Aankomst Onze reis begint in Nederland met 13 uur vertraging. Het toestel in Delhi kan niet naar Amsterdam vertrekken vanwege mist. Uiteindelijk wordt een ander toestel ingezet. We arriveren dus met achterstand in Delhi. We hebben alles uiteindelijk weten in te halen, maar optionele excursies zaten er niet in.
In Delhi worden we door de lokale vertegenwoordiger en een chauffeur opgewacht. Na ons in het hotel te hebben opgefrist, verzorgt de chauffeur een stadstour. We doen Rajghat aan waar Mahatma Ghandi gecremeerd is. Verder bekijken we het rode fort, de India poort en de mongolmoskee Jama Masjid in Old Delhi. Veel meer dan in andere Aziatische landen is het hier echt een mierenhoop. Alles krioelt door elkaar. Als het donker wordt rijden we lands de parlementsgebouwen die mooi verlicht zijn.
De volgende ochtend worden we door de lokale gids rondgeleid door Humayuns Tomb. Hier diverse praalgraven. Helaas gaat het steeds harder regenen. We besluiten de Qutab Minar maar te laten voor wat het is. Misschien dat we op de laatste dag hier nog tijd voor hebben. Onderweg zien we India op verrassende manier. Niet alleen is spookrijden op de snelweg hier gebruikelijk en kom je op de snelweg alle denkbare vormen van transport tegen, ook elk stukje ruimte wordt ook schaamteloos als openbaar toilet of als vuilstort gebruikt. Eenmaal in Jaipur worden we weer door de lokale vertegenwoordiger begroet.
Dag 4 We beginnen de dag met een bezoek aan het Amberfort, maar ook nu werkt het weer tegen. In de rij voor het Amberfort begint het te regenen. De aanwezige hawkers verkopen plots paraplu’s in plaats van houten olifantjes, zodat we het fort droog kunnen bekijken. Per olifant gaan we omhoog. Onderweg willen vele fotografen foto’s van ons maken; nadien kunnen we die dan kopen. Jammer voor ze, maar wij hoeven geen foto’s. Eenmaal boven staat de gids al op ons te wachten. Hij is gewoon met de auto gegaan. Eigenlijk bezoek je alleen de paleizen. Het fort ligt op een andere heuvel. Wel heb je er en op de enorme ommuring van het complex een mooi zicht. Het paleis is erg mooi, maar helaas werkt het weer niet echt mee. Na het Amberfort rijden we naar het Paleis van de Winden (Hawa Mahal), wat van roze zandsteen is gemaakt. Het werd gebouwd om de vrouwen van de Maharadje een blik naar buiten te geven. In hun rolstoelen (vanwege de enorme kledij was lopen onmogelijk) werden ze naar de voorkant van een hogere etage gereden. Het enorme gebouw blijkt opvallend smal te zijn. Vervolgens naar het Stadspaleis met mooie doorgangen die schitterend versierd zijn. Het observatorium Jantar Mantar dat we bezoeken bevat vele zonnewijzers in allerlei maten en variëteiten. Wij kennen alleen de zonnewijzer die ruwweg de tijd aangeeft. Hier staat een zonnewijzer die op 2 seconden (!) nauwkeurig is. Jammer dat het zwaar bewolkt is. We hadden dit graag in werking gezien.
Dag 5 Op weg naar Agra lift de regen met ons mee. Volgens de chauffeur zal de rit naar Agra niet zonder problemen zijn. Een groep mensen behorende bij een lage kaste (ook al bestaan die officieel niet meer) protesteert en blokkeert de treinen en mogelijk ook de weg. Vanwege de blokkades moeten we enkele malen omrijden door kleine dorpjes. De kinderen aldaar hebben waarschijnlijk zelden een auto gezien, laat staan een blanke. We zijn een ware attractie. Wij vinden het ook schitterend om dit stukje India te zien. Onderweg worden we in Fatehpur Sikri opgewacht door een lokale gids. Hij leidt ons rond door deze verlaten oude stad. Er was te weinig water om te leven. Nu valt er echter weer genoeg. In de stromende regen bezoeken we deze 16de eeuwse stad gebouwd door de Mogoelheerser Akbar de Grote. Het was een ceremoniële stad is en kent dus geen versterkingen. Op een plein is een levensgroot “mens ergjer je niet” te vinden. Eenmaal in Agra regent het en is het al vrij laat. We besluiten in samenspraak met de lokale vertegenwoordiger de Taj Mahal maar niet te bezoeken en te gokken op overmorgen, zaterdagochtend (op vrijdag is de Taj Mahal gesloten).
