Dag 1 31 mei:Na maanden van aftellen en lezen van boeken over Vietnam is het dan eindelijk zo ver. Vandaag gaan we naar Vietnam. Bij de gate is de bewaking bezig met het trainen van een hond die explosieven moet zoeken. In dit geval hebben ze gelukkig een balletje genomen die verstopt wordt en door de hond opgespoord moet worden. Leuk om dat een keer te zien. We vertrekken 45 minuten te laat door een technisch probleem met de geluidsinstallatie in het vliegtuig naar Hong Kong. Gelukkig niets ernstigs maar wel goed dat ze ook daar op letten. Het lukt helaas niet om het probleem op te lossen en dus moet iedereen die een stoel achter in het vliegtuig heeft op een andere stoel gaan zitten. We krijgen daarom een nieuwe boarding pass. Nadat we in de lucht zijn en het lampje “Fasten your seatbelts” uit is mogen we op de oorspronkelijk gekozen stoel gaan zitten.
Dag 2 01 juni: Na een rustig verlopen vlucht van 11 uur komen we, helaas 45 minuten te laat, aan op Hong Kong. Wanneer we ontdekken dat we geen tijd inlopen melden we de stewardess dat we een aansluitende vlucht moeten halen. Zij heeft voor ons geregeld dat we, een half uur voor de landing, 2 stoelen in de business class krijgen toegewezen zodat we direct na de landing en het openen van de deuren als eersten het vliegtuig uit kunnen. Er is echter geen plaats aan de gate dus worden we op het platform geparkeerd. Nadat de trap en de bus zijn voorgereden gaan de deuren eindelijk open. De bus brengt ons naar de terminal en daar worden we door iemand van Cathay Pacific opgewacht. Nadat ook de andere overstappers zijn gearriveerd worden we door haar in sneltreinvaart door de controles en naar de gate geloodst. De grondstewardess geeft ons wel te kennen dat onze bagage waarschijnlijk niet op tijd bij het vliegtuig zal arriveren. We zitten net op onze stoel als we beginnen te taxiën. Na 2 uur vliegen komen we aan in Hanoi. Op de bagageband komt onze bagage niet. Vervolgens onze bagage als vermist opgegeven bij het loket. Daar kan men ons al direct meedelen dat de bagage later die dag met een andere vlucht mee zal komen. We geven de naam van het eerste hotel op en aan het eind van de middag zal de bagage in het hotel worden bezorgd. Na de kennismaking met onze gids Mao en het wisselen van geld zijn we naar het eerste hotel gereden. Bij het wisselen gaan onze gedachten terug naar het tijdperk van de lires. Voor € 100 krijg je bijna 2,8 miljoen Dong. Onderweg zien we de typische bouwstijl in Vietnam. Lange smalle huizen waarvan alleen de voorgevel geschilderd is en de andere gevels kaal zijn. Na wat opfrissen gaan we lunchen aan het Hoan Kienmeer dat vlakbij het hotel ligt. Daar krijgen we ook wat meer informatie over de rest van de reis en leggen we geld uit voor de fooienpot en een aantal excursies die niet inbegrepen zijn. We hebben een kleine groep en een aantal ziet het niet zitten om elke dag een lunch voorgeschoteld te krijgen. We besluiten daarom de lunch zelf te verzorgen. De rest van de middag hebben we vrij. We wandelen wat rond bij het Hoan Kienmeer en gaan vervolgens terug naar het hotel. De bagage komt op de afgesproken tijd aan. Hulde aan de luchtvaartmaatschappij. Vervolgens worden we in riksja’s door een deel van de “oude wijk” van Hanoi gereden om aan het eind van de rit te gaan genieten van het welkomstdiner. Heerlijke gerechten natuurlijk en dit is nog maar het begin.
Dag 3 02 juni: Na een goede nachtrust in een heerlijk bed en een lekker ontbijt gaan we naar het Ho Chi Minh Mausoleum. Wij sluiten netjes aan maar een aantal groepen met Vietnamezen denkt dat ze voorrang hebben maar dat laten we niet gebeuren. In een gestaag tempo mogen wij na een klein half uur ook langs het opgebaarde lichaam van Ho Chi Minh lopen. Overal staan wachten die er op toe zien dat er niemand praat en niemand stopt om wat beter te kunnen kijken naar het gebalsemde lichaam van Ho Chi Minh. Als we buiten zijn krijgen we van Mao al onze bij hem ingeleverde camera’s terug. Vervolgens gaan we de tuin bij het presidentieel paleis bekijken met enkele gebouwen waar Ho Chi Minh heeft gewoond en gewerkt. Hij heeft speciaal voor hem een paalwoning in de tuin laten bouwen. Hij wilde niet in het paleis wonen. Daarna gaan we naar de Eénzuilige pagode. Bij de pagode zien we een jonge vrouw bidden en offeren. Voor Aziaten is het baren van een jongen het grootste geluk. Als je goed offert en bidt bij deze pagode is de kans groot dat je moeder van een zoon zult worden. Aan het eind van de ochtend gaan we nog naar de Long Bien brug die uit 1902 stamt en 2.500 meter lang is. Na de lunch wandelen we door een deel van de “oude wijk”. Deze wijk bestaat uit 36 straten die oorspronkelijk ieder een eigen gilde vertegenwoordigen. Zo is er de Zijdestraat, de Bamboestraat, de Zilverstraat etc. Nu is er meer een mengeling van winkels. Aansluitend bezoeken we de Dong Xuan markt, de oudste markt van Hanoi. ’s Avonds hebben we met de groep gegeten in Cha Ca La Vong, een van de oudste restaurants in Hanoi. Er staat maar één gerecht op het menu, een heerlijk visgerecht van zeeduivel met een marinade van galangawortel, saffraan, gefermenteerde rijst en vissaus. Een echte aanrader. Daarna hebben we nog wat fris gedronken op het balkon van een restaurant met een prachtig uitzicht op het Hoan Kienmeer.
