9 oktober Na een vlucht van eerst 11 uur naar Hong Kong volgde nog 2 uurtjes naar Vietnam. Het is behoorlijk warm hier maar wij klagen niet want het is heerlijk. Een rit van 30 km (40 min) achter de rug in een luxe touringcar. Het hotel ziet er goed uit. Midden in Hanoi, een hele drukke stad. Zo te zien is er veel te zien, totaal anders dan Nederland, o.a bergen, platteland, heel veel water (o.a. de Rode rivier) grote gebouwen in allerlei stijlen, krotten, heel veel straatverkopers, etc. We hebben even gerust en gaan nu een wandeling maken door Hanoi. Straks is er een welkomstdiner. We zijn natuurlijk heel erg benieuwd. Ook naar de cultuur, de mensen, de bezienswaardigheden, etc. Sowieso zijn de mensen heel erg lief en bescheiden. Kunnen wij nog iets van leren, in Nederland. We hebben een leuke jonge Vietnamese gids die Nederlands spreekt op een Vietnamese zangerige manier. Leuk om te horen. We zijn in een klap miljonair geworden. Toen we 100 euro wisselden kregen we meer dan 2 miljoen Dong voor terug. Benieuwd hoe snel we een miljoen hier doorheen jagen.
10 oktober Poeh, poeh, wat een land. Gisteravond een leuke wandeling gemaakt in Hanoi. Winkels bekeken, rondom een meer, het Hoan kiem meer (Het middenpunt in Hanoi) gelopen. Ze zijn daar de boel aan het versieren omdat vandaag een grote feestdag is. De dag dat de Fransen uit het land vertrokken, een soort onafhankelijkheidsdag. Daarna een welkomstdiner gehad met uitleg en afspraken over geld, fooien, excursies e.d. Het eten was goed, de wijn goed, de sfeer goed. Wat willen we nog meer he? Vanochtend naar Halong Bay. Een rit van bijna 4 uurtjes. Onderweg veel rijstvelden gezien, gestopt foto's gemaakt en andere dingen die toeristen doen. Halong Bay noemen ze hier het grootste openluchtmuseum op aarde. Ze zijn druk aan het reclameren om het op de verkiezingslijst voor de 7 wereldwonderen te krijgen. We zijn met een vrij luxe, grote boot de zee opgegaan. De tafel was gedekt want natuurlijk hadden we honger. Het eten was prima, Vietnamese loempia's maar dan anders dan wij die in Nederland kennen, vis, rijst, waterspinazie, krab, inktvis, garnalen, etc. Tijdens en na het eten enorm genoten van de vaart. Hoewel er veel boten op het water waren, was het een serene rust. Een indrukwekkend natuurgebied. Rotsen/bergen die uit het water herrijzen.
Geen zoemende of brommende motoren. Heerlijk uitgerust. Op de terugreis gestopt bij ' Thien Cung', het 'paleis' van de keizer genoemd. Een gigantische grot met stalagmieten en - tieten. Nee het is geen spelfout. Alles leuk verlicht, lekker koel. Daarna terug naar het hotel. Niet zo denderend als je zou verwachten. De kamer is prima, heel prima zelf met een uitgestrekt uitzicht op dat meer met bergen en rotsen. Super, we zijn benieuwd naar de zonsopkomst. De deur van de kamer gaat moeilijk open en dicht en als je gedoucht hebt, heb je er meteen een zwembad bij, het is maar hoe je het bekijkt he? We gaan maar voor het laatste. Daarna genoten van het prachtig uitzicht, even gerust en toen naar het diner. Wel, dat viel tegen. Alles ging fout wat er maar fout kon gaan, de dames snapten er niets van. Verschil tussen witte en rode wijn, oude bedorven of goed drinkbare wijn. Dus Harry dan maar een biertje en ik een gezellig fris glaasje water. Ook goed voor de dorst? Het eten was een soort kopie van vanmiddag maar dan minder van smaak en ambiance. Niet voor herhaling vatbaar en meteen de gids erop geattendeerd dat wij voornamelijk voor het lekkere eten hier zijn. Nee wij waren niet de enige die dit vonden, de meesten vonden dit ook. Een gezellige wandeling gemaakt op o.a. een grote markt met heel erg veel souvenirs van dezelfde eentonige ondingen. Vlak bij het strand wat gedronken (wat ook niet geslaagd was). Wij aan de koffie, de rest aan het bier en cola. Tot we ratten in het vizier kregen, van die hele grote vieze joekels. Toen was de wandeling ineens afgelopen. Raar he, die Hollanders?
Met zijn allen in de cocktailbar (eindelijk) afgesproken, dus dat zal wel gezellig worden. De groep is zo gek als 'een deur'. Wij niet natuurlijk.
11 oktober Wij zijn weer terug in Hanoi (Kim Tuc Hotel 32 Dao Duy Tu str.). Het is een heel leuk en gezellig klein hotel midden in de (grote) stad. Je moet te voet naar het hotel (c.a. 300 meter) omdat de bus niet door de smalle straatjes kan. De bagage wordt opgehaald met een wagentje. Verder rijdt hier alles op brommers! Goed vanmorgen vertrokken uit Halong Bay het grote strandhotel met seavieuw. Onderweg een koffiestop en vervolgens naar een heel goed restaurant voor de lunch. De lunch was super. Daar zijn we hier voor gekomen! Enkele uren rust, niet verkeerd na zulke dagen. Om half 6 in de avond zouden wij met fietsriksja's een tour door de stad gaan maken. Omdat iedereen was uitgerust waren we nog wat gaan wandelen. En toen, brak de hel los. Opeens kwam alle water naar beneden van de afgelopen dagen. Zulk onweer hebben we zelden meegemaakt. Maar ook dat was een gigantische happening. Het is onbeschrijfelijk in wat voor chaos je zit. Donder en bliksem en water, water en nog eens water. De regenpijpen konden het niet aan, evenals de riolering. De straat veranderde in een stromende rivier. We werden ergens binnen uitgenodigd (wij en nog een man uit de groep). Geluk bij zo'n noodweer, anders hadden we dit nooit gezien. Het was een oud huis uit begin 19e eeuw van een zeer vooraanstaande familie. Super degelijk, mooi, apart en echt heel bijzonder om te zien. De bouwstijl was zeer apart, met leuke vertrekken en de meubels die er nog staan. Het behoort nu tot zoiets als monumentenzorg en is van de regering. Er is een origineel antiekzaak in gevestigd met mooie spullen.