Dag 6Op vrijdag laat de gids ons het Agra fort zien. Dit enorme fort is ook in rode zandsteen gebouwd en wordt dan ook wel het rode fort genoemd. Verder de massieve vestingwallen en vele mooie gebouwen met schitterend houtsnijwerk. Vanaf de achthoekige toren heb je een adembenemend zicht op de Taj Mahal. Normaal gesproken natuurlijk, want als wij er zijn is het mistig door de vele regen die er gevallen is. Na afloop van het programma met de gids brengt onze chauffeur ons nog naar de “baby Taj”, een mausoleum met marmeren bekleding en verfijnt inlegwerk van halfedelstenen. Op weg naar de achterkant van de Taj Mahal, zien we een Indiase wasserette. Gewoon wassen in de rivier en drogen op de kant. Ook handdoeken van hotels liggen hier te drogen. Het is inmiddels zonnig geworden en de Taj Mahal ligt er schitterend bij. Jammer dat we vandaag niet naar binnen kunnen. We vieren oudjaar in het hotel. Zoals altijd met Kerst en oudjaar moet je deelnemen aan het verplichte en dure diner en valt het zwaar tegen. Keiharde muziek en een buffet met koud eten dat aanvankelijk wel warm was geweest. Gelukkig wisten we uit ervaring dat dit tegenvallers zijn en hadden we bij een drankzaak een fles wijn gescoord en die lekker op de hotelkamer soldaat gemaakt.
Dag 7 Vandaag zouden we eigenlijk geen gids hebben, maar de plaatselijke vertegenwoordiger heeft er toch een geregeld. Hij laat ons de schitterende Taj Mahal zien. Helaas is de aanvankelijkerg mistig. De bekendste foto’s, gemaakt vanaf de ingang, laten nu alleen de vage contouren van de Taj Mahal zien. Eenmaal dichterbij zien we waarom dit een bijzonder gebouw is en bij de zeven moderne wereldwonderen hoort. Het is een waar meesterwerk van symmetrie, hoog relief bewerkte marmer en schitterend inlegwerk van halfedelstenen. De vier minaretten staan licht schuin naar buiten, waardoor het geheel aan een kroon doet denken. Op weg naar de uitgang is het wat opgeklaard. Staan we toch nog op de foto met de Taj Mahal op de achtergrond. ’s Middags rijden we terug Delhi.
Dag 8Op zondag 2 januari werden we om 8:30 bij het hotel opgehaald door onze vaste chauffeur. Ook nu was de lokale vertegenwoordiger aanwezig om ons te vergezellen en om te informeren hoe de week geweest was. Het was zondag en dus rustig op de weg. We waren dan ook ruim op tijd op het vliegveld. Vertrekbelasting zit voortaan in het ticket verrekend, dus hielden we een hoop roepies over voor de dag dat we zouden terugkomen. Het slechts voor 1/3 gevulde vliegtuig vertrok keurig op tijd. In Nepal hadden we aan de linkerkant van het vliegtuig een schitterend zicht op de Himalaya. Wij zaten rechts, maar omdat er veel lege plaatsen waren konden we volop genieten. Eenmaal in Kathmandu viel de prijs van het visum mee. Geen $40, maar $25. We worden opgewacht door een gids en een chauffeur en in een 16-persoons busje rondgereden. We verblijven in een hotel op loopafstand van de Tamal met zijn vele winkeltjes. We hebben de middag besteed om daar eens lekker te shoppen. Geen opdringerige verkopers en hawkers, maar gewoon ongestoord winkelen.
Dag 9 De lucht is strakblauw en de zon schijnt volop. Na alle regen, mist en zware bewolking geeft dit een heerlijk gevoel. De gids laat ons de bezienswaardigheden van Kathmandu zien. We beginnen met de tempel van Swayambunath ofwel Apentempel. We merken dat we op hoogte zitten, het traplopen kost meer moeite dan normaal. Rondom de tempel gaat het leven gewoon zijn gang. Zo zien we bijvoorbeeld kinderen spelen met een zelfgemaakt “mens erger je niet”. Daarna Durbar Square, met tempels en paleizen met schitterend houtsnijwerk. Vervolgens de Pashupatinath tempel, waar bij de rivier de doden verbrand worden. De tempel zelf is alleen toegankelijk voor Hindoes. Wij bekijken vooral de indrukwekkende dodenverbrandingen vanaf de overkant van de rivier. We lunchen op een dakterras met uitzicht op de grootste stoepa van het land. De Nepalese maaltijd smaakt prima. Ook het Everest bier laat zich in het zonnetje smaken. Na de lunch bekijken we de stoepa met vooral veel Tibetanen in ballingschap. We gebruiken de middag om lekker in de zon te zitten op het dakterras van het hotel. We ontmoeten daar een Amerikaans stel en genieten van het januarizonnetje.
