7 april We zijn er en hebben er al een dag opzitten.
Na een zeer lange vliegreis, met een overstaptijd in Kuala Lumpur van bijna 6 uur, zijn we op 7 april ’s middags in Hanoi aangekomen.
We hebben een hotel midden in het oude centrum. Een authentiek en prachtig hotel. Er is van alles, maar het moet wel werken, zoals wi-fi. We gingen er direct op uit. Dat is wel even schrikken. Alles rijdt hier op motortjes en kriskras door elkaar. Enige verkeersregels zijn er niet. Oversteken is in het begin een battle for life. Gewoon lopen en niet nadenken. We zochten al snel een centrale plaats op, waar we vanaf een hoog gelegen terras een rotonde konden bekijken. Onbeschrijfelijk wat je ziet en hoort. Alles toetert en sjeest. Zoals de meeste Aziaten vervoeren ze alles op die motortjes. Oversteken is gewoon gaan en net doen of ze er niet zijn. Wonderbaarlijk hoe alles om je heen rijdt. Enkele toeristen zie je angstig worden en bijna niet aan de overkant komen. Deze werden aangemoedigd door mede toeristen die veilig het terras hadden bereikt. Op dit terras ook onze eerste Vietnamese maaltijd genuttigd. Loempia’s gevuld met eend en Piet z’n 1e favoriete tonijn.
De straten zijn hier gevuld met winkeltjes en de eetstalletjes op straat. Ook de vrouwen met manden verkopen van alles. Hier had een lege koffer welkom geweest, want de kleding is zeer modern en kost natuurlijk niet veel. Alhoewel we ons af vragen of de merken zoals Adidas, La Costa enz. wel echt zijn voor die prijs. Maar Dirk, merk golfpolo’s genoeg dus, zelfs in je favoriete kleur roze.
Op tijd naar bed, want onze jetlag speelde op. De volgende morgen staat onze gids en taxidriver al om 8.00 uur klaar. Gelukkig waren we 12 uur lang onder zeil.
8 april Vandaag stond er een citytour op het programma. Een zeer luxe Toyota reed ons dwars door al dat verkeer. Allereerst gingen we naar het Ba Dinh Plein. Deze kan je vergelijken met het plein van de Hemelse Vrede in Beijing. Hier is het mausoleum van Ho Chi Minh, waar hij ook opgebaard ligt. Keurig onder militaire begeleiding gingen we een kijkje bij hem nemen. Te bedenken dat hij in 1969 is overleden ligt hij er nog goed bij.
Ho Chi Minh is de oom van de Vietnamezen en verdient veel respect. Rondom dit Mausoleum nog van alles bekeken, zoals het Tao Park. Weer door naar de volgende plek. Hier bezochten we de Tempel van de Literatuur en een Pagode. Piet herkende ze weer en werd al een beetje tempeltjes moe. Maar eromheen zie je dan weer andere dingen. Mensen die de goden komen aanbidden en ongestoord hun ding doen en de wierrook is hier anders, d.w.z. het zijn ronde boompjes van wierrook. Ook is de bonsai hier erg populair. Iedere struik is prachtig en met veel zorgvuldigheid gevormd.
Weer terug in het centrum werden we naar een traditionele eetgelegenheid geloosd. Noedelsoep. Echt in zo´n restaurantje waar je op smalle stoeltjes, bijna alles op de grond schuivend een soepje met stokjes weg zit te slurpen. Heerlijk en genietend van alles wat er om ons heen gebeurt, ging de tocht te voet verder langs alle winkeltjes en over de markt. Wat opvalt is vooral, dat alles daar zo keurig geordend is en er vers uitziet. De middag hebben we afgesloten met de waterpoppen show. Het is een spel van 1000 jaar oude Vietnamese traditie, die nauw verbonden is met de teelt van natte rijst in de delta van de Rode Rivier.
Zo´n eerste dag slenteren en indrukken opdoen is wel vermoeiend. Maar weer even naar ons terras om uit te zakken en een heerlijk koud biertje.
Morgen vertrekken we om 8.00 uur naar onze volgende bestemming Ha Long baai. We houden jullie op de hoogte.
