Dinsdag 21 juni: Düsseldorf - Dubai De vakantie begon rond 12:00 toen we op weg gingen naar Düsseldorf flughafen. Onderweg geen oponthoud of zo maar het was wel druk. Om 15:25 zou de Emiraten EK56 vertrekken maar het duurde allemaal wat langer en on 16:00 rolde de Boing 777/300 over de startbaan. De lucht was helemaal probleemloos en om 23:50 landden we op Dubai. Op de luchthaven was weinig te beleven. We wandelden wat rond, dronken wat nadat we 500 Dirham hadden gepind hadden, en langzaam aan tikten de 3,5 uur wachten voorbij.
Woensdag 22 juni: Dubai - Kuala LumpurRond 3:20 stond ineens last boarding call op de borden. Oeps, toch maar gaan instappen. Om 3:55 vertrok het vliegtuig, de EK346 naar Kuala Lumpur.
Tegen 15:00 arriveerde het toestel volgens plan. Maar toen kwam het. De douane. We hadden al ontdekt dat je een in reis visum moest invullen, maar voordat je zover was stond je eerst bijna 2 uur in de rij. Niks aan te doen. Toen we er eenmaal doorheen waren volgde de bagageband. Die was inmiddels leeg. Een partij koffers hadden ze eraf gehaald en op de vloer ergens neer gezet. Ok, ook gevonden. Bij de uitgang vonden we onze chauffeur die ook 2 uur had moeten wachten. De vrolijk pratende Indisch Maleise Raja hield ons bezig met uitleg over alles wat voorbij kwam tijdens de trip naar het Ancasa hotel in KL, vlak bij Chinatown. Daarna inchecken, en even wat slapen. Later op de avond zijn we nog even kort China town market op gelopen. Maar het was heet, druk, plakkerig... We waren snel klaar. Daarna naar bed.
Donderdag 23 juni: Kuala LumpurVandaag de eerste echte vakantiedag. Ons plan was om de 420m hoge Petronas Twin Towers te bezoeken. We kregen door het hotel een shuttle busje aangeboden wat ons wel wat leek. Maar toen we om 10:45 aankwamen waren de tickets op. Tickets werden beperkt uitgegeven en we waren net te laat. De wachtrij was gesloten. Morgen nog eens proberen maar dan wat vroeger. We besloten niet te gaan winkelen in het sjieke KLCC, Kuala Lumpur Convention Center, maar kaartjes te kopen voor de hopon hopoff bus. Even wachten en toen startte de tocht met de bus. We bezochten KLCC Craft center, waar je de handgemaakte artikelen kon kopen. Op zich wel leuk maar het mooist was eigenlijk de tuin en wat Maleise bruiloftskleding. Vervolgens bezochten we de Hindoe tempel Sri Mahamariman uit 1873. Deze tempel ligt vlak bij Chinatown in een zijstraatje. Een beetje verborgen tussen de rommelige winkeltjes. Een tempel met geschiedenis. Hij is herbouwd in steen in 1968, maar is desondanks schitterend om te zien. Prachtig door de veelheid aan details, kleur en schoonheid. Een zeer mooie Hindoe tempel. Daarna bezochten we het aan de overzijde van de grote weg langs China town gelegen central Market. Het was slechts enkele minuten lopen. Het was een soort grote bazaar met airconditioning. Behoorlijk groot met talloze winkeltjes. Leuk om te bezoeken. Daarna weer door met de bus naar little India. Heel bijzonder, een soort Indische wijk met een veelheid aan gekleurde versieringen. Je herkent de typische stijl meteen. We wandelden de straat door en bekeken de winkeltjes. Na een stukje met de bus kwam Lake Gardens waar we besloten de vlindertuin te bezoeken. Taman Rama Rama heette het. Wonderbaarlijke naam, blijkbaar is Rama Rama iets als “vlinder” De vlindertuin was 3 min lopen vanaf de bus stop maar zeer de moeite waard. 20rm pp entree, en reken op een warme zeer vochtige atmosfeer. Extreem. We bewonderden de honderden vlinders maar evengoed de paradijselijke tuin. De enorme luchtvochtigheid deed je erg transpireren. Maar daarom niet getreurd want het droogt weer snel. Toen was het wel tijd om te eten maar de bus zat vast in het hopeloze KL verkeer. Uiteindelijk besloten we vlak bij de towers uit te stappen en te lopen naar het restaurant dat we `s ochtends gezien hadden bij het congrescentrum naast KLCC. We aten er heerlijk. Aziatische natuurlijk. Voor 29 ringit (5E) samen lekker gegeten en gedronken.
Vrijdag 24 juni: Kuala Lumpur We stonden vroeg op om op tijd te zijn voor tickets voor de twin towers, maar helaas.... Ook om 08:45 waren de tickets op. Er waren er ook geen 1300 maar slechts 500 en dat was er voor 09:00 doorheen. Jammer,
Hadden we dan al om 7:30 voor de poort moeten staan? We besloten de bus te pakken en weer zaken te bezoeken die we gisteren hadden overgeslagen. Eerst het national museum. We dronken eerst wat want MJ had het zwaar. Ze had opnieuw te weinig geslapen en de ogen vielen haast dicht. Het museum was wel aardig maar zoals met museums meestal gaat: je wordt er niet helemaal door wakker geschud. Nadat we alles hadden bekeken wachtten we op de city tour bus. In de omgeving zag je nog enkele van de vele hoge gebouwen in KL. Indrukwekkend hoog, vrijwel alles nieuwbouw uit de laatste 15 jaar. KL moet toch zeer welvarend zijn als je dat afmeet aan de enorme investeringen die het doet.