Dus geen stadstour. Wel heerlijk, echt heel lekker gegeten. Origineel Vietnamees eten, aanbevolen door Lonely Planet. Daarna naar een bijzonder waterpoppentheater. Is niet uit te leggen, moet je zien. Heel bijzonder en knap gedaan. Nu terug in het hotel en vroeg erin omdat morgen een hele drukke dag zal worden. We weten niet of we kunnen mailen omdat we een lange treinreis gaan maken met overnachting.
13 oktober Eerst even de nieuwsberichten:
Toeristen gestrand:
Op de treinreis van Hanoi naar Hue, een rit van 600 km, zijn vele toeristen waaronder 14 Nederlanders gestrand. Deze reis werd uitgevoerd door Livitrans en duurt ongeveer 12 uur. Na hevige regenval is er modder op de rails terecht gekomen waardoor de trein 40 km voor het eindstation niet meer verder kon. De toeristen die een lange nacht achter de rug hadden met oncomfortabele coupés konden niet meer vooruit of achteruit. De gids van de Nederlandse toeristen heeft de bus van Hue naar de plek des onheil laten komen om de toeristen uit hun benarde positie te bevrijden. In stromende regen werden de toeristen overgeheveld van de trein naar de bus, alwaar ze hun reis konden voortzetten. Er vielen geen gewonden. Wel waren de toeristen hevig ontdaan (van het lachen en plezier maken natuurlijk) van alle commotie.
Dat waren wij dus. Dan weten jullie meteen hoe de treinreis is verlopen. Veel plezier gehad, met Aussies zitten kletsen tot midden in de nacht. We hadden op een gegeven moment wel honger maar iedereen had iets bij, en een kilootje lichter kon echt geen kwaad na al dat lekkere eten. Op die dag zelf hebben we enkele bezienswaardigheden bezocht waaronder het mausoleum van Ho Chi Min. De onafhankelijkheidsstrijder van Vietnam (onder het Frans bewind). Daarna kwamen de Amerikanen. Zijn sobere verblijf liet ons aan Gandhi denken. Ook hebben we de 1-pilaar pagode bezocht en nog een tempel. Daarna de fietsrikjsatoer door de stad. Dood en doodeng maar we zouden het zo weer doen. Dit is een superervaring. Onbegrijpelijk dat een stad zonder (verkeers-)regels toch werkt. De clou is gewoon met de stroom langzaam meegaan. Doordouwen en relax blijven. Na het overheerlijke diner om 18.00 u naar het Station van Hanoi. Om 19.00 u vertrokken en om 11.00 u de volgende ochtend terug in een mooi hotel midden in Hue.
De coupe's in de trein moest je delen met nog 2 anderen. Wij hadden 1e klas tickets en vonden het verre van comfortabel. Dat ding is gewoon niet gemaakt voor Europese toeristen. Na een heerlijke brunch (wat waren we uitgehongerd) zijn we naar de bank gegaan. Een ervaring op zich. Daarna naar het Citadel. Een bijzonder groot complex van een of andere koning. Foto's gemaakt en toen naar een vreselijke chaotische markt gegaan waar we inkopen hebben gedaan. Hak- en snijmessen e.d. Half uurtje rusten en jullie raden het al, het diner om 19.30 u. Super gegeten met heuse Vietnamese muziek en daarna naar een cocktailbar. Nu is het tijd om echt even plat te gaan omdat het een nogal vermoeiende nacht en ervaring was. Wel genoten van alles.
14 oktober Hebben jullie ook goed weer? Hier is het in elk geval warm. Storm (tyfoonachtig) in Hanoi maar daar zijn we net vertrokken. We hebben een geweldig mooie rit achter de rug van Hue naar Hoi An. Dit was Vietnam zoals je het je voorstelt. Hoge bergen, groen en nog eens groen, watervallen, delta's, enz. De mensen hier zijn echt heel lief en vriendelijk.
Vanochtend zijn we met een bootje de Parfumrivier opgevaren (de z.g. romantische rivier) naar een Pagode. Een mooie, rustgevende vaart met allerlei bezienswaardigheden aan de kant. Daarna gelopen naar de tombe van een keizer. Ook mooi en indrukwekkend. Het aller-leukste van deze ochtend was toch wel een klooster waarin kinderen geschoold worden tot monnik. De definitieve keus maken ze pas op hun 18e maar ze hebben er nu al voor gekozen om daar te wonen. Op deze plek een supermooie verse lotus gezien. Echt bijzonder. Alsof hij voor ons was opengegaan, knalroze tussen purperen waterlelies. We hebben wat mooie foto's kunnen schieten. We zijn ook nog naar het Champa museum geweest. Hier zie je de overblijfselen van de hindoecultuur in het midden van Vietnam. Zonde dat we daar weinig tijd voor hadden maar het was toch wel de moeite waard. De meeste beelden waren beschadigd maar je krijgt toch wel een goede indruk en je bent weer heel wat wijzer. Na een overheerlijke lunch zijn we ingecheckt in het Lotushotel. Dit is een hele mooie hotel. De kamers zijn vrij groot en op een leuke manier geschikt, met balkonnetjes, mooi uitzicht op de rest van het hotel en een zwembad. We hebben net in een echt mooie Vietnamese tent gegeten. Helemaal in de eigen stijl gebouwd en het eten was goed.