- TIP 1: Cha Ca La Vong, 14 Cha Ca, vlakbij het Ha Long Hotel is een aanrader. Het ziet er niet gezellig uit met formica tafels en tl verlichting maar het eten is heerlijk. Het restaurant staat in de Capitoolgids.
Dag 4 03 juni: Na het ontbijt verlaten we Hanoi en gaan we op weg naar Halong Bay. Na een paar uur rijden arriveren we bij de boot. Op één na gaat iedereen van de groep een overnachting op de jonk maken. We maken kennis met onze gids aan boord van de jonk en onze bagage wordt aan boord van een motorboot gebracht. Vanaf de motorboot stappen we over op ons “waterhotel”. Als we aan boord zijn worden we hartelijk welkom geheten door de bemanning en wijst onze gids ons de hutten. Naast onze groep van 5 zijn er nog 5 andere toeristen aan boord. Na een uitgebreide lunch met heerlijke vis en een lekker glas wijn aan boord van onze jonk gaan we de Grot van de Verrassing bezoeken. Deze grot bestaat uit 3 grote ruimtes met talloze wonderlijke rotsformaties. Hierna varen we naar Ti Top Island. Daar gaan we de heuvel beklimmen vanwaar we een prachtig uitzicht hebben over een deel van Halong Bay. Hier is in februari 2011 een jonk gezonken waarbij een aantal toeristen zijn verdronken. De bemanning had de inlaat bij de motor vergeten af te sluiten waardoor er water naar binnen kwam. Vervolgens varen we naar Cat Ba waar we voor anker gaan voor de nacht. We genieten van de zonsondergang en van een heerlijk diner met uiteraard volop vis en een goed glas wijn. Je voelt je aan boord van deze boot als God in Frankrijk. We hebbe een alleen reizende Engelsman die alleen aan een tafeltje zit te teten uitgenodigd om bij ons aan te schuiven. Dat is erg gezellig geworden naar gelang de tijd verstreek en er steeds meer gedronken was. Hij reist in zijn eentje een half jaar door Azië. Hij is 3 maanden in Australië geweest en is nu begonnen aan een reis door Vietnam. ’s Avonds in ons bed laten we alle mooie indrukken nog eens op ons inwerken en vallen daarna in een diepe slaap.
- TIP 2: De optie van een overnachting op een jonk mag je eigenlijk niet missen. Het is een belevenis om niet te vergeten.
Dag 5 04 juni: Vanochtend hebben we de zonsopkomst helaas gemist. Volgens een van de andere toeristen op onze jonk was het een prachtige zonsopkomst. Na het vroege ontbijt wordt het anker gelicht en varen we terug richting Halong City. Onderweg bezoeken we nog een visboerderij. Daar zien we een aantal bakken met verschillende vissen en schelpdieren. Voordat we Halong bereiken krijgen we nog een lunch of wellicht beter gezegd een brunch. We moeten natuurlijk niet met een lege maag reizen zullen we maar denken. Na aankomst in Halong City en de hereniging met de andere deelnemer en de gids rijden we naar Thoha. Om in het dorp te komen moeten we eerst met een pont de rivier over. Thoha is een 400 jaar oud “oorspronkelijk” Vietnamees dorp. We genieten daar van heerlijke rijstkoeken die in de openlucht worden gedroogd. Je krijgt het idee dat de tijd hier echt stil heeft gestaan. Natuurlijk rijden er wel, de inmiddels bekende, brommertjes maar er zijn geen auto’s te bekennen. De straatjes zijn ook te smal om er met een auto door te kunnen rijden. We maken een leuke wandeling door het dorp en de directe omgeving. In de tempel zien we een groep vrouwen bidden en muziek maken. Kinderen zijn er genoeg maar je vraagt je wel af wat hebben zij voor toekomst in dit dorp? Nadat we weer met de pont de rivier zijn overgestoken gaan we met de bus naar Hanoi en nemen daar afscheid van de chauffeur. Wij gaan met de nachttrein naar Hué, onze volgende bestemming. Voordat we in de trein stappen eten we nog snel iets in de stationsrestauratie. In de trein hebben we coupés met ieder 2 stapelbedden. Na een fles Vietnamese wijn en veel gepraat en gelach gaan we slapen.
