Dinsdag 19 juli, en woensdag 20 juli. Bewolkt en smog, >35C Koffers gepakt, de gids van Dominicus in de handbagage, instructies voor zoonlief neergelegd (waarschijnlijk worden ze niet gelezen) en om half zes na een vervroegde avondmaaltijd de auto in op weg naar Schiphol. De luchthaven is druk met wegbrengers. Automatisch inchecken ging maar gedeeltelijk want we zaten niet naast elkaar. Gelukkig kon iemand achter de balie dit nog veranderen.
Koffie en een rosébiertje in café de Amsterdammer en er na door de security check. Vliegtuig van China Airlines helemaal vol, we zitten in het midden. Op tijd de lucht in, drinken, eten licht uit en proberen te slapen. Ontbijt met noedels en meer warme hapjes (even wennen hoor!) en daarna een nette landing.
Op het vliegveld kennis gemaakt met de medereizigers en onze reisleidster, Paula. We hebben ook een gids, Juliet een Chinese vrouw die goed Engels spreekt. We reizen met een groep van 12 mensen, waar onder 5 jongeren die met hun ouders mee zijn, een heel gezellige groep.
In een heerlijk koel busje naar het hotel. Het is warm en klam buiten en het heeft vannacht flink geregend, overal liggen nog plassen.
De weg naar Beijing is druk, 6 rondwegen vol auto’s die luid toeteren en zich weinig van de verkeersregels aantrekken. Rond de wegen hoge flats en grote businesswijken. Vlak voor de Olympische Spelen is veel laagbouw gesloopt en is er in een razend tempo hoogbouw voor teruggekomen. Grond is duur dus dan maar de lucht in en er moeten veel, heel veel mensen wonen. Ook een gebouw, ontworpen door de Nederlandse architect Rem Koolhaas gezien, apart, wel mooi.
Onze kamer in het hotel is goed en schoon. Snel douchen en om 16 uur weer in de hal voor de Hutong tocht. Dit is een fietstocht in een soort riksja door een van de weinige nog overgebleven oude wijken van Beijing. Eerst met het busje erheen, geen sinecure tijdens de spits!
De wijk ligt achter de trommel- en klokkentoren in Beijing. De riksja’s stonden al klaar en met een overenthousiaste gids “Call me Michael!” gingen we achter elkaar door de wijk. Het viel mij een beetje tegen. Ik had gedacht dat er een soort binnenplaatsjes zouden zijn waar alle deuren op uitkwamen en waar het leven in de wijk zich afspeelt. Helaas niets van waar, allemaal smalle steegjes met grijze stenen huisjes. Bij 1 huisje mochten we bij een bewoonster binnenkijken, klein en primitief maar ze leefde er naar aller- tevredenheid met haar beo en schildpad.
Hierna met enorme stappen de steile 57 treden naar de top van de trommeltoren beklommen, er staan oude en nieuwe trommels, waar een paar keer per dag een voorstelling wordt gegeven, (Slagerij van Kampen idee.) We konden nog net de laatste sessie meemaken.
Om 18 uur weer de bus in naar een restaurant, de chauffeur had ruim een uur nodig om er te komen, zo druk op de weg.
In het restaurant zaten we met zijn allen om een grote ronde tafel met in het midden een glazen plaat die kon ronddraaien en daar werden alle gerechten opgezet, je kon zo heel gemakkelijk opscheppen. We kregen pompoensoep, lekkere vleesgerechten, heet en milder, mandarijnvis enz. enz. Veel knoflook en gember. Als nagerecht watermeloen. Alles smaakte heerlijk, het was nog even wennen om met stokjes te eten. Vooral de rijst, maar al doende leert men en je moest wel want er lag geen bestek op de tafel .
Om 21 uur retour hotel, drankje op het terras met zangeres en band, klonk goed. Om 22 uur lekker slapen. Het was een lange dag.
Donderdag 21 juli. Klam en warm, >35C. Rommelige nacht, veel onweer, vreemd bed, raar kussen, slecht geslapen.
Om 7 uur door de telefoon gewekt. Uitgebreid ontbijt en de bus in op naar het plein van de Hemelse Vrede. Bij vertrek stortregende het en nog steeds onweer, bij de ingang van het hotel staan meteen verkopers met regenjasjes en paraplu’s klaar.
In de bus voor normaliter een kort ritje, maar in de spits haast een onmogelijke klus, wat een drukte!
Bij het plein eruit, er staat nog veel water, het levert wel mooie foto’s met weerspiegelingen op.
Het plein is een drukte van jewelste, rijen en rijen met Chinezen, die geduldig in de rij staan om een paar seconden naar het gebalsemde lijk van Mao te kunnen kijken. Verderop 2 militairen stijf in het gelid naast de Chinese vlag. 24 uur per dag staan ze er. Overal fotografen en kraampjes met souvenirs en dergelijke. Er is een grote videowall met propaganda en reclamefilmpjes. Je kijkt je ogen uit, zo veel mensen bij elkaar. We hebben een groepsfoto laten maken, alleen staan Annemarie en Jan er niet op, zij zijn al eerder in Beijing geweest en hadden andere plannen.
Hierna onder de snelweg doorgelopen naar de Verboden Stad. Het weer is ondertussen droog geworden maar erg klam en benauwd, iedere porie staat open, veel zweten.
Het is in China ook vakantietijd en veel (bijna alle) Chinezen gaan in eigen land op vakantie, zo ook naar de Verboden Stad. Je kunt bijna over de hoofden lopen. In het begin moest iedereen zich door de entreepoort persen en erna waaieren de mensen uit over het complex. Het is enorm groot, 800 vertrekken, je mag er niet naar binnen, bij sommige kun je door een raam kijken. Binnen liggen meer dan 1 miljoen gebruiksvoorwerpen ,meubelstukken e.d. Helaas niet te bezichtigen, er was alleen een kleine mooie tentoonstelling met wat kleding, prachtige inventaris en mooie rollen zijde. Zeer interessant maar door de drukte haast niet te doen. Overal lopen gidsen die met een goedkoop versterkertje voor hun groep uit lopen te blèren, onze eigen gids was daardoor haast niet te verstaan.
De lunch weer met zijn allen rond de tafel gebruikt in een leuk restaurant, we zitten in een afgeschermd deel achter gordijntjes. Het smaakte weer prima! De fooienpot gevuld, Paula regelt dit verder.
Weer een flinke bui en ‘s middags naar de Tempel van de Vrede, een prachtig complex en in vergelijking met vanmorgen heerlijk rustig. Mooie foto’s gemaakt en rustig rondgekeken. Helaas werd daar mijn portemonnee gerold. Als pleister op de wonde kreeg ik hem later leeg tegen mijn rug gegooid met de pasjes er gelukkig nog in. Ik hoop dat de dief er iets goeds mee doet. Ik weet nog steeds niet de exacte koers van de Yuan, we gaan uit van 100 Yuan is 12 Euro.