De volgende stop was het vogelpark en het Orchidee park. Het birds park was enorm. Omvangrijk, met losvliegende vogels in talloze soorten. Erg leuk aangelegd, en het was zeker een bezoek waard ondanks de vrij hoge entree van 45rm. Het orchideepark, gelegen aan de overkant van de weg, kenmerkte zich door klein maar fijn. Erg mooie orchideeën in flinke groepen bij elkaar gaf een fantastische aanblik. Diverse soorten in prachtige kleuren. We volgden de weg en besloten de KL tower te bezoeken. In de bus kochten we een kaartje tegen gereduceerde prijs en dat leek ons wel een mooie afsluiting van de dag. De KL tower was wel bijzonder. Met 22 km per uur ging de lift naar 250m waar een uitkijk platform was. Je kon ook naar het hoger gelegen restaurant maar dan alleen met reservering. We keken een poosje rond naar de vele hoge gebouwen waaronder de twin towers, en na een uur hadden we het wel gezien. We wachtten op de bus maar het drukke verkeer maakte dat de bus maar niet kwam, zodat we besloten maar een taxi te nemen naar het hotel. Hoe? Simpel, je loopt de straat af en steekt je hand op. Simpel geregel. 10 min en 20rm later ben je bij het Ancasa bij China Town. Te duur eigenlijk, maar goed. We hebben snel wat gegeten bij de Mac tegenover want het was al weer 19:30. How Time Flies….
Zaterdag 25 juni: Kuala Lumpur - Taman NegaraVandaag startte de dag om 7:00 met ontbijt want om 7:45 werden we afgehaald bij ons hotel voor de reis naar Taman Negara. We werden naar Crowne Plaza gebracht waar we. Na even wachten werden opgehaald. De bus bracht ons in 15 min naar Crowne Plaza maar daarna was het nog bijna een uur wachten tot de bus arriveerde. Een hele bus voor ons alleen. Niemand reisde mee. We reden bijna 3 uur tot aan Taman Negara Jetti waar de boten aanmeerden. Longboats, lang, smal, alu dakje erboven tegen de zon, motor achterop, zoals je in Azie vaker ziet. We moesten eerst registreren, 2rm voor toegang, en fotocamera belasting... Oh nee: permit betalen. 2x5rm. Allemaal heel officieel met getekende en gestempelde formulieren. Een beetje onzinnig leek het wel. Het is gewoon een toeristen heffing. En wie controleert zoiets? Rond 13:30 vertrok onze boot voor een tocht van 2,5 uur over de Tembling rivier. De boot voer behoedzaam door het relatief ondiepe water, beetje de vaargeul opzoekend. Het was enerzijds wel leuk, zo snel door het water, Maar na een tijdje vielen je de ogen dicht. Om 16:00 meerde hij aan. We checkten in en kregen een upgrade huisje toegewezen. Een leuk klein huisje met woonkamer, slaapkamer en badkamer. We koelden eerst even wat af want alles was behoorlijk warm en vochtig. Echt zoals in een tropisch regenwoud hoort. We wandelden wat door het complex en kwamen een grote hagedis, soort varaan, tegen, een everzwijn, en een verzameling apen die op een dak klommen. Het was inmiddels 18:00 uur geworden en wilden even wat afkoelen. Koud water uit de diepvries smaakte nu wel heerlijk.
We keken nog wat rond, liepen een klein stukje het jungle pad op om even te proberen. En besloten daarna te gaan eten. Een restaurant was er maar dus niet erg goedkoop. Gelukkig wel goed gegeten.
Zondag 26 juni: Taman Negara Vandaag deden we mee aan de Canope walk, daar hadden we ons gisteren voor aangemeld. Om 09:30 vertrok de guided tour maar we moesten ons 10 min van tevoren melden en zorgen dat
we een foto permit hadden. Die hadden we al gekocht. Er schijnt echt op gecontroleerd te worden. We werden uitgerust met twee flesjes water en gingen op pad met onze gids Abdulah. In de jungle vertelde de gids over bepaalde planten die blauw kleurden in het zonlicht, lianen waaraan je kunt herkennen of je in een primair bos bent, over lianen die de boom wurgen, de latex boom, gember, en nog veel meer. Een prachtige weg door het miljoenen jaren oude tropische oerwoud. Het was wel een inspannende tocht met een stevige klim. Fitness was er niks bij. Je transpireerde zeker wel een halve liter. Alles was nat. Je moest echt flink water bij je hebben, en ook iets met suiker om wat energie bij te tanken was wel handig. Je verloor ook flink zouten door alle transpiratie. Het pas was erg stijl soms. Grote treden aangelegd maar daardoor nog steeds inspannend, en veel over de kronkelige wortels en stenen op de paadjes. Abdullah had blijkbaar nergens last van ? We liepen naar de twee hoogste uitkijk punten waar je een prachtig uitzicht had over de rivier. Op de terugweg sloeg Theo zijn enkel om en raakte even in onbalans. Hij viel, brak keurig de val, maar sloeg daarbij zijn vingers om. Eentje was gebroken of uit de kom en stond echt helemaal scheef. Oeps, da’s niet goed. Met hulp van een van de andere gasten werd de vinger weer erin getrokken. Plop. Dat was al wat beter. Hij was dus uit de kom en niet gebroken. Een tweede vinger en de enkel hadden ook averij opgelopen. We liepen verder naar de Canopy walkway. Bij de ingang op bankjes kon je even rusten. Door de pijn van de omgeslagen vingers en enkel werd Theo even onwel. Wat later herstelde het iets na 2x paracetamol, en besloten we toch de tocht af te maken. Meters hoog over aan kabels hangende paden liep je van boom naar boom. Een machtig uitzicht. Dit hadden we toch niet willen missen. De gids had geregeld dat we met een boot terug konden. Hoewel dat niet echt nodig was, was het wel even fijn. We rustten wat in ons huisje waarna we het park in wandelden. De enkel was wat dik maar het ging wel. We aten bij ons vaste restaurant bij gebrek aan alternatieven. Net toen we wilden gaan begon het te regenen. Een tropische hoosbui. Met paraplu (die hadden ze er beschikbaar want het gebeurde blijkbaar regelmatig) liepen we door de stromende regen.