15 oktober Hier zijn wij weer op woensdag 15 oktober vanuit Vietnam (Hoi An). We zijn in elk geval begonnen met een heerlijk ontbijt. Daarna hebben we een ochtend sporten gehad inclusief sauna. We zijn gaan fietsen door Hoi An. Echt helemaal geweldig. Blij dat onze conditie zodanig is dat het kon want het was een flink eind in wel 40 graden sauna. Hele mooie rit dwars door de stad. Hier valt het nog mee met de drukte van toeterende brommers en auto's. Je moet wel je hoofd erbij houden. We hebben een leuke zaak bezocht met handenarbeid en leuke spullen. Zijderupsen (echt miljoenen), hoe ze zijde maken tot en met zijde kleding. Maar ook weven, handwerk en borduurwerk in allerlei soorten en maten, leuke lampionnen, etc.
Daarna richting stad en markt en toen naar zee gefietst. Echt superleuk om te doen. De hele middag was voor winkelen, rusten, manicure, massage, zwembad, enz. We zijn helemaal bij gekomen. Tussendoor nog heerlijk geluncht. Je luncht en dineert hier in hele mooie tenten. De ene nog chiquer dan de ander. Allemaal even mooi. Er komen eerst heel wat voorgerechten op tafel waar iedereen van smult. Een soort Tapas-achtig gebeuren maar dan op z'n Vietnamees. Daarna gestoomde rijst, groenten,vis en vlees. En tenslotte toetjes, de ene keer is het ijs, dan weer fruit, pannenkoeken, enz. Altijd heerlijk gegeten op die ene keer na.
Net komen we terug van een kookdemonstratie waar we ons eigen diner hebben genuttigd. Echt leuk maar lang niet zo leuk en leerzaam als in Thailand. Dat was echt klasse. Dit was heel leuk. Toch weer veel opgestoken. Nu nog even een drankje erna met de groep en dan slapen.
17 oktober Gisteren de hele dag stortregens, we hebben nooit nergens zoveel regen naar beneden zien komen. Het was a la Brownsberg maar dan erger en langdurig. We weten goed hoe het is om continu 24 per dag regen hevige regen te hebben. Alles loopt onder water, de straten, huizen, winkels, hotels, etc. De rivieren treden buiten hun oevers en het gehele openbare leven is dan ontwricht. En dat in bijna het hele land. Er is geen ontkomen aan. Nu kun je 2 dingen doen, gaan zitten mokken, vloeken en wachten tot de regen over is en dan iets doen of je hult je in een poncho en paraplu en doet wat je wilde doen. Dat hebben wij dus gedaan. We zijn gisteren naar My Son geweest in de stromende regen.
Hebben jullie weleens een miljoen mensen in Poncho's en plu's gezien die ergens naar toe moesten? Waar dan ook? Wij wel, het is niet te geloven wat je ziet. Ze zijn er hier op berekend want ze gaan ergens ook gewoon hun gang. Enfin My Son is een complex in mindere mate te vergelijken met Anchor Wat in Cambodja. Het zijn de ruines van het Hindoerijk wat Vietnam ooit geweest schijnt te zijn. Een groot complex met verschillende tempels, althans wat daarvan over is gebleven. Een Fransman had dit ontdekt in 1898 en sindsdien probeert men het al te restaureren. Het was namelijk net als Anchor Wat overwoekert door de Jungle. Tot die Amerikanen het hebben platgegooid. Eeuwig zonde. Want het meeste is vernietigd en hoezeer ze ook hun best zullen doen om ooit weer te gaan restaureren, het zal nooit meer hetzelfde zijn. Ik lees in ' de tuin van oom Ho', dat het ook nog eens een bewuste zet is geweest van Washington. Je ziet dus niet zoveel behalve ruines en platgebombardeerde grote stenen en beelden. En dat in de stromende regen. We hadden dit voor geen goud willen missen. Na een superlekkere diner wilden we gaan internetten maar het hele net hier lag eruit. In het restaurant viel ook al het licht uit.Maar ondanks alles hebben we het enorm naar ons zin. Vandaag hebben we een lange busreis achter de rug (met regen) naar Quy Nhon. Onderweg hebben we op het strand geluncht omdat er geen betrouwbare tent op de route is. Maar het was net even een uurtje droog en het hotel had lunchpakketten klaargemaakt. Dit was heel leuk om mee te maken. Hier komen we even bij. Een supermooi en zeer luxe hotel met kamers aan zee. Balkon, alles aanwezig in de kamer en een panoramadek, waar we ons zo zullen gaan vermaken. Rond 19.00 u dineren en dan zien we wel hoe of wat we gaan doen. Er is een bruiloft aan de gang in het hotel van een of andere kleinzoon van een Mandarijn met wel meer dan 1000 gasten. Ze worden ontvangen door speciale gastheren en vrouwen aan de deur en iemand die Westerse love songs op de piano tokkelt. Wij lopen ertussen alsof we erbij horen? Is ook zo want we zijn gasten van het hotel en de ontvangst is in de hal. De hele straat staat erbij te kijken. Ik ga nu ook kijken.
19 oktober Hier zijn wij weer uit Vietnam!