Dag 6 05 juni: Na een toch wel goede nachtrust ondanks het schommelen van de trein en een rit van ruim 600 kilometer komen we om 08:15 uur aan in Hué. We gaan met een andere bus en een andere chauffeur naar het hotel. Daar kunnen we ontbijten en douchen. Omdat het erg warm is gecombineerd met een zeer hoge luchtvochtigheid laten we in het hotel de was doen. We gaan vandaag eerst naar de tombe van keizer Tu Duc. Het was in Vietnam gebruik dat de kinderen van de keizer voor hun vader een tombe met allerlei bijgebouwen op laten richten en aan geschiedschrijving doen op grote stenen plateaus. Keizer Tu Duc heeft geen echter kinderen gekregen en dus heeft hij zelf de tombe laten bouwen en zijn geschiedenis laten graveren in een plateau. De tombe was in 1867 gereed en Tu Duc overleed in 1885. In de 18 jaren tussen het voltooien van de gebouwen en zijn overlijden heeft hij in het theehuis aan het water vele uren doorgebracht. Als je dat bedenkt bekruipt je een naargeestig gevoel. Na het bezoek aan de tombe zijn we per boot over de parfumrivier naar de Thien Mupagode gevaren. De daar wonende monniken zijn veelal (half)wezen uit de arme gezinnen. Vanuit dit klooster vertrok in 1963 een monnik met zijn auto naar Saigon waar hij zichzelf in brand stak uit protest tegen het regime van de president van Zuid Vietnam. De auto staat in een garage achter de tempel. Omdat het erg heet is, een graad of 40, hebben we ons bezoek aan de citadel van Hué uitgesteld tot de volgende ochtend. ’s Middags lekker in het zwembad op het dak van het hotel gezwommen en wat gerust. Laat in de middag kunnen we onze schone was ophalen. Alles in de koffers is weer lekker fris. ’s Avonds met elkaar lekker op een groot terras in het centrum van Hué gegeten. Wat osn opvalt is dat het bier in emmers met koud water wordt aangevoerd en dat de lege blikjes onder de tafel worden gegooid. Dat is daar kennelijk heel gewoon. Wij hebben ons natuurlijk wel netjes gedragen en deze gewoonte niet over genomen.
Dag 7 06 juni: Na het ontbijt en uitchecken bij het hotel hebben we de Citadel bezocht met de daarbij behorende verboden stad. Erg mooi om deze gebouwen te zien. Een deel van de gebouwen is in de oorlog vernield, maar een groot deel staat er nog en er heeft ook al deels een restauratie plaats gevonden. Wat een pracht en praal. Vervolgens rijden we naar onze volgende bestemming Hoi An waar we de komende 3 nachten verblijven. Onderweg genieten we van prachtige uitzichten op zee en gaan we over de Hai Van pas. Ook bezoeken we he dorp Ngu Hanh Son waar we een marmerverwerkend bedrijf bezoeken. Tegenwoordig komt het marmer niet meer uit de nabij gelegen marmer bergen maar uit noordelijker streken. Ondanks de hitte gaat de helft van de groep de vlakbij gelegen heuvel op waar een aantal tempels en pagodes te zien zijn. Vanaf de uitkijktoren bellen we naar de achterblijvers die in de schaduw zitten en zwaaien uitgebreid naar elkaar alsof we al dagen elkaar niet gezien hebben. Tegen de middag arriveren we in Hoi An. Na aankomst gaan we eerst lunchen in het naast het hotel gelegen restaurant. We zijn als zo vaak de enige gasten. Het is laagseizoen en dat is goed te merken. Het voordeel daarvan is wel dat we, ook bij bezichtigingen van gebouwen niet struikelen over de toeristen. ’s Middags een heerlijke massage gehad in het hotel en daarna wat geluierd. Omdat we de omgeving niet kennen en het hotel buiten de stad ligt besluiten we om vanavond wederom in het restaurant naast het hotel te gaan eten. De eigenaar en zijn vrouw zijn bijzonder vriendelijk en niets is hen te veel. De keuken is kennelijk niet zo groot want de eersten hebben het eten al op als de laatsten hun gerecht opgediend krijgen. Dat is iets wat we wel vaker zullen ervaren. Aan het eind van het diner krijgen we schaaltjes met heerlijk vers fruit.
