn man bestelt ook nog een paar schoenen en ikzelf nog een paar teenslippers. Nadat de voeten zijn nagetekend op een stuk papier en de maten van de voeten zijn genomen spreken we de prijs af en vragen wanneer ze klaar zijn. We moeten een kleine aanbetaling doen en om 20.00 uur zijn ze klaar. We zijn benieuwd. We gaan om 20.00 naar de winkel en de schoenen staan al klaar, het resultaat is geweldig. De schoenen zien er perfect uit en ze zitten prima. En dat voor ongeveer 70 euro voor drie paar schoenen. In een winkeltje naast het hotel heb ik een zijden jurk en twee rokken laten maken. Mijn man herinnert me er steeds aan dat ons koffer al vol zat toen we thuis vertrokken. Het moet heel gek gaan wil ik het niet meer erin krijgen!!! Hoi An is een heel gezellig stadje wat je heel goed zelf kunt verkennen. 's Avonds hebben we ergens midden in het stadje heerlijk en gezellig gegeten. We nemen de taxi terug naar het hotel die net als overal in Vietnam spotgoedkoop is.
3 maartOmdat we vandaag een lange reisdag voor de boeg hebben vertrekken we vroeg richting het zuiden naar Qui Nhon. Onderweg bezoeken we Son My waar op 16 maart 1968 het Bloedbad van My Lai werd aangericht. Hier voltrok zich binnen vier uur de grootste Amerikaanse oorlogsmisdaad in de Vietnamoorlog. Ongeveer 500 Vietnamese burgers, van wie de helft vrouwen en kinderen werden gedood door de Amerikaanse soldaten. De aanstichter van het bloedbad, William Calley, werd veroordeeld voor moord maar kwam enkele jaren later via een hoger beroep vrij. Er zijn geen andere militairen veroordeeld. Er is een herdenkingspark aangelegd en in een granieten museum worden films vertoond en zijn schokkende foto’s te zien over de wreedheden die zich daar voltrokken.
Na dit indrukwekkend bezoek gaan we met z’n allen lunchen. Mao, onze gids, verrast ons op een geïmproviseerde lunch. Hij heeft vlees, broodjes, rauwkost, bier, wijn en frisdrank meegenomen. Ergens op een binnenplaats worden tafels gedekt en begint hij te braden. Later neemt één van onze medereizigsters het van hem over en zelfs de buschauffeur steekt de handen uit de mouwen. Het is erg gezellig en wàt boffen we toch met Mao.
We reizen verder via een mooie route. De natuur is hier geweldig. Jammer dat we even in slaap vallen, maar als we wakker worden genieten we weer volop van de schitterende natuur. Vroeg in de avond komen we aan in Qui Nhon in een mooi hotel. De kamer is ruim met een mooi balkon waar we een prachtig uitzicht hebben op zee. We eten met de groep, de bediening doet hun best maar vanwege het slechte Engels wat ze hier spreken is een en ander niet duidelijk. Ook dat heeft zijn charme!
4 maart Gelukkig heeft niemand van de groep last van diaree maar sommige mensen beginnen last van hun keel te krijgen. Zo ook mijn man. Waarschijnlijk van de airco. Het is vervelend, hij heeft geen zin om er dagen last van te hebben en we besluiten om vanavond een arts er naar te laten kijken.
We vertrekken richting Nha Trang. We bezoeken een vissersdorpje waar de mensen erg arm zijn. Wat ons overal opvalt in Vietnam is dat de mensen, al zijn ze nog zo arm, heel vriendelijk en tevreden zijn. Ik heb van een school een aantal t-shirts en pennen meegekregen die ik hier uit mag delen. Het doet me goed om de blije en dankbare gezichten van de mensen in hun nieuw t-shirt te zien.
De reis schiet niet erg op, we staan in een lange file, en vanuit de bus is niet te zien wat er aan de hand is. De busboy gaat even kijken Er is een ongeluk gebeurd met gelukkig alleen maar materiele schade maar intussen staan we hier al meer dan een uur. Volgens de busboy moet er eerst een politie komen voordat we verder kunnen rijden. Na een tijdje komt er op een brommer een politieagent aan rijden en binnen een paar minuten kunnen we verder rijden. Het regent vandaag, gelukkig hebben we er in de bus geen last van. In de namiddag arriveren we in Nha Trang in het Que Huong Hotel tegenover het strand.
De keel van mijn man doet nog steeds pijn en we vragen Mao of hij een arts wil vragen om even langs te komen. Omdat het makkelijker praten is met iemand die Vietnamees spreekt vragen we Mao of hij met de arts mee komt. Hij doet dit met alle plezier. Mijn man heeft een keelontsteking en krijgt antibioticum en nog drie andere soorten tabletten. Hij mag niet in de zon en mag geen alcohol tot de kuur is afgelopen! Hopelijk gaat het snel beter.