Maandag 27 juni: Taman Negara - CeratengNa het ontbijt werden we opgehaald, om 09:00 uur. We hadden dus een strak programma. Voor het ontbijt hebben we bij de receptie gevraagd om onze tassen naar de boot te brengen. Dat ging heel lustig. Een klein electrisch wagentje haalde alles op (was best een stukje lopen anders) en bracht het net boven de haven. Vandaar ging het met een karretje aan een kabel omlaag. Zelf moest je 4 trappen lopen. We hadden een boot voor ons alleen. Na ruim 2 uur varen arriveerden we bij Tembling Jetty. Een kalme tocht over een brede ondiepe rivier, door het bruine water een beetje Mekong gelijkend. We waren nog wat te vroeg voor onze huurauto dus wachtten even. Na een half uur kwam de Avis man de auto brengen. Eerst alles gecontroleerd op beschadigingen, toen formaliteiten en 10 min later was alles geregeld. Naar een internationaal rijbewijs vroeg hij niet. Zo spannend was net blijkbaar niet. We reden aan richting Jerantut. Daarna de E8. Tolweg op richting Kuantan. Onderweg stopten we even bij een wegrestaurant. Ik weet niet waarom we dachten dat het zou lijken op een in Nederland, want het had meer weg van een markt met eet bankjes. We kochten wat boterham met ei en waagden ons niet aan de talloze kip en vis die uitgestald stond in de warme zomerlucht. We reden weer verder en lieten onze blikjes staan. Overal waar je kwam vergaarden mensen blikjes en plastic, ik denk voor statiegeld. Onderweg viel de GPS uit. Stroom op. Niet gedacht aan de auto oplader meenemen. Dan maar zonder GPS. We reden tot aan afslag 833. En toen de A3 op richting noorden. Het was toch verder dan gedacht. Even vragen bij een tankstation: 10 min. Ok, toen reden we eerst nog voorbij want het was amper aangegeven. Als je Legend volgt, dat stond wel 10x aangeven, dan ben je bij de buren. We checkten in en woonden direct aan het zwembad. Eerst even zwemmen en luieren. In de avond zijn we lekker gaan eten, het eigen restaurant van Holiday Villa. Er was niks te doen. We waren de eerste en bijna enige gasten. We aten lekker, wandelden nog wat door de prachtige tuin, en zochten onze kamer op.
Dinsdag 28 juni: CeratengEen dagje om Kuantan te ontdekken. We reden eerst naar de Surang Pandan watervallen. Nou, dat viel niet echt mee. De weg waar het moest liggen vonden we wel maar nergens een bordje waterval. Het was een beetje blind zoeken. We besloten een politie agent te vragen. Die had blijkbaar op school geslapen. Hij was zeer vriendelijk maar sprak amper Engels. Twee anderen werden erbij gehaald en die haalden een voerde erbij. Lang verhaal kort: ze wisten het ook niet echt en kwamen niet veel verder dan op onze kaart aanwijzen wat we al wisten. We zochten nog verder maar tevergeefs. Jammer. We wilden er ook geen dag aan stukslaan. Dan maar naar de Sjeik Ahmet Moskee. We parkeerden in de buurt en liepen het laatste stuk langs de drukke weg en de vele kleine typisch Aziatische winkeltjes en eetstalletjes. De moskee was vrij modern en een bewaker gaf ons toestemming even rond te kijken. Natuurlijk moest Marie Jose een gewaad aan want dat is gebruik in hun cultuur. De vrouwen gesluierd achter het scherm, de mannen in de grote zaal. Bidden naar Allah. Typisch waren de kleine brandkluizen die tegen pilaren aan stonden. Soort offerblok, of een originele spaarpot in mega omvang. Delen wat je kunt missen zoals de Koran dat beschrijft. We keken nog even naar de biddende moslims en verlieten de moskee. We moesten van de gids nog even het gastenboek tekenen. Grappig... In een gebedshuis. We gaven de bewaker/ gids een fooi en bedankten hem met een handdruk. Oh nee, een vrouw mocht hij geen hand geven.
We reden verder naar de Berjaya mega shopping mall, parkeerden er op de 4e etage nadat we eindelijk de ingang hadden gevonden voor autos. Wat een enorm complex zeg. We keken rond langs de vele winkeltjes. Maar na een tijdje heb je het gezien en zoek je de auto weer op. We reden naar het riverfront park. Een wandelweg naast de rivier, leuk aangelegd. Maar er kwam snel donkere lucht aan en we dachten beter in de auto te zitten zodra het onweer losbarsten. We reden terug naar ons hotel, en namen nog even een duik in ons heerlijk warme zwembad. Het water was voor Nederlandse begrippen enorm warm en prettig. Misschien wel 27C of zo.
Woensdag 29 juni: Cerateng - Kota Bharu We stonden vroeg op om het ontbijt van 07:00 te hebben. Niet aan gedacht, maar dan zie je de prachtige zonsopgang over de Chinese zee. Super. Het ontbijt was a la carte. Het leek wel of we de enige gasten waren. Vandaag stond de rit naar Kota Bharu op het programma. Het waren ruim 300 km rijden in ca 5 uur. De weg ging door enorme plantages van kokosnoot palmen. Zoveel dat je een half uur lang niets anders zag dan palm bossen.