Dag 8 07 juni: Vanmorgen gaan we Hoi An verkennen. Hoi An is in de 2e eeuw gesticht en was toen een havenplaats in het koninkrijk Champa. We bezoeken eerst een zijdefabriekje waar je uiteraard ook een winkeltje bij hebt. Daarna gaan we naar de lokale markt. Een drukte van belang maar wel leuk om te zien. Vietnamezen zijn niet zo groot dus moeten we goed uit kijken dat we ons hoofd niet stoten tegen de buizen van de zeilen die boven de koopwaar zijn gespannen. Verder bezoeken we het oude centrum dat zeer fraai is. De stad heeft zwaar te lijden door de overstromingen die er regelmatig voorkomen. In 1964 stond het water zelfs tot 3 meter hoog in de huizen. We konden dat zien in een van de bezochte huizen, Quan Thang, waar door middel van het aanbrengen van gele plaatjes de hoogste stand van het water wordt aangegeven. Daar krijgen we ook wat uitleg over de geschiedenis van dit pand. Eén familie bewoont al zes generaties lang dit woonhuis. We kopen daar munten met aan de ene kant een sterrenbeeld en aan de andere zijde een afbeelding van Boeddha. We bezoeken verder een Chinese vergaderzaal Fujian. Deze uit 1792 daterende tempel is de grootste en sierlijkste vergaderzaal in Hoi An. Tenslotte zijn we nog naar de Japanse brug geweest. Deze in de 16e eeuw gebouwde brug verbond destijds de Chinese en de Japanse wijken met elkaar. Met onze bus gaan we weer terug naar het hotel en lunchen we nog een keer in ons bekende restaurant. We slagen er telkens in weer iets anders uit te kiezen en wat we ook eten het is altijd lekker. Aan het eind van de middag zijn we in de omgeving van Hoi An gaan fietsen tussen de velden. Dan ontdekken we dat de vrouw van de eigenaar van het restaurant naast het hotel fietsen verhuurt en zij rijdt zelf met ons mee. Ze heeft wel een fietspomp bij zich maar of ze ook een setje bandenlichters en plakkers bij zich heeft weet ik niet. Het gaat maar om het idee. Gelukkig hebben we die spullen niet nodig gehad. Als we terug zijn bij het hotel gaan we met de groep met een taxi naar het centrum om te eten in de Cargo Club. Mao heeft ons ‘s ochtends op dat restaurant gewezen toen we hem de vraag hebben gesteld waar we lekker kunnen eten. De taxi stopt daar vlakbij en we hebben het restaurant snel gevonden. Onderweg is een groepje dansers en muzikanten bezig de toeschouwers te vermaken. We blijven uiteraard ook even kijken. Iets verderop wordt op een terras een soort bingo gespeeld. Het gaat er gezellig aan toe. Wij gaan heerlijk op het dakterras genieten van heerlijke gerechten en de inmiddels bekende wijn. Omstreeks 22:00 uur begint het rustig op straat te worden en nemen we een taxi terug naar het hotel.
- TIP 3 Cargo Club langs het water vlakbij de Japanse brug.
Dag 9 08 juni: Vandaag is een vrije dag. De helft van de groep neemt deel aan de facultatieve excursie naar My Son, een hindoe tempelcomplex op een 50 kilometer van Hoi An. We worden keurig op tijd bij het hotel opgehaald door een bus die vervolgens nog een aantal andere hotels aandoet om mensen op te halen. De gids is een heel bijzondere kerel. Hij praat erg hard en noemt zichzelf Tiger. Na een rit van ongeveer een uur komen we in My Son en parkeren de bus op de parkeerplaats. Vervolgens mogen we naar het toilet en lopen daarna naar de ingang. Met een minibus worden we een eind verderop gebracht en lopen dan nog een stukje tot we bij de eerste van elf groepen tempels komen die in de 4e eeuw zijn gebouwd door de Cham. Ze zijn daardoor ouder dan de tempels van Angkor Wat in Cambodja. Tiger geeft ons uitleg over de geschiedenis van de tempels en laat ons een aantal gebouwen van de eerste groep zijn. Daarna mogen we zelf de andere groepen gaan bekijken voor zover daar wat van over is. Tijdens de oorlog hebben de Vietcong zich hier verschanst waardoor een deel van de tempels is verwoest. De beelden die er zijn, zijn grotendeels onthoofd. De hoofden zijn door de Fransen meegenomen naar Parijs en worden daar in musea tentoongesteld. In 1999 in My Son op de werelderfgoedlijst van Unesco geplaatst. Na terugkomst bij de bus moet Tiger eerst nog lunchen en daarna gaat een deel van de groep nog varen en een andere tempel bezoeken. Wij besluiten dat deel van de excursie over te slaan en gaan met de bus terug naar Hoi An. In het centrum van Hoi An moeten we allemaal de bus uit en dat is het einde van de excursie. We moeten op eigen gelegenheid terug naar het hotel zo’n 4 km. verderop. We nemen een taxi en gaan naar het hotel. Daar gaan we lunchen. Dit keer in lunchen we in het restaurant van het hotel en vervolgens lekker relaxen. Het zwembad van het hotel is zo klein dat we ons daar niet in wagen. Een van onze groepsleden is wel met de aansluitende excursie meegegaan en wordt ook in het centrum afgezet. Zij, een Belgische dame, pikt dat echter niet en blijft de chauffeur achtervolgen en zeggen Lotus Hotel. De chauffeur neemt uiteindelijk maar contact op met Tiger en die komt op zijn brommertje. Hij legt haar nogmaals uit dat de excursie in het centrum eindigt en dat je op eigen gelegenheid naar je hotel terug moet keren. Zij laat zich niet van de wijs brengen en zit voordat Tiger iets verder kan zeggen bij hem achterop. Ten einde raad besluit Tiger haar op zijn brommertje naar het hotel te brengen. Zij heeft de kosten van een taxi, 400 Dong, bespaart en dan zeggen ze nog dat Nederlanders gierig zijn. ’s Avonds met de groep weer in het centrum van Hoi An wezen eten en onze ervaringen van die dag uitgewisseld. Natuurlijk hebben we hartelijk gelachen om het verhaal met Tiger en zijn brommertje. Vanavond hebben we ons getrakteerd op een heerlijk diner in Good Morning Vietnam. Na een afzakkertje in de Cargo Club zijn we met de taxi weer terug gegaan naar het hotel.