Onderweg naar de avondmaaltijd kregen we een commerciële stop. Paula vertelde dat de Chinese gids dit verplicht is te doen, anders raakt ze haar aanstelling kwijt. Ze moest een stempel ophalen in het bedrijf wat ze ons liet zien en dan maar hopen dat er wat verkocht wordt. We zijn in een zaak geweest waar van de cocon van de zijderups draden worden getrokken en hiervan worden dekbedden gemaakt. Heerlijk licht en zacht en niet duur. In de winkel verder veel dekbedhoezen en kimono’s met prachtige kleuren, deze waren wel erg prijzig.
In de avond naar een restaurant gereden waar Pekingeend op het menu staat. De eend werd aan tafel gesneden, zijn kop hing er nog aan. De stukjes vlees moet je met een beetje lente ui, komkommer en sojasaus in een wrap draaien. Lekker hoor. Er waren nog veel meer gerechten, er blijft elke keer veel over. Rens stopte per vergissing een paar hete pepers in zijn wrap en sloeg daarna zowat een liter water achterover, zo heet.
Retour hotel, straks gaan er een paar naar de Chinese opera. Wij gaan niet mee, dus even tijd voor onszelf. Koffie gedronken op het terras en een oude zwartwit film gezien met James Dean. Helaas begon het te regenen en moest de boel worden afgebroken, we weten nu nog steeds niet hoe het afloopt. De koffiebar ziet er schattig uit, het is net een knusse huiskamer uit de jaren dertig, alleen zit er niemand!
Onder de paraplu nog een stukje gewandeld. Achter het hotel ligt een enorm groot ziekenhuis, de patiënten lopen er in speciale kleding gewoon te roken voor de deur, heel apart. We zagen een ambulance aankomen, de patiënt werd niet naar binnen gereden maar tussen 2 personen naar binnen gesjouwd. Je zult maar een botbreuk hebben. Om 22 uur lekker douchen en plat.
Vrijdag 22 juli. Warm en smog >30C, mist bij de muur. Heerlijk geslapen, het heeft weer flink geonweerd, niets gehoord. Zo moet het.
Vroeg eruit, 6:30 uur, ontbijten en om 8 uur de bus in op weg naar de Chinese Muur. Beijing in de smog, slecht zicht vanuit onze kamer op de 10e verdieping van het hotel. Af en toe regen maar na 10 uur is het droog gebleven. De bus had ruim een uur nodig om de stad uit te komen en toen we net goed en wel reden kwam er de commerciële stop. Dit keer een parelfabriek. Je zag hoe men kleine stukjes materiaal in de oester stopte en die maakt hier parelmoer omheen, soms wel 30 parels per oester. Daarna natuurlijk de winkel door om ons wat te verkopen. Er was genoeg, wat een gigantische winkel. Ik ben niet zo gek van parels dus niets gekocht. Je voelt je dan toch wel een beetje ongemakkelijk want als je maar even naar een bepaald voorwerp kijkt staat er meteen een verkoper naast je met het voorwerp al in de hand.
Bij de Chinese Muur enorme rijen met bussen maar ook aardig veel die al weer vertrokken. Helaas was de muur verstopt in een dikke laag mist.
We mochten 2 uur klimmen en wandelen. Gekozen voor de zwaardere maar mooiere trappen route. Wat een indrukwekkend bouwwerk! Enorme zware ongelijke treden met op regelmatige afstanden een uitkijkpost (nu helaas gebruikt als openbaar toilet voor personen die het niet meer kunnen ophouden, wat een stank!)
Mooi uitzicht en steil omhoog. Hoe hoger we klommen hoe rustiger het werd, de Chinese dames op hun hoge hakjes waren al veel eerder afgehaakt. Na 1½ uur klimmen en ik denk wel een liter zweten en boven een lekker flesje koud water gekocht zijn we begonnen aan de afdaling.
Beneden een welverdiend ijsje gegeten en met de groep op de foto. Weer de bus in naar ons lunchadres en ja hoor, opnieuw een commerciële stop. Deze keer bij een fabriek met cloisonne, hier was ook het restaurant, mooi 2 vliegen in 1 klap.
Op metalen voorwerpen, vaak vazen, worden kleine kunstig gevormde koperen figuurtjes aangebracht. Daarna wordt de vaas met emailleverf beschilderd en gebakken Dit proces wordt enkele keren herhaald, waarna de vaas wordt gepolijst met fijn schuurpapier en een doek. De winkel was enorm en volgestopt met cloisonne artikelen van kerstklokjes tot manshoge vazen, armbanden en siervoorwerpen. Boven in de winkel een groot druk restaurant met (alweer) heerlijk eten, vooral de groenten. Na de lunch naar het gebied met de Minggraven gereden. We hebben maar een klein stukje gezien, op 1 na zijn de oude graven niet geopend. Wel is er een tentoonstelling met wat spullen uit het geopende graf, sieraden, kronen en zilveren en gouden broodjes.
Hierna over de Heilige weg der Dieren gelopen. Deze weg werd vroeger alleen gebruikt als er een keizer was overleden en hij naar zijn laatste rustplaats werd gebracht. Grote beelden van olifanten, leeuwen, kamelen, paarden en mythische figuren. Samen met beelden van belangrijke militairen en ambtenaren en gehoorzame bedienden. Zij vormen de erewacht voor de overleden keizer. Om 16:30 de bus in naar een acrobatenshow. Twee uur erover gedaan om er te komen, hoe bedoel je, verkeersinfarct!
Wel mooi alle nieuwe gebouwen van Beijing kunnen bekijken uit de bus, helaas nog niets van het Olympische dorp gezien.
De show was prachtig. Enorm mooie acrobatiek op Chinese muziek, prachtige kostuums en licht, en niet duur, ruim een uur genoten voor 130 yuan pp.
Hierna nog gegeten in een chaotisch restaurant waar de bediening duidelijk geen zin meer had en graag naar huis wilde. Enorm veel troep rondom ons op en onder de tafels en heel mondjesmaat kwamen de gerechten op de tafel. We waren al uitgegeten toen er nog rijst en een vis en aubergineschotel werd neergezet (helaas de lekkerste 2 schotels van de avond.)
m 22:45 retour hotel, douchen en slapen.
Zaterdag 23 juli, 33C smog. Wake up call om 7:30 uur, om 9 uur moeten de koffers in de hal staan, ze gaan al vroeg naar het station om te worden opgeslagen voor de treinreis naar Xi-an. Wij houden een tas met wat spulletjes voor in de slaapcoupe. Om 12 uur moeten we onze kamer uit. De meiden willen voor die tijd nog snel shoppen in Silk Street.