De GPS stond de hele weg aan en dat was opnieuw niet zo slim want dicht bij Kota Bharu was de stroom weer op. Dan maar met de kaart en de info op de Tomtom. Maar de straten en Kampungs kwamen totaal niet overeen met elkaar. Beetje gepuzzel was het, maar het leek of de A3 ook de 134 was. Even later bleek dat de 134 ook Jalan Sultan Yahya Petra heette en daar lag ons hotel ergens. Naja, een hoog gebouw van 18 etages is snel gevonden. We parkeerden en gingen naar de receptie. Wat een prachtig hotel was het zeg. Erg ruim, fraai en stijlvol ingericht, grote kamer met mega flatscreen en super breed bed. We trokken even later erop uit met de taxi. Eerst naar de central market. Dit was een groente, fruit en vlees markt. Erg grappig om te zien. Talloze vruchten die we nog nooit eerder zagen, en specerijen in zakjes, schaaltjes en pakjes. Geen idee wat het allemaal was. Op de etage waren nog meer kruiden. We keken nog wat rond, liepen in de omgeving langs de mooie gebouwen en wilden het cultureel centrum bezoeken. Maar het lukte niet om snel een taxi te vinden en lopen leek wat ver. Toen we er aankwamen bleek er maar 30 min voorstelling van trommelaars te zijn en die was bijna afgelopen. Vanwege iets met een Islamitische feestdag. Naja, we liepen verder en bezochten de grootste shopping mall, de KB Mall. Daar was het lekker koel en onze transpiratie op de T-shirts droogde langzaam op. We aten maar eens Italiaans voor de afwisseling want een Pizza Hut was er. Inmiddels was het donker geworden en liepen we naar het Renaissance hotel waar we nog wat uitrustten voor we naar bed gingen.
Donderdag 30 juni: Kota Bharu - PenangEerst rustig ontbijten in zo'n sjiek hotel. Erg luxe was het. En zodra je waagde je mes en vork neer te leggen bij een lege bord kwam iemand aansnellen om het vast op te ruimen. Heerlijk gegeten. Even uitchecken. Ik hoop dat het allemaal goed zou gaan want ze zouden de borg die met creditcard was betaald annuleren. Moet je dus maar op vertrouwen. Toen gingen we op weg. Nadat we Kota Bharu hadden verlaten en op de grote weg zaten gaf Tomtom aan dat we moesten afslaan. Zeker een afkorting. We reden de smallere weg op die naarmate we verder kwamen vol gaten en kuilen zat. Het leek wel een slalom. Vervolgens werd ie smal. Als in zeer smal. Net genoeg voor 1 auto. Als er een brommer aan kwam moest je royaal de berm in. Even dachten we van : wat is dit. We kwamen door Kampungs waar de tijd had stil gestaan en waarschijnlijk nooit een westerling kwam. Maar uiteindelijk bereikten we weer de bewoonde wereld na deze oerwoud rit en konden we weer wat snelheid maken. We reden over de A4, een prachtige weg door het groene regenwoud. Een weg met 600 bochten. Geteld hebben we ze niet maar het zou best kunnen kloppen. Je kon redelijk doorrijden (80) Ondanks dat het soms op de Alpen leek. Tegen 12:00 bezochten we Banding Lakeside Inn wat net achter de brug over het meer lag. Tijd voor koffie. Na de tussenstop reden we verder naar Penang. Een lange weg door mooi gebied, soms door plantages van kokos en banaan bomen. Tegen 16:00 naderden we Penang en moesten we even tanken. 2 Ringit per liter, dat is zo`n 50ct. Hmmmm..... Bij ons 1,60 eur. 3x zoveel.
Toen we Penang naderden begon het druk te worden op de weg. We betaalden tol voor de brug en reden de 13,5 km lange brug over in het drukke verkeer. Het was de langste brug in Maleisië en de op 3 na langste in geheel zuidoost Azië. Erg oppassen was het in het drukke verkeer. Met hulp van Tomtom vonden we het hotel gemakkelijk. Even spullen uit de auto pakken en snel naar binnen want het was met gemak 35C buiten. Het inchecken duurde lang maar daarna hadden we een lekker koele kamer om even uit te rusten. We besloten nog even naar het strand te lopen grenzend aan het hotel. Daar waren ze aan het kite surfen. Wel leuk om eens te zien maar zelf ook eens meedoen sloegen we deze keer over. We liepen nog even verder maar er was niets te beleven dus pakten we de auto en reden naar Tensa shopping mall. We keken daar wat rond en aten er. Daarna nog even de stad in maar bij parkeren hoorden we al dat om 21:00 alles sloot. Het was 20:45. We keken toch wat rond bij de Chinees Maleis aandoende winkeltjes en eetstalletjes, en gingen toen terug naar Flamingo hotel.
Vrijdag 1 juli: Penang Vandaag stond Penang op programma. We ontbijtten rustig en vertrokken richting Kek Lok Si tempel. De pagoda van 10.000 Buddha's. Het was weer even wurgen door het drukke verkeer. Het reed allemaal behoedzaam en vriendelijk-chaotisch zou je kunnen zeggen. Als je wacht kan het wel 10 min duren voor er ruimte is. Als je voorzichtig aan rijdt dan houdt men wat in en rijd je gewoon mee. We reden ergens verkeerd, draaiden om, andere kant helemaal terug rijden, nog eens proberen, namen toen een afslag te vroeg, ... Jammer, hele ritueel nog eens want keren gaat daar echt niet, en toen zaten we op de goede weg. De tempel lag op een berg, een stukje rijden tot bij Aire Itam. Nee, het wordt nergens aangegeven. Je moet het maar weten. Daar ging de weg slingerend de berg op. We wisten niet waar de tempel lag dus volgden de weg. We kwamen uit bij een drinkwater bassin met een dam. Dat was wel aardig maar niet wat we zochten. We reden wat terug en daar was de tempel. Naja, meer een complex van tempels waar ze 20 jaar aan gebouwd hadden. Prachtig gemaakte gebouwen, beelden en een imposante 30,2m hoge bronzen standbeeld van Kuan Yin. Het dak boven het standbeeld wordt gedragen door 16 bewerkte pilaren en is nog niet af. We keken rond in alle tempels en bewonderden de bonte pracht aan figuren. Ze hadden er een wensboom. Je kon er lintjes kopen voor "geluk, succes, gezondheid, of rust oid." Tuurlijk kochten we een bende wensen voor 1rm per stuk en hingen ze in de boom. Nadat we alles bewonderd hadden reden we een stukje terug naar een iets lager gelegen complex tempels. Opnieuw waren we onder de indruk. We hadden een tempeltje verwacht maar niet dit. We lieten alles op ons inwerken en wandelden nog wat rond in de warme zon. 33C was het wel. Vervolgens reden we naar beneden richting Georgetown. We bekeken daar townhall uit de Engelse tijd, en liepen langs het fort Cornwallis uit 1804 dat helaas gesloten was. Daarna parkeerden we de auto en liepen little India in waar het nog een beetje leek op India van 100 jaar geleden. Beetje rommelig en vies, en typische winkeltjes. Ook erg veel juweliers. We liepen nog door China town en toen hadden we het wel gezien. Bovendien waren we wat moe en nat van transpiratie. We stapten in de auto om ook eerst wat af te koelen. Je bent dat warme vochtige weer niet zo gewend. We besloten terug te rijden naar ons hotel en daar nog wat van strand of zwembad te genieten.