Het heeft even geduurd voor we weer konden e-mailen. Het systeem lag plat maar is weer in orde. Na Quy Nhon zijn we naar Nah Trang geweest waar we een oude Hindoe complex hebben bezocht. Deze was/is nog redelijk intact. Wel mooi om te zien en te leren hoeveel invloed de Champa's hebben gehad in Vietnam. Het was overigens een bijzonder mooie rit ernaar toe. In een leuk hotelletje (ook weer zicht op zee) was er een bruiloft aan de gang. Het hotel ernaast had ook een grote bruiloft en in de buurt verschillende andere bruiloften. Bijzonder om te zien. Van Nah Trang zijn we naar Dalat gereisd. Dit was een geweldig mooie rit door kilometerslange bergen. Hoge, lage, dalen, watervallen, koffieplantages, enz. De afstand is 120 km en duurde totaal 4 uur met 1 koffie/toiletstop en een onderbreking om naar een dorp te gaan waar een van de 56 etnische minderheden wonen. Heel interessant om te zien. Het uitzicht was continu adembenemend; zodanig dat niemand een oog heeft dichtgedaan in de bus. Zuid- India noemen ze 'God's own country', maar ze vergeten dat Vietnam ook van Hem is. Echt ontzettend mooi. Dat die Amerikanen het ook in hun hoofd hebben gehaald om te denken dat ze de oorlog hier even zouden winnen. No way, daar is het te ingewikkeld voor (onze westerse begrippen). Vietnamezen zijn een bijzonder sterk volk. Zoveel oorlogen en bezetting overleefd en toch geen haatgevoelens naar Westerlingen toe. Sommige ouderen hebben nog wel moeite met Amerikaans en Australische toeristen. Dalat ligt overigens op 1500 meter boven zeeniveau. Het is hier (volgens Vietnamezen) kouder en ze hebben dan ook jasjes en vestjes aan. Wij Hollanders vinden het superlekkere terrastemperaturen. We hebben heerlijk geluncht hier in Dalat en na een uurtje rusten hebben we een fikse wandeling gemaakt. We zijn naar de markt gegaan waar van alles te zien was. Hond (geslacht en wel), meelwormen, hele grote pieren, kikkers, slangen, vissen en al wat hier eetbaar is. Daarna een traditionele Vietnamese maaltijd gehad. Hot Pot, een soort soepfondue met vlees, vis, groenten en mie. Natuurlijk hebben we daarna een cocktailbar bezocht, al hebben Harry en ik het op een Cappuccino gehouden.
20 oktober Vandaag zijn we na het ontbijt naar het koninklijk paleis geweest wat nog door de laatste koning/keizer werd bewoond. Niet echt om over naar huis te schrijven. Wel goed voor je algemene kennis. Daarna zijn we naar het Crazy house geweest. Dit was wel heel leuk om te zien. Een architect die een 'gebouw' ontworpen heeft helemaal met de natuur verweven. Althans het heeft een bizarre, grillige vorm en het lijkt alsof de dieren en andere zaken, b.v. groente, verweven zijn met het gebouw. Er zijn kamers in om te slapen en zij schijnt er ook gewoon te wonen. We hebben haar ook gezien. Het is lastig uitleggen maar heel mooi en bijzonder. Blij dat we dit gezien hebben en jullie zullen het pas zien om een indruk te krijgen als je de foto's ook ziet. Toen een 'vallei van de liefde bezocht'. Een vreselijk zoetsappig iets voor verliefde paartjes. Eerlijk gezegd leek het nergens op, behalve dat ook de natuur geweldig is. Mag van ons van de lijst van bezienswaardigheden worden geschrapt. De reis was weer door hetzelfde berggebied met adembenemende uitzicht, alleen gingen we nu naar beneden (1500 m). Na een heerlijke lunch, zijn we aanbeland in een mooi ressort in Pan Thiet. Jammer dat ze het hier hebben volgebouwd met enorme grote luxe ressorts omdat het de natuur behoorlijk aantast. Het ligt vlak aan zee (10m) en heeft 2 zwembaden. Het is vrij nieuw, alles ziet er picco bello uit. We zijn gaan zwemmen, eerst in zee (waar er veel kite surfers in de weer zijn) daarna in het zwembad. Net lekker gegeten en nu gaan rusten. We blijven hier 2 dagen en zullen ons vermaken omdat het wel heel luxe is en we deze rustdag wel nodig zullen hebben voor de komende week.
22 oktober Daar zijn we weer. Het is gisteren niet gelukt om een mailtje te verzenden met onze belevenissen. Hoewel belevenissen? We hebben bijna 2 dagen geluierd in Nha Thrang (spreek uit Nha Tjang). Een geweldig ressort aan zee met 2 zwembaden. Ziet er goed verzorgd uit en we hebben ons geen moment verveeld. Lekker om even los van de groep allerlei dingen te doen. Wandelingen aan zee, lezen, uitrusten, schelpen rapen, lekker eten, enz. We zijn helemaal bijgekomen en dat hadden we ook wel nodig, gezien de rit naar Saigon. Het was wederom een mooie rit, hoewel we een uur (van de 4) of wat in de bus hebben geslapen. Dat komt doordat we om 7.00 u nog een strandwandeling wilden maken. Op de terugweg vroeg een visser aan Harry om hem te helpen zo'n rond mandenbootje aan de kant te helpen sjouwen. Heeft leuke foto's opgeleverd want ik stond meteen in de aanslag. Stok op z'n schouder, zoals ze hier alles sjouwen, en lopen maar. Dacht Harry dat hij er was moesten ze nog zo'n talud op. Best zwaar maar die Vietnamees heeft gedacht, jij met je grote sterke lijf, helpen maar. Na een heerlijke lunch met o.a. geroosterde st. Jacob schelpen zijn we vertrokken.