Rustig begin van de dag, ontbeten en lopend een stuk door de stad gegaan. Je kijkt je ogen uit, het leven speelt zich nog af op straat, er wordt buiten ontbeten. Veel kleine kraampjes waar ze allerlei etenswaren verkopen: pannenkoekjes, mie, dumplings, fruit. We hebben heerlijke perziken gekocht.
Om 12 uur vertrokken naar het Zomerpaleis, met weer een stop, nu bij een theeschenkerij. We kregen uitleg hoe je thee moet zetten en kregen ook verschillende soorten te proeven. Was leuk en leerzaam. Na het bekende winkelverhaal bij een kraampje aan de straat broodjes gekocht en weer verder met de bus. Op verzoek maakte de chauffeur een extra stop bij het “Vogelnest,” het stadion waar de opening van de Olympische spelen was. Prachtig gebouw, helaas door de smog niet goed te zien. Wel enorm groot.
Om 3 uur waren we bij het Zomerpaleis. Prachtig aangelegd complex rond een groot met de hand gegraven meer vol lotusbloemen en waterfietsen en een gigantische marmeren radarboot. De afgegraven grond die er uit kwam werd verderop gebruikt om een berg te creëren met een pagode erop. Gebouwen met mooie beschilderingen en leuke bruggetjes, heel veel mooie fotomomenten.
Wel was het er erg druk en warm. Twee uur daar rondgelopen en terug bij de bus eerst gevraagd waar we een beetje schoon konden plassen. Dit bleek verderop te zijn bij een restaurant van McDonald’s. Daar meteen ook lekkere koffie gehaald en de kids aan de patat. Het was er heerlijk koel.
Met de bus naar een restaurant gereden en daar werden we met z’n allen in een privé-kamer gezet en kwam er weer veel lekkers op de tafel. Toch weer gerechten die we nog niet gegeten hadden.
Helaas erg vieze toiletten, Chinezen gooien hun papier niet in de pot maar in een emmertje. Is het emmertje vol, dan gewoon maar er naast deponeren.
Hierna naar het treinstation van Beijing gebracht. Een enorm gebouw, het leek meer op de hal van een vliegveld. Wel heel efficiënt, je kunt alleen vlak voor vertrek op het perron komen als je tickets hebt voor de trein die daar gaat vertrekken, anders moet je in de hal blijven. Juliet bracht ons tot aan de trein, helaas bleek dat 4 mensen van onze groep in een andere trein naar Xi-an zaten, die gelukkig bijna gelijktijdig vertrok.
We hebben een 4 persoons coupe, een zogenaamde softsleeper, 2 stapelbedden met een tafeltje er tussen. Jan en Annemarie zijn onze slaap maatjes. Nog wat gedronken, gelezen en gepuzzeld, bed opgemaakt en koffie besteld voor bij het wakker worden. Nu lekker slapen.
Zondag 24 juli, onbewolkt, 36C Vannacht in de trein geslapen. Nou ja, geslapen, een beetje gedut. Ton heeft wel goed geslapen. Om 6:45 uur zaten we aan de koffie en om 8 uur reden we het station van Xi-an binnen. Heldere lucht, en gelukkig niet zo plakkend warm als in Beijing. Wachten op onze 4 medereizigers in de andere trein en op naar het hotel. Het station ligt pal tegen de nog geheel intacte stadswallen aan.
In het hotel eerst ontbeten, ze hadden lekkere yoghurt. Zuivelproducten zie je sowieso niet veel in China. Lekker gedoucht en om 11 uur de bus in met een verse gids en chauffeur.
We zijn eerst naar de Wilde Gans Pagode geweest, een groot tempelcomplex met prachtige gebouwen en enorme Boeddhabeelden. Ook hier een verkooppraatje, nu over het schilderen op rijstpapier en stempelen. Je kon weer van alles kopen, stempels met je Chinese sterrenbeeld, schilderijen, je naam in Chinese karakters enz. enz. De lunch hebben we dit keer door het verlate ontbijt maar overgeslagen.
In de middag naar de stadswallen. Je kunt er overheen wandelen of een fiets huren en een rondje van 14 kilometer rijden als je wil. Op 4 personen na ging iedereen voor de fiets. Vanaf de wallen heb je aan de ene kant uitzicht over de nieuwe stad, heel veel nieuwe gebouwen schieten als paddenstoelen uit de grond en aan de andere kant de oude stad, hier wordt ook veel vernieuwd maar dit wordt in de oude stijl gedaan, ziet er erg mooi uit, felle kleuren en mooie dakranden.
Hierna was het tijd om te relaxen, vier van de groep gingen naar een koffiehuis, de anderen hebben zich heerlijk laten masseren in een massagehuis. Eerst de voeten in een bad met kaneel (geen overbodige luxe na een dag lopen!) We lagen met 4 dames in een ruimte in stoelen waar het voeteneinde van kon worden omgeklapt. Op een tafeltje werden glaasjes thee neergezet waarna de massage begon. De heren masseurs deden erg hun best, de voeten kregen veel aandacht met drukpuntmassage en kneden en slaan. Af en toe leek het geluid wel op een groep galopperende paarden. Ondertussen nog maar een kopje thee. Toen de armen en de rug. Pittig, hoor, je wordt net niet gekraakt. Na een uur kwamen we met een zacht velletje weer buiten.
Terug naar het hotel en snel omkleden, we gaan vanavond in een restaurant eten met als specialiteit dumplings. Weer rond de tafel met zijn allen, groenten en een grote pan lekkere soep in het midden en erna kwamen er achter elkaar mandjes met verschillende dumplings op tafel. Walnoot, kip, groente, vis, konijn, tomaat, eend, enz. Aan de vorm kon je zien wat erin moest zitten, heel mooi. Ton heeft er leuke foto’s van gemaakt. Alleen jammer dat ze zo snel achter elkaar de hapjes brachten, je hebt zo niet de tijd om het even wat te laten zakken. Hierna gingen de kids de stad in en wij terug naar het hotel, aan de overkant ervan ligt een park en daar zijn we nog even gaan wandelen. Hier werd skateles aan kleine kinderen gegeven en er was een ouderwetse rolschaatsbaan met muziek. In het hotel mail verstuurt. We hebben een kingsize kamer met een heerlijke relaxstoel erin en mooi sanitair. Om 22 uur moe en plat.
Maandag 25 juli, heet >35C Om 8 uur de wekker, vertrek om 9:30 naar het Terracottaleger. Ongeveer een uurtje rijden met onderweg weer een verplichte stop, ditmaal bij een bedrijf dat terracottabeelden maakt. Heel leuk om te zien, ze zijn echt mooi, van zeer klein tot manshoog en enorm gedetailleerd. De winkel was opnieuw groot vol gestouwd met tapijten, meubels, hand geschilderde kamerschermen en tafels, beeldjes, sieraden, bedenk het maar. Een Amerikaanse toerist stootte op een tafel een beeldje aan en net zoals bij domino D-day ging de hele rij om.