Zaterdag 2 juli: Penang - Cameron highlandsWe stonden op ons gemakkie op en namen ontbijt. Het was druk bij het ontbijt. Beetje merkwaardig hoe moslims in Burka een ontbijt eten. We vertrokken om 09:00 richting Butterworth, dat aan het andere einde van Penang bridge lag. Het verkeer was al weer druk. Er was geen tol station bij de brug. Blijkbaar betaalde je op de heenweg meteen voor een retourtje. We reden over de E1, een mooie snelweg. Dat schoot goed op maar was meteen ook oer saai. Onder Ipoh kon je Cameron highlands vanuit het zuiden of vanuit het noorden naderen. Tegen advies van Tomtom en de eigen beschrijving kozen we voor de langzame slingerweg vanuit het noorden. Het bleek een heel erg mooie weg door de groene bergen. Een weg met echt honderden bochten. Maximum snelheid was 80 maar je haalde echt maar 40 of zo. Geen verkeerde keus, we hadden immers tijd genoeg. Onderweg stopten we bij een planten kwekerij annex toeristen winkel. Beetje chinees winkeltje. Men bood ons aan strawberry koffie te nemen. Vreemde combinatie. Maar wel te drinken. Terwijl we er zaten arriveerde een hele bus Chinezen die prima pasten bij de winkel. Wij vielen wat uit de toon. Het ging weer verder richting zuiden en toen zagen we een bordje Bee Farm. Een soort winkeltje leek het maar als je naar beneden liep kwam je in een prachtige bloementuin waar veel bijen woonden. De bloemen waren werkelijk prachtig. We bleven er een tijdje en liepen toen terug naar de auto. Langs de weg waren allemaal kraampjes, winkeltjes met groente, fruit en speelgoed. Daartussen zagen we de Vlindertuin op een reclamebord. Het leek eigenlijk niks. Toch maar even kijken. De tuin was lager gelegen. Eenmaal binnen werd je overdonderd door de hoeveelheid prachtige vlinders. Zoveel hadden we er nog nooit bij elkaar gezien, en zulke mooie kleuren... We maakten wat foto’s en bewonderden de tuin die ook een beetje dierentuin was. Zo waren er slangen, blad insect, reuzen sprinkhaan, tak insect en kameleon. Het zeker een bezoek waard. We reden weer verder en tegen 16:00 uur waren we vlak bij ons hotel. Langs de straat was van alles te doen, en het was erg druk met auto's en mensen. Overal waren kraampjes alsof je over de markt reed. We moesten nog een paar km voordat we Heritage hotel zagen. We checkten in en streken neder in een grote kamer om even wat uit te rusten. Tegen de avond trokken we er nog even op uit om de omgeving te bekijken en te eten. Het hotel lag op een heuvel en aan de voet van de heuvel lagen winkeltjes en een soort markt met eettentjes. We hadden het niet zo op die open lucht stalletjes omdat het er allemaal niet zo hygiënisch aan toe ging. We vonden restaurant Jasmine dat erg oranje uitstraalde. Overal zag je iets van Nederland, inclusief PSV, Molens en muziek van Guus Meeuwis. De eigenaar, mr Fong, had 16jr een Chinees restaurant gehad in Assen en sprak dus Nederlands. Hij zei nog: Nederlanders bestellen altijd ossenhaas met frietjes en sla. Grappig was ie wel. De Aziatische mensen die waren binnengestroomd aten twee soorten gerechten: rijst (enkelen) en Frietjes (de overige). Gek, wat wij in Aziatisch eten zien hebben zijn natuurlijk met Europese Frietjes van de Aviko. We aten er erg goed, bijzonder lekker, en keerden terug naar het hotel want verder was er weinig te beleven.