Dag 10Vandaag bezoeken we Patan en Bkaktapur, de twee andere mooie koningssteden van Nepal. Beide steden hebben een eigen Durbar Square met ook weer schitterende tempels en paleizen. De gids weet overal wel een aardig verhaal te vertellen, zodat we nooit vervelen. Ook doen we Dhullikvel aan waar we een schitterend zicht hebben op de Himalaya. Onze gids weet een mooie uitzichtplaats boven op een heuvel. Hij komt hier regelmatig met een groep Nepalesen om te mediteren. Het uitzicht is adembenemend.
Dag 11 We vertrekken vroeg naar het Chitwan nationaal park. Door enorme drukte duurt de 170 km lange reis maar liefst 5 uur. De lodges zijn eenvoudig, maar schoon en het personeel is zeer vriendelijk en behulpzaam. Laat in de middag gaan we op weg voor een jungle wandeling. We zien twee neushoorns, een everzwijn, drie krokodillen, vogels en herten. ’s Avonds praten we bij het kampvuur met andere gasten over onze en hun belevingen.
Dag 12Helaas is het de vanochtend erg mistig. De kanotocht wordt een andere belevenis dan verwacht, maar toch spannend. Helaas geen mooie foto’s van vogels en ook geen krokodillen die met ons meezwemmen. Later wel mooie foto’s van het baden van olifanten. Ook de olifant jungletour ’s middags was een succes. In het hoge gras spotten we een neushoornwijfje met jong. Naast veel ander wild echter helaas geen tijger. We moeten dus nog een keer terug.
Dag 13We terug naar Kathmandu. Ook nu weer oponthoud onderweg. Een vrachtwagen is die ochtend van de weg geraakt en zo’n 10 meter omlaag gevallen. Enkele auto’s voor ons wordt de weg afgesloten en wordt de vrachtwagen omhoog getakeld. We staan bijna vooraan in een steeds langer wordende file. Dan maar wat foto’s maken van de reddingsoperatie en ons verbazen over de bus helemaal vooraan in de file. Reizen kan blijkbaar ook op het dak van een bus en je geiten meenemen is ook geen probleem. Terug in Kathmandu brengen we de middag door op het dakterras met dezelfde Amerikaanse gasten. Lekker in de zon met een wijntje en een biertje. Tijdens onze Chitwanervaring hadden zij een biefstuk gegeten in een restaurant (Amerikanen kunnen blijkbaar niet van rood vlees afblijven). Voedselvergiftiging was het gevolg en dat voor een artsenpaar.
Dag 14Het is tijd om terug te reizen via Delhi. We hadden dezelfde chauffeur en 16-persoons bus als de rest van de week (en dat voor ons tweeën). De lokale gids was er om ons te vergezellen en te informeren naar het verblijf in Chitwan. Op zaterdagochtend is het niet druk, zodat we snel op het vliegveld waren. Binnen werd de bagage voor het eerst gescand en wij voor het eerst gefouilleerd. Wat verder moesten we voor de tweede keer door een detector en werden weer gefouilleerd. Het maakt daarbij niet uit of je metaaldetector piept of niet. Daarna werd de handbagage doorzocht en kregen we een stempel op het label. Even verder werd die stempel weer gecontroleerd en werd er een handtekening op gezet! Omdat het mistig was in Delhi, kon het toestel daar niet vertrekken en hadden we 2 uur vertraging. Op zich valt dat daar mee. Je ziet alle toestellen aankomen, taxiën, passagiers en bagage eruit enz. Bij de gate werden we opnieuw gefouilleerd. Ook nu deed de metaaldetector er niet toe. Bij de trap van het vliegtuig was het weer raak. Eerst werd de bagage gecontroleerd, daarna werden we (nu zonder metaaldetector) gefouilleerd. Mijn flesje water heeft alles overleefd. Door het afwisselend in mijn tas en jaszak te doen is het niet opgevallen. Eenmaal terug in Delhi was er gelukkig geen rij voor de paspoort/visumcontrole. Wel werkte de beambte op zijn Indisch. Onze paspoorten lagen 2 minuten op de desk voordat hij ze pakte. Daarna had hij nog 2 minuten nodig om alles te controleren. Maar ja. Buiten stond er weer een lokale vertegenwoordiger klaar met het NRV bordje. Ze belde de chauffeur en die reed keurig voor. We werden naar een daghotel gebracht in afwachting van het niet aangekondigde afscheiddiner. De directeur van de plaatselijke organisatie stelde het op prijs om met zijn gasten te gaan eten op zijn kosten. Jammer dat we geen tijd meer hadden om de Qutab Minar te zien Daarna werden we afgezet op het vliegveld en vertrokken we met slecht één uur vertraging weer naar Nederland.
Al met al weer een unieke ervaring rijker. Het was een privé rondreis die door lokale vertegenwoordigers buitengewoon gecontroleerd werd op kwaliteit.
 |