Onderweg nog rubberplantages gezien en een gebied waar dat drakenfruit volop groeit. Jammer dat we geen foto's konden maken omdat het vanuit een hobbelige bus lastig is. Nu zijn we in Saigon of liever gezegd 'Ho Chi Min Stad'. Wauw, oh wauw, wat een stad. Super en superdruk. 8 miljoen mensen wonen er en geloof het of niet daarvan hebben 4 miljoen een Scooter, bromfiets of iets dergelijks. Daarnaast rijden er nog auto's, vrachtauto's, bussen en al wat nog gemotoriseerd is. Maar een stad van smog. Het is erg indrukwekkend om te zien en te ervaren hoe het is om je in die drukte te begeven. Na ingecheckt te hebben zijn Harry en ik meteen een wandeling gaan maken. Onbeschrijflijk! Het is een kunst om je manoeuvreren in het verkeer. Je kijkt je ogen uit. Enorme grote gebouwen een indrukwekkende skyline en allerlei verkopers op straat, op de stoep en waar er maar plek is.
We zijn om 19.30 u gaan eten in een vrij druk restaurant de Mekong. Het eten was lekker en het was gezellig. Daarna een stukje gelopen in de hitte en drukte. Vervolgens zijn we op de 5e verdieping van het Super de luxe Rex hotel wat gaan drinken. Wat een formidabel uitzicht vanuit daar. Er speelde een band en we hebben genoten van al wat er te zien en te horen was. Nu gaan we naar bed omdat we vroeg in de ochtend naar de Mekong Delta vertrekken. Dat was het weer voor vandaag. Oh ja het hotel heet Chancery Saigon en we hebben een soort suite met uitkijk op een vrij druk parkje, midden in de drukke stad.
23 oktober Hallo iedereen,
Daar zijn we weer. Eerst even iets recht zetten. Gisteren vertrokken we niet vanuit Nha Thrang maar vanuit Phan Tiet. Vandaag zijn we vanuit Saigon vertrokken naar My Tho. Het is een groot district in de Mekong Delta.
Het was de hele dag een absolute hoogtepunt. Sterker nog, ze volgden elkaar in hoog tempo op. De reis was zoals dagelijks mooi. Veel te zien en je zou alles wel willen filmen en fotograferen. We zijn op een boot de Mekong Delta opgegaan. De Mekong is een rivier die ontspringt in China (in het hoogland van Tibet, ong. 4000 m hoger dan zeeniveau). Ze noemen de Mekong Delta een 9 koppige draak omdat hij 9 zijarmen heeft in Vietnam. De Mekong stroomt door verschillende landen, waaronder Myan Mar (Birma), Cambodja, Thailand, Laos. In Vietnam is het een belangrijke levensader. Het water van de Delta wordt o.a. gebruikt voor rijst. Vietnam is de 2e grootste rijstproducent ter wereld. Maar goed, we zijn na een poosje varen in een van de 'eilanden' aangemeerd waar we na een stukje lopen, fruit hebben genuttigd. Daarna hebben we een rondleiding gehad in een snoepfabriek (fabriek is veel gezegd, alles gebeurd er met de hand in een grote huis/tent) waar ze kokossnoepjes maken. Echt bijzonder leuk om te zien en de snoepjes zijn verrukkelijk! Natuurlijk hebben we snoep gekocht. Na een korte wandeling (nog steeds in het Deltagebied) werden we door een kar opgehaald die werd voortgetrokken door 1 paard. Per kar 5 grote Europeanen. We hadden medelijden met de paarden. Het was wel ontzettend de moeite waard. Zo gigantisch veel te zien. Allerlei fruitbomen waaronder pompelmoes, mango, longans, rambutan, papaja, bacoven, enz. Teveel om op te noemen wat we allemaal hebben gezien. We zijn gestopt bij een honingboerderij waar we werden ontvangen met reepjes kokos (net zo dun als chips), reepjes gezoete gember (heerlijk). Daar kon je ook allerlei lekkernij kopen maar vooral ook met een grote Boa Constrictor om je nek een foto maken. Aangezien zowel Harry als ik niet meedoen aan dergelijke vertoon met dieren hebben wij ons teruggetrokken van deze fotosessie. Na weer een stukje lopen zijn we weer gaan varen in een soort kanootjes waar 4 man in kunnen. Lekker hobbelig. Elke boot had 2 roeiers, een vrouw (echt lief, klein vrouwtjes of meisjes) en een man. En roeien dat ze kunnen. Zo hebben we van het leven op het water van de Mekong Delta geproefd. Oude vrouwtjes die alleen roeien in een bootje, zoals ze bij ons de auto zouden pakken. De vaart was naar een ander 'eiland' (zijn geen echte eilandjes) waar ons een superheerlijke lunch stond te wachten. Een hele grote vis (gebakken en staand op stokjes), mihoen, sla, basilicum, munt. Komt er een meisje die de vis meteen zeer professioneel onder handen neemt en ter plekke loempia’s van de ingrediënten draaide. Daarna nog allerlei hapjes en hoofdgerecht van vlees, groenten en rijst. Ananas erna (met zout en peper) en we waren zeer voldaan. Het 1e bootje stond ons daar weer op te wachten en die vaarde ons terug naar de bus. De rit die volgde was naar My Tho, een aller-liefelijk plaatsje (bijna vrij van toeristen) aan de Mekong Delta. Onderweg hiernaartoe hebben we weinig gezien omdat iedereen in de bus in slaap was gevallen tijdens de 3 u durende rit. We moesten ergens ook nog met en Pondje overvaren. Weer de Mekong Delta op en nu echt naar het hotel in My Tho. De rest is gaan rusten, wij zijn inkopen gaan doen (voor onze keuken natuurlijk). Het is goed te merken dat de mensen hier geen toeristen gewend zijn. Wij waren hun 1e Europese toeristen. Ja, gek he? Welke toerist wil nu keukenspulletjes? Wij natuurlijk.