Zondag 3 juli: Cameron highlands Vandaag een impressie van de Cameron Highlands. We reden enkele km noordwaarts door het drukke verkeer want er was blijkbaar opnieuw markt. Zonder brokken te maken wurgden we ons tussen de auto's brommers en voetgangers door tot we weer konden rijden. Tot aan de Bee Farm. Daar ging een smal weggetje omhoog. Eerst reden we het voorbij. Eigenlijk hadden we in Cameron nog amper thee plantages gezien. Dat ging snel veranderen. Het smalle weggetje kronkelde de bergen in, dwars door uitgestrekte thee plantages. Eigenlijk was het weggetje veel te smal voor toch redelijk veel bezoekers van de BOH plantage, dus het was behoorlijk passen en meten. Op veel stukken kon je elkaar domweg niet passeren. De fris groene thee velden lagen als een tapijt over de hellingen en dalen. We maakten foto's van het gebied zoals het ook op de
ansicht kaarten staat. Aan het einde van de weg lag het bezoekers centrum en daarachter de fabriek waar de oogst werd verwerkt tot thee. Je mocht er rondkijken. Wel bijzonder als je bedenkt wat wij meestal van de thee zien (in zakjes of pakjes). 4 miljoen kilo werd er jaarlijks verwerkt. We moesten natuurlijk de DOH thee proeven in het restaurant en wat thee kopen voor thuis. We hadden het zo'n beetje gezien en daalden weer af over het smalle weggetje. We reden naar Brinchiang waar we over de lokale markt liepen en de koopwaar bekeken. De mensen hier hadden wat met aardbeien want behalve de vruchtjes zag je hier aardbei kussentjes, paraplu, en er liepen mensen rond met aardbei oorwarmers... Stel je voor.. In tropisch Maleisië. We winkelden nog wat en vonden een Chinese horlogemaker. Die repareerde Theo's horloge even en maakte een andere armband aan het horloge van Marie Jose. Voor 5E. Dat was goed geregeld. Langzaam aan liepen we terug naar de auto en keerden terug naar het hotel. Theo wilde nog even uitzoeken waar we morgen exact moesten zijn voor de ferry naar Pankor Island. Het was nog wat vroeg om te eten dus wandelden we wat rond bij ons hotel waar eigenlijk niks te beleven viel. Dus reden we raar beneden om nog eens nar die tempel te zoeken die we eerder niet zagen liggen. Na een kort bezoek aan een cactus centrum zag MJ heet ineens op een bord aan de overkant van de straat. De Sam Poh boeddhist tempel was vlak bij. Een mooie tempel, vooral ook vanwege de mooie goudkleurige beelden. Erg verzorgd zag het uit. We bekeken het complex eens goed en reden terug naar de hoofdweg waar we opnieuw bij Jasmine lekker hebben gegeten.
Zondag 4 juli: Cameron highlands - Pangkor IslandWe stonden vroeg op en om 08:10 reden we weg voor een rit van 3,5 uur naar Lumut Jetty waar de ferry naar Pangkor vertrok. De weg was werkelijk prachtig. Mrt heel veel bochten slingerde de weg zich door het oerwoud. Overal om ons heen waren meters hoge banaan bomen en varens. Immens veel en alles was super groen. De grond was oranje-rood gekleurd. De weg was redelijk goed maar vanwege de bochten in deze bergweg kwam je toch niet boven de 40 a 50km vooruit. Niet erg hoor want zo kon je ook meer zien. Onderweg stopten we even bij een mooie waterval bij Ismeander ??. Daar keken we nog wat rond, klommen tot boven bij de waterval, bewonderden de grote schorpioen die iemand net gevangen had, en startten de motor van de Toyota Corolla Altris weer. We reden de highlands uit en daar werd de weg breder en vlakker. Dat schoot beter op. We reden naar Ipoh, wat noordelijk ligt, om vervolgens zuidwaarts te gaan naar Lumut. Op de Tomtom kon je alleen het adres ongeveer instellen. Bij Lumut wees het echter zichzelf wel hoe je moest rijden en weldra hadden we de Jetty (haven terminal) bereikt. Even zoeken, maar tegenover de moskee was het kantoor van Pankor Island Beach Resort. We meldden ons netjes om 12:00 en parkeerden even later de auto in de grote centrale parking. Voor de zekerheid maakten we wat foto’s van de auto en ticket om achteraf gedoe te voorkomen. We wandelden nog wat rond aan de haven waar men duidelijk op toerisme was ingesteld. Om 13:30 was de mevrouw van kantoor bij de checkin counter in de terminal waar ze een "hokje" had. We ruilden de autosleutels en parkeer reçu voor tickets naar Pangkor.
De boot deed er 30 min over om het eiland te bereiken. Een kleine boot maar er konden toch wel 80 man of zo in. Toen we aanmeerden en de bagage was uitgeladen werden we met een busje naar het resort gebracht voor 2 hele dagen relax vakantie.
Het resort lag aan zee en vanuit onze kamer hadden we een view on the beach en de pool. Een kamer met een soort hemelbed. Wel grappig. We rustten wat uit en gingen de omgeving even wat verkennen.
Maandag 5 juli: Pangkor IslandVandaag lekker lang uitgeslapen. Een rustig daje aan het zwembad stond op het programma. Eerst lekker ontbeten. Ze hadden zelfs kaas naast de vele Aziatische warme gerechten die hier blijkbaar op het ontbijt menu horen te staan. Ze hadden ook internet PC's wat mail beantwoorden wel makkelijker maakte. We luierden lekker op het strand en zwommen in de Pacific Ocean. Het water was heerlijk warm, misschien wel 25C en aan het strand was bijna niemand. Super rustig. Het witte strand liep heel zachtjes af de zee in dus het was er heerlijk
zwemmen. Hier en daar zag je krabjes snel in een holletje schieten. De zon was erg warm maar de wind verkoelde lekker. Oppassen met verbranden dus. We luierden lekker tot een uur of 4. Tegen 19:00 uur gingen we dineren bij het buffet restaurant. 65rm das toch prijzig voor lokale begrippen.
Dinsdag 6 juli: Pangkor Island En opnieuw lekker geslapen en gegeten. Vlak aan het strand ontbijten was wel bijzonder. We besloten het eiland zelf te gaan ontdekken. We huurden twee fietsen, hadden een kaartje van Pangkor op de telefoon dus wat kon er mis gaan? We reden weg maar het was wel erg zwaar. Vlak fietsen ging wel maar weldra ging het stevig berg op. 10% was heel normaal en dat betekende de fiets omhoog duwen, berg op. Het zweet dreef van ons lichaam en we dronken in no time alle water op. Snel weer wat bijgekocht in een Chinees winkeltje. Het ging allemaal wel maar het was toch stevige fitness. De weg was wel mooi, en we kwamen door diverse kampungs, dorpjes. Ze hadden allen een paar dingen gemeen: rommelig, verwaarloosd, beetje vreemd ruikend, kleine eetstalletjes aan de weg met vieze plastic stoeltjes. Niet iets waar een westerling snel zou dineren. We reden soms wat verkeerd omdat wegwijzers op Pankor ofwel in Maleis waren of ontbraken. Maar we vonden de weg wel. We stopten onderweg bij een winkeltje om wat drinken te kopen. Typisch naar gedroogde vis ruikend zoals Chinese winkels vaak aanbieden. De eigenaar kwam even bij ons zitten op het stoepje en was bijzonder vriendelijk en belangstellend. Hij wilde weten waar we vandaan kwamen en gaf ons tips om te bezoeken... In gebrekkig Engels was toch een leuk praatje mogelijk. We namen afscheid en ploeterden weer door bij over de 30C. Bergje op en bergje af. Toen we terug waren bij het hotel hebben we eerst eens goed uitgerust en veel vocht bijgetankt. Onze kleding was kliedernat van transpiratie. Wat een onderneming hadden we weer bedacht.