9 april Ha Long Bay Gisteravond nog naar een klein restaurantje geweest. Piet had gegrilde vis, die op tafel voor je gegrild wordt en Bea de pork. Snelle hap, maar het kost ook bijna niets en na een uur weer honger. Maar wat is het allemaal smaakvol.
‘s Morgens om 8 uur stond de gids en taxidriver al weer klaar om ons te vervoeren naar Ha Long Baai. Al snel hadden we door dat deze chauffeur niet helemaal geweldig reed. Piet vroeg zich al af hoe lang hij zijn rijbewijs had en Bea vroeg zich af of de auto wel in orde was. Op de snelweg reed hij niet harder dan 40 of 50 km en we werden aan alle kanten ingehaald door de motorbikes. Hij schakelde ook niet door naar z’n 4. Al met al, nadat we een uur verder waren kwamen ze tot de conclusie dat de auto stuk was en zetten ze hem op de snelweg aan de kant. Daar moesten we eruit. We waren een attractie voor de Vietnamezen, die luid toeterend voorbij gingen. Gelukkig na een uur kwam er een andere auto met nieuwe chauffeur en hervatten we de rit door allerlei dorpjes en langs de rijstvelden.
Onze gids deze dagen is 27 en afgestudeerd aan de universiteit. Helaas is hij de Engelse taal niet helemaal machtig. Op onze vragen krijgen we afwijkende antwoorden en hij vertelt niet veel onderweg. Maar uiterst vriendelijk en hulpvaardig. Gelukkig hebben we de National Geographic Reisgids, zodat we kunnen lezen waar we zijn.
Onderweg werd het weer slechter, motregen en bewolking. In Ha Long Bay hadden we een privéboot met 4 man/vrouw personeel. We voeren langs vele eilandjes en drijvende vissersdorpjes. Helaas konden we vanwege het weer weinig zien. De tocht kostte niet veel, 3 euro omgerekend en duurde 4 uur. Onderweg zijn we uitgestapt en hebben prachtige grotten gezien. We hebben in allerlei landen al veel grotten bewonderd, maar kwamen tot de conclusie dat deze wel de mooiste is tot nu toe.
We kregen ook nog een uitgebreide verse lunch aan boord. Hier heeft Bea weer wat moeten overwinnen. Garnalen en krab, (ze lust geen vis), maar honger overwint alles en ze moet eerlijk bekennen het was heerlijk. De fles wijn die erbij geserveerd werd moesten we zelf betalen. Geen probleem. Maar nu snapten we waar ze de winst vandaan halen. Hij kostte 20 dollar.
Daarna kwamen ze nog langs met de nodige souvenirs. Helaas voor hen. Geen belangstelling. We moeten het nog 3 weken met ons mee zeulen. Jammer dat we door het weer zo weinig konden zien van de bergen, maar evengoed weer een heerlijke dag. Morgen gaan we weer terug richting Hanoi, waar we een binnenlandse vlucht nemen naar Hue.
Eerste indrukken: We hebben al een aantal Aziatische landen bezocht, maar ieder land heeft zijn overeenkomst en ieder land zijn eigenheid. Overeenkomsten zijn de vriendelijkheid, het verkeer zonder regels en de toiletten. Brrrrrrrr. Maar Vietnam heeft een kompleet andere huizenbouw, franse invloeden met koloniale bouwstijl. Smal en hoog. Dit heeft te maken met de belasting. Hoe breder het huis des te meer belasting. Wie weet ontdekken we nog meer verschillen.
Tot onze verrassing hebben we nu wi-fi op de kamer, zodat we lekker makkelijk aan onze reislog kunnen werken. Gisteren moesten we het voorbereiden en m.b.v. de computer van het hotel op de log zetten. Dit werkt veel beter!
Gisteren hebben we helaas nog niet veel foto’s erop gezet. Vandaag hebben we ze verkleind in de hoop dat dit beter gaat.
10 aprilVanmorgen vertrokken richting Hanoi. Daar werden we bij het vliegveld gedropt voor een binnenlandse vlucht naar Hué.