- TIP 4 Good Morning Vietnam. Een italiaans restaurant lekker om eens af te wisselen. Staat ook in de Capitoolgids.
Dag 10 09 juni:Vandaag hebben we een reisdag door een prachtig, afwisselend landschap. We reizen naar Quy Nhon. Deze stad is strategisch gelegen en was daarom in de oorlog van groot belang. We rijden grotendeels langs de kust en hebben dus prachtige uitzichten op zee. Ook zien we ingenieuze irrigatiemethodes, een soort fiets met in plaats van een wiel aan aantal emmertjes waarmee via een ketting water van de ene kant van het dijkje naar de andere kant wordt geheveld. Als we gaan eten in het restaurant van het hotel zijn we getuige van het vieren van een kinder verjaardag. Er worden tafels aan elkaar geschoven en er wordt door de volwassenen thee gedronken en voor de kleintjes is er limonade. Er komt een grote doos waarin een taart zit op tafel en die wordt aangesneden. Tenslotte gaat iedereen bij de jarige langs om een cadeautje te geven. Na een half uur is alles weer afgelopen. De servetjes liggen op de grond en op de tafels lijkt het wel een slagveld. Die servetjes op de grond zien we overigens wel vaker. Dat is kennelijk heel normaal.
Dag 11 10 juni: Vandaag bezoeken we eerst een vissersdorp vlakbij Quy Nhon. Overal ruik je de geur van verse vis en van vissaus. We zien hoe de vis met klein ronde rieten manden aan land wordt gebracht en op het strand wordt geschubd. Kleine visjes die er uit zien als sardientjes worden in mandjes van 5 kg op het strand gezet en vervolgens weggebracht. Mao weet ons alleen te vertellen dat het “vis van de zee” is maar de naam weet hij niet. Daarna vervolgen we onze reis naar de stad Nha Trang. Opnieuw een reisdag maar het is geen straf. Ook vandaag zien we een prachtig en afwisselend landschap. Voordat we in Nha Trang komen bezoeken we nog de Po Nagar, een beroemd hindoeheiligdom dat is gebouwd tussen de 7e en 12e eeuw. In dit deel van Vietnam zijn religieuze uitingen aan banden gelegd. Zo is het verboden om wierook te branden en andere bijgelovige handelingen te verrichten. Overtreding kan leiden tot hardhandige verwijdering door de politie. In Nha Trang is ’s avonds de openingsceremonie van een groot watersport festival. Die middag zijn ze druk aan het repeteren. De weg langs het strand is deels afgezet en ons hotel ligt binnen die zone. Gelukkig is de afzetting pas nadat wij in het hotel zijn aangekomen geplaatst. Ik ga eens kijken bij de repetitie en wordt getrakteerd op een prachtig schouwspel met veel muziek en show. Voordat we gaan eten gaan we eerst een heerlijke cocktail nemen op een terras naast het hotel. Daarna gaan we eten in een visrestaurant, hoe kan het ook anders, en daarna een lekker Italiaans ijsje eten met natuurlijk weer een alcoholische toevoeging aan het ijs.
Dag 12 11 juni: Vandaag verlaten we de kust en gaan naar het binnenland naar het wijngebied van Vietnam Dalat. Dat spreekt ons natuurlijk wel erg aan. Door de vele regen en het milde klimaat is het een gebied dat erg vruchtbaar is. Er worden veel groente en fruit verbouwd en natuurlijk druiven waarvan witte en rode wijn wordt gemaakt. Wij hebben van het natte klimaat gelukkig niets gemerkt. Onderweg naar Dalat komen we langs een koffieplantage. In 1860 hebben de Japanners koffie in Vietnam geïntroduceerd en nu is Vietnam het 2e koffieproducerende land ter wereld. In Dalat bezoeken we eerst het Crazy House dat in de jaren negentig door een toparchitecte werd ontworpen. Je kunt in de piep kleine kamertjes zelfs logeren. Wij doen dat gelukkig niet. Vervolgens hebben we na een uitgebreide Vietnamese lunch de Chua Linh Phuoc Pagode bezocht. Deze pagode is zeer excentriek. Er is zelfs een, in een “glazen huis” geplaatst, geheel van bloemen gemaakt Boeddhabeeld te zien. Na een ritje met de toeristentrein rond een deel van de stad gaan we naar de Valley of Love. Een soort Efteling maar dan wel het sprookjesbos deel daarvan. Voor volwassenen is daaar niets te beleven. De botanische tuin van Dalat die we daarna bezoeken lijkt meer een Intratuin dan een botanische tuin. Het lijkt wel of deze drie laatste onderdelen in het programma zijn gebracht om de tijd te vullen. Bij het hotel is verder niets te beleven. We hebben eerst, samen met Mao, geborreld en daarna gegeten in het hotel. Het ziet er erg chique uit maar het eten viel wat tegen. Dat kan een keer gebeuren en daarom hebben we er verder niet over geklaagd.