In de avond zijn we gaan eten op 25mtr van de pacific, aan de bruisende zee op het witte strand.... Dat was wel vol te houden. Er was een gourmet buiten uitgestald en het eten was lekker en erg compleet. In buffet style. Er was ook een dansgroep die Malaysia stijl danste, en een band die bekende nummers zong. MJ moest ook even meedansen met de Maleise dansers, en dat deed ze erg goed.
Het was inmiddels laat in de avond geworden. We wandelden nog even onder de verlichte palmbomen en genoten van de bruisende golven en het mooie resort voor we naar bed gingen.
Woensdag 7 juli: Pangkor Island - Kuala Lumpur - DubaiWe hadden tijd genoeg want om 12:30 vertrok de veerboot pas. Dus rustig opstaan en ontbijten van het uitgebreide buffet vol Aziatische gerechten. Gebruikelijk was blijkbaar om ook in de ochtend warm te eten.
We luierden nog wat en tegen 12:00 checken we uit en gingen we met de bus naar de Jetty. Die was keurig op tijd en lag al klaar. Het was wel bitter koud op de boot. De AC stond vast op 15C. We vertrokken voor een tocht van 30min naar Lumut. Daar stond het minibusje al te wachten en we reden meteen aan naar KLIA. Het was een rit van bijna 4 uur. De chauffeur was wel gezellig en vertelde over Maleisië en alles was we om ons heen langs de weg zagen. Eenmaal bij KL begon het bewolkt te worden en er viel een enkel spatje. Eenmaal bij KLIA gaven we de chauffeur een goede fooi want hij was 8uur voor ons onderweg geweest. De huurauto bij de Jetty weer oppikken en zelf rijden was wellicht goedkoper geweest.
Bij de incheck counter stond een lange rij te wachten dus dat duurde even. Daarna door de controle, douane wat je je in reis papiertje moest afgeven en opnieuw vingerafdrukken moest achterlaten. Daarna kochten we voor veel geld een flesje water want de ringits moesten toch op. Tja, en toen kwam er weer een controle en weer mocht er geen flesje mee. We waren wat verontwaardigd maar deden net als velen het flesje van de hand en passeerden de laatste check voor de gate. De Emirates EK347 stond al klaar en we stapten meteen in. Iets later dan gepland, om 20:10 vertrok het vliegtuig volgens plan. Het waren zo'n 5.500km naar Dubai en er was een tijdverschil van 4 uur. Het was 6:07 echte vliegtijd. Het was toch weer een heel stuk vliegen maar om 22:20 landde het toestel op het warme Dubai. Het was er toen nog 38C. We waren in
no time uit het vliegtuig en gingen naar de immigration checkpoint, vrezend voor weer een uur wachten. We waren snel uit het vliegtuig en ook snel door de controle. Als je de naam van je hotel meteen wist en waar je vanaf kwam dan was je wel ok. Overal mannen in witte gewaden met zo`n ring op hun hoofd. Heel "arabisch". Het duurde wel even voor de bagage er was. Bijzonder was dat op het scherm stond hoe lang het maximaal nog duurde voordat alle bagage op de band lag, en dat tikte langzaam af. We vonden snel onze taxi die ons naar het Holiday Inn Downtown bracht. Daarna snel wat gaan slapen.
Donderdag 8 juli: Dubai We namen een taxi naar Emirates shopping mall, een enorm uitgestrekt winkel centrum. De weg ging over de Al Zayed road die langs alle grote gebouwen liep. We zagen de Burj Arab, Emirates towers, en de Burj Khalifa. Het was jammer genoeg wel wat nevelig. Het ritje kostte ca 50 dirham, ongeveer 10E en was 20min rijden maar zeer de moeite waard. We waren wat overdonderd door de westerse uitstraling van winkels in de Emirates mall en de mensen. Mooi was het, erg verzorgd en schoon. Heel bijzonder was de indoor ski piste. Je gelooft het bijna niet maar buiten is het 42C en binnen kun je skiën met een heuse afdaling en ski lift. Je moet maar niet vragen hoeveel energie nodig is om het grote gebouw en de winterse piste te koelen. Maar energie lijkt hier geen enkel probleem, en aan zonne energie doen ze helemaal niet. Je zou hier prachtige opbrengst scoren. Wat gek hoe we in de wereld verschillend tegen dingen aankijken. De mensen die je zag waren heel wisselend. Soms Arabisch in zwarte burkas of mannen in witte gewaden, maar ook veel westerse mensen zag je. Enorm veel verscheidenheid. Dubai was zondermeer heet en het was begin zomer. Men leefde hier blijkbaar binnen in de zomer terwijl in de winter de temperatuur zakte tot aan 22C. Tegen 14:00 zouden we mee gaan met een georganiseerde rondrit door de stad dus we zorgden dat we op tijd klaar stonden. De grote bus bleek een Toyota Aygo met privé chauffeur te zijn. We reden meteen weg en bezochten Deire, het 'oudere' deel van de stad, de haven en de creek en kwamen langs het nieuwe palmeiland project dat vanwege geldgebrek even stil lag. We stopten af en toe voor een foto. Hoe warm het was? Onze gids moest zeggen 42 maar het was vaak tegen de 50 of erover zei hij. Als we ergens uitstapten liet hij de motor en de AC aan. We bezochten Jumeira beach, bekeken de Burj Arab (man man wat was het heet), en een sjiek winkelcomplex waar je meteen een verkoper aan je vastgeplakt kreeg die je wat moest aansmeren. Gruwel. Beleefd lieten we