Nha Trang heeft een strand van ongeveer 7 kilometer lang. De mooie promenade die langs het strand loopt biedt een mooi uitzicht over de baai. Aan de achterkant van het hotel liggen veel restaurants. Ze zien er allemaal heel gezellig uit en het is iedere dag opnieuw moeilijk om een keuze te maken uit alle lekkere gerechten. Ook hier hebben we weer superlekker gegeten.
5 maartVandaag gaan we naar Dalat. Onderweg bezoeken we eerst een Etnische bevolkingsgroep. Daarna rijden we door naar het hoger gelegen Dalat. Het is hier een stuk koeler dan in de rest van Vietnam, gemiddeld een temperatuur van 21 graden. In deze stad komen veel Vietnamese toeristen. Dalat wordt de groentetuin van Vietnam genoemd. In de omgeving van Dalat groeien bloemen enorm goed, je ziet dan ook veel glazen kassen. Het schijnt zelfs dat de zwarte tulpen hier gekweekt worden en naar Nederland verscheept worden.
In de namiddag bezoeken we het Crazy House. Deze grote boomhut is een constructie van hout, staaldraad en beton. Het is een hotel, gebouwd door de dochter van Truong Ching, een vooraanstaand lid van de Communistische Partij. Je loopt in een boom en over een giraffe nek. Alle kamers hebben een thema en raar gevormde bedden. De stijl van het Crazy House wordt vaak vergeleken met het werk van Gaudi. We logeren in Hoang Anh Dalat Resort. Een mooi hotel met prachtige, ruime kamers. Gelukkig voelt mijn man zich vandaag al wat beter. Het komt goed!
6 maart We hebben weer een schitterende dag voor de boeg. We vertrekken vrij vroeg en we gaan eerst naar de Vallei der Liefde en het Meer der Zuchten. Zelf vind ik het een beetje kitscherig maar het is toch wel leuk om het te hebben gezien. Je hebt wel een schitterend uitzicht op de vallei. De botanische tuinen die we daarna bezoeken zijn heel mooi. Het is één bloemenpracht. Ik ben benieuwd of we van de daar gekochte bloemzaadjes thuis ook zo’n mooie bloemen krijgen. Verder bezoeken we het zomerpaleis van keizer Bao Dai. Dit paleis is gebouwd in 1933-1938 en heeft 25 vertrekken. Je mag alleen naar binnen met sloffen die je bij de ingang krijgt. Van daaruit reizen we naar Phan Thiet. Het is een prachtige route helemaal door de bergen. Omdat onderweg nergens een eetgelegenheid is stoppen we ergens midden in de natuur waar koeien lopen te grazen. Mao zorgt voor een bbq. Hij heeft broodjes, vlees, rauwkost, wijn, bier, houtskool enz. meegenomen in de bus. Er wordt een stuk plastic op de grond gelegd waar we op kunnen zitten. Er worden takken gezocht en binnen korte tijd staat Mao met de chauffeur het vlees te braden. Enkele dames van de groep maken “ broodjes gezond “. Het smaakt ons voortreffelijk en het is weer erg gezellig en… heel lekker. Tegen 4 uur in de middag komen we aan in The Beach Resort in Phan Thiet. Het hotel heeft een prachtige ligging aan het strand. Omdat wij met z’n vieren na de rondreis terug gaan naar Phan Thiet gaan we even kijken naar het hotel waar we na de rondreis de verlenging hebben geboekt. Ook dat hotel ziet er mooi uit, we mogen van de receptioniste even door de tuin lopen. Die is geweldig!
7 maartWe maken er vandaag een “luie dag “van. Na een goed ontbijt, bijna op het strand, nemen we een lekker bed bij het zwembad van het hotel. We slapen, lezen wat en we maken een strandwandeling. Tussen de middag laten we de lunch brengen en eten die lekker op ons bedje op. Ik moet zeggen dat het lui zijn ons goed lukt vandaag.
8 maartWe vertrekken pas om 11.00 uur. Tot die tijd genieten we nog even van het mooie weer bij het zwembad. Vandaag gaan we naar Saigon. Het is een afstand van ongeveer 200 kilometer. Onderweg kijken we onze ogen uit. Het verkeer is zeer chaotisch. Je moet dit echt gezien hebben anders geloof je het niet. Ze vervoeren het onmogelijke op hun brommers en scooters. Ik heb een man gezien die een torenhoge hoeveelheid eieren vervoerde, je moet er toch niet aan denken wat er gebeurd als hij ineens moet remmen. Ook met 4 of 5 mensen én nog bagage op de brommer is daar heel normaal. We kijken onze ogen uit en we vallen van de ene verbazing in de andere.