Er is hier maar 1 tent die de reisleider verantwoord vind voor toeristen. Daar hebben we net heerlijk gegeten en zitten kletsen. Nog even een groot standbeeld van Ho Chi Min op de camera geschoten en nu terug in het hotel. Overigens is dit hotel helemaal oké en wel goed op toeristen gericht ondanks dat die hier niet zo massaal te vinden zijn. Het is rond 21.30 u en wij gaan er vroeg in omdat we morgen rond 7.00 u vertrekken naar een drijvende markt. Moet je natuurlijk wel gezien hebben als je er eenmaal bent. We zijn benieuwd. Daarna zullen we wel weer richting Saigon vertrekken.
24 oktober Vanochtend zijn we weer de delta opgegaan maar nu naar de drijvende markt. Rond 7.00 u vertrokken en na ongeveer een half uurtje varen waren we er. Je kijkt er je ogen uit. Er is zoveel bijzonders te zien. Je krijgt een enorm respect voor deze lieve, hardwerkende mensen. Hoewel het regende hebben wij het niet zo gemerkt omdat de boot overdekt was. Af en toe regende het langs de zijkanten wat naar binnen. Omdat je echter zo druk bent met kijken, oh en ah roepen dat je het niet in de gaten hebt. Steeds goed op de camera's letten omdat het of nat kan regenen of een golf water overspoelt je als een grote boot, veer, jacht, tanker of wat dan ook langs gaat. Schijnbaar zijn er geen vaarregels. Als die er al zijn, zijn die voor ons niet te volgen. Het was vroeg dus je zag allerlei mensen aan het water wakker worden, zich wassen en wat al niet meer. We hebben enorm genoten van de boten fruit, groenten, het leven op water, de handel die ze drijven, alles. Veel van die bootjes zijn een soort 2e huizen. Alles gebeurt er op zo'n boot. Kinderen in hangmatjes (boven een afdekje), koken, eten, slapen, hard maar dan ook heel hard werken op zo'n boot, enz.
We hebben geluncht onderweg naar Saigon in een zeer lieflijk oord. Het eten was redelijk oke maar de omgeving en het gebouw (verzameling van tentjes) waren des te meer de moeite waard om te bekijken. Tussendoor hebben we nog een koffie/toiletstop gehad in een groot complex. Hoewel dergelijke complexen duidelijk gericht zijn op toeristen spreken de Vietnamezen die er werken geen of nauwelijks Engels. Hier hadden ze om ons onduidelijke reden 5 of 6 hele grote potten met Cobra's en/of andere slangen erin. Wederom niet gefotografeerd om dezelfde reden als met die Boa's. We zijn in hetzelfde hotel in Saigon. Natuurlijk zijn wij meteen de stad ingedoken. O.a. naar een hindoetempel. Bijzonder om te zien hoe druk het was met Vietnamezen die bidden voor elk beeld die er te zien is. Er werd zoveel wierook gebrand waardoor wij niet lang zijn gebleven. Ook omdat er duidelijk een dienst gaande was. Reden waarom we ook niet hebben gefotografeerd. Wel van de straatkant. Daarna in de stromende regen nog wat gelopen. Net hebben we gegeten maar het was niet zo bijzonder. Eerlijk gezegd is het eten soms heel erg goed vooral als het nieuwe dingen zijn voor ons, anderzijds is het heel erg flauw. Ik vermoed dat ze het afstemmen op de Europese toerist. Dat vinden wij wel erg jammer omdat ik weet dat het eten vele malen lekkerder kan zijn.
Morgen staat ons een stadstoer te wachten. Hopelijk hebben we droog weer. Na enkele mooie dagen is het vandaag weer gaan regenen en is het nog niet droog geweest.
25 oktober Hallo iedereen,
Ons reis loopt jammer genoeg weer bijna ten einde. Anderzijds verheugen we ons weer op om iedereen te zien en live te horen. Vandaag een zeer enerverende dag gehad. Vanochtend naar de Chinese Pagode geweest. Heel erg mooi en knap staaltje werk. Het gebouw is helemaal (van de bovenkant) afgezet met beelden of poppetjes die het dagelijks leven van die tijd weergeven. Zonde dat men zo gigantisch veel wierook brandt ook al begrijpen we waarom ze dat doen. Ook jammer dat het gebouw niet meer te zien is aan de buitenkant omdat het nu omgeven is door allerlei gebouwen en woonhuizen. Jammer, jammer en nog eens jammer. Het is een prachtig kunstwerk wat nog volop in gebruik is.
Daarna zijn we naar het oorlogsmuseum geweest. Het was echt shocking om te zien. We waren helemaal verbijsterd over hetgeen we hebben gezien. We kennen beelden uit de 2e wereldoorlog en ook wel beelden van de Vietnam oorlog maar wat je hier ziet is werkelijk niet menselijk meer. Het museum is in 6 secties verdeeld. Een daarvan is b.v. de binnenplaats wat vol staat met oorlogstuig zoals, tanks, helikopters, bommenwerpers e.d. Ook een enorme bom van ongeveer 2 kuub (ongeveer 2 m hoog en met een diameter van ongeveer 1 meter) waar gifgas in heeft gezeten. We waren gewoon verbijsterd om te zien wat een ontzettende smerige oorlog dit is geweest. De foto's van na de napalm en andere dioxineachtige stoffen hadden Vietnam veranderd in een woestenij. Precies wat je verwacht van het einde van de wereld. Een andere sectie heeft b.v. allerlei foto's met persoonlijke verhalen. Ernstige verminkingen, vrouwen en kinderen die werden gemarteld en doodgeschoten, en ga zo maar door. Weer een andere sectie had de effecten op mensen van de napalm en ander gif. Heel veel misgeboortes, mensen met ernstige handicaps en allerlei andere gruwelijke beelden. Gênant om te fotograferen ook al fotograferen mensen continu. Toch hebben we enkele foto's gemaakt omdat het zo waardevol is om dit te zien. Al was het maar om een persoon ervan te overtuigen dat dit gewoon niet meer kan en mag. Helaas leren wij niet of veel te langzaam. (kijk maar naar Irak, Afganistan e.d.)Een andere sectie was de originele gevangenkamp. Althans een deel daarvan. Een vrouwendeel (echt afschuwelijk) en een mannendeel. Ze hebben een man b.v. (van was) in een martelcel nog zoals ze toen geketend waren, een guillotine, enz.