merken nergens belangstelling voor te hebben. We gingen verder naar Madinat Jumeira, een prachtig winkel stadje met een wel heel bijzondere Arabische uitstraling. Een stukje leek wel klein Venetie. Erg mooi. Als we tijd hadden gehad waren we langer gebleven. Daarna kwam hotel atlantis op het palm eiland. We reden het palm vormige eiland op en langs de vele luxe wooncomplexen. Angelina Jolie moest er een huis hebben. Het was onzeker of we bij hotel Atlantis binnen mochten maar we hadden geluk. Ins`Allah zei ie bog. Het hotel was super mooi en bijzonder. Voor de rijke mensen ontworpen. Onbeschrijfelijk. Ook was er een immens groot aquarium venster met exotische vissen. We keken er onze ogen uit. Toen we het weer gezien hadden trokken we weer de warmte in. Het was inmiddels 16:30 geworden en gingen op weg naar de Burj Khalifa. Aan de Burj Khalifa grensde de Dubai shopping mall. Dat was de grootste die we ooit zagen. Een enorm complex dat alleen al voor parkeren 10 etages had. Je kon er gemakkelijk verdwalen tussen de diverse Souks . Onze gids liet ons het immense aquarium zien in de mall en waar de ticket desk was... Zodat we niet zouden verdwalen. Het was wel 15 min lopen, zo immens groot was het. We wisselden onze ticket voucher, die we via internet hadden gekocht, in tegen tickets en om 18:30 werden we bij de "at the top" verwacht. Je moest wel tickets vooraf kopen want er is slechts beperkte toegang en met wat pech kun je dus niet meer naar boven. We hadden dat voorzien en ze via internet met creditcard gekocht op de Khalifa website. Dat werkte prima. Eerst moesten we door een controlepost, en dan ging het met de snel lift 10m/sec omhoog naar de 124e etage. Bijna 430 meter hoog was het observatie dek waar je kon uitkijken. Buiten rondlopen met enkel een dikke glasplaat van 3 mtr hoog tussen de veilige observatie en ene heel lange val naar beneden. Het uitzicht was er adembenemend. Ondanks de warme wind die er zachtjes blies genoten we een hele poos van het prachtige uitzicht. Langzaam aan werd
het donker en gingen overal lichtjes aan. Daarmee veranderde het zicht weer en was er reden nog langer te blijven. We hadden ook een kaartje gekocht om met de kijker te kijken maar dat was achteraf gezien weinig spectaculair. We gingen weer met de lift naar beneden en lazen nog wat over de constructie van het gebouw. In 2009 was het voltooid en op enig moment werkten er 12.000 mensen aan het bouwwerk. Ongelofelijk. We waren rond 20:30 beneden en hadden honger gekregen. Er was een zeer gevarieerde foodcourt en we kozen Asia-wok waar we lekker hebben gegeten. Om 21:00 uur was er buiten een fontein show, dat hadden we vanuit de toren ook al gezien. Even kijken naar het indrukwekkende schouwspel van water en licht. Toen nog maar even terug om het aquarium te bekijken. Enorm was het. We gingen maar eens een uitgang zoeken waar taxi pickup point was, en zo kwamen we door een caravaan-souk die sprookjesachtig aandeed, lans de ijsbaan (onvoorstelbaar als het buiten 50c is) en een grote waterval. Toen maar de buitenwarmte in want het was zeker nog 38C of zo. Even wachten op een taxi (was een wachtrij) en toen door het drukke verkeer naar het hotel aan Al Rigga Road. 35 Dirham kostte het (7E), viel nog niet tegen.
Vrijdag 9 juli: Dubai - DüsseldorfDe laatste dag, of althans een deel. Omdat we pas om 12:00 worden opgehaald voor de vlucht hadden we na het ontbijt nog tijd. We telden onze laatste Dirhams en besloten de Jumeira moskee te bezoeken. Deze moskee werd gezien als de mooiste of belangrijkste in Dubai.
We gingen erheen met een taxi. Dat kostte niet veel en was best snel. De moskee was eigenlijk niet zo heel bijzonder. Van buiten was ie wel aardig en van binnen wat sober. Het bijzondere was wel dat je voor 10 dirham kon deelnemen aan een multi culturele info sessie waar mensen uit het land vertelden over gebruiken, religie en kleding. Het was wel bijzonder dat mee te maken. Over wat men droeg onder de witte en zwarte gewaden en wat verplicht was en wat vrijwillig en zo. Het duurde ongeveer een uur en veel meer tijd hadden we ook niet. We namen een van de vele taxi's in Dubai naar het hotel, checkten uit, regelden bij de receptie de shuttle taxi naar de luchthaven en even later waren we al aan het inchecken. Het ging allemaal heel soepeltjes. We aten en dronken nog wat in de grote en zeer moderne luchthaven terminal totdat het tijd was om in te stappen. Het was niet goedkoop dus van taxfree shopping kwam niets terecht.
Om 14:45 vertrok onze vlucht Emirates EK57 naar Du?sseldorf. Om 19:40 arriveerden we, gerekend met 2 uur tijdsverschil is dat een vlucht van 6 uur en 22 minuten. De vlucht verliep probleemloos en was gemakkelijk te hebben nu we overdag vlogen. Dan heb je minder het gevoel dat je ritme is verstoord. De stopover in Dubai was een erg goed idee gebleken.
De auto stond op 2436 in P5 geparkeerd. We noteren dat altijd zodat je na twee weken niet hoefde te gaan zoeken.
|
of neem contact op 
070 - 30 767 00