De morgen begon niet zo goed: regen. Van het mooie uitzicht over de baai was niets te zien en de stranden waren verlaten. Niet echt de mooiste stranden. Ze stonken en overal lag wier.
Onderweg ook veel regen. We reden door wat wij noemen het roergebied. Overal kolenmijnen. Nu het regende zag alles pikzwart. Niet echt gezond lijkt mij. Onze gids had nog steeds geen verhalen en door het weer wist hij ons weinig te entertainen. We stopten onderweg nog bij een hal waar allerlei toeristen gedropt worden voor curiosa. Veel Chinezen en Japanners kopen daar van alles???? Wij nog steeds niets, vanwege het gesleep en HET hebben nog niet gezien.
Al met al onze gids wist niets leuks voor ons te bedenken en wij ook niet, dus dropte hij ons maar op het vliegveld. Hier hebben we 6 uur overbrugt door maar eens heerlijk te lezen in één van ons meegesjouwde boeken.
Om 9.30 uur arriveerden wij in Hué. Midden in het centrum met uitzicht op de parfumrivier. De lift werkte niet, dus 5 hoog de trap op met onze koffers. PFFFFFFFF.
11 april Om 9.00 uur werden we opgehaald door een chauffeur en nieuwe gids. Een meisje deze keer die goed engels spreekt en honderduit verteld en vraagt. Wat een verademing. En wat is Hué prachtig. Er zijn veel architectonische en culturele overblijfselen van de keizertijd bewaard gebleven. Bij de stedelijke vernieuwing bleef de oude stad grotendeels intact, waardoor de schoonheid van de eeuwenoude pagodes, villa’s, huizen met tuinen nog altijd overheersen.
Na een tour langs en in al deze gebouwen gingen we terug met een boot over de Parfumrivier. Deze rivier dankt zijn naam aan de bloemen die groeien in de bergen en zo hun geur afgeven aan de rivier. We waren blij met deze boottocht, want het was vandaag bloedheet. Zelfs de Vietnamezen klaagden dat het te heet was. Goed voor ons kleurenschema, want we waren lichtelijk verbrand.
Om 16.00 uur een citytour met een riksja gedaan. Geweldig, we gingen naar de wijken achter het centrum en zagen hoe de gewone Vietnamees leeft en woont. Alles gebeurd op straat, koken, zitten, haren knippen en ga zo maar door.
Moe, maar voldaan zakte we af naar het “Hard Rock Café” van de stad. Niet een echt hard rock, want die zijn hier niet. Maar wel een met burgers en frites. Ze verkochten er wel t-shirts van het café en wel voor 2,50; daar kon Piet zich er geen buil aan vallen.
Morgen trekken we weer verder, gelukkig met ons leuke gids, naar Hoi-An.
14 april Ook een rustdag aan het zwembad brengt het nodige leuke. Gisteravond ben ik naar de tailleur geweest en heb een aantal kledingstukken op maat laten maken. Voor een jurk, rok, 2 broeken en een blouse was ik 60 euro kwijt. Alleen het bezoek en het gedoe om je heen is al een uitje op zichzelf.
Vanmiddag een heerlijke lunch, waar we een oorlogsveteraan ontmoetten uit de USA. Hij had hier van 66 tot 69 gevochten. 3 jaar geleden is hij voor het eerst terug gegaan met een groep oorlogsveteranen. Hij vertelde dat dit de beste manier was geweest om zijn trauma te verwerken. De Vietnamezen zijn niet haatdragend tegen de Amerikanen en dat maakt dat hij hier nu 2 maanden is.
Hoi An is een ontzettend leuk dorpje, de mensen zijn uiterst vriendelijk en het eten is hier buitengewoon goed en je moet moeite doen om boven de 8 euro met z’n tweeën te eten en drinken.
Ik heb een verkeerd bericht geplaatst, we vliegen niet naar Dalat, maar naar Nha Trang, daar blijven we 2 dagen en daarna gaan we naar Dalat.
Niet alles is happyness. Piet z’n spiegelreflexcamera heeft het begeven. We hopen dat we ergens een Canonwinkel tegen komen om te kijken of zij het probleem kunnen oplossen.
|
of neem contact op 
070 - 30 767 00