Het begin van de reis schiet redelijk op maar hoe dichter we bij Saigon komen hoe langzamer het gaat. Maar…. je hebt wel wat te kijken!!! We logeren het Chancery Hotel, vlakbij het centrum. We gaan in het centrum eten en daarna gaan we naar de markt. We zijn te voet naar het centrum gegaan, we besluiten, voor onze eigen veiligheid, om met de taxi terug te gaan naar het hotel. Het verkeer in de buurt van het hotel is enorm druk en zeer chaotisch. De brommers rijden zelfs tegen de richting in en soms ook over de trottoirs. Er zijn zebrapaden maar niemand die zich daar iets van aan trekt. Ondanks het drukke verkeer merken we hier op onze kamer niets van.
9 maartEr staat weer een leuke dag op het programma. Vandaag gaan we naar Can Tho, deze plaats ligt midden in de Mekong Delta. Daar aangekomen maken we eerst een tocht dwars door de jungle in een sampan. We varen door een heel mooi gebied, je hoort alleen de beweging van de boot, voor de rest is het er muisstil. Na de lunch, aan het water, gaan we met een boot naar een punt waar fietsen voor ons klaar staan. De fietstocht is geweldig. Onderweg bezoeken we nog een schooltje en we genieten weer van de prachtige omgeving. De mensen in de dorpjes zwaaien in het voorbij gaan naar ons of hebben we een etappe van de tour gewonnen! Wel leuk! Minder leuk is dat ik tijdens de fietstocht de opstaande rand van een brug, waar geen leuning aan zit, raak en naar beneden val. In de val kan ik me nog net grijpen aan een tak van een boom zodat ik niet in het water terecht kom. Gelukkig is de redding nabij, iemand trekt de fiets van me af en andere “redder “ trekt me omhoog. En op hetzelfde moment breekt de tak af. Weer geluk gehad! Van de pijnlijke schouder en een paar grote blauwe plekken heb ik gelukkig maar een paar dagen last. We varen terug naar het hotel. Mao heeft weer voor drank, fruit en nootjes gezorgd. Het is weer erg gezellig op de boot.
’s Avonds gaan we met z’n vieren eten. Er lopen katten in het restaurant. Er staat rat, slang en kikker op de menukaart. Voor de “veiligheid“ eet ik hier vegetarisch.
10 maart In de buurt van Can Tho, de grootste stad van de delta, liggen grote drijvende markten. We vertrekken vroeg omdat dan de meeste kooplui op het water zijn. Er is een enorm aanbod van fruit en groenten. We zien boten volgeladen met ananas, meloen,tomaten, te veel om op te noemen. De handelaars roeien er van boot naar boot om hun waar te verkopen.
Na het bezoek aan de markt rijden we weer richting Saigon waar we in de namiddag aankomen. We logeren de komende dagen weer in het Chancery Hotel. We lopen naar het centrum en gaan vlakbij de markt op een piepklein terrasje zitten. De markt moet nog worden opgebouwd. Vanuit onze luie stoel zien we hoe ze de spullen naar de markt brengen. Dekzeilen, planken, grote dozen met hun koopwaar, enz. Het is een heel gesjouw voordat alles op z’n plek staat en ligt. En dat gebeurd iedere dag zo. Daarbij is het ook nog bloedheet.
We eten vanavond, op advies van één van onze medereizigsters, in een Italiaans restaurant. Het eten in Vietnam is erg lekker maar we hebben even zin in iets anders.
11 maartOp het programma voor vandaag staat een stadstour door Ho Chi Minhstad. (tot 1975 Saigon genoemd) In de toeristische wijk zijn historische gebouwen en musea, winkels en cafés met straatterrassen , en mensen van alle leeftijden die luidruchtig rondrijden op brommers en scooters, wat leidt tot een grote verkeerschaos. We bezoeken de belangrijkste wijk van de stad die ligt rond de straat Dong Khoi in district 1. Hier staan de Franse koloniale gebouwen, zoals het gemeente theater, de Notre Damekathedraal en het hoofdpostkantoor. In het westen van de stad bezoeken we de Chinese wijk Cholon en een oude pagode. We dwalen rond in de Binh Tay markt, een gigantische markt waar je vis, vlees, honden, fruit enz, enz, kunt kopen. Het is een overdekte markt waar je uren door kunt brengen en dan heb je nog niet alles gezien. We lunchen ergens midden in de stad in een klein, op de bovenverdieping gelegen, restaurantje met pianomuziek op de achtergrond, gespeeld door de eigenaar van het restaurant. Eén van onze medereizigsters is pianiste en verrast ons ook nog even met mooie muziek.
‘s Avonds gaan we op eigen gelegenheid de stad in om wat souvenirs te kopen.