De bus in en nu naar het Terracottaleger. In 1974 ontdekt door een boer die er zijn waterput groef, het leger bestaat uit zo’n 7000 soldaten, paarden en koetsen. Alle krijgers hebben verschillende gezichten. De hele afgraving is ondertussen overdekt en toegankelijk gemaakt voor publiek. Je loopt een trap op, kijkt over de rand van de balustrade en daar staan ze. ZEER indrukwekkend en keurig in het gelid. De rang van de soldaat kon aan de haardracht of het hebben van een helm worden bepaald. Helaas verloren de beelden na het opgraven binnen een paar dagen hun oorspronkelijke kleur, daarom worden ze nu niet meer opgegraven, omdat men eerst een manier wil vinden om de kleur te conserveren.
In de winkel zit een oude man boeken over de opgravingen te signeren, hij zou de boer zijn die de beelden heeft ontdekt. Hij mocht niet gefotografeerd worden, waarschijnlijk omdat er wel eens een ander oud mannetje achter het dikke hoornen brilletje zit!
Geluncht in het restaurant in het museum. Vers gemaakte noedels in de soep, je kon goed zien hoe die werden gemaakt. Grote slierten deeg die steeds verder werden uitgetrokken.
Na de lunch naar een hal waar de opgegraven bronzen beelden en strijdwagens staan in grote vitrinekasten. Hier was haast geen doorkomen aan, zo veel mensen in een ruimte. Er is ook een hal waar van meerdere kapotte beelden weer een geheel wordt gemaakt. Net een grote legpuzzel. Al met al zeer interessant en indrukwekkend, dat dit allemaal gemaakt is door een groep slaven.
Om 17 uur terug in het hotel. Er was geen animo om vanavond naar een zang- en dansshow te gaan. Wij zijn aan het begin van de avond achter het hotel gaan wandelen en hebben onze ogen uitgekeken naar wat er zich allemaal afspeelt op straat. Zodra de zon even minder wordt komt iedereen in de volksbuurten naar buiten en begint waren te verkopen of te koken. We zagen van alles voorbij komen: schildpad, slang, groentes wat je maar kunt bedenken. Prachtig opgestapelde garnalen, niet gekoeld vlees, veel fruit en kruiden met ertussen een fietsenmaker en een lassende man die een brommer repareert, gewoon geweldig om te zien. Alleen voelde ik me wel een beetje opgelaten als een van de twee westerlingen die komen koekeloeren en foto’s maken. De meeste mensen vonden het overigens leuk en moesten lachen als ze hun gezicht op het camerascherm zagen, een enkeling wilde niet.
Terug in het hotel gegeten, Ton hete beef met veel groene en rode pepers, als garnering een hele sechuanpeperstruik er bovenop en een muskaatnoot. Ik had maïs met gestoomde pompoen, erg lekker. Potje Ulong thee erbij, Ton een “Hans”biertje en dat allemaal voor 121 yuan! Ton is hierna nog een keer de wijk achter het hotel ingegaan met Jan en Annemarie en Aart, Karin en Rens, ik ben in het hotel gebleven en ben in de heerlijke relaxstoel met voetenbankje op de kamer een boek gaan lezen. Die stoel wil ik wel mee naar huis nemen.
Dinsdag 26 juli bewolkt, >30C Een rustig begin van de dag.
Om 11 uur werden we met het busje opgehaald, we vliegen vandaag verder naar Lijiang met een korte overstap in Chengdu. Daar moesten we opnieuw inchecken. Bleek dat de gegevens op Ton zijn paspoort niet klopten met de papieren op het vliegveld. Na wat heen en weer gepraat met de gids mochten we toch mee. Na een uurtje de lucht in, net lang genoeg voor een broodje en een flesje water en weer landen. Weer een nieuwe gids, “Call me Rock!” De weg vanaf het vliegveld is over een lang opengebroken traject en wordt opnieuw aangelegd, alle vervoer moet over de onverharde noodweg. Het leek wel of we in een botsauto zaten.
Mooi gebied, alles lekker groen met om ons heen en heerlijk aangename temperatuur. Na een uurtje rijden kwamen we in Lijiang aan. De oude historische stad is alleen toegankelijk voor voetgangers, ons hotel ligt in de oude stad. Leuke locatie, achter oude roodbruine deuren kom je op een binnenplaats waar de kamers op uitkomen. Een simpele kamer met spijkerhard bed, helaas ook met veel schimmelvorming die je ook goed kon ruiken door een vochtprobleem. Toen ik de koffer open maakte bleek de shampoofles te zijn leeggelopen door de onderdruk in het vliegtuig. Alles glibberig en schuimend. Gauw schoonmaken en het stadje in om nog wat te eten. Het is vandaag de laatste dag van het jaarlijkse Fakkelfeest. Met overal op straat muziek en feestjes. De fakkels met slingers en bloemen worden op straat in brand gestoken als offer. Er zijn in de oude stad van Lijiang honderden winkeltjes, allemaal achter bruinrode deuren, met een gemiddelde oppervlakte van 8m2. Het hele stadje is één grote souvenirwinkel, wat een kleuren, shawls, sieraden, schoenen, theewinkels( helaas nog steeds geen theepot gezien) en veel eethuisjes en kiosken met eten, echt van alles. Van cakejes tot gefrituurde sprinkhanen, van jus d’orange tot yakvlees. Zelf hebben we heerlijk gegeten, hete vis, een karper, zo uit het water voor het restaurant. Er zijn overal afvloeiingskanalen voor het bergwater wat direct uit de Himalaya komt en deze lopen midden door het stadje. Hier wordt in gewassen, afgewassen en gepl…, maar aan dat laatste wil ik niet denken. Op een plein komen allemaal Chinese disco’s bij elkaar, binnen alles neon verlicht met het geluid lekker hard. De jeugd kickt hierop en ze zingen luidkeels mee met de hits van de Chinese Jan Smit. Sommige melodieën herken ik maar er wordt nergens Engelstalige muziek gedraaid, op alles is een Chinese tekst gemaakt.
Lijiang blijkt een doolhof van kleine straatjes die allemaal op elkaar lijken en het duurde even voor we ons hotel weer hadden gevonden. Het was een leuke avond.
Woensdag 27 juli Bewolkt met zon, 27C in de namiddag regen en onweer. Vanmorgen om 8 uur gestommel in de kamers boven ons, het is bij ons nog donker want we hebben geen ramen, alleen luiken en die zaten vannacht dicht. Snel douchen en ontbijten.