Dag 13 12 juni: Na het vertrek uit ons hotel zijn we naar het zomerpaleis van de laatste keizer gegaan. Dat is een modern gebouw met talloze kamers. Deze keizer was niet zo geliefd en verbleef het grootste deel van zijn leven buiten Vietnam. Desondanks komen er grote groepen Vietnamezen en toeristen kijken. Daarna hebben we een lokale markt bezocht. Wat een hoeveelheid verschillende groente en fruit hebben ze hier. Vervolgens zijn we naar de Da Tanla waterval bij Da Lat gereden. Daar zijn we naar beneden gelopen en op de terugweg met een soort achtbaan naar boven gegaan. Het is echt de moeite van de wandeling waard. Onderweg naar Phan Thiet passeren we verschillende theeplantages. De jongste blaadjes die het lichtste zijn qua kleur zijn volgens Mao het lekkerst. Aan het eind van de middag arriveren we in Phan Thiet waar we 3 nachten blijven. Bij aankomst in het resort nemen we afscheid van onze chauffeur en bus. Het resort ligt ongeveer 10 km. buiten de stad. De omgeving van het resort bestaat uit hotels, resorts, restaurants en winkeltjes. Na het inmiddels gebruikelijke genieten van een cocktail gaan we eten in een restaurant vlakbij het resort. Aan het eind van het diner worden naast het hotel de vuilnisbakken schoongemaakt. Wij besluiten om ons plekje aan de rand maar te verlaten en wat verder op te gaan zitten. Wellicht willen ze ons weg hebben want we zijn de enige gasten en het is al 9 uur geweest.
Dag 14 13 juni: Na een heerlijke nachtrust en een prima ontbijt gaan we een excursie maken naar de witte en rode zandduinen bij Mui Né. We gaan met jeeps naar het gebied toe en kunnen daar met quads door de witte duinen rijden. Erg leuk om te doen. Na een tussenstop bij de rode canyon gaan we naar de rode duinen. De rode kleur van de grond wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van titanium in de grond. Tenslotte zijn we nog gaan wandelen door de Fairy Stream. Daar hebben we prachtige gesteenten gezien zowel qua vorm als qua kleur met aan het eind een watervalletje. Tussen de stenen zie ik ineens een grote salamander naar voren komen. Als ik de anderen roep is het beest van schrik al weer verdwenen. Het bewijs van de aanwezigheid heb ik gelukkig op film staan. In het water maken we ook een groepsfoto. Aan het eind van de wandeling komen we bij met een heerlijk blikje fris. Na de lunch hebben we een vrije middag. We gaan lekker zwemmen in het mooie zwembad bij het resort. We besluiten die avond bij een groot restaurant, Bräuhaus, te gaan eten waar een van de deelnemers van de groep ’s middags langs gelopen is tijdens een strandwandeling. Het is toch wat verder lopen langs de weg dan over het strand maar we komen er. Het eten was de lange wandeling meer dan waard. Er komen in dit gebied veel Russen en daarom is de menukaart in het Vietnamees, het Russisch en gelukkig ook in het Engels. Door op de menukaart aan te wijzen wat we willen eten komen we er uit want het bedienend personeel spreekt nauwelijks Engels. Na een stevige wandeling komen we terug bij het resort en drinken we nog wat aan het strand.
Dag 15 14 juni: Vandaag hebben we een vrije dag. Wij besluiten om de stad Phan Thiet te bezoeken. Het is een aardige stad met een betrekkelijk klein centrum. Geen echte bijzonderheden. In een van de malls gaan we eens lekker mensen zitten kijken. Lekker om een dag heerlijk te kunnen doen wat je zelf wil. Na terugkeer in het resort gaan we zwemmen en aan het zwembad een boekje lezen. Later maken we nog een strandwandeling. ’s Avonds weer lekker eten maar nu in een restaurant vlakbij het hotel. Een deel van de groep is uitgebreid gaan winkelen en eet daarom vanavond niet mee. Ook hier heeft de eerste zijn eten al op als de laatste zijn eten nog moet krijgen. Dat mag de pret echter niet drukken.