Iedereen was zo erg onder de indruk dat men de tijd daarna geen woord kon of wilde uitbrengen. Vervolgens zijn we naar de ' Notre dam' van Saigon geweest. Een kopie van de echte. Was helaas dicht maar hebben hem van buiten kunnen aanschouwen. Het stadhuis was er vlakbij en ook zijn we naar een ontzettend mooi en indrukwekkend koloniaal postkantoor geweest. Deze wordt nog als zodanig gebruikt en is een trekpleister voor toeristen, fotografen en filmers. Daarna mocht een bezoek aan de markt van Saigon niet ontbreken. Deze was net zo druk als alle andere markten maar zag er beter verzorgd uit. Nog een leuk beeld op de kop kunnen tikken. Verder geen spullen van onze gading of die we aan anderen cadeau kunnen doen.
Na een lekkere lunch zijn we terug gegaan naar het hotel. We hebben nu even gerust, jullie gemaild en gaan nog even wandelen voor we gaan dineren. Saigon is een bijzondere stad, je raakt niet uitgekeken. Het is een stad met van alles en nog wat. Enorme grote en luxe gebouwen naast krotten. Enorme luxe restaurants tussen straat/karretjesrestaurants, en dan nog zijn 4 miljoen scooters en al het andere wat maar beweegt.
Morgen staat ons nog een bijzondere dag te wachten. Een rit naar de Cu Chi tunnels.
26 oktober Dit is ons laatste mail uit Saigon. Morgenavond vliegen we terug en komen dinsdag ergens in de ochtend aan. We bellen wel als we thuis zijn. Gisteravond na jullie gemaild te hebben zijn Harry en ik met de gids ergens koffie gaan drinken. Althans dat was de bedoeling. Het is er niet van gekomen want we zijn in MTV De discotheek van Saigon belandt. Het is geen discotheek zoals wij die kennen, ook al noemen zij dat hier wel zo.
We hebben een show van jewelste mogen aanschouwen met allemaal topartiesten. Er is een groot podium en daaromheen tafeltjes met stoeltjes, Twee verdiepingen hoog, wij zaten op de 2e. Kei en keihard geluid en lasershow met dansers en zangers en een uitzinnig voor 99,9% Vietnamees publiek. Die 0,1% waren wij dus. Het was leuk om mee te maken ook al is het voor begrippen hier heel duur. Vanochtend zijn we heel vroeg vertrokken naar de Cu Chi tunnels. Superlatieven kom je tekort om te beschrijven hoe het is. Ongewoon indrukwekkend. Een tunnelstelsel van (alleen al in die omgeving) 250 km onder de grond. Op verschillende plekken wel 3 verdiepingen hoog. Ziekenboeg, keuken, soldatenverblijf, mess, etc. Zo iennie mini klein, dat kunnen wij westerlingen ons gewoon geen voorstelling van maken. Het geeft je wel een behoorlijk indruk van hoe zeer deze mensen hebben gevochten voor hun vrijheid. Enorm respect voor ze gehad hier. De ingangen zijn zo smal dat alleen onze gids, Martin een jonge knul van de groep en ik een poging hebben gewaagd wat gelukt is om in die smalle doorgang te komen. Daarna hebben enkelen van ons een stukje door de tunnel gekropen. Dit lijkt heel wat maar dat is het niet omdat het iets is vergroot voor de Europese toerist. Je kunt 40 m, 60 of 80 lopen. Na 40 had ik het wel gezien. Ik wilde de camera gaan halen omdat ik er vrij makkelijk doorheen kon en dus kon fotograferen en ineens was ik de weg kwijt en stond ik weer buiten. Wilde niet meer heel dat stuk terug. Anderzijds is het gewoon niet voor te stellen hoe de soldaten hier hebben geleefd. Het is er donker, eng smal en je kunt dus niet staan. Dat kunnen ook de Vietnamezen niet. Enfin, onze indruk over Vietnam en m.n. over de oorlog is compleet met deze laatste trip.
Daarna zijn we naar een tempel geweest van het Caodaïsme. Daar was een dienst aan de gang die we hebben bijgewoond. Dit was een wel heel bijzondere ervaring. Is bijna niet uit te leggen, dus jullie zullen de film moeten zien. Het Caodïsme is een soort kruising tussen het Boeddhisme, Taoïsme en het Confucianisme. Echt prachtig dat we dat hebben mogen meemaken. Het is een gigantisch groot complex maar veel tijd was er niet om in die hete zon te fotograferen.
27 oktoberHallo allemaal,
Niet verwacht dat we nog een mailtje zouden (moeten) versturen. Maar helaas, we zijn niet vertrokken. De vlucht is gecanceled vanwege technische problemen met het toestel.