Het restaurant van het hotel ligt aan de overkant van de straat, je moet met een brug het riviertje oversteken om er te komen, een heel relaxt tentje met allerlei soorten banken en stoelen. De ramen waren omhoog geklapt en je kon ook buiten eten. Yoghurt met vers fruit en honing erin en 3 halve boterhammen met gebakken eieren. Iedereen kreeg hetzelfde aangeboden.
Om 9:30 uur lopend vertrokken naar de Zwarte Draken Pagode. Door een toegangspoort kom je in een groot park met en enorme prachtige vijver met in het midden een pagode en de Gordelbrug. Echt een plaatje! Naast de vijver was een groep vrouwen aan het dansen, een soort snelle Tai-Chi op muziek. Op de brug stonden Naxi-meisjes in de klederdracht van deze streek (Naxi, hebben hun eigen taal en tekens,) er is ook een bibliotheek en een tentoonstellingsgebouw. Hierna buiten de stad bij een woongemeenschap gaan kijken waar jonge vrouwen zaten te borduren met zijden draden zo dun als een haar. Prachtige kunststukken maakten ze met mooie kleuren. De prijs van het naaldwerk wordt bepaald door het aantal uren wat eraan is gewerkt. Hier hebben we geluncht, weer allerlei lekkers op de tafel.
In de middag in de oude stad naar een tempelcomplex. Zag er prachtig uit, het geheel was nog vrij nieuw doordat in 1996 het gebied rond Lijiang werd getroffen door een aardbeving en een deel van de oude stad werd verwoest en later herbouwd, zo ook het tempelcomplex.
Om 4 uur in het hotel terug, kopje thee gezet en daarna met flinke regen de stad in voor souvenirs, we moesten nog een houten beest scoren voor bij de verzameling in het toilet thuis. Het wordt een draak. Met Jan en Annemarie een rondje gelopen en uit eten. In de pan met kippensoep schepte Jan een hele kop omhoog met de oogjes en kammetje er nog aan. Nog wat kaarten geschreven en naar bed. Het was weer een leuke dag.
Donderdag 28 juli. Ochtend regen, middag droog, 28C 7 uur eruit, 9 uur vertrek naar Dali.
De oude stad is nog in diepe rust gedompeld, voor alle winkeltjes zitten nog de luiken dicht. Het ziet er prachtig feeëriek uit. De koffers werden door een oude baas op een driewieler bij het hotel opgehaald. Hij kreeg het voor elkaar om ze alle dertien in een keer op zijn fiets te binden. Helaas was er door het gewicht niet meer mee te fietsen en moesten ze met 3 man duwen. De gids blijft in Lijiang, alleen de bus en de chauffeur gaan mee naar Dali. Een mooie rit van 4 uur. Voor we langs de wegwerkzaamheden richting vliegveld waren was er al een uur en een vet ongeluk voorbij, het was al het derde ongeval wat we hebben gezien. Onze chauffeur is ook lid van de kamikaze stam. Rechts inhalen, voor de bocht inhalen, inhalen waar het echt niet kan door tegenliggers enz. Hij moest constant lachen als hij ons verschrikt hoorde reageren op zijn rijkunsten.
We komen aan bij een groot meer in een bergachtig gebied. Onderweg mooie wolkenpartijen en een forse regenbui. Met een plasstop bij een te vieze gelegenheid. “Nee bedankt!,” “We houden het nog wel even op.” Een uurtje later opnieuw een poging, voor het eerst betaalt plassen en niet veel anders. Over een geul zijn kleine navelhoge hokjes neergezet met een rand waar je de voeten opzet, je hurkt, en moet goed richten in de geul er onder en klaar. Het doortrekken wordt centraal om de paar minuten geregeld en op dat moment wil je beslist niet in het allerlaatste hokje zijn waar alles langskomt. Dus snel als een speer eruit. Er is een kleine markt en daar wat fruit gekocht.
Onze nieuwe gids vertelde wat we vandaag gingen eten, een lokale specialiteit, clay pot fishsoup. Een soep van karper met allerlei groenten en mie, erg lekker en gefrituurde kaas, (lijkt op kroepoek). Alle etende groepen hadden een eigen kamer rond een fel gekleurde binnenplaats.
Hierna bij een gezin gekeken hoe ze wonen, bleek een verplichte stop, met informatie over batikwerk en indigo verfkleuringen. Nog een rondje door het buurtje gelopen en de bus in. Een paar kilometer verder was er markt langs de weg. Iedereen de bus weer uit. Van schoenen tot peperkorrels en fietsen werd er verkocht . Leuk om te zien, in plaats van op een stoel zit iedereen gewoon gehurkt op zijn hielen. Moet je ook eens proberen, je rolt geheid om! Tegen de bergen bij Dali (op bijna 2000 meter hoogte) is het complex van de Drie Pagoden van de Heilige Verering gebouwd, met er omheen een enorm kloostercomplex. Heel veel trappen omhoog en terrassen met een fraai uitzicht op het Erhai meer. Alles prachtig gerestaureerd tussen 1978 en 1980. Mooie vijver vol met schildpadden en goudvissen. Tegen de berghelling zie je kleine stenen huisjes. Hier werden de doden vroeger in begraven met de in- of is het de uitgang naar het meer toe.
Er worden kilo’s wierook verstookt bij het complex, overal hangen gele en rode linten aan de leuningen van de trappen. Er hangt een heerlijke ontspannen sfeer in de prachtige omgeving, zelf had ik er nog wel wat langer willen rondkijken. In Dali naar het hotel. Het ligt in een straat die de Chinezen de buitenlanderstraat noemen. Dali heeft nog een oude deels ommuurde stad en een nieuw gedeelte. In de oude stad zijn allemaal souvenirwinkels en eethuisjes. Ons hotel heeft schattige binnenplaatjes. In de lobby van het hotel was het erg druk door een Chinese bruiloft. Alle gasten die het bruidspaar kwamen feliciteren konden bij de balie hun financiële bijdrage storten, dit bedrag werd keurig genoteerd en de gast nam dan een sigaretje of wat pinda’s mee die klaar stonden.
‘s Avonds met Jan en Annemarie in de oude stad gegeten, in een straat met alleen maar eethuisjes. Overal stonden manden buiten met de producten erin die gebruikt werden voor de maaltijd, zag er exotisch uit allemaal. Heerlijk gegeten (het wordt eentonig) op een terrasje. T-shirts en twee shawls en Chinese slofjes gekocht. Op een van de binnenplaatsjes van het hotel nog wat gedronken en om 22:15 lagen we gestrekt.