Dag 16 15 juni: Vandaag verlaten we Phan Thiet en gaan we via Saigon of Ho Chi Minh City naar Can Tho in de Mekong delta. Onderweg bezoeken we de grootste, lengte 49 meter, liggende Boeddha van Vietnam. Om daar te komen gaan we met een gondel kabelbaan de berg op, vervolgens een behoorlijk lange en steile trap op en na een beeldengroep wederom een stukje klimmen om tenslotte te genieten van het prachtige beeld. Daar maken we ook een groepsfoto. Nadat we weer bij de bus zijn begint een lange rit naar Can Tho. Onderweg , net na de lunch, hebben we een regenbuitje van een half uur. De eerste bui in Vietnam. Bij Saigon komen we in de file. Dat hebben ze daar dus ook. Aan het eind van de middag komen we in Can Tho aan. ’s Avonds gaan we in een door Mao geadviseerd restaurant aan het water eten. We moeten de ober vragen om niet alles tegelijk te brengen. We zitten nog aan het voorgerecht als hij het eerste hoofdgerecht al komt brengen. Hij komt daarna steeds vragen of hij het hoofdgerecht bij de anderen al mag brengen. Het eten is weer een feest vandaag.
Dag 17 16 juni: Na het ontbijt lopen we naar het restaurant waar we gisteren gegeten hebben en gaan met een boot de Mekong op. We bezoeken eerst de drijvende markt bij Cai Rang, een half uur varen van Can Tho. Deze markt is bedoeld voor de lokale bevolking. Aan de stok op de boot kun je zien welke producten worden verkocht. Daarna gaan we aan land en maken weer een prachtige fietstocht door de natuur. Onderweg zien we een Mekong toilet. Dat bestaat uit een paar planken en een vierkante wand van golfplaten. Alles wat je laat vallen komt direct in het water terecht. Hygiënisch is anders maar het is nu eenmaal zo. Een van onze reisgenoten geeft een demonstratie hoe dat nu werkt. Het blijft gelukkig bij droogzwemmen. Maar we hebben wel veel schik. Als we op bijna terug zijn op de plek waar we de boot hebben verlaten begint het enorm te regenen. We schuilen even maar gaan dan toch met de boot terug naar Can Tho waar het gelukkig weer droog. In het hotel kunnen we nog even lekker douchen en daarna gaan we lunchen. Daarna gaan we op weg naar Saigon, de laatste bestemming van deze reis. Onderweg bezoeken we nog een voormalig kampement van de Vietcong in Xeo Quyt. Dit gebied is veel minder bekend dan het gebied bij Cu Chi en daarom ook veel rustiger. Erg indrukwekkend om daar te lopen. Je kunt je niet voorstellen hoe in dit nu zo rustige en vredige gebied 40 jaar geleden zo zwaar gevochten is. Onze eerder genoemde Belgische medereizger heet Ivy en in het gebied waar we door heen lopen zien we steeds bordjes “Don’t cut Ivy”. Is hier sprake van voorkennis toen deze bordjes zijn geplaatst? We zijn echt niet van plan geweest om haar iets aan te doen maar deze waarschuwing kunnen we natuurlijk niet in de wind slaan. We hebben er wel om moeten lachen. Aan het eind van de middag arriveren we bij ons hotel in Saigon. We eten in het centrum en gaan daarna nog bij het Rex hotel op het dakterras, onder het genot van de muziek van een band, een cocktail drinken. Wat een prachtig uitzicht heb je daar boven over de stad. Met de taxi gaan we weer naar het hotel.
Dag 18 17 juni: Vandaag maken we een stadstour door Saigon. We starten bij het Paleis van de Hereniging waar op 30 april 1975 Noord Vietnamese tanks door de hekken reden en wat de val van Saigon en uiteindelijk de hereniging van Noord en Zuid Vietnam betekende. De bemanning van die tanks die nog in leven zijn worden elk jaar bij de herdenking nog geeerd. Vervolgens zijn we naar de in 1880 ingewijde Nortre Dame kathedraal en het in 1891 voltooide hoofdpostkantoor van Saigon gegaan. Deze beide gebouwen zijn door Franse architecten ontworpen. De stenen van de Notre Dame komen uit Marseille. Dit is de oudste kathedraal van Vietnam. Bij de Notre Dame is een bruidspaar met een fotograaf bezig om een reportage te maken. Wij maken natuurlijk ook foto’s en de trotse moeder van de bruid vraagt ons, in goed Engels, om de foto’s aan haar te mailen. Dat heb ik uiteraard gedaan maar helaas niets meer vernomen. Is het huwelijk al weer gestrand of is de mail niet aangekomen. We zullen het nooit weten. We passeren verder de Opera en het Volkscomité gebouw, het voormalig stadhuis. Aan hetzelfde plein ligt het Rex hotel dat tijdens de oorlog dienst deed als hoofdkwartier van de Amerikaanse Inlichtingendienst. Daarna bezoeken we Chinatown of Cholon. Daar bezichtigen we de Thien Hau pagode. Vervolgens gaan we naar een lakwerkbedrijf en bezoeken we de 269 meter hoge Bitexco Financial Tower. Dit gebouw is in oktober 2010 deels in gebruik genomen en vanaf de 49e verdieping heb je een prachtig uitzicht. Het gehele gebouw met onder andere een helikopter platform moet in oktober 2011 gereed zijn. Na de lunch lopen we naar de Cho Ben Thanh, een lokale markt. Onderweg moeten we echter in een klein winkeltje schuilen want het lijkt wel of ze boven de sluisdeuren hebben opengezet. We zitten meer dan een uur te wachten maar hebben in de tussentijd wel veel plezier. Uiteindelijk komt ons busje ons ophalen en brengt ons 2 blokken verder bij de overdekte markt. Daarna rijden we naar het Museum van Oorlogsoverblijfselen. Dat is erg indrukwekkend. Je ziet hier fotoreportages van omgekomen oorlogsfotografen. In de hal verkopen slachtoffers van Agent Orange hun zelfgemaakte spulletjes. Buiten staan op de Amerikanen buitgemaakte helikopters, tanks, vliegtuigen etc. Je ervaart de zinloosheid van een oorlog als je daar binnen bent.