Vannacht om 3.00 u was er brand in een van de terminals van de luchthaven van Saigon. Veel vluchten waren omgeleid, vertraagd of vertrokken niet. Onze vlucht van Cathay Pacific had daar in feite niets mee te maken. Maar doordat alle vluchten zo vol waren vanwege de brand konden ze ons niet naar Hong Kong overzetten. Eerlijk gezegd vindt niemand het erg want ze hebben zo snel gehandeld! Binnen een half uur voor vertrek hebben ze ons laten weten dat de vlucht geannuleerd was en dat we in hotels werden ondergebracht. Oeps dachten we in 1e instantie of liever Shit, hoe zal dat gaan? Wel we hoefden ons geen zorgen te maken. Sterker nog je kunt beter hier vertraging of dergelijke problemen hebben want in no time werden we in taxi's geloosd op weg naar een super de luxe 5 sterren hotel. Nou en of het 5 sterren is. Na ingecheckt te hebben, konden we naar het buffet. Ze hebben waarschijnlijk al het beschikbaren personeel opgeroepen om te assisteren want het was een gigantische drukte om een dergelijke groot aantal passagiers ineens in te boeken en van eten te voorzien. EN WAT VOOR ETEN. Het was het meest luxe, uitgebreide, lekkere buffet wat we ooit hebben meegemaakt. Alles van zeedieren, alle schelpen, krab, oesters, tot en met alle vleessoorten, sushi's, salades, Vietnamees, Europees, wijn (hele goede), enz. De groep heeft enorm genoten en niemand die het een ramp vind. Voor zover we weten worden we morgenvroeg naar de luchthaven van Saigon gebracht en hopelijk kunnen we naar Hong Kong vliegen. In feite weten we nog niets, of en wanneer en hoe we terug naar Schiphol kunnen vliegen is nog een grote vraagteken.
28 oktober Waar we nu zijn?
Vanochtend vroeg uitgecheckt en met taxi terug naar het vliegveld. Iets van 2,5 u later vertrokken we naar Hong Kong met een ander toestel. Geen Vietnam airline maar Cathay Pacific. Nu zijn we in Hong Kong. We moeten iets van 10.00 u wachten voor we naar London kunnen vliegen. Ze hebben ons dus in een hotel in Hong Kong geplaatst. Nu zijn we allemaal officieel door de douane moeten gaan waardoor we een stempel hebben voor 3 maanden verblijf hier. Lachen, maar niet heus, het gaat nu lang duren. Overigens, we zitten in het Regal Airport Hotel, uitgeroepen tot beste airport hotel van 2008. Ik zal maar niet beschrijven wat er allemaal is. Ik weet niet hoeveel kamers ze hebben maar wij zitten al in de 4000. De vlucht van London is 29 oktober. We vertrekken om 9.00 u in de ochtend en als alles goed is zullen we er over iets meer dan een uur zijn. We gaan nu even naar de kamer en misschien even Hong Kong stad in.
Tips:Omdat we besloten hebben dit verslag op de site van NRV te plaatsen geven wij hier nog enkele tips en wetenswaardigheden over Vietnam en reizen met een groep.
Over het geheel genomen is het ons goed bevallen om in groepsverband te reizen. Dit heeft vele voordelen maar ook enkele minder prettige. Over het algemeen is het aan te bevelen je te verdiepen in de gewoonte en gebruiken van een land. Neem de aanbevelingen serieus, b.v. als het gaat om kledingvoorschriften in tempels, pagodes e.d. Geen korte broek, betekend ook geen korte broek. Hetzelfde geldt voor gewoontes en gebruiken. Je hoeft het er niet mee eens te zijn maar respecteer de gewoonte en gebruiken van het land. Soms kregen wij plaatsvervangende schaamte als een van de groepsleden de gids of anderen de les ging lezen over hoe iets wel of niet zou moeten. Je eigen referentiekader mag hierin niet leidend zijn. Het is leuk om de verschillen te benoemen maar doe dat niet op een wijze waarbij je mensen daar het gevoel geeft dat ze ‘het’ niet goed doen. B.v. afkeurende opmerkingen over het eten met stokjes en in plaats daarvan uitleggen wat ‘de juiste’ tafelmanier zijn in het Westen. Het eten met mes en vork en wat al niet meer. Indien je eten van ‘thuis’ wilt, ga dan niet naar een dergelijk land op bezoek maar boek een camping in Nederland.
Houdt rekening met foto’s maken. Het is niet altijd geoorloofd om klakkeloos foto’s te maken van alles en iedereen wat leuk of interessant is. Niet iedereen is hiervan gediend. Het lastige is dat mensen in Aziatische landen, zo bescheiden als ze zijn, niet of nauwelijks ‘nee’ zeggen als je ze iets vraagt. Volg je gevoel en ga bij jezelf na wat je zelf wel of niet leuk zou vinden.
Neem voldoende cash geld mee. Het is gebruikelijk dat je als groep een bepaald bedrag betaald voor eten, tips, entreegelden e.d. Dit is een flink bedrag wat je in 1 keer moet betalen. Voordeel is dat je niet steeds zelf van alles hoeft te betalen maar dat dit voor je geregeld wordt. Pinnen is namelijk niet zo makkelijk. Als er al pinautomaten zijn is het niet altijd zeker dat deze het ook doen. Je kunt dan voor verassingen komen te staan.
Neem altijd een goede poncho mee en een paar extra stevige schoenen.
We hadden een uitstekende gids en weinig mensen in de groep die het Engels beheersen. Communiceer dan via de gids i.p.v. zaken uit te vechten op een voor hen directe Nederlandse wijze.
Al met al een onvergetelijke reis van NRV !
Uw reisverslag hier?Wij ontvangen graag uw reisverslag van een gemaakte reis met NRV. U verdient hier tevens reispunten mee, die u weer kunt inwisselen voor korting op uw reis met NRV! Meer info
|
of neem contact op 
070 - 30 767 00