Vrijdag 29 juli af en toe bewolkt, 27C Vroeg ontbijt na een nacht slecht slapen door de warmte. Om 8 uur de bus in voor een tocht naar Kunming, de stad van de eeuwige lente, op ongeveer 7 uur rijden. De bus is voor het eerst oud en vies, met boven mijn hoofd een gapend gat waar de airco doorheen blaast. Ter bescherming maar een stuk van het gordijn in het gat gepropt. We rijden de bergen uit en komen in een gebied met veel landbouw, blijkt later bloementeelt te zijn. Plasstop bij een grote winkel waar ze luxe verpakte artikelen verkochten. Van Nescafé tot gedroogde sprinkhanen. Beetje gedut in de bus en even over 13 uur waren we al in Kunming. Grote stad vol hoogbouw waar overal nog meer tussen wordt gebouwd. Veel bouwputten en opengebroken wegen. Ons hotel ligt aan een grote opengebroken weg omdat de metro in de stad wordt aangelegd. Het is een enorm hotel met een grote lobby en giga kroonluchter.
We hebben de rest van de dag vrij om te doen wat we willen. De stad nodigt in eerste instantie niet echt uit om te gaan wandelen, erg druk met verkeer. We hebben een kaart gekocht en zagen dat op ongeveer een uur lopen van het hotel het Groene Meer Park lag en daar zijn we naar toe gelopen. Het eerste stuk liepen we langs een bouwput. Even in een parkje gekeken waar ouderen aan het dansen en zingen waren, heerlijke zoete broodjes met een vulling van pompoen en sesam gekocht en in de hal van een kliniek in Chinese geneeswijzes gekeken. De artsen die er werken staan buiten met een foto op een bord vermeld met hun specialiteit erbij, bijvoorbeeld. Dokter Li, specialiteit acupressuur bij nier en galstenen. Het rook er heerlijk naar allerlei kruiden. Op een plein dachten we een mobiele kliniek tegen te komen, de artsen en verpleegsters liepen met kapjes op buiten formulieren in te vullen, het bleek de bloedtransfusiedienst te zijn die mensen zo van de straat een half litertje probeerden af te laten staan. Het Groene Meer Park ligt vol roze en witte lotusbloemen, de paden komen midden in het meer samen bij een muziektempeltje. Daarin stond een groepje ouderen muziek te maken en een dame begon er à la Chinese Opera bij te zingen. Nog geen 10 meter verderop stond een andere groep met een mannelijke zanger er tegen in te zingen, echt hilarisch! Voor ons deden ze er allebei nog een schepje bovenop. We werden door een opzichter van het park aangesproken, hij sprak redelijk Engels en wilde dit graag even oefenen, was leuk. Weer wat verder werd dansles gegeven, de leraar was wat geagiteerd want de dames hadden meer zin om lekker te kletsen dan om te dansen en op te letten. Terug via andere weggetjes en in een gedeelte van de stad beland met allemaal luxe winkels in een groot overdekt winkelcentrum. Bij Starbucks koffie gedronken en later bij McDonald’s een ijsje gehaald. Voor de zaak lag een soort ondiepe waterbak vol met goudvissen. Op de rand zaten allemaal ouders met kleine kinderen te vissen. Bij een kiosk kon je een hengeltje met een minuscuul haakje huren en een blokje deeg erbij. Schattig om te zien.
In het centrum van de stad staan nog 2 pagodes en wat tempeltjes, alles omringd door nieuwbouw.
Bij een Thai’s restaurant gegeten, hete garnalen en vispaté in ei met zoete hete saus. Lekkere verse lemon juice werd er gemaakt. Om 20:30 uur met zere voeten retour hotel. Het was toch een leuke middag. Lekker douchen en om 22:30 uur onder de lakens.
Zaterdag 30 juli, bewolkt 27C. Heerlijk geslapen. Vroeg ontbijt op de bovenste verdieping van het hotel, daar zit het restaurant wat rond kan draaien, alleen doet hij dat niet ‘s ochtends. Om 8 uur in de bus voor 1½ uur rijden naar Het Stenen Woud. Nieuwe gids, Tina een Leuke vrouw die veel vertelde en niet alleen de geijkte dingen. 4 miljoen inwoners in Kunming, rijke provincie door bloemenexport, gemiddeld maandinkomen 3000 yuan, ongeveer 330 euro. Nieuw station en er wordt een nieuw vliegveld gebouwd, door de stadsuitbreiding ligt het oude vliegveld nu midden in een wijk, daarom landen er alleen nog kleine vliegtuigen en binnenlandse vluchten. Wij konden de vliegtuigen vanuit het hotelrestaurant zien landen en taxiën. Voor Chinese begrippen dure entree voor het Stenen Woud, 200 yuan. Veel Chinezen zullen hier dus nooit naar toe kunnen omdat ze het niet kunnen betalen, maar daardoor was het er wel lekker rustig. Het is net een versteend bos waar je doorheen loopt. Allerlei rotsformaties met water ertussen door, later ook bomen. Prachtig gebied. Tina nam ons mee langs allemaal leuke paadjes. Je kon je ook laten rondrijden door een treintje, maar dan mis je een groot gedeelte van de route. Tot 11:30 rondgelopen en toen de bus in naar een restaurant om te lunchen. Weer in een privé kamer. Er was ook een gedeelte waar de gasten op stro op de grond zaten aan lage tafeltjes. Er waren leuke souvenirs, houten Chinese mannetjes op een plank. Om 14:30 in het hotel terug, de mannen gingen nog winkelen, de kaartjes voor de fotocamera zijn hier veel goedkoper dan bij ons. Ik heb gelezen en gewassen.
‘s Avonds buffet in het ronddraaiende restaurant. Zoveel je wilde eten met drinken erbij voor 118 yuan pp. Zo langzamerhand hebben we niet zo veel trek meer. Rens is ziek, koorts en misselijk.
Om 19:30 werden we opgehaald, we gaan met zijn allen naar een show, Sangrila Dynamic Yunnan, een groep van 60 jonge mensen en een beroemde danseres die allerlei zang en dans uit deze streek laten zien. Een 2 uur durende show waar je het verhaal mee kunt lezen op lichtborden langs de muur. Prachtige kostuums, spetterende dans en muziek, in 1 woord geweldig. 6 verschillende acts, grote groepen trommelaars en een danseres waarbij het leek of ze extra gewrichten had, zo soepel en elegant. We hebben allemaal ademloos zitten kijken, zo mooi! Echt een aanrader. Na afloop wij allemaal klappen, maar Chinezen doen dat niet, ze weten niet hoe snel ze de zaal uit moeten komen. Ook tijdens de show gaan ze gewoon door met praten en heen en weer lopen. In de hal hebben we het boek en de cd over de show gekocht. Kunnen we thuis op ons gemak nog eens genieten.