12 maartBij ons bezoek aan Vietnam willen we zeker naar de Cu Chitunnels gaan. Het stadje Cu Chi ligt ongeveer 40 kilometer van Ho Chi Minh en is beroemd geworden door zijn tunnelnetwerk. Bij aankomst krijgen we eerst uitleg over de omvang van het tunnelnetwerk met kaarten en schema’s. Na een audiovisuele presentatie over de geschiedenis van de tunnels gaan we naar de valdeuren die naar de smalle tunnels leiden. Hoewel ze wijder zijn gemaakt voor de westerse bezoekers lijkt het me best een eng idee om erin te kruipen. Ik besluit dan ook om er niet in te gaan. Mijn man en de meeste mensen van de groep gaan naar binnen en zien hoe de Vietnamese bevolking heeft gewoond en geleden tijdens deze zwarte periode in hun leven en wat voor offers ze hebben moeten brengen om vrede te krijgen.
Verder bezoeken we vandaag nog in Tay Ninh de kleurrijke Cao Dai tempel. Dit is de hoofdtempel van het Caodisme. Om 12 uur is er een dienst die de bezoekers kunnen volgen op een balkon dat langs de rand van het gebouw is aangebracht. De gelovigen zitten in de kerk volgens een bepaald patroon, mannen en vrouwen gescheiden, de hoger geplaatste vooraan en de lager geplaatste achteraan.
Het is vandaag de laatste dag van de rondreis. Bij aankomst in Saigon nemen we eerst afscheid van Mao. Hij heeft ons op een deskundige en plezierige wijze heel veel van Vietnam laten zien. Hij vertrekt vanavond nog naar Hanoi waar morgen weer een groep van NRV aankomt die hij weer de hoogtepunten van Vietnam laat zien. Mao, bedankt voor alles, je bent een geweldige gids. Verder nemen we afscheid van de rest van de groep. Sommige mensen vliegen morgen naar huis, een paar gaan nog enkele dagen naar Ankor Wat in Cambodja en wij gaan samen met onze vrienden nog negen dagen naar het Mui Ne strand in Phan Thiet.
We kijken met heel veel plezier terug op een geweldige rondreis met een gezellige groep.
13 maart We vertrekken rond negen uur naar Phan Thiet. Het is erg druk onderweg en vanwege het chaotische verkeer doen we er lang over. Over een afstand van 200 kilometer rijden we ruim 4 uur. Mui Ne is de snelst groeiende badplaats van het land. Het Mui Ne strand is een mooi wit, 20 kilometer lang, zandstrand. Er komen steeds meer voorzieningen voor toeristen. We logeren in het Allezboo Beach Resort. Het is een schitterend hotel met een geweldige tuin. Alles is zeer goed onderhouden. De kamer is ruim en netjes.
De komende dagen genieten we van mooie strandwandelingen, en luieren we lekker aan het zwembad of aan het strand. We eten tussen de middag en ’s avonds in één van de vele restaurantjes die aan de overkant van het hotel liggen.
Mui Ne zelf heeft verder weinig te bieden. We gaan nog een ochtend naar de vissershaven, de zandduinen en naar de red canyon. De haven is mooi, de zandduinen en de red canyon is wel leuk om te zien maar ik vind het er op de foto’s mooier uitzien dan in werkelijkheid.
In Mui Ne komen veel mensen uit Rusland. Bij sommige restaurants hebben ze zelfs menuborden buiten hangen in het Russisch. Onze ervaringen met de Russische gasten in Phan Thiet waren uitsluitend positief. Dit is in het verleden op andere vakanties wel eens anders geweest.
21 maartDe laatste avond gaan we met z’n vieren weer lekker eten en dan is het tijd om de koffers in te pakken. Het is altijd weer de vraag of het me lukt om de koffers dicht te krijgen. Ja hoor… ook deze keer lukt het me weer. We gaan op tijd naar bed, morgen hebben we een lange reis voor de boeg.
22 maartOmdat we drie uur vóór aanvang van de vlucht moeten inchecken vertrekken we al om 8.45 uur richting Saigon. Onderweg is het verkeer weer erg chaotisch maar vreemd genoeg zijn we er inmiddels al een beetje aan gewend. We zijn op tijd bij de luchthaven. Nadat we ingecheckt hebben gaan we nog eerst even wat eten. Het wachten valt mee en de vlucht vertrekt mooi op tijd. We vliegen via Kuala Lumpur, waar we weer een tussenstop hebben van een paar uur. De reis verloopt prima. De service aan boord is weer super goed. Gelukkig lukt het me om een groot gedeelte van de vlucht te slapen, dan schiet de reis wel op….precies volgens schema landen we in de vroege ochtend van 23 maart op Schiphol. De zon schijnt, het is gelukkig al een beetje voorjaar in Nederland.
Met heel veel plezier kijken we terug op een prachtige reis die perfect was georganiseerd door NRV.
 |