Aan het eind van de dag bezoeken we nog het beroemde waterpoppentheater. Dit is dezelfde voorstelling als in Hanoi wordt opgevoerd. Het gaat hier om de uitbeelding van legendes uit de geschiedenis van Vietnam. Als je wat van de geschiedenis hebt gelezen kun je wel wat ondeerdelen herkennen. Zo is er op een gegeven moment een beest dat een zwaard afgeeft en later weer op komt halen. Dat lijkt erg op de legende over het ontstaan van het Hoan Kienmeer in Hanoi. De voorstelling duurt bijna 3 kwartier en is erg de moeite waard.
Dag 19 18 juni: Op de een na laatste dag bezoeken we eerst de op 70 kilometer van Saigon gelegen Cu Chi tunnels. Dit bezoek is erg indrukwekkend. Jammer dat er bij dit gebied nog een schietbaan ligt wat een vreemd gevoel achterlaat. We starten met het kijken naar een film en een toelichting van Mao hoe het tunnelstelsel in elkaar zit. Het stelsel bestaat uit 3 niveaus en komt tot 10 meter onder de grond. We ervaren even later hoe smal de gaten zijn om in de tunnels te komen. We kunnen een stukje door een tunnel kruipen en dat is een hele ervaring. Je ziet de verschillende boobytraps die de Vietcong gebruikte en hoort dat de Amerikanen nooit hebben ontdekt hoe de Vietcong aan zoveel munitie kwam. Dat bleek na de oorlog pas te gaan om hun eigen munitie. De Vietcong haalde uit de niet ontplofte bommen en mortieren het kruit dat door hen werd verwerkt tot hun eigen munitie. Opvallend is ook hoe ingenieus de mensen zijn geweest. Bij kookplaatsen werd de rook een eind verder via een pijp door de grond afgevoerd. Op de plaats waar de rook uit de grond komt wordt de grond nat gehouden zodat de rook laag bij de grond blijft hangen en dus niet opgemerkt wordt door de vijand. Er komen momenteel veel Amerikaanse toeristen in Vietnam en ze zijn van harte welkom. Daarin zie je de Boeddhistische leer terug. Mensen kijken vooruit en niet terug. Na een bezoek aan het ereveld bij Cu Chi en een rubberplantage rijden we naar Tay Ninh voor een bezoek aan de Cao Dai tempel. De Cao Dai beweging is in 1926 opgericht door Ngo Minh Chieu. De aanhangers geloven dat alle wereldgeloven stukjes van de waarheid bieden maar dat Cao Dai die allemaal in zich verenigt. We zitten nu nog op slechts 50 kilometer van de Cambodjaanse grens. Na het bezoek aan de tempel waarbij we ook een viering gedeeltelijk meemaken gaan we lunchen en daarna terug naar Saigon.
's Avonds genieten we met de hele groep, 6 deelnemers, samen met Mao van een geweldig afscheidsdiner in een leuk restaurant. Daarna nemen we nog een borrel in een kroegje.
Dag 20 19 juni: De laatste ochtend in Hanoi gaan we nog een paar laatste foto’s in de stad maken en stuiten in het park tegenover het hotel op een groep scouts die verspreid over het park knopen oefenen en luisteren naar de leiding wat ze hen te vertellen hebben. In de loop van de middag gaan we naar het vliegveld en nemen afscheid van Mao die weer naar Hanoi vliegt en 2 leden van de groep die nog naar Cambodja gaan. Wij vliegen aan het begin van de avond, precies volgens schema, naar Hong Kong.
Dag 21 20 juni:Kort na middernacht vliegen we terug naar Amsterdam waar we om 06:15 uur aankomen. Bij de bagageband nemen we afscheid van de andere 2 deelnemers aan deze rondreis. We gaan met het openbaar vervoer naar huis en missen net onze trein en moeten onderweg nog een keer overstappen. Om 09:00 uur zijn we weer thuis met een hele hoop indrukken van een prachtige reis aan een heel bijzonder land. Dank en hulde aan NRV, onze gids Mao en chauffeurs die ons een aantal hoogtepunten van Vietnam hebben laten zien.
Vietnam is een land vol lieve en hartelijke mensen die soms ongedurig zijn maar de toeristen weten te trakteren op een afwisselend landschap, prachtige natuur en een fantastische keuken.
Vietnam is een land om van te houden.
|
of neem contact op 
070 - 30 767 00