Om 22:45 nog een kopje thee en even lezen en dan lekker slapen. Morgen vrij om te doen wat je niet laten kunt
Zondag 31 juli, bewolkt, 26C Vanmorgen ging om 6:45 de telefoon. Een foute wake-up call. Bedankt hoor! Nog even blijven liggen en toen ontbeten en de koffers ingepakt. In de hal waren Jan en Annemarie ook van plan om de stad in te gaan. Annemarie had van de receptionist gehoord dat er een bloemen- en vogeltjesmarkt was, daar gaan we heen. Briefje met het (Chinese) adres erop en in de taxi, die ons met 4 personen voor 9 yuan (1 euro) naar de markt bracht. Wat een grap, wij maar lopen gisteren! De bloemenmarkt is overdekt, allemaal stalletjes met verse, gedroogde en kunst bloemen. Geen vogeltje te zien helaas, misschien omdat het zondag is? Er zijn ook amper klanten op de markt, we zijn er snel uitgekeken. Weer een taxi aangehouden om ons nu naar de Yuantong Zen Buddhist Tempel te brengen. Dit ligt vlak bij het park waar we gisteren waren. Voor 7 yuan p.p. mochten we de poort door. De eerste 2 gebouwen werden gerestaureerd en stonden in de steigers, erachter was alles al mooi opgeknapt. We kwamen eerst langs enorme bakken waar kaarsen en wierook werden gebrand, enorme rookontwikkeling, de hitte was zo groot dat je er amper langs kon lopen. Het was er vreselijk druk, er werd een dienst gehouden in de tempel en buiten liepen om een vijver honderden vrouwen in zwarte en bruine gewaden rond met een appeltje in de hand, continu mantra’s opzeggend. Toen de dienst was afgelopen kregen ze allemaal een schaal met rijst en groente en gingen ze lekker eten met zijn allen, heel gezellig. Doorgelopen naar het park van gisteren, de zangers waren er niet, er werd alleen gedanst, een soort line-dance. Achter het park is een markt met souvenirkraampjes en eten. Er zat een man die van dunne suikerdraden dierenfiguren maakte als lolly op een stok. Voor 5 yuan maakte hij voor ons een mooie vis. We hebben hem aan een klein meisje gegeven dat ook stond te kijken.
Vlakbij het park een restaurant ingelopen, maar de schoonmaakdoek die over de tafel ging toen wij er gingen zitten was zo vies, dat we direct weer zijn opgestapt. Geen zin in voedselvergiftiging! Naast ons hotel zit een Chinees specialiteiten restaurant. De gerechten die wij op de plaatjes aanwezen waren er niet, en van de andere 4 die we hadden uitgezocht kwamen er maar 3 op tafel, we moesten er later wel 4 afrekenen. Een gerecht leek op iets met paddenstoelen, maar bleek later eendenpootjes te zijn, de zwemvliezen zaten er nog tussen.
Om 15:30 vertrek naar het vliegveld, het vliegtuig naar Guilin vertrekt om 18 uur. Tijdens het wachten met een paar studenten Engels geoefend. We kregen cake als dank. Na een vlucht van 100 minuten weer netjes geland in Guilin, 4 miljoen inwoners, aan de rivier de Li. We waren om 21:30 op de kamer, Ton is met de meiden nog even de stad in geweest, ik heb geen puf meer. Ik doe mijn ogen lekker dicht.
Maandag 1 augustus, bewolkt en heet, > 35C Om 7 uur eruit, ontbijten in een erg koud restaurant en naar buiten. Het hotel ligt aan de rivier, op de oevers erlangs in de ochtend allemaal mensen die badminton spelen, Tai-chi met zwaarden beoefenen en dansen. In de bus naar de afvaart van de boottocht over de rivier. 60 kilometer varen van Zhujiang naar Yangshuo. Er liggen heel veel boten klaar die jammer genoeg bijna allemaal tegelijk het ruime sop kiezen. Binnen hebben we gereserveerde plaatsen, met zijn achten rond de tafel, pot thee erop en daar gingen we. Snel naar buiten, het is heet, maar met wel een lekker windje aan dek. Boven geen stoelen, dus 4 uur staan of je benen door de reling steken en op de grond gaan zitten.
Prachtige tocht door het Karstgebergte, hoge begroeide bergen met prachtige namen. Waterbuffels, plezierbootjes en mooie vergezichten, weer heel veel fotomomenten. Fruitverkopers op een bamboe vlot kwamen hun fruit aanbieden door de ramen van onze boot. Aan boort gegeten, je kon naast de standaard lunch nog van alles extra bestellen, de vis werd ter plekke vers bezorgd door vissersbootjes op de rivier.
Om 13 uur kwamen we in Yangshuo aan. Beetje het idee van Bali, straatjes vol souvenirwinkeltjes en overal verkopers, we werden meteen belaagd met allemaal fotoboeken en waaiers. Na 10 minuten lopen het hotel, deze ligt op de splitsing van de wegen hier.
‘s Middags langs de winkeltjes weer op jacht naar een theepot en ja, eindelijk geslaagd! Ik voelde me met afdingen een al hele Piet. Pot en zes kopjes werden aangeboden voor 380 yuan, na veel gebaren, zogenaamd weglopen en andere bombarie, opnieuw bedragen intikken op zijn rekenmachine kreeg ik de handel voor 180 yuan. Volgens de gids te veel, maar ik ben er blij mee en de verkoper heeft misschien ook een goede dag. We hebben allebei geen trek in weer uitgebreid eten en hebben een hamburger gegeten en wat fruit gehaald. In het hotel lekker rustig aan gedaan en een poosje gelezen.
In de avond zijn we naar een lichtshow geweest die was ontworpen door de choreograaf die de openingsceremonie van de Olympische Spelen heeft bedacht. Bij een groot binnenmeer waren allemaal tribunes neergezet, De bergen waren prachtig uitgelicht en op het water een zangeres in een mooi verlichtte boot, zingende kinderen met fakkels, bootjes met vissers met aalscholvers, en rode doeken die als golven werden bewogen. Er waren ook grote decorstukken, een tempel en maan die langzaam door het water bewogen. Als laatste ongeveer 300 mensen die een voor een op een plankier stapten en op dat moment ging in het donker hun kostuum, dat vol zat met lampjes, branden. Prachtig om te zien, maar op den duur wel eentonig. Na exact een uur was het afgelopen. Veel geld voor een uurtje vertier. In de stad op een terrasje met zijn allen geborreld en om 23:30 lagen we in bed.
Dinsdag 2 augustus, erg warm en klam, >35C Vanmorgen om 6:30 eruit, na het ontbijt gaan we langs de rijstvelden fietsen. Vlak naast het hotel is een fietsenverhuur, hier konden we allemaal een fiets uitzoeken, ATB, met en zonder versnellingen, je moest wel goed kijken wat nog compleet was. Han bofte, hij had een gloednieuwe fiets, de labels zaten er nog aan. Eerst een klein stukje door de stad, bidden met oversteken en lef tonen met het voorrang ”nemen”. Het was een prachtige tocht. Langs de rijstvelden tussen de bergen door, over bruggetjes en langs een badende waterbuffel. Op de rivier heel veel Chinezen die op een bamboevlot een paar stoeltjes hadden gezet, parasol erboven en zo lieten ze zich dan een stuk de rivier afzakken. Zeer relaxt allemaal. Ondanks het vroege vertrek werd het al snel heet en we moesten een tussenstop maken om het vocht weer aan te vullen. Om 11 uur retour hotel en eerst maar douchen en droge spullen aantrekken. De lunch gegeten met zijn allen, erg vet. Alle gerechten dropen van de olie. In de middag met de bus naar de Rieten-Fluit Grot. Mooie grotten met veel stalactieten en -mieten en een enorme zaal met een meertje, alles wordt met lichtsnoeren in neon verlicht. Jammer! Verderop ligt de Olifantenslurfheuvel, het symbool van Guilin. Mooi plekje aan het water. Hierna met de bus retour naar ons hotel in Kunming, de chauffeur verdient een pluim, het verkeer was niet te doen maar hij manoeuvreerde de bus er als een spookrijder een kort stuk netjes tussendoor. Om 18:30 kwamen we aan bij het hotel van gisteren. Met zijn allen daar gegeten. Vanavond zouden we met de nachttrein naar Guangzhou doorreizen, maar door het grote treinongeval 2 weken geleden zijn de treinen ingekort en konden van onze groep slechts 4 personen mee, de rest gaat vliegen. In de avond Aart en zijn kinderen op het station afgezet, zij reizen met een andere groep mee, wij gingen door naar het vliegveld. Het is al donker in Kunming, overal grote neon reclameborden, het lijkt Las Vegas wel. Ons vliegtuig gaat pas om 22:40, dat wordt een latertje vannacht. Ik ben bekaf, het was smoorheet vandaag, je wordt er erg sloom en moe van.
Zonder vertraging geland en de bus in naar het hotel in Guangzhou. Het ligt in een buitenwijk van de stad. Opnieuw veel hoogbouw en goed aangelegde wegen. Ons hotel is 28 verdiepingen hoog, wij logeren op de 17e. Uit het raam zie je eerst nog een klein stukje oude laagbouw met erachter alles flats. Het is 2 uur als we het licht uitdoen op de kamer.
Woensdag 3 augustus, helder en heet bijna 40C.Vanmorgen lekker rustig aan gedaan, uitgebreid ontbeten en gezellig zitten babbelen. Envelop met kaart voor Paula getekend en met geld gevuld, Han gaat hem vanavond namens ons allemaal als dank aanbieden voor haar deskundige begeleiding deze weken.
We gaan vandaag nog een stadstour maken maar bij de jongeren is de zin er een beetje af, het is echt heel erg heet en we zitten in een hotel waar voor het eerst deze vakantie een zwembad bij is!
De gids vertelde dat Chinezen niet hoeven te werken buiten als de temperatuur boven de 40 graden is. Maar ook al is het waar, dan zeggen ze bij het weerbericht dat het 39,6?c is, anders werkt er niemand meer.
Vroeger heette Guangzhou Kanton, de Parelrivier stroomt er dwars doorheen, alleen in het centrum zijn al 20 bruggen. Heel veel markten overal.
Met de bus om 11 uur vertrokken naar de Tempel van de Zes Banyanbomen. Mooie grote oude (1098) pagode met wat gebouwen er omheen vol enorme Boeddhabeelden. Hierna de bus weer in om af te koelen (vlg. de gids de heetste dag van het jaar tot nu toe.)
De laatste stop van deze vakantie is bij de vooroudertempel van de familie Chen, rond 1890 gebouwd om hun voorouders te eren en alle familie schatten te bewaren. Boven bijna elke deur en langs de dakranden zijn prachtig gestileerde terracotta beeldhouwwerkjes gemaakt in felle kleuren. Heel apart.
Binnen allemaal gebruikvoorwerpen en kunst zoals ivoren figuren, porselein, lakwerk, knipwerk, borduurwerk en keramiek. Ik vond het erg interessant en mooi.
Om 14 uur terug in het hotel en verderop langs de straat bij een bakkertje broodjes en gebakjes gehaald, dit op de hotelkamer opgegeten. Een uurtje gezwommen en een uiltje geknapt.
Om 18:45 verzamelen in de hal voor onze afscheidsmaaltijd, we gaan dinnercruisen op de rivier.
Aan boord zijn wij de enige niet Chinezen. Midden in de eetzaal staat een buffet opgesteld. Dan voltrekt er zich een genante vertoning. De boot was nog niet los van de kade of de Chinezen stortten zich als uitgehongerde wolven met zijn allen op het buffet. Overvolle borden werden naar de tafels gebracht en daar werd gekeken wat er gescoord was. Han heeft zich nog met ware doodsverachting ertussen gestort om ook wat te eten te bemachtigen, maar toen alle Chinezen weer op hun plek zaten was er van het buffet niet veel meer over op wat mie, uien en watermeloen na.
Wij hebben de rest van de tocht boven aan dek doorgebracht, het was best een leuk tochtje, alle gebouwen, bruggen en bomen langs de rivier zijn verlicht, opnieuw neon in alle denkbare kleuren, en om de paar seconden ook van kleur veranderend. Na een klein uurtje stonden we weer op de kade, 500 yuan en een illusie armer. In het hotel koffie en een borrel gedronken. Happy hour! De meiden van de groep hadden heel schattig een afscheidsborrel op hun kamer georganiseerd, ze hadden drank en nootjes en dergelijke ingeslagen. We hebben heel gezellig met zijn allen de vakantie nog even doorgenomen en om 0 uur lagen wij op bed. Morgen vroeg er uit, we gaan weer naar huis.
Donderdag 4 augustus. Helder 35C.De wekker ging al vroeg, 5:30 uur. Douchen en ontbijten. Voor het eerst een Engelstalige krant in het hotel gezien. De bus in naar het vliegveld. Na eindeloos veel checks en een tussenstop in Beijing landden we om 18:30 Nederlandse tijd op Schiphol. Ruim 14 uur onderweg geweest.
Afscheid genomen van onze gids en alle medereizigers en op huis aan.
Het was een vermoeiende maar geweldige vakantie. We gaan al onze indrukken eerst een poosje laten zakken en dan kijken of we een mooi fotoboek kunnen samenstellen van de honderden foto’s die we hebben gemaakt.
|
of neem contact op 
070 - 30 767 00